សេណារីយោ«រឿងអាត់បី»សេកង់ទី២-៦ ខែ មីនា 27, 2008
Posted by អាចម៍ផ្កាយ in រៀនធ្វើកុន, សេណារីយោ(នាដកថា).trackback
សេកង់ទី២
ពេលវេលាៈ ពេលយប់
ទីកន្លែងៈ ភោជនីយដ្ឋាន, ផ្ទះណារ៉ា
តួសម្តែងៈ លោកពិសិដ្ឋ លោកស្រីផានី ភូមិន្ទ បូ្រព្រឹក្ស អ្នកបម្រើតុ ភ្ញៀវក្នុងហាងច្រើននាក់
សំលៀកបំពាក់ៈ ពិសិដ្ឋ ភូមិន្ទ ខោអាវដៃវែង, បូព្រឹក្សខោជើងវែង អាវយឺតដៃវែង, លោកស្រីផានីអាវសាច់សូត្រកំប្លេ
-ពេលយប់
-នៅភោជនីយដ្ឋានរាត្រីមួយ នៅម្តុំព្រែកលាបដែលមានវង់តន្ត្រី និងអ្នកចម្រៀងច្រៀងកំដរ
-បូព្រឹក្សស្លៀកខោចាស់ ពាក់អាវយឺត ពាក់ខ្សែចងប្រអប់ជ័រដាក់កាសែត និងវីស៊ីឌីចម្រៀងនៅនឹងក ដើរលក់តាមតុភ្ញៀវដែលមកបរិភោគអាហារ
បូព្រឹក្សៈ លោកប្រុសៗជួយទិញវីស៊ីឌីចេញថ្មីទៅ សុទ្ធតែបទពិរោះៗ
-ប្រុសៗកំពុងនាំគ្នាក្លែមផឹកប៊ីយៀ ជល់កែវគ្នាងាកមកញាក់មុខដាក់បូព្រឹក្សរបៀបខិល
ភ្ញៀវៈ ជួយទិញក៏បាន តែដាក់មួយបទសិនមកអាស្រី!
-បូព្រឹក្សច្រៀងគោកមួយវគ្គភ្លាម
-ពួកភ្ញៀវនាំគ្នាទះដៃបន្ទរ
-អ្នកបម្រើតុ លើកម្ហូបមកទើសនឹងបូព្រឹក្សក៏ស្តីឲ្យនាង
អ្នកបម្រើៈ នែ៎នាង! ចង់លក់ចង់ដុរទៅឲ្យផុតៗពីផ្លូវបន្តិចបានទេ? តិចខានបានមកលក់នៅទីនេះទៀត!
-បូព្រឹក្សងក់ក្បាលឱនលំទោន
បូព្រឹក្សៈ សុំទោសបង! សុំទោស…
-នៅតុមួយនៅកន្លែងពិសេស លោកពិសិដ្ឋ លោកស្រីផានី និងកូនប្រុសភូមិន្ទកំពុងនាំគ្នាបរិភោគអាហារ លោកពិសិដ្ឋលូកដួសម្ហូបដាក់ឲ្យភរិយា ញញឹមបន្តិច
ពិសិដ្ឋៈ សាកញ៉ាំជើងទាបន្តិចទៅអូន ឆ្ងាញ់ណាស់!
-លោកស្រីញញឹមដាក់ប្តី
ផានីៈ ច៎ាសអរគុណ!
-ភូមិន្ទកំពុងកាន់កែវភេសជ្ជៈ ដៀងភ្នែកមើលទៅឪពុកម្តាយ ដោយមុខស្ងួតរួចលើកកែវផឹកយឺតៗ
-នៅតុក្បែរនោះមានគ្រួសារមួយមានគ្នា៤,៥នាក់ កំពុងបរិភោគដែរ
-ភរិយាកេះស្វាមី បូញមាត់ទៅតុលោកសិដ្ឋ និយាយតិចៗប្រាប់ប្តី
ភរិយាៈ នោះហ្ន៎បង! លោកពិសិដ្ឋអ្នកជំនួញធំល្បីឈ្មោះ នាំភរិយានិងកូនមកទីនេះដែរ! មើលទៅគ្រួសារគាត់មានសេចក្តីសុខមែនទែន!
