អំពីខ្ញុំ
ខ្ញុំឈ្មោះ អាចម៍ផ្កាយ….ប្រាប់បានតែប៉ុណ្ណឹងសិនទេ អ្វីៗផ្សេងទៀតសូមលាក់សិនហីយ!!!
ព្រោះបើប្រាប់ទាំងអស់… លែងមានឈ្មោះជាអ្នកនិពន្ធអាថ៌កំបាំងហើយ!!!… មែនទេ???
សូម្បីតែរូបក៏អាថ៌កំបាំងដែរ… សូមមើលចុះ!!!
ប្លក់នេះ នឹងសង្គត់ធ្ងន់ទៅលើ«អ្នកនិពន្ធនិងប្រលោមលោក» ដោយក្នុងនោះរួម
មានផ្នែកតូចៗជាច្រើនទៀតដូចជា រឿងខ្លី កំណាព្យ និងការរៀននិពន្ធរឿងជាដើម។ ប្លក់
នេះនឹងព្យាយាមធ្វើយ៉ាងណា បង្រៀនលោកអ្នកឲ្យចេះសរសេរ រឿងខ្លី និងនិពន្ធប្រលោម
លោក ដើម្បីត្រៀមខ្លួនក្លាយជាអ្នកនិពន្ធ។ ទន្ទឹមនឹងនេះស្នាដៃចំណានៗ បទពិសោធន៍
ល្អៗ និងជីវប្រវត្តិរបស់អ្នកនិពន្ធល្បីៗ ក៏នឹងត្រូវដាក់ជូនក្នុងគេហទំព័រនេះដែរ ព្រោះវាជា
ចំណុចស្វែងយល់ និងជាមេរៀនដ៏ពិសិដ្ឋសម្រាប់អ្នកនិពន្ធវ័យក្មេង(អ្នកនិពន្ធថ្មី)។
សូមបញ្ជាក់ថា អ្នកបង្កើតប្លក់នេះពុំមែនជាអ្នកនិពន្ធអាជីព ឬក៏ជាអ្នកនិពន្ធដែល
មានឈ្មោះល្បីល្បាញអីនោះដែរ គឺគ្រាន់តែជាកូនខ្មែរម្នាក់ដែលមានឧបនិស្ស័យក្នុងផ្នែក
នេះ(ស្រឡាញ់ការសរសេរ)ប៉ុណ្ណោះ។
សួស្តី អ្នកនិពន្ធវ័យចំណាស់!
នេះជា អាសយដ្ឋាន សារឯលិចទ្រនិច របស់ខ្ញុំ ៖
socheat@yahuy.com
រីករាយដែលបានស្គាល់ណា, ខ្ញុំចូលចិត្តអានរឿងរបស់អ្នក
អ្នករៀបចំរឿងបានល្អ សមនឹងឈ្មោះជាអ្នកនិពន្ធមែន
សួស្តី អ្នកនិពន្វវ័យក្មេង!
កូនដំរីរីករាយដែរបានស្គាល់។
មានរឿងអីហ្នឹងប្អូន បងអត់យល់អាលីង?
ម៉េចបានជាម្នាក់នេះ យកអត្ថបទប្អូនទៅចុះក្នុងប្លុកគេម៉ាគំនរចឹង?
http://sokhorngentle.wordpress.com/2009/07/20/%E1%9E%8A%E1%9E%B9%E1%9E%84%E1%9E%91%E1%9F%81%E2%80%A6-%E1%9E%90%E1%9E%B6%E1%9E%81%E1%9F%92%E1%9E%89%E1%9E%BB%E1%9F%86%E1%9E%9F%E1%9F%92%E1%9E%9A%E1%9E%A1%E1%9E%B6%E1%9E%89%E1%9F%8B%E1%9E%93%E1%9E%9A/
អត់យល់សោះ។
ខ្ញុំអត់ដឹងសោះ ទើបតែបងប្រាប់នេះទេ ទើបទៅឃើញ! ណាមួយគេក៏អត់បានមកសុំអនុញ្ញាតពីខ្ញុំអីបន្តិចផង!
