សេណារីយោរឿង«អាត់បី»សេកង់ទី៧ ខែ ឧសភា 2, 2008
Posted by អាចម៍ផ្កាយ in រៀនធ្វើកុន, សេណារីយោ(នាដកថា).trackback
សេកង់ទី៧
ពេលវេលាៈ យប់ដដែល
ទីកន្លែងៈ ផ្ទះលីឡា
តួសម្តែងៈ ពិសិដ្ឋ, លីឡា
សម្លៀកបំពាក់ៈ ពិសិដ្ឋខោអាវកំប្លេដំណេក, លីឡាអាវរ៉ូបដំណេក
-យប់ដដែល នៅក្នុងបន្ទប់ដំណេកនៃភូមិគ្រឹះដ៏ទំនើបមួយ លោកសិដ្ឋស្លៀកពាក់ខោអាវដំណេក អង្គុយផ្អែកខ្នងនឹងក្បាលគ្រែដាក់ខ្នើយឱបលើភ្លៅ កំពុងចុចប្រដាប់បញ្ជាប្តូរបុស្ត៍ទូរទស្សន៍មើល។
-នារី ក្មេង ស្អាត ឆើត ឆាយ ម្នាក់ ពាក់ អាវ ដំណេក ចេញ ពីបន្ទប់ ទឹក កំពុង ដោះ ប្រដាប់ ក្តោប សក់ កុំ ឲ្យ ទទឹក ដាក់ នៅ លើ ទូ សម្អាង រួច រលាស់ សក់ ចូល មក អង្គុយ ប្រកៀក លោក សិដ្ឋ ញញឹម ម្ញ៉ិក ម្ញ៉ក់
លីឡាៈ បងមកនៅជាមួយអូនរាល់យប់បែបនេះ លោកស្រីផ្ទះធំមិនខឹងទេអ្ហេះ?
-សិដ្ឋញញឹមស្ងួតងាកមកឱបថើបលីឡា
សិដ្ឋៈ មនុស្សមានកំហុសរាប់មិនអស់ដូចគេនោះ មានសិទ្ធិស្អីមកហួងហែងបង? បងសុខចិត្តរស់នៅ បិទបាំងមុខមាត់រៀងខ្លួនជាង២០ឆ្នាំ ចាត់ទុកថាបងល្អបំផុតហើយ!
-លីឡាផ្តេកក្បាលលើទ្រូងពិសិដ្ឋ
លីឡាៈ បើបងគិតរឿងមុខមាត់យ៉ាងនេះ ពេលណាទើបអូនបានធ្វើជាភរិយាពេញមុខរបស់បងនោះ?
-សិដ្ឋកៀកចង្កេះលីឡា
សិដ្ឋៈ ពេញមុខឬមិនពេញមុខ វាមិនសំខាន់ទេ សំខាន់ត្រង់ថាបេះដូងបងនៅ ជាមួយអ្នកណា?
-លីឡាញញឹមស្រស់ គេឱបគ្នាយ៉ាងណែន សិដ្ឋបបោសអង្អែលលីឡាដោយភាពថ្នាក់ថ្នមរមៀលពេញគ្រែ
-លោកស្រីផានីអង្គុយសិតសក់បង្អូសក្រាសមួយៗសម្លឹងខ្លួនឯងក្នុងកញ្ចក់ទូសម្អាងមុខស្រពោន
-ឃើញរូបភាពភ្លឹបភ្លែត ម្តងឃើញរូបសិដ្ឋកំពុងប្រលែងប្រពន្ធក្មេង ម្តងឃើញផានីអង្គុយចុះយឺតៗលើគ្រែ លូកដៃអង្អែលខ្នើយមួយគូថ្នមៗ ទឹកមុខឈឺចាប់ក្រៀមក្រំ
-ឃើញសិដ្ឋឱបថើបលីឡា ឃើញផានីប្រាសខ្លួនដេកស្រវាទាញខ្នើយឱបមកលើទ្រូង ទឹកភ្នែកហូរស្រក់យឺតៗពីរង្វង់ភ្នែក








អេសូមស្គាល់ផងបានទេ!ខ្ញុំមិត្តរបស់គុណ រតនា មកពីកំពង់ចាម រៀននៅសកលនោះ។!
សេណារីយោនេះ ដូចជាចាប់អារម្មណ៍ណាស់ហ្នៀក ម៉េចគេអត់និយាយឲ្យលម្អិតទិចទៅ?
Raingsei:(រង្សី?) ចុះមានទៅស្អី ខ្ញុំរីករាយជានិច្ច!
ម៉េចក៏ដឹងថាខ្ញុំស្គាល់គុណ រតនា?
បូរាណៈ ចង់លំអិត សូមទៅមើលនៅសេកង់ទី១, តែបើឲ្យច្បាស់ជាងនេះទៀតទាល់តែយូរ។
ម៉េចក៏មកដល់សេកង់ទី៧លឿនម្ល៉េះ???
ខ្ញុំរៀនថ្នាក់ជាមួយគុណ រតនានឹងណា!កាលខ្ញុំនៅសកល រតនាបានប្រាប់ខ្ញុំអំពីមិត្ត នឹងណា តែខ្ញុំមិនមានឱកាសស្គាល់។ ខ្ញុំធ្លាប់បានមើលប្រលោមលោករបស់មិត្តដែរ។ នៅពេលខ្ញុំឃើញមិត្តតាម ប្លក់ ខ្ញុំក៏ចង់ស្គាល់មិត្តទៅ។ ហេហេ!
សួស្តី អាចម៍ផ្កាយ សុខសប្បាយទេ? សិដ្ឋមានកំហុសច្រើនមែនថែមទាំងមាន កិច ទៀតផង
រចនាៈ លឿនអី ប្អូនស្រីអើយ សេកង់ទី១ផ្សាយណាស់ហើយហ្នឹង!
អត់សូវមានអ្នកមើល ទើបយូរៗដាក់មួយ។
រង្សីៈ ដោយសារនិស្ស័យ ទើបធ្វើឲ្យយើងត្រូវតែវស្គាល់គ្នាទាល់តែបាន។
រតនាឥឡូវសុខទុក្ខយ៉ាងណាហើយ? ខ្ញុំមិនដែលបានទាក់ទងទៅគេសោះ។
វាសនាៈ សុខធម្មតាទេ! ចុះខាងអ្នកស្វាយរៀងវិញ?
ពិសិដ្ឋពិតជាខុសមែន តែគេមានហេតុផលរបស់គេម្យ៉ាងណា នេះជាអាថ៌កំបាំងនៅក្នុងសាច់រឿង។