សប្តាហ៍ខ្មោចលង!!! ខែ ឧសភា 16, 2008
Posted by អាចម៍ផ្កាយ in ដំណឹងផ្សេងៗ, រឿងខ្លី.trackback
អ្នកទាំងអស់គ្នាមានធ្លាប់គិតទេថា… ពេលយើងអង្គុយតែម្នាក់ឯង ពេលនោះមានគេកំពុងសម្លឹងមកយើង???…
បើមិនជឿ សូមលោកអ្នកធ្វើតាមខ្ញុំ… តាំងចិត្តឲ្យស្ងប់ អង្គុយឲ្យស្ងៀម ហើយកុំភ័យឲ្យសោះ!!! ត្រូវជឿថាគ្មាននរណាកំពុងសម្លឹងមើលអ្នកទេ… ទោះអ្នក នៅតែម្នាក់ឯង ឬនៅជាមួយមិត្តភក្តិក៏ដោយ!!!
យ៉ាងម៉េច?… ប្រុងខ្លួនហើយនៅ?… ដឹងទេ? ថាពេលនេះគេម្នាក់នោះ កំពុងឈរនៅពីក្រោយអ្នក!!! បើមិនជឿ ងាកមកក្រោយមើល៍… នុះ! ឃើញទេ? ភ្នែកធំៗពីរ កំពុងសម្លឹងមកអ្នកមែន!!!
៚សប្តាហ៍ខ្មោចលង៚ គឺជាសប្តាហ៍ដែលពោរពេញដោយ ភាពព្រឺរន្ធត់!!!… ភ័យខ្លាច!!!… ញាប់ញ័រ!!!…
៚សប្តាហ៍ខ្មោចលង៚ គឺជាសប្តាហ៍ដែលធ្វើឲ្យលោកអ្នក ភ័យលោះព្រលឹង!!! ជ្រុះសក់ ឈឺញ័រញាក់ ដោយសារភាពភ័យខ្លាច!!!
៚សប្តាហ៍ខ្មោចលង៚ គឺជាសប្តាហ៍ដែលពោរពេញទៅដោយ រឿងរ៉ាវចម្លែកៗ ប្លែកអារម្មណ៍ ប្រមូលផ្តុំនូវរឿងខ្លីៗ ស្តីពីខ្មោចព្រាយបិសាច និងអំណាចមន្តអាភីនីហា…
បើខ្លាចកុំអាន!!! បើអានកុំខ្លាច!!! បើខ្លាចកុំរត់!!! បើរត់កុំងាកក្រោយ!!! បើងាកក្រោយ…
ព្រលឹងចុងសក់!!! សក់លោកអ្នកនឹងជ្រុះអស់ក្នុងកំឡុង៣ថ្ងៃ!!!
រឿងរ៉ាវទាំងអស់នឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះហើយ ដើម្បីជាចំណងដៃដល់ប្អូនស្រីរ៉េនណា!…ហ៎ាស!!!..ហ៎ាស!!!…ហ៎ា!!!…
បង! គេកំពុងនៅម្នាក់ឯង! នេះយប់ហើយ,
នេះហ្អេះ កាដូរបស់រ៉េនណា!? អត់យកទេ? ប្រាប់បងចុះ, បើសិនជាបងហ៊ាន message មកបន្លាចគេដល់ផ្ទះទៀត, រ៉េនណាប្រាកដជាឈប់លេងជាមួយបងទៀតហើយ… 
នេះហើយ… ជាកាដូ…
ម៉េចក៏យំចឹង!!!
តេចបងឲ្យពួកម៉ាកបងទៅលួង ឡូវហ្នឹង!!!
បង!?
នមោ នមោ!!!
ឮអាចម៍ផ្កាយនិយាយចឹង ខ្ញុំនឹកឃើញរឿងមួយកាលជិះឡានក្រុងទៅផ្ទះ… ម៉ែអើយ! កៅអីទំនេរ… កៅអីដែលជាប់នឹងខ្ញុំទំនេររហូត អត់ពីណាជិះសោះ!!! នឹកឃើញសង្ស័យដែរហ្នឹង!!!