គិតថាមិនអីទេដឹង? ប្រហែលជាគេចូលចិត្តអត្ថបទទាំងនោះពេកក៏មិនដឹង? ទោះយ៉ាងណា ក៏ខ្ញុំមិនប្រកាន់ដែរ… តាមចិត្តគេចុះ!
បងស្មានអូនទៅបើកប្លុកមួយទៀតតើ។ តែមើលចុះឡើង ដូចមិនទំនងជាអូនទេ។ ទោះជាយ៉ាងណា ក៏គួរសុំអូនសិនដែរ ព្រោះអត្ថបទ ដឹងទេ… ថាខ្ញុំស្រឡាញ់នរ(រ)ណា? ជារឿងពិតរបស់អូន និងប្អូនស្រីបង។ គេគួរតែថា យកមកពីអាចម៍ផ្កាយ។
រឿងគួរវាគួរណាស់ទៅហើយ! តែខ្ជិលខ្វល់ច្រើន កុំឲ្យតែគេយកអត្ថបទយើងទៅកែច្នៃផ្តេសផ្តាស់!
ណាមួយប្រហែលជាគេ គិតថាអត្ថបទនោះជារឿងប្រលោមលោកទេដឹង?
សង្ស័យតែអត់អាន ចេះតែកូពីយកទៅដាក់ទៅ។ ម្យ៉ាងដែរទៅ។ ហាហាហា
Dear Khoury LEARR MOURK PHKAY [Word ACH No Good]
How are you khmoury kak wei?.which one ?[phone number] can I contact you?… .in cambodia [012] or in Laos? [207]?.
Thanks
Pou CHAO TOOCH [Nick name]
សង្ស័យក៏សង្ស័យទៅ! សាកតែម្តងទៅលែងសង្ស័យបាត់ទៅហើយ!
សរសេររឿងហ្នឹងមិនខ្លាចស្រីស្នេហ៍សង្ស័យថាយើងហ្កេទេហ្អី!
ប្រយ័ត្នវ៉ើយស្រីៗសម័យនេះមិនត្រូវការទេបែបនេះ! នាងត្រូវការតែប្រុសពិវ៉ើយ។
តែវាម៉្យាងដែរពេលអានវាទៅគួរអោយចង់…..
“ Keep knocking the door will be opened” .
គាត់គាំទ្រជានិច្ច ហើយជំរុញឲខ្ញុំធ្វើទៀតផង!
តែខ្ញុំខ្លួនឯងនៅមិនទាន់ដឹងថា តើខ្ញុំនេះមានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រាន់សំរាប់សំរេច
សេចក្តីស្រម៉ៃនេះបានដែររឺទេ។
ដូចដឹងស្រាប់ហើយ ក្មេងគ្មានបទពិសោធន៍ ខ្វះលទ្ធិភាពដូចយើងកំរមានគេផ្តល់
ឱកាសនេះអោយណាស់!
តែទោះយ៉ាងណាក៏មិនទាន់សំរេចចិត្តលប់ចោលគំរោងប្រាថ្នានេះទាំងស្រុងដែរ!
អូ… រឿងគឺយ៉ាងហ្នឹងសោះ! បើដូច្នោះ វឌ្ឃនាគួរតែតាមបេះដូងសិនទៅ ហើយពេលណាមួយ វឌ្ឃនាអាចសាកសួរយោបល់គេលមើល៍ម្តងទៀតទៅ ក្រែងគេយល់ព្រម ព្រោះបើគេស្រឡាញ់យើង ខ្ញុំមិនជឿថាគេមិនចង់ឲ្យយើងធ្វើអ្វីដែលយើងស្រឡាញ់ចូលចិត្តនោះទេ។
@អាចម៍ផ្កាយៈ ព្រោះថាបើខ្ញុំតាមបេះដូង បំនងប្រាថ្នាមួយនេះវាបានត្រឹមស្រមោល
ហើយបើខ្ញុំ តាមបំនងប្រាថ្នានឹងឃ្លាតឆ្ងាយពីបេះដូង……..តើគួរធ្វើយ៉ាងណាទើប សមបំនងទាំងពីរ?