-ប្តីញញឹមឆ្លើយ
ប្តីៈ ខាងប្រពន្ធអ្នកមានជាន់ចាស់! ខាងប្តីអ្នកជំនួញលំដាប់ខ្ពស់ទៀត ត្រូវតែមានសេចក្តីសុខ! មានទុក្ខយ៉ាងម៉េចកើតនោះ?
-ផានីប្រឹងស្តាប់ប្តីប្រពន្ធតុជិតនោះនិយាយបន្តិច មុខគាត់ស្ងប់រួចឈ្ងោកដួសបាយ បរិភោគយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់
-បូព្រឹក្សដើរចូលមកពីក្រោយខ្នងលោកស្រីផានី នាងឱនលំទោនដោយគោរព
បូព្រឹក្សៈ លោកស្រីជួយទិញវីស៊ីឌីខ្ញុំទៅ សុទ្ធតែចម្រៀងចេញថ្មីទាំងអស់!
-លោកស្រីផានីងាកមុខមក(ស្កុបយឺតៗ)
-បូព្រឹក្សធ្វើភ្នែកស្លឺធ្លាក់ទឹកមុខ បបូរមាត់នាងញ័រ ដៃដែលកំពុងកាន់វីស៊ីឌីក៏ញ័រ
-ជើងនាងឈានថយក្រោយយ៉ាងលឿន
-ភ្នែកផានីមើលទៅចំប្រជ្រុយនៅចុងភ្នែកខាងស្តាំរបស់បូព្រឹក្ស លោកស្រីប្រែទឹកមុខដូចជាភាំងបន្តិច
ផានីៈ នាង… មានវ៉ុលណាខ្លះ?
-បូព្រឹក្សដើរចេញយ៉ាងលឿនមិនឆ្លើយ។
-លោកសិដ្ឋជ្រួញចិញ្ចើមបន្តិច
ពិសិដ្ឋៈ ក្មេងស្រីនេះខួរក្បាលមិនល្អទេដឹង?
-ភូមិន្ទតាមមើលបូព្រឹក្ស ដែលចេញផុតពីហាងទៅក្រៅតែម្តង
-ផានីមើលទៅបូព្រឹក្សភាំង ទឹកមុខប្រែប្រួល ដូចជាត្រេកអរបន្តិច ស្រងូតស្រងាត់បន្តិច
សេកង់ទី៣
ពេលវេលាៈ យប់ដដែល
ទីកន្លែងៈ មុខភោជនីយដ្ឋាន
តួសម្តែងៈ ណារ៉ា, បូព្រឹក្ស
សម្លៀកបំពាក់ៈ ណារ៉ាខោជើងវែងអាវយឺត, បូព្រឹក្សដូចសេកង់ទី២
-ណារ៉ាអង្គុយចាំប្អូននៅក្រោមសរសរដងគោមមុខហាង ឃើញប្អូនស្រីចេញមកកំពុងគ្រវាសដៃជូតទឹកភ្នែកផង ណារ៉ាបើកភ្នែកធំៗស្ទុះទៅចាប់ស្មាបូព្រឹក្ស
ណារ៉ាៈ មានពួកស្រវឹងលុកលាន់អូនមែនទេ? ប្រាប់មកបងនឹងទៅប្រដៅពួកវា!
-បូព្រឹក្សចាប់ដៃបងជាប់ ទឹកភ្នែករលីងរលោង
បូព្រឹក្សៈ គ្មានអ្នកណាធ្វើអ្វីខ្ញុំទេបង! ខ្ញុំចង់ទៅផ្ទះមិនលក់ទៀតទេ!