បងៗហេតុអីនាំគ្នាបន្លាចបងរចនាយ៉ាងនេះ?
មើលគាត់ទៅបែបពេបហើយបងៗ។
អ្ហើយ!ចេះតែមានហើយ!
ងាប់ហើយខ្លាចអីមិនខ្លាចទៅខ្លាចខ្មោច???
well i’ll wit to read it.
មែនរឺបង? បងពិតជាមិនខ្លាចខ្លោចទេរឺបង?
អូ!អត់បានទេបង។
យប់នេះប្រាកដជាជួបហើយព្រឺឆ្អឹងខ្នងម្តងហើយណាបង។
ប្រយត្ន៍ណាបងយប់ហ្នឹងហើយណា។
ក្រៅពីខ្មោច គឺមានតែកន្លាត… ដូចជា… អស់ហើយ!
បងអាចម៍ផ្កាយ មិនបាច់ឲ្យពួកម៉ាកមកទេ! ផ្លូវឆ្ងាយ! ចាំឲ្យអាម៉ាកញ៉ុមទៅក៏បានដែរណា! ជិតបង្កើយ!!!
ំមិនអោយខ្លាចខ្មោចទៅខ្លាចអីវិញទៅបង?
អួយ៍!គិតៗទៅទើបតែមើលរឿងហើយ!ពេលមកដល់របស់បងផ្កាយ
ក៏ឃើញខ្មោចទៀត។ហា៎!ហេងវិញ។
បងបណ្ឌិត៖ប្រយត្ន័ប្អូននាំមិត្តស្រីប្អូនទៅលេងបងណាយប់ហ្នឹង!
ត្រៀមខ្លួនទៅបង!
ចាំតាមើលរ៉េ…
bong boran I wrote about something that you requested in my personal blog. Please go to my blog. but I am sorry it was detial of it.
វាពិតម៉ែន ឬ? តើនរណាខ្លះដែលបានជួបប្រទះនិងរឿងខ្មោចលង?
បើត្រូវខ្មោចលងសប្បាយណស់ហើយមើលទៅ ៕ កីៗៗ ។
សួស្តីប្អូនប្រុស ម៉ិចហើយ បាត់មុខបាត់មាត់យូរណាស់ តើសុខសប្បាយជាទេ
———————————-
ជ្រុងមួយនៃរបបប្រជាធិបតេយ្យ
បងផ្កាយ អើយបងផ្កាយទៅណាបងយូរម៉េះ?
ដឹងទេថាភាបានបាត់អ្នកនឹកហើយណាបង?
បាត់យូរហើយបងអាចជួយរកអោយភាបានទេពេលបងមកវិញ។
គេឈ្មោះអ្នកនឹកណាបង!
អូហ៍!រីករាយណាស់ដោយបានស្គាល់អាចម៍ផ្កាយ(ឈ្មោះអីចំលែកខុសគេ)
! ពួកែរៀបរាប់មែន(យុទ្ធសាស្ត្រស្មេរ)!
មិនដែលចូលសោះតែធ្លាប់តែលឺស្រីភាប្រាប់ដែរ។
តែពេលនេះបានប្រទះជាក់ហើយ។
ឡួយ៍ណាស់ណ៎!
សប្បាយចិត្តណាស់ដោយមានអ្នកស្រឡាញ់ខ្មែរច្រើន!
ស្រីភា៖មកប្រាប់អីអាចម៍ផ្កាយនោះ?គេម៉េចនឹងដឹងទៅ?ម៉េចមិនមកសួរបង
ឯនេះវិញយ៉ាប់មែនក្មេងនេះ។
បានស្គាល់គ្នាយូហើយតែមិនដែលបានលឺស្រីភាប្រាប់ថាមានអ្នកនឹក
ឈ្មោះអ្នកនឹកសោះ។
okយ៉ាងណាៗក៏សូមចូលរួមជជែកផងដែរណាអាចម៍ផ្កាយ!
