ប្រស្នាឃាតកម្ម(៣) ខែ វិច្ឆិកា 11, 2009
Posted by ផ្កាយNovels in ប្រលោមលោក, រឿងស៊ើបអង្កេត.trackback
បន្ទប់របស់ភិរម្យ ខុសប្លែកពីបន្ទប់របស់កុលបុត្រឆ្ងាយណាស់ ខោអាវដាក់គរលើគ្នាជាពំនូកនៅលើកម្រាលឥដ្ឋ សៀវភៅដាក់អារាត់អារាយពាសពេញតុ ប្រអប់បាយនិងថង់នំចំណីផ្សេងៗដែលស៊ីរួចនៅរាយខ្ចាត់ខ្ចាយគ្រប់កន្លែង។
នាយភិរម្យអង្គុយនៅខាងចុងគ្រែ យកដៃទាំងពីរក្តោបក្បាលឈ្ងោកមុខជ្រប់។ បើពិនិត្យមើលឲ្យច្បាស់បន្តិចនឹងឃើញថា គេកំពុងតែយំសោកស្តាយ នឹងការឃ្លាតទៅរបស់មិត្តភក្តិ ឬប្រហែលជានៅមិនទាន់បាត់ភិតភ័យនឹងហេតុការណ៍ ដែលខ្លួនបានជួបប្រទះពីព្រឹកមិញនេះផង។ ប៉ូលីសកំលោះដើរចូលទៅយកដៃខាងស្តាំច្របាច់ស្មាភិរម្យតិចៗ ដើម្បីលួងលោមចិត្តនិងធ្វើឲ្យក្មេងកំលោះទុកចិត្តគេខ្លាំងឡើង។
«កុលបុត្រគេទៅបានសុខហើយ ភិរម្យកុំខូចចិត្តអីណ៎ា!» ប៉ូលីសកំលោះលួងលោម។
«លោកជាអ្នកណា?» ក្មេងកំលោះងើបមុខឡើងសួរដោយការសង្ស័យ។
«ខ្ញុំភ្នាក់ងាររតនៈ ជាម្ចាស់រឿងក្តីនេះ!» ប៉ូលីសចារកម្មណែនាំខ្លួន។
«លោកប៉ូលីសត្រូវតែជួយមិត្តខ្ញុំផង… ត្រូវតែចាប់ឃាតករឲ្យបាន!!» ភិរម្យស្រែកឡើងស្ទើរតែបាត់ស្មារតី ទឹកភ្នែកស្រក់ជោគថ្ពាល់ទាំងសងខាង។ ភ្នែកទាំងគូចាប់ផ្តើមហើមដោយសារយំខ្លាំងពេកក្នុងរយៈពេលយូរ។
«បាទ! ខ្ញុំនឹងចាប់ជនពាលឲ្យបាន តែប្អូនត្រូវតែរួមដៃជាមួយខ្ញុំដែរ។»
«បាទបាន! ខ្ញុំនឹងជួយលោកពេញទំហឹងតែម្តង ឲ្យខ្ញុំធ្វើអ្វីខ្ញុំធ្វើបានទាំងអស់ សុំតែម្យ៉ាងគឺចាប់មនុស្សអាក្រក់មកដាក់ទោសឲ្យបាន!!» ទឹកមុខសម្តែងការតាំងចិត្តយ៉ាងមុះមុត។
«មិនដឹងថា ពេលនេះប្អូនត្រៀមខ្លួនគ្រប់គ្រាន់ហើយឬនៅ ក្នុងការផ្តល់ចម្លើយដល់បង?» ប៉ូលីសកំលោះចាប់ផ្តើមចូលសាច់រឿង។
«បាទ! ខ្ញុំត្រៀមខ្លួនរួចហើយ។» ប៉ូលីសចារកម្មដើរទៅបិទទ្វារបន្ទប់ ហើយដើរត្រឡប់មកកន្លែងដើមវិញ ព្រមទាំងលូកយកសៀវភៅកំណត់ត្រានិងប៊ិចពីក្នុងអាវក្រៅមកសរសេរ។
«សុំឈ្មោះ នាមត្រកូល និងប្រវត្តិត្រួសៗផង..។» សួរបណ្តើរ សរសេរព័ត៌មានចូលសៀវភៅ បណ្តើរ។
«ខ្ញុំឈ្មោះ បុល ភិរម្យ ជានិស្សិតឆ្នាំទី៣ ផ្នែកស្ថាបត្យកម្ម។»
«ប្អូននិងអ្នកស្លាប់ ស្គាល់គ្នាយូរប៉ុណ្ណាហើយ?»