រីករាយណាស់ដែលបានចូលមកលេងប្លក់របស់អាចមន៍ផ្កាយ។ គ្រូសូត្រឆ្វេង
ក៏ចូលចិត្តនិពន្ធប្រលោមលោកបែបប្រឌឹត និងរឿងខ្លីៗដែរ។ នេះបានចំជារក
អុសប្រទះចង្ក្រានហ្គាសមែន។ ខិតខំបន្តទៀតទៅណាអាមន៍ផ្កាយ !
ហ្នឹងហើយមានអ្នកណាទៀត!
ប្រាក់ទ្រទ្រង់សមាគមត្រូវបានកែប្រែមកជា ៥០០០០ រៀល/ឆ្នាំហើយ។ អេហ៍! នេះជារាសីហ៍ពី Green Window Cambodia ឬមិនមែនហ្នឹង?
អរគុណណាស់សំរាប់ការរៀបរាប់ដ៏ក្បោះក្បាយរបស់បង។ ខ្ញុំនឹងព្យាយាមធ្វើតាមដំបូន្មានរបស់បង។ ក្នុងមួយជីវិតខ្ញុំនេះ ខ្ញុំ កោតសសើរបំផុតអ្នកដែលមានចំនេះដឹងខ្ពង់ខ្ពស់ ជាពិសេសអ្នកដែលមានមុខរបរនិងពូកែ ផ្នែកស្ថាបត្យកម្ម(ព្រោះអីខ្ញុំរៀននិងស្រលាញ់ផ្នែកនេះតាំងតែពីតូច) និងអ្នកនិពន្ឋ។ ខ្ញុំក៍ចូលចិត្តអានណាស់ដែរទាំងសៀវភៅរឿង ទស្សនាវដ្តី… ពោលគឺសៀវភៅគ្រប់ប្រភេទ។ តែឥឡូវរវល់ពេកមិនសូវមានពេលបានអាន។ តើបងមានរឿងនិពន្ឋខ្លួនឯងច្រើនទេ? ខ្ញុំសូមកោតសសើរបងយ៉ាងខ្លាំង សង្ឃឹមថាថ្ងៃណាមួយនឹងមានឧកាសជួបបង។ សូមអោយបងសំណាងល្អ!
អរគុណណាស់សំរាប់ការរៀបរាប់ដ៏ក្បោះក្បាយរបស់បង។ ខ្ញុំនឹងព្យាយាមធ្វើតាមដំបូន្មានរបស់បង។ ក្នុងមួយជីវិតខ្ញុំនេះ ខ្ញុំ កោតសសើរបំផុតអ្នកដែលមានចំនេះដឹងខ្ពង់ខ្ពស់ ជាពិសេសអ្នកដែលមានមុខរបរនិងពូកែ ផ្នែកស្ថាបត្យកម្ម(ព្រោះអីខ្ញុំរៀននិងស្រលាញ់ផ្នែកនេះតាំងតែពីតូច) និងអ្នកនិពន្ឋ។ ខ្ញុំក៍ចូលចិត្តអានណាស់ដែរទាំងសៀវភៅរឿង ទស្សនាវដ្តី… ពោលគឺសៀវភៅគ្រប់ប្រភេទ។ តែឥឡូវរវល់ពេកមិនសូវមានពេលបានអាន។ តើបងមានរឿងនិពន្ឋខ្លួនឯងច្រើនទេ?
បាទ សូមជម្រាបសួរ!