រឿងខ្មោចលង ជារឿង ហួសសម័យហើយ ក្នុងសង្គមវិទ្យាសាស្ត្រ នេះ
សុំអភ័យទោសណា៎ អ្នកទាំងអស់គ្នា!!!
ខ្ញុំរវល់ទើបមិនបានឆ្លើយតប មិនត្រឹមតែមិនបានឆ្លើយតបទេ សូម្បីតែប្លក់ខ្លួនឯងក៏មិនដែលចូលមើលដែរ!!!
ស្រីភា៖ អ្នកនឹកមកវិញហើយ!!! ឈ្មោះអ្នកនឹកបងមិនស្គាល់ទេ បងស្គាល់តែអាចម៍ផ្កាយប៉ុណ្ណោះ។
Secretgirl៖ ធ្លាប់តែមានSecretman ឥឡូវមានSecretgirlទៀត ត្រូវគ្នាហើយចឹង!!! អរគុណដែលសរសើរបងណា៎!!!
ភក្តី៖ រឿងខ្មោចហួសសម័យ? ចុះវិទ្យាសាស្រ្តដែលទាន់សម័យ អាចស្រាវជ្រាវរកអាថ៌កំបាំងរបស់រឿងខ្មោចនេះ បានច្បាស់ហើយឬនៅ?
ខ្ញុំបានប្ដូរពីប្លក់ចាស់មក ទីនេះ ហើយ! សូមជួយអាប់ដេតវាផង!
អរគុណ,
អីគេ?… ឌូណត់រីប្លាយ ម្នាក់ហ្នឹងទេ? ខំតែឆ្ងល់ តែរកពេលតាមដានមិនបាន ទើបចេះតែស្ងាត់ៗសិនទៅ។ អ៊ីចឹងទាល់តែដូរបណ្ណល័យតូចចេញហើយ?
តែចាំមានពេលតិចសិន ចាំបងទៅលេង ពេលនេះត្រឡប់ទៅវិញសិនហើយ…
ហៅគេសុទ្ធតាម្នាក់ហ្នឹង!?
បណ្ណាល័យមិនដូរទេ! បណ្ណាល័យនៅតែបណ្ណាល័យ តែ Blog ចាស់មានបញ្ហា, សរសេរប្រកាសលែងកើតហើយ ទើបមកដាក់ប្រកាសនៅបណ្ណាល័យ! បណ្ណាល័យនៅតែជាបណ្ណាល័យ… សៀវភៅនឹងដាក់នៅទីនោះ ដោយមានការចែកគ្នាដាច់ពីរឿងរ៉ាវដទៃ!!! អូខេ!?
ម៉េចហ្នឹងចង់អោយគេហៅខ្លួនថាបងរឺ?
អាយុប៉ុន្មានហើយបងអាចម៍ផ្កាយ?
អត់ខ្លាចចាស់ទេរឺ?
ប្រហែលអាយុដំនាលSecretgirlដែលហើយមើលទៅនេះ។
បាន!បើអោយហៅបងក៏ហៅដែរ។ព្រោះ អត់ដែលមានបងប្រុសរឺ បងស្រី នឹងគេផងហ្នឹង។
ប្រាប់ចុះអាយុ១៨ឆ្នាំ។
អត់លាកមុខដូចអ្នកខ្លះទេ។
លាក់មុខទល់នឹងលាក់ត្រូវគ្នាតែម្តងហើយ!
ប៉ុនហ្នឹងសិនបានហើយដូចជាបានក្បត់សន្យានឹងក្មេងក្បាលខូចហើយ។
ហា៎!
រឿងហើយមើល៍ទៅនោះSecretgirl.