«យើងស្គាល់គ្នាពេលមករៀននៅទីនេះ រៀនផ្នែកស្ថាបត្យកម្មដូចគ្នា ស្គាល់គ្នាប្រហែលជា៣ឆ្នាំមកហើយ។»
«មិនដឹងថា ប្អូនទៅឃើញសាកសព ដោយរបៀបណា?»
«តាមធម្មតារៀងរាល់ម៉ោង៧ព្រឹក បុត្រតែងតែមកដាស់ខ្ញុំដើម្បីទៅរៀនជាមួយគ្នា។ តែព្រឹកនេះប្លែកណាស់… ខ្ញុំភ្ញាក់ដឹងខ្លួនឡើងនៅម៉ោង៨ គឺយឺតណាស់ទៅហើយ តែហេតុអ្វីនៅមិនឃើញបុត្រមកទៀត ឬមួយគេមិនស្រួលខ្លួនខ្លាំង? ព្រោះពីល្ងាចគេរអ៊ូប្រាប់ខ្ញុំថា ឈឺក្បាលណាស់ គិតថាញ៉ាំថ្នាំហើយនឹងចូលគេងឆាប់បន្តិច។ ខ្ញុំក៏គិតថាបុត្រប្រហែលជាមិនស្រួលខ្លួនទើបធ្វើឲ្យគេក្រោកយឺត។» កំលោះភិរម្យរៀបរាប់ពីហេតុការណ៍យ៉ាងល្អិតល្អន់។
«បន្ទាប់ពីនោះ ប្អូនក៏ទៅរកគេនៅបន្ទប់ មែនទេ?»
«បាទ! មែនហើយ… ខ្ញុំព្យាយាមគោះទ្វារហៅច្រើនដង តែមិនឃើញមានសំឡេងឆ្លើយតបសោះ ខ្ញុំក៏សាកល្បងមួលគន្លឹះទ្វារមើល តែទ្វារជាប់គន្លឹះខាងក្នុងដូចប្រក្រតី។ ពេលនោះខ្ញុំក៏គិតថាបុត្រប្រហែលជាដេកមិនទាន់ក្រោកទេ ទើបខ្ញុំស្រែកហៅគេម្តងទៀត តែនៅតែគ្មានសំឡេងឆ្លើយតប។ ខ្ញុំចាប់ផ្តើមមិនស្រួលក្នុងចិត្ត បុត្រប្រហែលជាមិនស្រួលខ្លួនខ្លាំងហើយ… ដោយក្តីបារម្ភខ្ញុំក៏ចុះទៅជាន់ក្រោម ទៅរកអ៊ំដែនអ្នកមើលការខុសត្រូវអន្តេវាសិក ដើម្បីយកកូនសោចម្លងមកបើកទ្វារ។ តែនៅពេលចាក់សោបានហើយ ក៏មិនអាចចូលបន្ទប់បានដដែល ព្រោះបុត្រដាក់គន្លឹះនៅខាងក្នុងមួយជាន់ទៀត ។» ភិរម្យអង្គុយសម្លឹងជញ្ជាំងយ៉ាងភ្លឹកភ្លាំង ដើម្បីរកនឹកហេតុការណ៍ដែលកន្លងមក។
«ហើយប្អូនក៏គាស់ទ្វារទម្លុះចូលទៅមែនទេ?» ប៉ូលីសកំលោះសួរត នៅពេលនឹកដល់ទ្វារដែលត្រូវទម្លាយខ្ទេចខ្ទី។
«បាទមែនហើយ! ខ្ញុំនិងអ៊ំដែនទៅយកពូថៅ នៅត្រង់ទូដាក់ឧបករណ៍ពន្លត់អគ្គិភ័យ មកទម្លុះទ្វារចូល។»
«ចុះនៅពេលនោះមាននរណាឃើញហេតុការណ៍ខ្លះឬទេ ព្រោះសំឡេងខ្លាំងបែបនេះប្រហែលជាគ្មាននរណាដេកលក់ទេ?»