ខ្ញុំក៏មិនដឹងដែរថា ខ្លួនខ្ញុំប្អូនឬក៏បងរាជសីហ៍នោះទេ ប៉ុន្តែមិនជាបញ្ហានោះទេ ហៅយ៉ាងម៉េចក៏បានដែរ។ ដូច្នេះខ្ញុំសូមឆ្លើយសំណួររបស់រាជសីហ៍ដោយត្រួសៗសិនណា៎ ចាំពេលណាមានឱកាសយើងនឹងជជែកគ្នាឲ្យបានច្រើន។
១. ខ្ញុំក៏ជាសមាជិកម្នាក់របស់សមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរដែរ។ ប្រសិនបើរាជសីហ៍ចង់ធ្វើជាសមាជិករបស់សមាគម គឺជាការងាយស្រួលទេ ដោយគ្រាន់តែរាជសីហ៍សរសេររឿងឲ្យបានមួយក្បាល ហើយយករូបថត២សន្លឹកទៅជូនសមាគម នោះសិទ្ធិជាសមាជិកនឹងទទួលបានហើយ ដោយក្នុងមួយឆ្នាំសមាជិកម្នាក់ៗត្រូវបង់ប្រាក់ទ្រទ្រង់សមាគមចំនួន២០០០០រៀល។
២. គុណសម្បត្តិដើម្បីក្លាយជាអ្នកនិពន្ធ មានច្រើនគួរសមដែរ តែអ្វីៗទាំងអស់នោះ អាស្រ័យលើយើងជាអ្នកកំណត់ដោយខ្លួនឯង។ រាជសីហ៍អាចចុចមើលនៅក្នុងមាតិការបស់ប្លក់ខ្ញុំត្រង់«រៀននិពន្ធរឿង» និង «អ្នកនិពន្ធ អ្នកនិពន្ធខ្មែរ» នោះរាជសីហ៍នឹងឃើញគុណសម្បត្តិខ្លះៗរបស់អ្នកដែលត្រៀមខ្លួនជាអ្នកនិពន្ធហើយ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែប្រាប់ដោយខ្លីថា ក្រៅពីឧបនិស្ស័យដែលយើងមានពីកំណើតហើយ អ្នកនិពន្ធត្រូវតែជាមនុស្សដែលពូកែអានជាមុនសិន។
៣. បើរាជសីហ៍មានបំណងបែបនេះហើយ មិនជាការពិបាកទេ គឺគ្រាន់តែរាជសីហ៍ព្យាយាមរៀនសរសេររឿងដោយខ្លួនឯងឲ្យបានច្រើនៗ តាមដែលអាចធ្វើបាន ដោយអាចចាប់ផ្តើមពីការសរសេរកំណត់ហេតុប្រចាំថ្ងៃ សរសេរពីអារម្មណ៍ផ្តាល់ខ្លួន សរសេរពីមនុស្សណាម្នាក់ដែលយើងចាប់អារម្មណ៍ សរសេរសំបុត្រស្នេហា ឬអ្វីៗផ្សេងទៀតដែលរាជសីហ៍ចាប់អារម្មណ៍ចង់សរសេរ។ ក្រៅពីការហាត់សរសេរហើយ រាជសីហ៍ងាចរៀនពីសិល្ប៍វិធីនិពន្ធតាមរយៈការអានសៀវភៅរបស់អ្នកនិពន្ធផ្សេងៗឲ្យបានច្រើន មិនថារឿងនោះល្អឬមិនល្អនោះទេ។ ការរៀនសង្កេត ការធ្វើជាអ្នកស្តាប់ដ៏ពូកែ ការទៅមើលកុន ទស្សនាភាពយន្ត មើលទូរទស្សន៍ ក៏ជាគន្លឺះសំខាន់ក្នុងការអភិវឌ្ឃន៍ការសរសេររបស់យើងដែរ។
ខ្ញុំសុំឆ្លើយប៉ុណ្ណឹងសិនចុះ ចាំឱកាសណាល្ងចាំជជែកគ្នាឲ្យបានវែង តែខ្ញុំសូមប្រាប់ដល់រាជសីហ៍ថា គ្មានគ្រូណា ឬសាលាណាដែលអាចបង្រៀនមនុស្សឲ្យក្លាយជាអ្នកនិពន្ធល្បី ឬអ្នកចម្រៀងមានសំនៀងពិរោះបានទេ…
ដំបូងសូមគោរពជំរាបសួរបងអាចម៍ផ្កាយ! សូមទោសដែរព្រោះអីមិនដឹងថាខ្ញុំនោះក្មេងឬចាស់ជាងនោះទេ តែសុំហៅបងចុះ។ ខ្ញុំមានសំនួរមួយចំនួនចង់សួរបង។
សំនួរទី១. តើបងជាសមាជិកនៃសមាគមន៍អ្នកនិពន្ឋមែនទេ?