បងផ្កាយ៖អានិតទឹកភ្នែកដល់ហើយបង!
ភាសុំហើយតាបង!ថាភាមិនចង់ឃើញភាពក្រៀមក្រំទេ។
ជាពិសេសគឺបង!
ខានចូលយូបងSecretgirlនិយាយដើមអត់ដឹងអីតិចសោះ។
បងSecretgirl បើមិនសួរម៉េចប្អូនហ៊ានប្រាប់បងទៅ។វៗគេថាភាឡប់
សតិទៅស៊យហើយភា។
បងផ្កាយអ្នកនឹកភាសុទ្ធតែឈ្មោះអាចម៍ផ្កាយចឹងបង!
មានអីជាសំអាងទៅបងដែលបញ្ជាក់ថាបងជាអ្នកនឹករបស់ភានោះបើភា
អត់ទាំងដែលលួចប្រាប់បងផងហ្នឹងថាបងជាអ្នកនឹករបស់ភានោះ។
រចនា៖ កុំយំអី ចាំបងឲ្យស្ករគ្រាប់ញ៉ាំ តើគួរផ្ញើតាមណាហ្ន៎ ទើបទៅដល់? ព្រោះធ្លាប់ច្រូចស្រាឲ្យដែរ បែរជាគេថាទៅមិនដល់ ទទួលមិនបាន… ចឹងទាល់តែឲ្យអាក្បាលធំ ភ្នែកលៀន ពោះកំប៉ោង យកទៅឲ្យហើយ បានដល់?
បើគ្រាន់តែប្លក់ចាស់មានបញ្ហាទេ បងមិនចាប់បាច់ភ្ជាប់ថ្មីទេ ព្រោះបណ្ណាល័យតូចក៏មានភ្ជាប់នៅទីនេះដែរ ក្រែងលោប្លក់ចាស់ដំណើរការធម្មតាវិញ នាំឲ្យពិបាកកែប្រែ។
នារីអាថ៌កំបាំង៖ អ្នកណាចង់ឲ្យគេហៅថាបង? ខ្ញុំមិនចង់ទេ ព្រោះតែខ្លាចចាស់នេះហើយ!!!
ក្មេងក្បាលខូចជានរណា? នរណាក្បត់សន្យានរណា? កុំប្រាប់ថាបងណ៎ា!
ស្រីភា៖ អាណិតទឹកភ្នែក ឬទឹកផ្នែកអាណិតម្ចាស់? សុំទោសណា ព្រោះតែរវល់ទើបមិនបានទាក់ទង។ អ្្នកនឹកមិមមែនមានតែបងទេ មានមនុស្សដទៃទៀត តែបងក៏មិនដឹងថាអ្នកណាខ្លះដែរ។
ភាគិតថាដូចជាគ្មានលឺអ្នកណាយំសោះបង!
ហេតុអីក៏បែរជាមានទឹកភ្នែកអានិតម្ចាស់ទៅវិញចឹង។
សូមបញ្ចាក់!
ខ្ញុំថាខ្ញុំអានិតទឹកភ្នែករបស់រួបក្បាលដែលបងបានដាក់ហ្នឹងណាគឺគាត់
យំមិនឈប់សោះ។
ក្មេងក្បាលខូចជាSecretgirl ឬអាភាស្រីដូចដែលបងថាគេនឹងខ្ញុំជាមនុស្សតែ១
នោះអី។មែនចឹងចាំឆ្លងឆ្លើយជាមួយបងស៊ីក្រេតហ្គើលចុះព្រោះគេជាភា
នោះអី។តែបើឆ្លងឆ្លើយនឹងគាត់គឺបាត់ភា!
ហេតុអីក៏ដល់ថ្នាក់នេះភា?
មាននារីអាថ៌កំបាំងបាត់ភា មានភាបាត់នារីអាថ៌កំបាំង?
