កិច្ចប្រជុំក្រុមវ៉ិបសាយកម្ពុជា ខែ សីហា 10, 2007
Posted by ផ្កាយNovels in ដំណឹងផ្សេងៗ.trackback
នៅថ្ងៃទី ៣០ និង៣១ ខែសីហា ឆ្នាំ២០០៧ខាងមុខនេះ និងមានកិច្ចប្រជុំមួយ
ដែលប្រព្រឹត្តទៅក្រោមប្រធានបទ«Celebrating the international Blog Day
(31 August) and international Software Freedom Day(15 September)
in Cambodia.» ដែលនឹងប្រារព្ធធ្វើនៅ សាកលវិទ្យាល័យបញ្ញាសាស្រ្តកម្ពុជា។
គេរំពឹងទុកថាការជួបជុំដ៏ធំមួយនេះ នឹងមានសិស្សនិស្សិត សាស្រ្តាចារ្យ
អ្នកនិពន្ធ អ្នកវ៉ិបសាយ អ្នកព័ត៌មានវិទ្យា អង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាលរួមទាំង
អ្នកសារព័ត៌មានជាច្រើន ដែលអញ្ជើញមកទាំងក្នុង និងក្រៅប្រទេសនឹង
ចូលរួមចែករំលែកបទពិសោធន៍ និងសិក្សារៀនសូត្រអំពីគ្នាទៅវិញទៅមក
លើការប្រើប្រាស់បណ្តាញព័ត៌មានវិទ្យា បច្ចេកវិទ្យាអ៊ីនធើណេត វ៉ិបសាយ…
សេចក្តីជូនដំណឹងនេះ ទុកដូចជាការគោរពអញ្ជើញដល់ ក្រុមអ្នកប្រើ
ប្រាស់វ៉ិបសាយទាំងអស់ បានចុះឈ្មោះចូលរួមទាំងអស់គ្នា និងជួយផ្សព្វ
ផ្សាយបន្តផង។
ព័ត៌មានបន្ថែមសូមចូលទៅកាន់ http://cloggersummit.wikispaces.com
អាចម៍ផ្កាយសូមរក្សាសិទ្ធិចំពោះកំហុសឆ្គងដោយអចេតនាណាមួយ
ក្នុងការផ្សាយព័ត៌មាននេះ
សូមអរគុណ!
សូមគោរពជម្រាបសួរពីចម្ងាយអ្នកមីង និងសូមអភ័យទោសផងដែរ ចំពោះកំហុសឆ្គងបន្តិចបន្តួចនេះ!
តាមពិតទៅ សម្រាប់ក្មួយផ្ទាល់ក្មួយស្គាល់អ្នកមីងច្បាស់ណាស់ថា មួយណាជាឈ្មោះពិតរបស់អ្នកមីង ហើយមួយណាជានាមប៉ាកកា។ ប៉ុន្តែក្នុងន័យខាងលើដែលក្មួយសរសេរនោះ គឺមានពីរករណីដែលក្មួយមិនដាក់ឈ្មោះ«ព្រហ្ម សុទ្ធធីតា»។ ទី១ក្នុងន័យអត្ថបទខាងលើ គឺក្មួយចង់ប្រើឈ្មោះ«ប៉ិច សង្វាវ៉ាន» ដើម្បីបញ្ជាក់ថា អ្នកមីងដែលជាអ្នកអានព័ត៌មានដ៏ល្បីម្នាក់ប្រចាំវិទ្យុបារាំងនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះក៏ធ្លាប់ប្រើនាមប៉ាកកាដែរ គឺ«ព្រហ្ម