សំនួរទី២.តើត្រូវមានគុណសម្បត្តិអ្វីខ្លះដើម្បីក្លាយជាអ្នកនិពន្ឋ?
សំនួរទី៣.ខ្ញុំមានបំណងចង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ឋដែរតែត្រូវធ្វើដូចម្តេចទើបអាចសំរេចបំណងនេះ? តើមានមេរៀនទេ? ឬមានគន្លឹះអ្វីខ្លះទេ?
ខ្ញុំសូមបញ្ចប់តែប៉ុណ្នឹងសូមបងមេត្តាជួយបកស្រាយអោយបានក្បោះក្បាយអោយខ្ញុំផង។
សូមធ្វើជាមិត្តផង
បងអាច់ផា្កយឈប់សរសេរហើយមែនទេខានឃើញសរសេរយូរហើយ
Haloo Mr.Bandith keep up wit ya work bro ………
សួរស្តីអ្នកនិពន្ធវ័យក្មេង ពូកែរសរសេរមែន ។
បាទ! សុខសប្បាយជាធម្មតា ចុះបងវិញសុខទុក្ខយ៉ាងណាដែរ? ខ្ញុំក៏មិនសូវជាបានទៅលេងបង ព្រោះទៅលើកណា ផ្ទះបិទទ្វារចាក់សោរហូត។;-)
សួរស្តី! តើសុខសប្បាយជាទេនិង? ដូចជាខានសួរសុខទុក្ខគ្នាយូរហើយ៕
ផ្កាយភាសូមមិនបញ្ចេញមតិចំពោះសូមដីរបស់រ៉េនណាហើយនិងផ្កាយទេ។
តែមិនមែនមានន័យថាភាយល់ស្របរឺយល់ឆ្វេងស្តាំពីគំនិតរបស់ផ្កាយនិងរ៉េនណាដែរ។
ភាមិនសូវអានប៉ុន្មានទេព្រោះភាគ្មានពេលគ្រប់គ្រាន់សំរាប់មើល
អោយយល់ន័យទាំងអស់ឡើយគឺភាចាប់ក្តោបយកតែគំនិតសំខាន់
របស់អត្តន័យរឿងរឺអត្តបទ។ភាសូមនិយាយតែត្រឹមនេះទេព្រោះភា
ពិតពុំមានអ្វីសំរាប់និយាយផងបើផ្កាយនិយាយអស់ហើយហ្នឹង។
Hello!
ត្រូវម៉ាច់ ! កំពុងតែចូលចិត្តអានរឿងប្រលោមលោកផង ហេស ហេស !!!
ឡូយណាស់ហ្នៀក! អរគុណណាស់! ខំប្រឹងប្រែង, ជោគជ័យហ្នា៎!
មែនហើយគឺលោកនិយាយនេះពិតជាត្រឹមត្រូវដែរ៕
ចូលចិត្តនោះ វាហួសពីចូលចិត្តហើយ!!! អានបួនដប់ដងហើយនៅ មិនធុញសោះ!!!
អរគុណសម្រាប់ការដែលអ្នកចូលចិត្តអានស្នាដៃមួយនេះ!!!
Thanks for Mealea Doung Chet. I read it when i was young. Now I can read it again cos of u. I still like it.
បើចង់ឲ្យគេធ្វើដូចយើង គឺត្រូវតែចាប់ផ្តើមពីខ្លួនយើង!
បើយើងមិនធ្វើគំរូគេ តើមាននរណាដឹង ឃើញនិងយកគំរូតាម?