ទោះទាំងពីរជាមនុស្សតែ១ ឬផ្សេងគ្នាក៏បងមិនចង់ឲ្យបាត់នរណាម្នាក់ដែរ។
រ៉េនណាអត់ញ៉ាំស្ករគ្រាប់ទេ, ខូចធ្មេញ! ចង់ញ៉ាំបាយឆាដែលបងសន្យាថាធ្វើឱ្យគេញ៉ាំនោះអី!? …ពេលនេះ ជឿហើយថាពាក្យដែលបងចាន់ផលនិយាយជាការពិត!
សុំនិយាយជាមួយបន្តិច! ចូលជីមែលបន្តិចលោកម្ចាស់អើយ!!!
ចុះបងថាគេជាភាធ្វើអីបង?
ភាគឺជាភា។
Bong Secretgirl is Bong Secretgirl.
គេផ្សេងខ្ញុំផ្សេង។
គឺមិនដូចគ្នាទេ។
ចាន់ផលនិយាយថាម៉េចទៅ ប្អូនស្រី?
ប្រាប់បងផង! តាចុងបងគេងមិនលក់ទេ!!!
បងផ្កាយ!ភាអោយចំរៀងមួយបទណាបង។
សូមចូលទៅក្នុងប្លក់របស់បងនិមលត្រង់ប្រធានបទ
«ព្រោះកំហុសយុវវ័យ…….ទុកពេលអោយបងខ្លះបានទេ។
រួចមើលទៅក្រោមចំរៀនរក្សាស្នេហ៍បន្ទាប់មក
នៅខាងក្រោយមានចំរៀងមួយបទទៀត។
មួយបទហ្នឹងហើយដែលភាសូមផ្ញើអោយបង។
ពាក្យសូមទោសភាអត់មានទេ។ហើយក៏ភាអត់មានមោហៈនៅក្នុងខ្លួនដែរ។
បងចាន់ផលប្រាប់ថា រឿងខ្មោចរបស់បងគួរឱ្យខ្លាច! គាត់មិនឱ្យរ៉េនណាមើលទេ ខ្លាចគេងអត់លក់!!!
អាចម៍ផ្កាយ៖អោយខ្ញុំសូមទោសចំពោះការមិនបានឆ្លើយតបនឹងខមមិនរបស់
អាចម៍ផ្កាយនៅក្នុងប្លក់របស់ខ្ញុំក៏ ដូចជាអ្នកដទៃដែរ។
តែគួរអោយស្តាយមែនទែនដោយប្លក់របស់ខ្ញុំបាត់អស់លលេញ
មិនដឹងថាមកពីមូលហេតុអីទេ?
ប៉ុន្មានថ្ងៃមុនខ្ញុំរវល់មែនទែនដូច្នេះទើបមិនបានចេញមុខ
មកបកស្រាយរឿងដែលបានយល់ច្រឡំចំពោះខ្ញុំនឹងស្រីភា។
ថ្ងៃនេះសូមចេញមុខវែកញែកការពិតអោយអាមច៍ផ្កាយបានដឹងទៅចុះ។
ខ្ញុំជាSecretgirl មិនមែនស្រីភាទេ។
ហើយក៏មិនមែនមនុស្សតែមួយដូចអាចម៍ផ្កាយបាននិយាយដែរ។
អាចម៍ផ្កាយនិយាយបែបនេះគេប្រាកដជាយល់ថាខ្ញុំជាមនុស្សអាក្រក់ហើយ!
តែខ្ញុំមិនប្រកាន់ទេព្រោះវាជាការយល់ច្រឡំ។
ស្រីភា៖ហេតុអីក៏មិនប្រាប់បងអោយបានដឹងផង?
ចង់លាក់ទុកតែម្នាក់ឯងរឺ?
ម៉េលមកប្រាប់បងក៏មិនមក៍។
អូខេ!លឺថាជិតដល់ថ្ងៃប្រលងហើយមែនទេ?