សុទ្ធធីតា» តែក្មួយមិនបានដាក់បន្ថែមឈ្មោះ(ព្រហ្ម សុទ្ធធីតា)មួយទៀត ព្រោះល្បះក្នុងអត្ថបទខាងលើក្មួយ ប្រើឈ្មោះមួយសំដៅបុគ្គលម្នាក់ និងមិនចង់ឲ្យន័យអត្ថបទបែងចែកច្រើន ទើបក្មួយសម្រេចចិត្តប្រើតែឈ្មោះមួយ។ ទី២ដោយហេតុក្មួយគិតថា បើក្មួយដាក់នាមប៉ាកការបស់អ្នកមីងតែម្តង(គឺ ព្រហ្ម សុទ្ធធីតា) ក្មួយខ្លាចក្រែងអ្នកអានភាគច្រើនមិនបានស្គាល់ថា ព្រហ្មសុទ្ធធីតាជាអ្នកណា ទើបក្មួយត្រឡប់ប្រើឈ្មោះពិតរបស់អ្នកមីងផ្ទាល់តែម្តងទៅ គឺក្នុងន័យបញ្ជាក់ថា អ្នកមីងក៏មាននាមប៉ាកកាដែរ មិនមែនចង់បានន័យថា ឈ្មោះ«ប៉ិច សង្វាវ៉ាន»ជានាមប៉ាកការបស់អ្នកមីងទេ។
ទោះយ៉ាងណា ក្មួយក៏បានកែតម្រូវតាមសំណូមពររបស់អ្នកមីងទៅហើយដែរ ហើយក្មួយមិនដឹងដឹងថា អ្នកមីងយល់យ៉ាងណាចំពោះការបកស្រាយរបស់ក្មួយខាងលើនេះទេ។ បើអ្នកមីងមានគំនិតដូចក្មួយ ក្មួយអាចសុំមកប្រើឈ្មោះពិតរបស់អ្នកមីងតែម្តងនៅក្នុងអត្ថបទខាងលើ ហើយត្រឡប់ប្រើវង់ក្រចកសរសេរបញ្ជាក់ពីនាមប៉ាកការបស់អ្នកមីងវិញ តើល្អទេ? តាមពិតទៅក្មួយមានបំណងចង់ផ្សាយពីប្រវត្តិនិងបទពិសោធន៍និពន្ធរឿងរបស់អ្នកមីងច្រើនលើកច្រើនសារមកហើយ តែនៅមិនទាន់មានឱកាស។ សម្រាប់ឯកសារនិងរូបថតរបស់អ្នកមីងក្មួយមានគ្រប់គ្រាន់អស់ហើយ គឺរង់ចាំតែពេលវេលាហុចឲ្យប៉ុណ្ណោះ។
អ្នកមីងប្រហែលជាភ្លេចក្មួយហើយ។ ក្មួយធ្លាប់បានជួបអ្នកមីងម្តងដែរនៅសមាគមអក្សរសិល្ប៍នូហាច។ កាលនោះក្មួយទៅរៀនបទពិសោធន៍និពន្ធពីអ្នកមីង ហើយពេលបញ្ចប់ក៏បានថតរូបទុកជាអនុស្សាវរីយ៍ទៀតផង។ ក្នុងឱកាសខាងមុខក្មួយនឹងយករូបថតទាំងនោះ មកផ្សាយនៅទីនេះ ហើយក្មួយក៏សូមអនុញ្ញាតពីអ្នកមីងក្នុងពេលនេះតែម្តងដែរ សង្ឃឹមថាអ្នកមីងនឹងមិនយល់ទាស់អ្វីទេ។ សម្រាប់ក្មួយ«អាចម៍ផ្កាយ» អ្នកមីងប្រហែលជាភ្លេច តែសម្រាប់ក្មួយ«ចាន់ផល» អ្នកមីងប្រហែលមិនភ្លេចទេ។ ខ្ញុំជាមិត្តភក្តិរបស់គេ ហើយកាលនោះយើងទៅរៀនជាមួយគ្នា ក្រោមការបង្រៀនពន្យល់ណែនាំរបស់អ្នកមីងនេះឯង។
ដោយការគោរពដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ពីចម្ងាយ
ក្មួយអាចម៍ផ្កាយ
ក្មួយអាចម៍ផ្កាយ
ខ្ញុំបានអានសំបុត្រក្មួយចុះថ្ងៃទី១១ខែសីហាឆ្នាំ២០០៧ ព្រោះខ្ញុំទើបតែបានរកឃើញដោយចៃដន្យនូវវិបសាយហ្គូហ្គើលភាសាខ្មែរ ដេលនៅក្នុងនោះមានឯកសារជាច្រើនទាក់ទងឈ្មោះខ្ញុំ។ ក្នងចំណោមឯកសារទាំងនោះខ្ញុំក៏បានឃើញ និងចាប់អារម្មណ៍អត្ថបទមួយដែលក្មួយបានសរសេរអំពីអ្នកប្រើនាមប៉ាកា ឬ រហស្សនាម ហើយក្មួយបានរៀបរាប់ឈ្មោះដូចជា ទន្សាយ ប៉ិចសង្វាវ៉ាន និង ។ល។
បើសិនជាខ្ញុំមិនច្រឡំទេ ខ្ញុំយល់ថាក្មួយយល់ខុសថា ប៉ិច សង្វាវ៉ានជាឈ្មោះប៉ាកា ឫរហស្សនាមរបស់ខ្ញុំមែនទេ។ បើដូច្នោះមែន ខ្ញុំសូមបញ្ជាក់ថា ឈ្មោះខាងលើនេះជាឈ្មោះពិតរបស់ខ្ញុំ្មទេតើ។ ឈ្មោះប៉ាការបស់ខ្ញុំគឺ ព្រហ្ម សុទ្ឋធីតា។ ខ្ញុំបានចាប់ប្រើឈ្មោះប៉ាកាក្នងឆ្នាំ១៩៦៨ និង ១៩៦៩តែប៉ុណ្ណោះ ព្រោះកាលនោះ ខ្ញុំនៅលីវមិនហ៊ានបញ្ចេញឈ្មោះពិត។ ម្យ៉ាងទៀតជំនាន់់នោះ សង្គមខ្មែរយើងពុំទាន់ផ្តល់តម្លៃដល់អ្នកនិពន្ឋនារីប៉ុន្មានទេ ជាពិសេសចាស់ទុំមិនថា មាតាបិតារបស់គេ ឬមាតាបិតារបស់ខ្ញុំឡើយ។ ក្រោយពីខ្ញុំមានគ្រួសារ ខ្ញុំប្រើឈ្មោះពិតរបស់ខ្ញុំរហូត។
ខ្ញុំសូមអរគុណក្មួយជាពន្លឹកដែលបានលើកយកឈ្មោះខ្ញុំមករៀបរាប់ជា
ឧទាហរណ៍។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំសូមក្មួយកែតម្រូវដាក់ ឈ្មោះប៉ាការបស់ខ្ញុំថា
ព្រហ្ម សុទ្ឋធីតាវិញ ជំនួសប៉ិច សង្វាវ៉ាន ដើម្បីកុំឲ្យគេយល់ច្រឡំចំពោះខ្ញុំតទៅ
ទៀត។ ខ្ញុំសូមអរគុណក្មួយទុកជាមុន។
មុននឹងបញ្ចប់ ខ្ញុំសូមជំរាបក្មួយថា ខ្ញុំមានមោទនភាពណាស់ចំពោះក្រុមក្មួយៗទាំងអស់ដែលមានចិត្តស្រឡាញ់អក្សរសាស្រ្ត អក្សរសិល្យ៍ខ្មែរយើង និងខិតខំពុះពារនិពន្ឋរឿង និងបានរៀបចំវេបសាយផ្សព្វផ្សាយស្នាដៃបានល្អណាស់ គួរឲ្យសរសើរជាពន់ពេក និងគួរទុកជាគំរូតទៅ។ សូមក្មួយៗបានជោគជ័យសមតាមបំណងប្រាថ្នាគ្រប់ៗគ្នាហើយ សូមក្មួយៗបន្តកិច្ចការទាំងអស់នេះទៅមុខកុំទម្លាក់ចោលឲ្យសោះ។ ខ្ញុំសង្ឃឺមថា ថ្ងៃណាមួយខ្ញុំនឹងបានស្គាល់ក្មួយៗមិនខាន។ ចំពោះក្មួយអាចម៍៍ផ្កាយ ខ្ញុំពុំដឹងថា តើខ្ញុំធ្លាប់បានជួបក្មួយឬទេ ។ រូបថតក្មួយក្នុងនេះតូចពេក ខ្ញុំមើលមិនច្បាស់សោះ។