រឿងបែបនេះមិនខុសពីសុជីវធម៌ក្នុងការចោលសំរាមនោះទេ បើឃើញយើងចោល
គេចោលដែរ តែបើឃើញយើងយកដាក់ក្នុងធុងសំរាម បើមិនថ្ងៃនេះគឺថ្ងៃស្អែកគេ
នឹងធ្វើតាមយើង ព្រោះគេរអៀសខ្លួន។
ជាតិរបស់យើងមិនដឹងថ្ងៃណាបានប្រសើរជាងនេះទេ? មនុស្សរបៀបនោះ នៅស្ទើរគ្រប់ទីកន្លែង! អ្នកខ្លះថាបានតែថា តែឲ្យធ្វើ ខ្លាចឡើងញ័រ! ខ្ញុំចង់ធ្វើអ្វីដែលខ្លួនអាចធ្វើបានដើម្បីប្រេទេសរបស់ខ្លួនឯង! ធ្វើតែម្នាក់ឯងក៏ធ្វើដែរ! តែអារបៀបនោះ វាជួយបានច្រើនប៉ុណ្ណាទៅ? ណ្ហើយ! យើងបានធ្វើអ្វីដែលយើងគួរធ្វើរួចហើយ! អ្នកណាធ្វើមិនធ្វើខ្ញុំមិនខ្វល់! មិនជួយក៏បាន តែសូមកុំតែបំផ្លាញ!
ប្អូនពិតជាមានមនសិការមែន បងសូមសរសើរ!
អ្នកនិពន្ធទាល់តែបែបនេះ ទើបជាអ្នកនិពន្ធពិតប្រាកដ។ អ្នកនិពន្ធខ្លះដែលបងបាន
ជួបគ្មានគុណធម៌ សីលធម៌ គ្មានសច្ចៈ និងគ្មានមនសិការលើសង្គមសោះ គឺគិត
តែសរសេរដើម្បីលុយ និងអំណាច គិតតែពីសរសេរលើកជើងអ្នកធំទោះបើអ្នក
នោះ ប្រព្រឹត្តខុសក៏ដោយ។
គ្រូដូចគ្រូរបស់ប្អូន បងក៏ធ្លាប់ជួបមិនតិចដែរ។ មនុស្សខ្លាចងាប់បែបនេះដាំចេក
ជួយជាតិបានទៅ!!! បើយើងនៅតែខ្លាច តើថ្ងៃខែឆ្នាំណា ទើបយើងមានសិទ្ធិ
សេរីភាពក្នុងនាមជាពលរដ្ឋម្នាក់បាន?
បងក៏យ៉ាងនោះដែរ!សៀវភៅធ្វើឲ្យបងផ្លាស់ប្រែ ហើយក៏មានថ្ងៃនេះនិងថ្ងៃស្អែក។
អ្នកនិពន្ធ ក៏ដោយ អ្នកសារព័ត៌មានក៏ដោយ, ឲ្យតែអាចធ្វើអ្វីដែលខ្លួនចង់ធ្វើ ហើយអាចឲ្យអ្នកដទៃទទួលបាននូវការពិត ខ្ញុំសុទ្ធតែចង់ធ្វើទាំងអស់! បងប្រាប់ថា អ្នកនិពន្ធត្រូវប្រឈមមុខនូវបញ្ហាចម្បងបីយ៉ាង ខ្ញុំគិតថា អ្នកសារព័ត៌មានក៏ដូចគ្នា។ ខ្ញុំធ្លាប់ដឹងពីបញ្ហានេះខ្លះដែរ តែជាចៃដន្យដែរ ព្រោះចរិតរបស់ខ្ញុំចូលចិត្តធ្វើការណាដែលលំបាក។ កាន់តែលំបាក ខ្ញុំកាន់តែចង់ធ្វើ! ខ្ញុំមានទ្រឹស្ដីប្រចាំជីវិតមួយ អាចប្រាប់បាននៅទីនេះ គឺ គ្មានការងារណាដែលស្រួលទេ! វាអាចនឹងជួយលើកកម្លាំងចិត្តយើងបានខ្លះដែរ! នៅសាលា ខ្ញុំចូលចិត្តនិយាយពីនយោបាយច្រើនពេក ធ្វើឲ្យលោកគ្រូគាត់មិនសប្បាយចិត្ត! ខ្ញុំរៀនដល់ថ្នាក់នេះហើយ គ្រាន់តែសិទ្ធបញ្ចេញមតិខ្លួនឯងក៏គ្មានផង។ ឆ្ងល់ណាស់ ហេតុអីក៏យើងនិយាយដល់អ្នកធំមិនបាន? លោកគ្រូរបស់ខ្ញុំប៉ិនបំផុតខាងខ្លាច