បងជូនពរប្អូនណាអោយប្រឡងជាប់ទាំងពីរហ្នឹង។
ចាំណា!កុំប៉ិនលាក់ទុករឿងតែម្នាក់ឯងពេកប្រយត្ន័ពិបាកតែម្នាក់ឯងហើយថា
បងមិនបានប្រាប់អោយដឹងនោះ។
អូហ៍!ខ្ញុំមានរឿងមួយទៀតចង់ប្រាប់!ខ្ញុំលែងបានចូលរួមជជែកកំសាន្តដូចពេលនេះតទៅ
ទៀតហើយព្រោះខ្ញុំត្រូវចេញចាកពីPPទៅខេត្តហើយដូច្នេះ
ខ្ញុំអត់បានចូលរួមរទៀតហើយ។
សូមទោស!
ស្រីភាៈកុំភ្លេចម៉េលមក៍លេងបងផងព្រោះបងនឹកប្អូនណាស់!
បងស្រីសំនព្វចិត្តប្អូនអើយ!ថាហេតុអីបានប្អូនមិនប្រាប់បងអោយដឹងនោះ?
ប្អូនមិនហ៊ានយករឿងមិនសប្បាយចិត្តទៅជំរាបដល់បងទេ!
ព្រោះប្អូនគិតថាបងរវល់ណាស់ហើយលឺថាបងត្រូវប្តូរទៅរស់នៅតាម
ខេត្តទៀតចឹងហើយបានជាប្អូនមិនហ៊ានរំខាន។
ប្អូនរវល់ខ្លះៗដែរ ណាបងតែក្នុងមួយថ្ងៃប្អូនអាចឆ្លៀតបើក
ម៉េលបានខ្លះដែរតែពេលមិនច្រើនទេ។
ចាំប្អូនផ្ញើម៉េលទៅបង។
អារឿងយល់ច្រឡំនោះប្អូនសូមបងកុំខ្វល់នឹងវាអីព្រោះវា
ជាអតីតកាលទៅហើយបង!
ប្អូនលែងគិតដល់អារឿងហ្នឹងហើយ!
អោយតែគិតគឺឈឺក្បាលដោះស្រាយមិនដែលចេញសោះថាហេតុអីបាន
ជាគាត់យល់ច្រឡំនោះបង?
កុំខ្វល់អីណាបង!
អូហ៍បង!និយាយចឹងពេលបងទៅដល់ហើយកុំភ្លេចCallមកប្រាប់
ប្អូនអោយដឹងផងព្រោះប្អូនចង់ដឹងពីការធ្វើដំនើររបស់
បងណា។
សូមអោយសុខសប្បាយតាមផ្លូវណាបងស្រីប្អូន!
ចាស!បងនឹងចាំទទួលណាប្អូន!
បងសន្យាពេលបងទៅដល់បងនឹងcallមកប្រាប់ប្អូនមុនគេបង្អស់អោយ
បានដឹង!
បងយល់ហើយ!បងអរគុណសំរាបការចេះយល់ទុក្ខធុរៈរបស់ប្អូនចំពោះបងនោះ។
ចឹងបានបងមិនអោយគិតក្រែងល៍ឈឺក្បាល់នោះ។
ឥឡូវថាមែនមែនហើយ!
