ផ្កាយNovels
ស្នាដៃរបស់ផ្កាយNoVeLs ដែលប្រិយមិត្តអាចអានបាន៖
»»»សង្សារប្រុស(២០០៩) (សូមដករឿងនេះចេញវិញជាបណ្តោះអាសន្ន ព្រោះរឿងនេះកំពុងត្រៀមបោះពុម្ព)
»»»ថ្ងៃ១០ធ្នូ(២០០៨)
»»»បរិញ្ញាប័ត្របានពីកាកសំរាម(២០០៨)
»»»បរិញ្ញាប័ត្របានពីកាកសំរាម(អត្ថបទល្ខោនសម្រាប់ដឹកនាំសម្តែងលើឆាក)
»»»ផ្លូវខ្មោចលង
»»»អាវខ្មោច
»»»ទាយាទឡានខ្មោច
»»»រាត្រីលោះព្រលឹង
»»»ផ្ទះខ្មោចសណ្ឋិត
»»»ពាក្យសន្យា
»»»ម៉ូតូឌុប
»»»សន្ទនាខ្មោច
»»»ផ្កាយធ្លាក់ពីលើមេឃ
»»»វិញ្ញាណ
»»»ស្រមោលអាថ៌កំបាំង
»»»បុប្ផារី
»»»ស្នាមរបួស
»»»រក្សាដួងចិត្ត
»»»ស្នេហ៍គ្មាននិស្ស័យ
ឆាប់ៗនេះ…
archphkai ខ្ញុំអានរឿងទូរសព្ធនិមិត្ត អូ ពិតជាល្អមើលណាស់ ផ្នែកខ្លះ វាស្ទើតែស្រដៀងនឺងខ្ឡួនឯងផ្ទាស់ ប៉ុន្តែខ្ញុំពិតជាមិនពេញចិត្តសោះ ព្រោះវាកំសត់ពេកនៅចុងបញ្ចប់ ។សូមនិពន្ធរឿងដែលហេបភីអិនឌិងទៅណា ដើម្បីអោយជីវិតរបស់អ្នកអាន ពេញដោយក្តីសង្ឃឺម និងជំនឿចិត្ត ជីវិតរបស់មនុស្សម្នាក់ វាមិនសំណាងអាក្រក់បែបនេះទេ។ សូមទោសណាដែលនិយាយការពិតយ៉ាងគ្រោតគ្រៀតបែបនេះ ព្រោះខ្ញុំចូលចិត្តនិយាយត្រង់ពីអ្វីដែលមាននៅក្ន្ងងចិត្ត។
អរគុណដែលបានអោយខ្ញុំអានស្នាដែដ៏ពិសេសរបស់អាចម៍ផ្កាយឯង។
រេនបូ
សំបូរគេនិយាយគ្នាណាស់ណ៎
សុំសួរមួយមើល៏… ហេតុអីក៏ដាក់ឈ្មោះថា អាចម៍ ផ្កាយចឹង? តើវាមានអត្ថន័យយ៉ាងដូចម្ដេចដែរ?
ស្គាល់អាចម៍ផ្កាយទេ? បើឃើញពីសភាពអាចម៍ផ្កាយយ៉ាងណា ជីវិតខ្ញុំក៏ស្រដៀងនោះដែរ ទើបខ្ញុំប្រើឈ្មោះអាចម៍ផ្កាយទៅ…
ហាហា ទីបំផុតចេញមុខហើយ ចឹងបានពួកមាក់ខ្ញុមថា ក្មេងក្នុងភូមិ
ចង់លាក់ដែរ តែព្រោះអូនសម្លាញ់!
គេមិនឲ្យលាក់ទេ ព្រោះខ្លាចអ្នកដទៃលង់ស្នេហ៍!
សុំតបវិញ៖
នៅឡាវហ៎? មានច្រើនគួរសមដែរ ពេលនេះសរុបទៅ៣៦នាក់។
អូរមានច្រើនគួរសម មិនដែលដឹងសោះ ធ្លាប់ដឹងតែនិស្សិតឡាវដែលមករៀននៅខ្មែរ។ និយាយទៅនៅឡាវណឹង អីក៏គេ តាំ(បុក) ដែរ តាំតាំងពីនំបញ្ចុក គុញទាវ សណ្តែកគួរ ឡើង មិនត្រឹមតែតាំមាក់ហុងទេ : D។ និយាយរឿងមួយទៀត ខ្ញុំដូចជាស្គាល់សិស្សពូកែខ្មែរម្នាក់នៅកំពង់ចាមទៅរៀននៅណឹង (ស្គាល់ព្រាលៗ អត់ច្បាស់រ៉េ)។
មែនហើយ ស្អីក៏បុកដែរនៅទីនេះ !!!