-ណារ៉ាមើលមុខបូព្រឹក្សទ្រង់ឆ្ងល់ រួចងក់ក្បាល
សេកង់ទី៤
ពេលវេលាៈ យប់ដដែល
ទីកន្លែងៈ ផ្ទះណារ៉ា
តួសម្តែងៈ ណារ៉ា,បូព្រឹក្ស
សម្លៀកបំពាក់ៈ ដដែលដូចសេកង់៣
-យប់ដដែល បូព្រឹក្សអង្គុយសំកុកនៅលើបង់ថ្មក្រោមដើមឈើធំមុខផ្ទះ ងើបមុខសម្លឹងដួងច័ន្ទមួយចំណិតតូចត្រូវពពកបាំងបិទ រួចបន្ធូរដង្ហើមធំ ដៃកាន់រូបថតកាណាន ផានីនិងកូនៗនៅពីតូចមើល
-ណារ៉ាដើរចូលទៅបន្ទប់ឪពុក ឃើញឪពុកដេកលក់ក៏លាតភួយថ្មមៗដណ្ដប់ឲ្យ រួចដើរចេញមកមុខផ្ទះឃើញបូព្រឹក្សអង្គុយសំកុកមុខស្រពោន
-ណារ៉ាដើរមកច្រត់ដៃលើកៅអីក្រោយខ្នងបូព្រឹក្ស ឈ្ងោកមើលមុខប្អូន
ណារ៉ាៈ មានរឿងអ្វីមិនសប្បាយចិត្ត អូនគួរតែប្រាប់បង! ព្រោះយើងមានតែពីរនាក់បងប្អូនប៉ុណ្ណោះ!
-បូព្រឹក្សងាកមកខ្ទប់ក្បាលនឹងខ្លួនណារ៉ា ទឹកភ្នែករមៀលធ្លាក់ចុះយឺតៗ នាងខាំមាត់លេបទឹកមាត់ទាំងអួលបំពង់ក
បូព្រឹក្សៈ អូនបានជួប… ជួប… នឹងមនុស្សដែលមិនចង់ជួប! គ្រួសារពួកគេមានសុភមង្គលណាស់… ផ្ទុយស្រលះពីយើង… ខ្ញុំនៅចំនាំមុខគាត់នៅក្នុងរូបថតបាន!
-ណារ៉ាក្រសោបស្មាប្អូនយ៉ាងណែនញញឹមស្ងួត ញញឹមរបៀបឈឺចាប់
ណារ៉ាៈ មានប្រាក់មិនប្រាកដថាមានសុភមង្គលទេ អូនជឿបងចុះ!
សេកង់ទី៥
ពេលវេលាៈ យប់ដដែល
ទីកន្លែងៈ មុខផ្ទះផានី
តួសម្តែងៈ ពិសិដ្ឋ ផានី ភូមិន្ទ សូហ្វ័រឡាន
សំលៀកបំពាក់ៈ ដូចសេកង់ទី២
-យប់ដដែល
-ឡានទំនើបរបស់លោកពិសិដ្ឋ បើកមកឈប់នៅមុខទ្វាររបង
-សូហ្វ័ររត់ចុះមកបើកទ្វារឡានឲ្យ លោកស្រីផានីនិងភូមិន្ទចុះពីឡាន លោកពិសិដ្ឋនៅអង្គុយស្ងៀមមិនចុះពីឡានទេ
-ភូមិន្ទងាកមើលមុខឪពុក
ភូមិន្ទៈ លោកប៉ា! ស្អែកនេះកូនត្រូវទទួលសញ្ញាប័ត្របញ្ចប់ការសិក្សា! លោកប៉ាអញ្ចើញទៅ ដែរទេ?
-លោកសិដ្ឋមានទឹកមុខស្មើធេងគ្មានញញឹម
ពិសិដ្ឋៈ ឲ្យម៉ាក់ឯងចូលរួមម្នាក់បានហើយ ប៉ារវល់!
-សូហ្វ័របិទទ្វារឡាន រួចចូលមកបើកឡានដឹកលោកសិដ្ឋចេញទៅ
-លោកស្រីផានីមានទឹកមុខជូរចត់ ភូមិន្ទលូកដៃមកចាប់ក្តោបដៃម្តាយជាប់ ផានីញញឹមស្ងួតដាក់កូន
ផានីៈ មានតែម៉ាក់ម្នាកគ្រប់គ្រាន់ហើយកូន!