ពីអ្នកមីង ប៉ិច សង្វាវ៉ាន
សេចក្តីអំណរចេះតែកើតមានដល់ខ្ញុំរឿយៗ កាលបើខ្ញុំបានឃើញសំណេរ
មតិយោបល់របស់លោកអ៊ំនៅលើគេហទំព័ររបស់ខ្ញុំ ហើយមតិយោបល់នេះ
ហើយ ដែលជាកត្តាសំខាន់ចម្បង ជួយជម្រុញកម្លាំងចិត្តខ្ញុំ ឲ្យចេះតែខិតខំ
ព្យាយាមប្រឹងប្រែងធ្វើបន្តទៀត បើទោះជាពេលខ្លះជួបឧបសគ្គដ៏មហាយ៉ាប់
យ៉ឹនក៏ដោយ។
ក្រៅពីស្ថានភាពជីវិតដែលតម្រូវឲ្យខ្ញុំដាក់ឈ្មោះនេះ ខ្ញុំក៏បានសិក្សាអំពី
ឈ្មោះនេះតាមវចនានុក្រមហើយដែរ ប៉ុន្តែមនុស្សភាគច្រើនគេយល់យ៉ាងណា
លោកអ៊ំផ្ទាល់ពិតជាបានជ្រាបមិនខាន។
ដោយសេចក្តីគោរពនិងដឹងគុណអំពីខ្ញុំ
អាចម៍ផ្កាយ
សូមទោស អាចម៌ វាយច្រលំខី គឺ អាចម៍ បែបនេះវិញ
ឈុន
អាចម៌ផ្កាយ អាចម =ការលាងជំរះអោយស្អាត លាងជំរះមន្ទិលកខ្វក់ អាចម៍(អាច់) អាហារ
ចាស់ដែលបន្ទោ ចេញតាមវច្ចមគ្គ ។ (អាចម៍ មិនមិនមែនសុទ្ធតែជាវត្ថុស្អុយកខ្វក់ទាំងអស់
នោះទេ ដូចជាអាច់ដី អាច់បំណាស់ជាដើម ជាពិសេសគឺអាច់ផ្កាយ) ផ្កាយ គឺជាពន្លឺភ្លើងតូច
ៗ ព្រិចៗ នៅលើអាកាស។
អាចម៍ផ្កាយ ពន្លឺតូចដែលធ្លាក់រ៉ុយ រតាយៗ ពីផ្ទៃអាកាសខាងលើចុះមក ហើយបាត់ទៅ
វិញ មានសណ្ឋានស្រដៀងនឹងពន្លឺកាំជ្រួច ។ មានរឿងលើកឡើងថា យប់មិញខ្ញុំឃើញអាច
ម៍ផ្កាយធ្លាក់ចុះត្រង់ផ្ទះអ្នក ខ្ញុំនឹកថាអ្នកមុខជានឹងបានកូន បើធ្លាក់ធំបន្ដិច ច្រើនហៅទេព
ច្យុត។ ឃើញថាអាចម៌ផ្កាយពុំអាក្រក់ ស្អុយគួរអោយខ្ពើមរអើមនោះឡើយ។
មកដល់ចំនុចនេះ បើយើងគិតសព្វៗទៅ «អាចម៌ផ្កាយ» វាក៏ជាអាថ៌កំបាំងមួយដែរ។
អាថ៌កំបាំងបែបទេពច្យុតទៀតផង។
ជីវិភាពជាកូនអ្នកស្រែចំការក្រីក្រ រស់នៅ ដោយភាពលំបាកតោកយ៉ាក តាមជិះជាន់យា
យីគ្រប់ពេលវេលា។ អតីតកុមារភាព របស់ខ្ញុំមិនខុសប្លែកឆ្ងាយពីនេះប៉ុន្មានទេ។
