អ្នកនិពន្ធវ័យក្មេង

​នេះ​គឺ​ជា​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ឃ្លាត​ឆ្ងាយ​ពី​បង​ប្អូន​វ៉ើត​ប្រែស​​មួយ​រយៈ​ហើយ! នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៣០កក្កដា​នេះ​ ខ្ញុំ​នឹង​ត្រូវ​ចុះ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​នៅ​តាម​ខេត្ត​រយៈ​ពេល​១៣​ថ្ងៃ។ ១៣ថ្ងៃយូរ​ណាស់មែន​ទេ? គឺជិត​​កន្លះ​ខែ​បាត់​ទៅ​ហើយ! រយៈ​ពេល​នេះ​ខ្ញុំ​​ត្រូវ​ផ្អាក​ទម្លាប់​បែប​សត្វ​ទីទុយ​របស់​ខ្ញុំ​សិន  ហើយ​ងាក​មក​ធ្វើ​ការងារ​ពេល​ថ្ងៃ​ និង​​ត្រូវ​ដក​ខ្លួន​ចេញ​​ពី​អ៊ីន​ធើណេត​មួយ​រយៈ ព្រោះ​បើ​តាម​សភាព​ការណ៍​នៅ​ទីនោះ​គ្មាន​បណ្តាញ​អ៊ីនធើណេត​ទេ។

​កន្លែង​ដែលខ្ញុំ​ត្រូវ​ចុះ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​នោះ គឺ​ជា​ជន​បទ​ដាច់​ស្រយាល ដែល​មាន​តែ​ភ្នំ​និង​អ័ព្ទ​ហ៊ុំ​ព័ទ្ធ​ប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែ​ក្រោយ​ពី​ធ្វើ​ការ​ហើយ​៩ថ្ងៃ, ក្រុម​ការងារ​យើង​នឹងបន្ត​ទៅ​បោះ​ជំរំ​នៅ​វ៉ាំងវៀង(Vang Vieng)​ ចំនួន​៤ថ្ងៃ។ នៅ​ទីនោះខ្ញុំ​នឹងមាន​អ៊ីនធើណេត​ប្រើ ព្រោះ​ជា​តំបន់​ទេសចរណ៍​ធម្មជាតិ​ដ៏​ពេញ​និយម​មួយ​សម្រាប់​ភ្ញៀវ​បរទេស​ក្នុង​ប្រទេស​លាវ។

យ៉ាង​ណា​ៗ​សូម​ជួយ​មើល​ផ្ទះ​ឲ្យ​ផង​ណ៎ា ពេល​ត្រឡប់​មក​វិញ​នឹង​មាន​របស់​មក​ផ្ញើ​! ^^ ខាង​ក្រោម​នេះ​ គឺ​ជា​កាល​វិភាគ​ត្រួសៗ​ស្តី​ពី​ការ​ងារ​ និង​ការ​បោះជំរំ​របស់​ពួក​យើង។​

7/29(Wed)

Departure from Incheon(Korea) arrive to Vientian(Laos)

*កាល​វិភាគ​សម្រាប់​ថ្ងៃ​ចេញ​ដំណើរ 7/30(Thu)

6h: 00 Getting up/light exercise

7h: 00 Orientation

9h: 00 Meet with GHV

10h-12h Move to village (visit Youth center, Xambon school)

13h: 00 Lunch

14h-16h Look around the village & Arrange items

17h: 00 Take a shower & Break

18h: 00 Dinner

19h-21h Prepare for activity

22h: 00 Meeting

11h: 00 Sleep

*កាល​វិភាគ​សម្រាប់​ការងារ 7/31(Fri)-8/7(Fri)

6h: 00 Getting up/light exercise

7h: 00 Breakfast

8h: 00 Prepare needed things

9h-11h Construction work

12h: 00 Lunch

13h: 00 Prepare needed things

14h-16h Educational support & Construction work

17h: 00 Take a shower & Break

18h: 00 Dinner

19h-20h With Lao family & Evening program

21h: 00 Talking together “How about today’s schedule?”