សេកង់ទី៦
ពេលវេលាៈ យប់ដដែល
ទីកន្លែងៈ ក្នុងផ្ទះផានី
តួសម្តែងៈ ផានី ភូមិន្ទ យាយផាន បម្រើ២នាក់
សំលៀកបំពាក់ៈ ដូចសេកង់ទី៥, យាយផានសារុងសូត្រ អាវស្តើង
-នៅក្នុងបន្ទប់សាឡុងភូមិគ្រឹះដ៏ធំ
-លោកយាយផានទម្រេតខ្លួនលើក្តារងឿ នាងបម្រើ២នាក់កំពុងគក់ច្របាច់គាត់
-អ៊ំមេដោះកំពុងរៀបថូផ្កាដាក់លើតុក្បែរនោះ
-ផានីនិងភូមិន្ទដើរចូឡមកដល់ លោកយាយងើបអង្គុយត្រង់ខ្លួន មើលមុខកូនស្រីមុខស្មើ
ផានៈ សិដ្ឋហួសផ្ទះទៀតហើយមែនទេ?
-ផានីចូលមកអង្គុយនៅកៅអីសាឡុង
ផានីៈ ច៎ាស! គាត់មានធុរៈណាម៉ាក់!
-យាយផានជ្រួញចិញ្ចើមបន្តិច
ផានៈ មានធុរៈយ៉ាងណាក៏ត្រូវទៅជួយលើកទឹកចិត្តកូនបានដែរ! ជាឪរបៀបម៉េចហ្នឹង?
-ភូមិន្ទញញឹមស្ងួត
ភូមិន្ទៈ ខ្ញុំធ្លាប់ទៅហើយលោកយាយ! ពេលខ្លះខ្ញុំភ្លេចស្មានថា ខ្លួនគ្មានឪពុកទៀតផង!
-ភូមិន្ទដើរទៅបន្ទប់ជាន់លើទាំងមុខស្ងួតស្ងប់
-ផានីតាមមើលកូនភាំង រួចឈ្ងោកមុខសន្សឹមៗ
-យាយផាននិងមេដោះធ្លាក់ទឹកមុខ ដកដង្ហើមធំងាកមើលមុខគ្នា
ឈុតខ្លះៗនៅក្នុងរឿង
សូមរង់ចាំអានសេកង់ក្នុងវគ្គបន្តទៀត!
សុំទោសណា ខ្ញុំដូចជាមិនយល់ទេ… ប៉ុន្តែខ្ញុំជឿថាវាពិតជាមានប្រយោជន៍ណាស់សម្រាប់មនុស្សឬអង្គភាពផ្សេងៗទៀត…
នេះជាសេណារីយោរឿង«អាត់បី» ដែលគេសរសេរឡើងដើម្បីថតខ្សែភាពយន្ត ។ សេណារីយោមិនខុសពីប្រលោមលោកប៉ុន្មានទេ តែវាមានលក្ខណៈពិសេសដោយឡែកដែលយើងអាចនឹងកត់សម្គាល់បាន។ នៅពេលនេះខ្ញុំរវល់ណាស់ ដូច្នេះខ្ញុំក៏សុំទោសចំពោះបូរាណក៏ដូចប្រិយមិត្តដទៃទៀតដោយមិនបានចូលទៅលេងគ្រប់ប្លក់នីមួយៗបាន ហើយឱកាសក្រោយខ្ញុំនឹងបញ្ជាក់បន្ថែមពីសេណារីយោនេះ។
សូមកោតសរសើរដល់អ្នកនិពន្ធវ័យកេ្មង។សូមអោយបានជោគជ័យក្នុងអាជីពជាអ្នកបិពន្ធ។
នាងខ្ញុំសូមសរសើរដោយចិត្តស្មោះចំពោះអ្នកនិពន្ធមួយរូប។
ហើយនាងខ្ញុំមានសេចក្តិសោមនស្សណាស់ដោឃើញមានអ្នកចេះដឹងច្រើន
នៅក្នុងប្រទេសខ្មែរយើងដូចសព្វថ្ងៃនេះ។
អ្នកពួកែណាស។