ក្មួយអាចម៌ផ្កាយ ខ្ញុំពិតជាមានសេចក្ដីសប្បាយរីករាយ និងសូមសរសើរក្មួយដោយស្មោះ
នូវការខំប្រឹងខ្នះខ្នែង គ្រប់បែបយ៉ាង របស់ក្មួយ រហូតក្លាយជាអ្នកនិពន្ធ ដែលជាវិជ្ជាជីវៈ
មួយពុំសូវមានអ្នកណាអាចឈោងចាប់យកបានឡើយ ខ្ញុំសូមអោយសេចក្ដីព្យាយាមនេះ
ក្លាយអាវុធដ៏មានរិទ្ធខ្លាំងពូកែ អាចកំចាត់បង់នូវសឹក សត្រូវ គឺសេចក្ដីល្ងង់ខ្លៅទាំងឡាយ
អោយវិនាសអស់ទៅហោង។
ដោយសេចក្ដីរីករាយ
ខ្ញុំកែវ ឈុន
វាជាកិត្តិយសពន់ប្រមាណណាស់ ដែលម្ចាស់មជ្ឈមណ្ឌលវប្បធម៌ខ្មែរនៅ
ស្វីស ចូលមកកាន់ទំព័រខ្ញុំ។ខ្ញុំពិតជារីករាយរកអ្វីប្រៀបផ្ទឹមពុំបានឡើយ ហើយខ្ញុំ
ក៏សូមគោរពអរគុណជាអនេកចំពោះលោកអ៊ំ ដែលបានចំណាយពេលវេលាដ៏
មានតម្លៃរបស់ខ្លួន មកចូលរួមផ្តល់ជាមតិសម្រាប់ឲ្យខ្ញុំពិចារណា។
គ្រប់គំនិត គ្រប់យោបល់ គ្រប់ពាក្យរិះគន់ទិតៀនក្នុងន័យស្ថាបនាទាំងឡាយ
ខ្ញុំពិតជារីករាយស្វាគមន៍ទទួលដោយទឹកចិត្តសោមនស្ស និងភាតរៈបំផុត។
ការផ្តល់មតិយោបល់កែលំអដល់គ្នាទៅវិញទៅមក គឺជាប្រការមួយដែលខ្មែរ
គ្រប់រូបគួរតែធ្វើនិងទទួលយកដោយរីករាយបំផុត ទោះបីជាស្របឬមិនស្រប
តាមគំនិតខ្លួនក៏ដោយ ហើយយើងគួរតែចៀសវាងនូវការប្រកាន់គំនិត
អស្មិមានៈ រឺងត្អឹង ប្រកាន់ថាមានតែខ្លួនចេះ ខ្លួនត្រូវ ខ្លួនល្អនោះឡើយ។
គំនិតនៃការរិះគន់ មានពីរប្រភេទគឺមួយរិះគន់ដើម្បីស្ថាបនា និងមួយទៀតរិះគន់
ដើម្បីសើចចំអកមាក់ងាយ ឬដើម្បីឲ្យអាប់ឳនកិត្តយស។ ក្នុងនាមជាខ្មែរ ជាអ្នក
ដឺកនាំ ជាអ្នកនិពន្ធ ជាគ្រូបង្រៀន ឬជាជនសាមញ្ញទូទៅ ការដែលយកគំនិត
មតិរិះគន់គេ មកពិចារណា គិតរកខុសត្រូវគឺជាកត្តាមួយដែលនាំយើងទៅរក
ភាពជោគជ័យ និងអភិវឌ្ឍខ្លួនឲ្យឈានឡើងជាលំដាប់។
ដូច្នេះសូមលោកអ៊ំ ក៏ដូចជាអ្នកអានទូទៅ កុំបីមានការរង្គៀសចិត្ត ឬអាក់
អន់ ភ័យខ្លាចខ្ញុំមានការខឹងសម្បា ចំពោះគំនិតយោបល់ទាំងឡាយណា សោះ
ឡើយ។
ការដែលខ្ញុំដាក់រហស្សនាម ឬនាមប៉ាកកាថា«អាចម៍ផ្កាយ,អ្នកនិពន្ធអាថ៍