ឲ្យតែនិយាយដល់រឿងនយោបាយម្ដងៗ គាត់ប្រាប់ថា រឿងហ្នឹងនិយាយអត់បានទេ! ស៊យទៅទៀតដែល វាប៉ះចំអារឿង ដែលខ្ញុំចូលចិត្ត។ ពិបាកខ្លាំងណាស់ ដែលយើងទ្រាំលាក់ទុករឿងនៅក្នុងចិត្តច្រើន ហើយវាកាន់តែពិបាកទៀតក្នុងការស្វែងរកមនុស្សម្នាក់ដែលមានចំណូលចិត្តដូចយើង ដើម្បីនិយាយរឿងនោះឲ្យគេស្ដាប់! មានតែសៀវភៅទេ ដែលជាមិត្តពិតប្រាកដរបស់ខ្ញុំ! ហើយវាជាមូលហេតុមួយ ដែលបណ្ដាលឲ្យខ្ញុំ ស្រលាញ់ការតែងនិពន្ធ…
ដើម្បីសម្រេច ងាយស្រួលណាស់សម្រាប់ប្អូនដែលនៅស្រុកខ្មែរ។ ប្អូនអាចទៅ
ទាក់ទងរៀនបន្ថែមបាននៅសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរ ឥឡូវនេះមានគេបើកបង្រៀន
ច្រើនណាស់។
ពីមុនបងរៀននៅសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញផ្នែកអក្សរសាស្រ្តខ្មែរ តែ
រៀនមិនទាន់បានចប់ផង អ្វីៗក៏ត្រូវប្រែប្រួលអស់តែបងមិនទាន់អស់សង្ឃឹមទេ!
សម្រាប់បច្ចុប្បន្ននេះ បងកំពុងរស់នៅប្រទេសឡាវ បើឲ្យបងប្រាប់ថាបងរៀន
មហាវិទ្យាល័យអ្វី បងប្រាប់មិនទាន់បានទេ សូមអភ័យទោសផងណា៎!
មែនហ្អេះបង? សប្បាយចិត្តណាស់នៀក! ខ្ញុំកំពុងតែគិតថា ត្រូវធ្វើបែបណា ដើម្បីសម្រេច? បងកំពុងរៀន មហាវិទ្យាល័យអីដែរ?
ដូចបងមួយទៀតហើយ! តាមពិតក្នុងជីវិតបង បងមានគោលបំណងបីយ៉ាងគឺ
ទី១ចង់ក្លាយជាគ្រូបង្រៀន(បណ្ឌិតអក្សរសាស្រ្តខ្មែរ),ទី២ចង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធ
ប្រលោមលោកនិងភាពយន្ត,និងទី៣ចង់ក្លាយជាអ្នកសារព័ត៌មាន។
មួយស្រដៀងនឹងខ្ញុំដែរ ខ្ញុំចង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធ និង ដឹកនាំរឿង…
តែប្រហែលជាបានត្រឹមតែជាអ្នកនិពន្ធប៉ុណ្ណឹង លក្ខ័ណ្ឌជីវិតមិនអាចឲខ្ញុំសម បំនងឡើយ!
ម៉េចក៏ប្រញាប់អស់សង្ឃឹមម្ល៉េះវឌ្ឃនា? លក្ខខណ្ដជីវិតរបស់វឌ្ឃនាបែបណាទៅ ទើបមិនអាចសម្រេចបំណងនេះបាន? មានជីវិតត្រូវមានសង្ឃឹមណា ហើយបើមានការប៉ុនប៉ងនិងព្យាយាម ទៅខ្លាចអីនឹងលទ្ធផល ដែលមិនទាន់មកដល់?
តើមានអ្វីត្រូវខ្លាចទៅ? យើងនិយាយស្អីដែលពិត។ គោដំបៅខ្នង ក្អែកហើររំលង រំសាយកន្ទុយ។ ក្រៅពីធ្វើជាអ្នកនិពន្ធ ខ្ញុំក៏ចង់ក្លាយជាអ្នកកាសែតដែរ និយាយអ្វីដែលឃើញ ហើយប្រាប់គ្រប់គ្នាអោយបានដឹង….