សិស្សពូកែខ្មែរនៅកំពង់ចាមហ៎? ហើយគេមករៀននៅលាវ? ឈ្មោះអីដែរ ចាំខ្ញុំស៊ើបសួរឲ្យ? ហើយខ្ញុំនឹងនិយាយពីភាប្រាប់គេណា!
សុំសួរមួយ!
នៅឡាវមានសិស្សខ្មែរទៅរៀនច្រើនទេ? ប៉ុន្មានអ្នកដែរ?
វិចិត្រឆ្ងល់ត្រូវណាស់! ខ្មែរយើងដូចជាអត់ទាន់ស្គាល់វចនានុក្រម ប្រើវចនានុក្រមប្លែកពីគេ។
ប្រហែលជាពាក្យនេះមានប្រវត្តិដូចពាក្យ បដិមាករ និង បដិមា ទេដឹង?។
រឺបើមិនអញ្ចឹងទេ ខ្ញុំក៏លឺតែគេនិយាយថា វិប្បដិសារីនេះដែរ មិនដែលលឺនរណាថា វិប្បដិសារៈទេ។
ពេលខ្លះ ខ្ញុំឆ្ងល់ណាស់ថា តើវចនានុក្រម ជាសៀវភៅបង្រៀនមនុស្សអោយនិយាយ និងសរសរ រឺ ក៏ជាកំនត់ត្រាពាក្យពេចន៍ដែលប្រើប្រាស់ក្នុងសង្គមរបស់សាសន៍ណាមួយ?៕
..
ប្រវត្តិរបស់អាចម៍ផ្កាយយ៉ាងណានោះ នៅមិនទាន់អាចបកស្រាយប្រាប់នៅពេលនេះបានទេ គឺអាចដឹងត្រឹមព័ត៌មានខ្លះៗដូចប្រាប់ខាងលើអ៊ីចឹង ឬក៏អាចស្វែងយល់បន្ថែមតាមរយៈប្លក់នេះ បានខ្លះៗទៀតតាមដែលអាចធ្វើទៅបានរបស់អ្នកដែលចង់ស្គាល់។
ចំពោះពាក្យវិប្បដិសារី ខ្ញុំក៏ធ្លាប់បានអាន និងដឹងពីកំហុសឆ្គងក្នុងការប្រើប្រាស់ដែរ (នេះបើផ្អែកតាមវចនានុក្រម)។ ខ្ញុំមិនដឹងថា ការប្រើប្រាស់ពាក្យនេះ ខ្មែរយើងសរសេរខុសតាំងពីពេលណា ឬជំនាន់ណាមកទេ ព្រោះតាំងពីខ្ញុំកើតដឹងក្តីមក ឬតាំងពីពេលចេះអានចេះសរសេរមក ខ្ញុំឃើញតែគេប្រើពាក្យ«វិប្បដិសារី»នេះតែរហូតមក សូម្បីសៀវភៅរបស់ក្រសួងអប់រំគ្រប់ជាន់ថ្នាក់។
ខ្ញុំទើបតែមកភ្ញាក់នៅពេលឃើញលោក ឈៀង វិបុលសរសេរចុះផ្សាយក្នុងទស្សនាវដ្តីប្រជាប្រិយប៉ុណ្ណោះ ពេលនោះខ្ញុំក៏បានបានបើកវចនានុក្រមសម្តេចជួនណាតមើល គឺពិតដូចលោកថាមែន។ តែរហូតមកដល់ពេលនេះ ខ្ញុំនៅមិនទាន់ឃើញរាជបណ្ឌិត្យសភា ឬស្ថាប័នស្រាវជ្រាវ អក្សរសាស្រ្តខ្មែរណាមួយ ចេញប្រកាសជាផ្លូវការ ស្តីពីកំហុសឆ្គងនេះទេ ទើបខ្ញុំចេះតែប្រើតាមទម្លាប់ដែលធ្លាប់ប្រើមករហូតទៅ។
អានរឿង១០ធ្នូរួចហើយ ក៏ចាប់អារម្មណ៍ចង់ដឹងថា អាចម៍ផ្កាយជានរណា ទទួលបានការអប់រំបែបណាខ្លះ។ល។ ចុចចុះឡើងរហូតមកដល់ទីនេះ។