កំបាំង» វាដូចជាគ្មានអ្វីប្លែកសោះ ព្រោះវាជារឿងធម្មតាទៅហើយសម្រាប់អ្នក
និពន្ធ, អ្នកសារព័ត៌មានដែលតែងតែមាននាមប៉ាកកាមួយសម្រាប់ហៅខ្លួនឯង
ដើម្បីឲ្យអ្នកអានចាប់អារម្មណ៍, ឬក្នុងន័យណាមួយផ្សេងទៀតទៅតាមការយល់
ឃើញរបស់ខ្លួន។ ជាក់ស្តែងអ្នកនិពន្ធ, អ្នកសារព័ត៌មានសម័យនេះក៏គេនៅមាន
ប្រើឈ្មោះក្រៅច្រើនដែរដូចជាៈ អ្នកនិពន្ធទន្សាយ, ព្រហ្ម សុទ្ធធីតា, ប៉ាកកាមាស,
ប៉ាកកាពេជ្រ,ប៉ាកកានាគ,ចំណិតខែ,អាឡេវ,ខ្មោចរឿង, មេអំពៅ…ជាដើម។
ចំពោះពាក្យថា«អាចម៍ផ្កាយ» ខ្ញុំមានប្រវត្តិរឿងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំ….ម្តាយ
ខ្ញុំក្រ… គ្រួសារខ្ញុំតោកយ៉ាក… ម្តាយខ្ញុំជំពាក់បំណុលគេ ព្រោះតែឲ្យកូនរៀន
ដូច្នេះហើយ ទើបធ្វើឲ្យអ្នកស្រុកអ្នកភូមិ មើលងាយមើលថោកម្តាយខ្ញុំ និងខ្ញុំ
ថា«ក្រហើយនៅប្រឹងឲ្យរៀនដល់ណាទៀត?.. ក៏មិនអូសក្បាលកូនមកឲ្យជួយ
រកស៊ីដោះបំណុលគេ??»។ ពាក្យនេះវាធ្វើឲ្យខ្ញុំឈឺចាប់ និងចងចាំមិនភ្លេចទេ…
ក្រឡេកទៅមើលធម្មជាតិរបស់អាចម៍ផ្កាយ វាក៏មិនខុសពីជីវិតរបស់ខ្ញុំប៉ុន្មាន
ដែរ វាត្រូវគេឲ្យតម្លៃឬជាន់ឈ្លីយ៉ាងណាខ្លះ? ឈ្មោះថា«អាចម៍ផ្កាយ» វាអាក្រក់
អាក្រីណាស់មែនទេ???.. (អាចម៍+ផ្កាយ) មែនហើយ! ស្តាប់មើលទៅវាមិន
ពិរោះ ហើយវាគួរឲ្យខ្ពើមរអើមណាស់ ហេតុដូច្នេះហើយទើបខ្ញុំមានបំណង
កែច្នៃ និងលើកតម្កើងឈ្មោះនេះឲ្យមានតម្លៃ និងពិរោះស្តាប់ឡើងវិញ។
រីឯពាក្យ«អ្នកនិពន្ធអាថ៌កំបាំង» ខ្ញុំគ្មានបំណងអ្វីវែងឆ្ងាយទេ ក្រៅពីចង់ឲ្យអ្នក
អានគេចាប់អារម្មណ៍ និងចង់តាមដាន ចង់ដឹង ចង់ស្គាល់ប៉ុណ្ណោះ ហើយខ្ញុំ
សង្ឃឹមថាឈ្មោះនេះនឹងមិនធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ ឬអន្តរាយដល់សង្គមជាតិនិងមនុស្ស
លោកទាំងមូលដូចលោកអ៊ំមានប្រសាសន៍ឡើយ។
ខ្ញុំមិនដឹងថាចំនុចអ្វី ឬប្រការអ្វីនោះទេដែលធ្វើឲ្យលោកអ៊ំសរសើរខ្ញុំថា
ចេះរៀបចំកម្មវិធីវ៉ិបសាយបានល្អឥតខ្ចោះនោះ ព្រោះខ្ញុំសង្កេតឃើញថាវ៉ិប