បាទ!ត្រឹមត្រូវហើយ អ្វីដែលយើងឃើញ អ្វីដែលយើងដឹង យើងត្រូវតែសរសេរ គ្មានអ្វីដែល
អាចមកឃាត់ឃាំងយើងបានទេ… បើយើងមិនសរសេរ ពេលវេលានឹងកប់បាត់នូវរឿងរ៉ាវទាំង
នោះអស់ជាមិនខាន។
លោកគ្រូយូ បូ អនុប្រធានសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរបានមានប្រសាសន៍ថា អ្នកនិពន្ធត្រូវ
ប្រឈមមុខនឹងបញ្ហា៣យ៉ាងគឺ ទី១ជាប់គុក, ទី២រត់ចោលស្រុក, និងទី៣ត្រូវគេសម្លាប់។
ដូច្នេះ បើយើងចង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធ យើងត្រូវហ៊ាននិយាយការពិតដោយមិនត្រូវខ្លាចអ្វីទាំងអស់។
ត្រូវ! យើងមិនមែនជាអ្នកនយោបាយទេ! តែយើងកត់ត្រានូវរាល់សកម្មភាពរបស់់ពួកគេ!
ខ្ញុំចង់សរសេររឿងថ្មីមួយ មិនទាក់ទងនឹងនយោបាយដឹកនាំ តែមិនដឹងសរសេរយ៉ាម៉េចកើតទេ បើវាត្រូវតែមានជាចាំបាច់!!!
សូមអរគុណដល់ប្រិយមិត្តទាំងអស់ដែលបានគាំទ្រ!
មួយរយៈនេះខ្ញុំមិនបាននៅកន្លែង ដូចនេះទើមមិនដឺងថាមានប្រិយមិត្តថ្មីៗចូលមក
កាន់ប្លក់របស់ខ្ញុំ ដែលជាហេតុធ្វើឲ្យយឹតយូរក្នុងការឆ្លើយតប។
ជំរាបសួរ,
ក្នុងនាមខ្ញុំជាអ្នកស្រឡាញ់សិល្បៈការតែងនិពន្ធម្នាក់ ខ្ញុំសម្តែងនូវក្តីអំណរសារទរជាពន្លឹកដែលកូនកវីទើបតែពន្លកពកថ្មីនេះៗ ធ្វើបាន ុ។គ្រប់សកម្មភាពរបស់អ្នកពោរពេញទៅដោយសមត្ថភាពដែលកូនខ្មែរជំនាន់ក្រោយគួរតែតម្រាប់តាមវីរៈរបស់អ្នក។
ធម្មតាទេពួកយើងមិនមែនអ្មកនយោបាយ, គ្រប់ដង្ហើមរបស់ពួកគេតែងមានមនុស្សរាប់សិបអ្នកចាំកត់ចម្លងកំណតើហេតុរបស់ពួកគាត់ តែសម្រាប់ពួកយើងមានតែខ្លួនយើងជាអ្នកកត់ដោយខ្លួនឯង……
(នៅំមានត)
ដាក់ឈ្មោះខ្មែរ ថាអាចម៍ផ្កាយ ចុះជាអង់គ្លេចម៉េចក៏ដាក់ត្រឹមតែ Star អញ្ចឹង? ហេហេហេ! និយាយលេងទេ!
សូមផ្តល់ជាកម្លាំងចិត្តក្នុងការតស៊ូពុះពារទៅខាងមុខទៀត ។ សង្ឃឹមថាពួកយើងនឹងបានអានស្នាដៃរបស់អាចន៍ផ្កាយដែលមានលក្ខណៈជាខ្សែររឿងវែងៗក្នុងពេលឆាប់ៗខាងមុខនេះ!
ខ្ញុំចូលចិត្តអានប្រលោមលោក តែខ្ញុំអាចសរសេរ ឬ និពន្ធបានទេ ដូចជាគ្មាននិស្ស័យខាងហ្នឹងសោះ! អរគុណច្រើនដែលមានផ្នែកមួយសម្រាប់រៀននិពន្ធរឿង!
Dearest Archphkai,
I wish you all success in your occupation na ARCHPHKAI, and promise to help you and solve all your problems.
Best Regards,
Your Brother