គិតអ្វីដែលគួរគិតបានហើយកុំគិតអ្វីដែលមិនគួរគិតនោះ។
ជូននារីអាថ៌កំបាំង និងស្រីភា ៖
មិនជាអ្វីទេការដែលមិនបានឆ្លើយតបចំពោះខ្ញុំនោះ ព្រោះខ្ញុំយល់ពីសន្តានចិត្តម្ចាស់ប្លក់ដូចគ្នា។ ខ្ញុំក៏ធ្លាប់រវល់ ធ្លាប់មិនបានតបដូច្នោះ ជារឿយៗដែរ។
ខ្ញុំមិនដឹងថាសម្តីរបស់ខ្ញុំ អាចធ្វើឲ្យគេយល់ថាsecret girl ជាមនុស្សអាក្រក់នោះទេ។ សុំទោស ប្រសិនបើមានគេយល់ដូច្នោះពិតមែន។ តែខ្ញុំជឿថានឹងគ្មានអ្នកណាយល់ដូច្នោះទេ បើគ្រាន់តែជាការច្រលំមនុស្ស២នាក់ ថាជាមនុស្សតែមួយនោះ។
ខ្ញុំមិនយល់សោះ ហេតុអីគ្រាន់តែរឿងយល់ច្រឡំប៉ុណ្ណឹង ធ្វើហាក់ដូចជាធំដុំណាស់ចឹង? បើភានិងនារីអាថ៌កំបាំងជាមនុស្សតែមួយ តើវាយ៉ាងម៉េច? ហើយបើអ្នកទាំងពីរជាមនុស្ស២នាក់ដោយឡែកពីគ្នា តើមានបញ្ហាអីកើតឡើង?
ទោះយ៉ាងណា រឿងវាក្លាយទៅ ជាយ៉ាងម៉េច? (ជាមនុស្សតែ១ ឬផ្សេងគ្នា) យើងក៏នៅតែជាមិត្តភក្តិនឹងគ្នា ដូចគ្មានឃើញអ្វីប្លែកសោះ!
ហើយការដែលខ្ញុំយល់យ៉ាងនេះ ឬយ៉ាងនោះ ក៏វាជាការនិយាយលេងធម្មតាៗ ដើម្បីម្នាក់ៗស្គាល់គ្នាច្បាស់ និងកាន់តែជិតស្និទ្ធនឹងគ្នាតែប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំមិនដឹងថា ការទស្សន៍ទាយរបស់ខ្ញុំ ធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ ឬខូចប្រយោជន៍ដល់អ្នកទាំងពីរអ៊ីចឹងសោះ។ សុំទោសចំពោះការជ្រុលជ្រួសទាំងប៉ុន្មាន…
ទេបង!អត់ទេ!
ខ្ញុំទេតើដែលជាអ្នកត្រូវ«សុំទោស»បងនឹងបងSecretgirlនោះមិនមែនបងជាអ្នក
មក«សុំទោស»ភាទេបង!
ភាអត់ចង់អោយបងរឺអ្នកដទៃដែលធំជាងភាមក«សុំទោស»ភាដែល
ជាក្មេងជាងបងរឺ ពួកបងៗផ្សេងទៀតទេ។
ភាសូមអោយបងកុំប្រើពាក្យ«សុំទោស»មកភាទៀតបានទេបង??
បងដឹងទេថាពេលបងបាននិយាយពាក្យ«សុំទោស»មកភាម្តងៗ
សួរថាអារម្មណ៍ភាយ៉ាងណាទៅបង?
ភាអត់ចង់បានពាក្យ«សុំទោស»ពីអ្នកដែលធំជាងភានោះទេជាពិសេសគឺបង!
បងនៅឆ្ងាយហើយបងបានឃ្លាតឆ្ងាយពីឪពុកម្តាយរបស់បងដូច្នេះហើយពេល
ដែលបងប្រើពាក្យ«សុំទោស»មកភាម្តងៗបានធ្វើអោយភាខ្លោចផ្សាណាស់បង។
ភានិយាយនេះមិនមែននិយាយអោយបងពិបាកចិត្តនោះទេតែ
ចង់អោយបងបានដឹង៕
[...] ហេតុដូចនេះហើយទើបធ្វើឲ្យសប្តាហ៍ខ្មោចលងរបស់ខ្ញុំ [...]
ជំរាបសួវ័យកេ្មង
តើសុខសប្បាយរឺយ៉ាងណា
ខ្ញុំមានរឿងចង់សូបងណា
តើបងឆើ្លយរួចអត់
អូខេណាបង,,,,,,,,,