របស់ខ្ញុំនេះហើយ ដែលរញ៉េរញ៉ៃ ឥតសណ្តាប់ធ្នាប់ជាងគេនោះ ត្បិតអីខ្ញុំ
គ្មានចំណេះដឹង ខាងកុំព្យូទ័រនេះឡើយ ចេះតែរៀនធ្វើទៅបណ្តើរៗទេ។
ណាមួយខ្ញុំនៅក្មេងខ្ចីណាស់ ទើបតែរៀនតាមបងណារដ្ឋប្រាប់ ហើយបង្កើត
វ៉ិបនេះឡើងមិនទាន់បានមួយខែផងទេ។
ជាចុងបញ្ចប់នេះ ខ្ញុំសូមគោរពថ្លែងអំណរគុណលោកអ៊ំពីចំងាយដែលបាន
ជួយផ្តល់គំនិតសម្រាប់ក្មួយត្រិះរិះពិចារណា ហើយក្មួយនៅតែសង្ឃឹមនិងជឿ
ជាក់ថា លោកអ៊ំនឹងនៅតែជួយផ្តល់គំនិតយោបល់ និងបទពិសោធន៍ល្អៗដល់
ក្មួយជាបន្តទៀតពុំខាន។
ដោយសេចក្តីគោរពអំពីខ្ញុំ
អាចម៍ផ្កាយ
ពេលដែលខ្ញុំចូលមកដល់ក្នុងទំព័ររបស់អ្នកនិពន្ធម្នាក់ ខ្ញុំមានចិត្ដរំភើប សប្បាយចិត្ដ រកអ្វី
ប្រៀបពុំបានឡើយ។ អ្នកនិពន្ធ ដែលចេះទាំងនិពន្ធរឿង ចេះទាំងវិធីរៀបចំ បង្កើតវេបសាយ
បានយ៉ាងល្អអិតខ្ចស់ទៀតផង។
ខ្ញុំបានឃើញថា អ្នកនិពន្ធបានរហ័ស្សនាមថា «អ្នកនិពន្ធអាថ៌កំបាំង (អាច់ផ្កាយ) » ស្ដាប់ទៅ
វាដូចពិរោះដែរ!!..ព្រោះអ្នកនិពន្ធតែងតែនិពន្ធអ្វីជាអាថ៌កំបាំង ដើម្បីទុកអោយអ្នកអានតាម
ដាន។
អ្វីៗដែលជាអាថ៌កំបាំង!..គឺអ្វីៗដែលគេលាក់ទុកមិនអោយអ្នកផងទាំងឡាយដឹង ហេតុ
អ្វីបានជាត្រូវលាក់រឿងទុក?.. បានជាលាក់ទុកព្រោះវាជាអាថ៌កំបាំង រឿងអាថ៌កំបាំងមាន
ច្រើនអនេកទៅតាមសាច់រឿង មានអាថ៌កំបាំងបែប ប៉ូលិសស៊ើបអង្កេត អាថ៌កំបាំងកាច
សាហាវ អាថ៌កំបាំងខ្មោចព្រាយបិសាច អសុរកាយ អាថ៌កំបាំងបែបអង្គការអនាមិក (ខ្មែ
ក្រហម អាថ៌កំបាំងបែបប៉ុល ពត ដែលធ្វើអោយប្រជាជនខ្លូនអែងស្លាប់អស់ជាង ១ភាគ
៣ ) ដូច្នេះអ្វីៗដែលស្ថិតក្នុងអាថ៌កំបាំងនេះ វាច្រើនតែជារឿងមិនប្រក្រតី រឿងអយុត្ដិធម៌
រឿងខុសច្បាប់ជាដើម ហើយវាជាការព្រួយបារម្ភណ៏ជាពន់ពេកណាស់។
ខ្ញុំក៏សូមលោកអ្នកនិពន្ធអាថ៌កំបាំង មេត្ដាខន្ដី អភ័យទោសដល់ខ្ញុំ ហើយសូមមេត្ដាកុំគិតថា
ខ្ញុំធ្វើការតិះទៀនដល់លោកអោយសោះ វាគ្រាន់តែជាមតិក្នុងការពិចារណាមួយប៉ុណ្ណោះ។
ដោយសេចក្ដីគោរព
កែវ ឈុន