«គ្មាននរណាឃើញទេ មានតែខ្ញុំនិងអ៊ំដែនប៉ុណ្ណោះ។» ក្មេងកំលោះព្យាយាមនឹកទៅដល់ហេតុការណ៍កាលពីព្រឹក។
«ពេលដែលប្អូនចូលទៅដល់ខាងក្នុង.. បន្ទប់មានសភាពបែបណាខ្លះ?»
«សភាពក្នុងបន្ទប់គ្មានអ្វីប្លែកទេ ព្រោះបុត្រជាមនុស្សមានសណ្តាប់ធ្នាប់ល្អ គេតែងតែរៀបចំយ៉ាងមានរបៀបរៀបរយ។» ភិរម្យនិយាយដល់និស្ស័យរបស់ម្ចាស់បន្ទប់។ «ខ្ញុំដើរទៅដាស់បុត្រព្រោះគិតថាគេនៅដេកលក់។»
«ហេតុអ្វីទើបប្អូនគិតដូច្នោះ?» ប៉ូលីសសួរ ព្រមទាំងយកចុងប៊ិចមកខាំយ៉ាងសង្ស័យ។
«ព្រោះគេដេកផ្អៀងបែរខ្នង ខ្ញុំក៏ដើរទៅអង្រួនខ្លួនគេ ពេលខ្ញុំទាញខ្លួនគេមកទើបខ្ញុំដឹងថាគេបានស្លាប់ទៅហើយ…» ភិរម្យនិយាយសំឡេងក្ងួរញ័រៗ។
«ប្អូនដឹងភ្លាមៗតែម្តងឬ ថាគេស្លាប់ហើយ?»
«បាទដឹងតើ! លោកប៉ូលីសទៅមើលសពគេមកហើយមែនទេ? សភាពរបស់បុត្រដែលខ្ញុំឃើញ គឺភ្នែកបើកធំគ្រលូង មុខមាត់ខ្មូរជ្រីវជ្រួញដោយការឈឺចុកចាប់។ រឿងបែបនេះ លោកគិតថាខ្ញុំអាចបំភ្លេចរូបភាពនោះបានងាយៗឬ?» ក្មេងកំលោះស្រែកគំហកដោយភាពតឹងតែងក្នុងអារម្មណ៍។
«អូឃេប៉ុណ្ណឹងសិនចុះ! ចម្លើយរបស់ប្អូន មានប្រយោជន៍សម្រាប់យើងខ្លាំងណាស់… អរគុណណាភិរម្យ!» ភ្នាក់ងារស៊ើបអង្កេតក្រោកឡើង ព្រមទាំងយកដៃមកចាប់ស្មាក្មេងកំលោះម្តងទៀត មុននឹងដើរចេញពីបន្ទប់។ ក្រោយពីទាញទ្វារបន្ទប់ភិរម្យបិទហើយ កំលោះរអ៊ូតិចៗជាមួយខ្លួនឯងថា «រឿងក្តីនេះពិតជាមិនធម្មតាមែន! … ហើយបន្ទប់ដែលកើតហេតុ ជាបន្ទប់ដែលខ្ទាស់សម្លាប់ទៀត!!»
សូមរង់ចាំអានវគ្គបន្ត!
![UT 3, 4 & The Milky Way [video]](http://static.flickr.com/2633/4135738280_d16c9dd389_t.jpg "UT 3, 4 & The Milky Way [video]")
[...] ប្រស្នាឃាតកម្ម(៤) ខែ វិច្ឆិកា 16, 2009 Posted by ផ្កាយNovels in ប្រលោមលោក, រឿងស៊ើបអង្កេត. trackback អានវគ្គ៣ [...]