អានចុះឡើងក៏ចាប់អារម្មណ៍នឹងពាក្យវិប្បដិសារី។ ពាក្យនេះខ្ញុំធ្លាប់អានចំនាប់អារម្មណ៍របស់លោកឈាង វិបុល។ គាត់ថាប្រើយ៉ាងនេះមិនត្រូវទេ។ គួរថាវិប្បដិសារៈវិញ (នេះបើផ្អែកលើវចនានុក្រមខ្មែរ)។ ក្នុងវចនានុក្រម គេថាអញ្ចឹងមែន។
និយាយធ្វើឡូយអី? មិនតបគឺមិនតបហើយ!!! បងរដ្ឋកុំឆ្ងល់!!! (^^)
«កុំចង់ដឹងនូវអ្វីដែលគេមិនចង់ប្រាប់»… ឃ្លាហ្នឹងគឺអ្នកចង់ដឹង (ហើយគេមិនប្រាប់) ជាអ្នកនិយាយទេ!!!
ម៉ោនិយាយធ្វើឡូយទៀត… ទូរស័ព្ទអស់លុយទេហ្អី?
«កុំចង់ដឹងនូវអ្វីដែលគេមិនចង់ប្រាប់» អាងតែគេមិនប្រាប់ យើងនៅតែអាងអត់ដឹង… តែចំពោះអាត្មាភាពវិញ ការពិតឃ្លានេះគឺគេកំពុងតែប្រាប់នូវអ្វីដែលយើងចង់ដឹង តែយើងយល់ច្រឡំ ថាគេមិនចង់ប្រាប់ទៅវិញ ។ ធ្លាប់មើលរឿងចិនមួយ គេនិយាយថា ជិតដូចឆ្ងាយ ឆ្ងាយដូចជិត ដឹងបានន័យថាមិនដឹង មិនដឹងបានន័យថាដឹង ។ គិតទៅ ទំនងបស់គេមែន…
ប្រហែលទេដឹង? គេមិនចង់និយាយជាមួយខ្លួនឯងផង ត្រដរតប sms គេធ្វើអី?
Konika: Archphkai is a young Khmer writer, is a member of Khmer Writers’ Association, is a member of Khmer Youth Writer… more information than this I can’t tell you. Please wait next time
រចនា៖ ប្អូនគិតច្រើនតែខ្លួនឯងហ្នឹង! រឿងដែលគេមិនចង់ប្រាប់ ឬមិនទាន់ប្រាប់ គេមានមូលហេតុរបស់គេ។ «កុំចង់ដឹងនូវអ្វីដែលគេមិនចង់ប្រាប់» ជាគតិមួយដ៏ល្អ។ នៅក្នុងរឿង១០០១យប់ក៏បានលើកយកមកបញ្ជាក់ដែរ ភាគច្រើននៃអ្នកដែលចង់ដឹងនូវអ្វីដែលគេមិនឲ្យសួរ ច្រើនទទួលផលវិបាក និងវិប្បដិសារី…:-P ថ្ងៃនោះបងគិតថា ប្អូនប្រហែលខឹងបងស្លាប់ហើយមើលទៅ? បានជាSMSទៅ១០ដង ឥតឃើញតប
កុំទៅឆ្ងល់អី កូនីកា, ទោះជាសួររហូតដល់បែកបំពង់កស្លាប់ ក៏បងម្នាក់ហ្នឹងមិនប្រាប់ដែរ!!! អ្វីដែលល្អនោះគឺ “ កុំចង់ដឹងនូវអ្វីដែលគេមិនចង់ប្រាប់” ។ នេះជាមេរៀនដែលខ្ញុំរៀនពីគាត់… មែនទេបងអាចម៍ផ្កាយ?
archphkai? what is archphkai? who is archphkai? i can’t understand you…