22h: 00 Sleep

*នៅ​ថ្ងៃ​ធ្វើការ​ចុង​ក្រោយ​ជា​ថ្ងៃ​ពិសេស​ មាន​រៀប​ចំ​បុណ្យ​ភូមិនិង​សម្ផោធន៍​សមិទ្ធិផល ​ដែលបាន​កសាង។ (Village festival & Bassi)

*កាល​វិភាគ​សម្រាប់ការបោះជំរំ(Camp in Vang Vieng) 8/8(Sat)-8/11(Tues)

7h: 00 Getting up/light exercise

8h: 00 Breakfast

9h-17h Vang Vieng tour, Look around Organic farm & Youth center in Vang Vieng

18h: 00 Dinner

19h-21h Write about impressions of camp & Talk together “how about this camp?”

22h: 00 Sleep

»»» អាន​អត្ថបទទាក់​ទង៖ ជាប់ដៃ-ដៃ​ល្អ

ឆាប់ៗនេះ…

​ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា រវាងខ្ញុំ​ និង​ ក​ន្យា​ ប៉ុប​អែណេ មាន​និស្ស័យ​អ្វី​នឹងគ្នា​នោះទេ។ ខ្ញុំ​គ្រាន់​តែ​ដឹង​ថា នៅ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​អាន​រឿង​របស់​គេ​ភ្លាម ខ្ញុំ​ទទួល​អារម្មណ៍​ថា ខ្ញុំនិងគេ​​ហាក់​ដូចជា​ធ្លាប់​ស្គាល់​គ្នា​តាំង​ពីពេល​ណា​មក​ក៏​មិន​ដឹង?

          ​រឿង​របស់​គេ ដែល​ខ្ញុំ​បាន​អាន​នោះ មាន​ចំណង​ជើងថា «ព្យាបាល​បេះ​ដូង​ក្នុងទ្រូង​ចាស់»។ តាម​អារម្ភកថា និងក្រប​ខាងមុខ​ បាន​​ឲ្យ​ដឹង​ថា រឿង​នេះ​និពន្ធ​និង​បោះ​ពុម្ព​ផ្សាយ(ច្បាប់ហ្វូតូកូពីធម្មតា​ប៉ុណ្ណោះ) នៅ​ឆ្នាំ២០០៣។

មិន​មែន​ព្រោះ​រឿងនេះ​សរសេរ​ល្អ ឬ​ក៏​សរសេរ​ត្រូវ​ចិត្ត​ខ្ញុំ​នោះ​ទេ ព្រោះវាគ្រាន់​តែ​ជាបទ​និពន្ធថ្មោង​ថ្មី​មួយ​ របស់​អ្នក​និពន្ធ​វ័យ​ក្មេង​ម្នាក់ ដែល​មាន​និស្ស័យ​ចូលចិត្ត​ការ​សរសេរ ឬ​ក៏​ព្រោះ​ចង់​ឈោងចាប់​យក​អាជីព​ជា​អ្នក​និពន្ធ​ក៏​មិន​ដឹង?

ដំណើរ​រឿង​បាន​រៀប​រាប់​អំពី អនុស្សាវរីយ៍​ស្នេហាក្នុងវ័យ​កុមារ។ តួអង្គ​ជាអ្នក​ខេត្ត​បាត់​ដំបង​ ហើយ​បាន​មក​រៀន​នៅ​វិទ្យាល័យ​ព្រះ​ស៊ីសុវត្ថិ​ក្រុងភ្នំពេញ​។ ក្នុង​វ័យ​សិក្សា ​ស្នេហា​ពួក​គេ​ពិត​ជាផ្អែម​ល្ហែម​ណាស់(​មិន​ខុស​​អី​ពី​ខ្ញុំ​និងរ៉េនណា​ទេ! )។ នៅ​ក្រោម​ទស្សនីយ​ភាព​​​​ដ៏​ត្រ​ជាក់​ភ្នែក​ របស់​ខេត្ត​​បាត់​ដំបង​ តួអង្គ​ឯក​ទាំង​ពីរ​ក៏​សារ​ភាព​ស្នេហ៍​ប្រាប់គ្នា។

កន្យា ប៉ុប​អែណេ គឺ​ជា​អ្នក​និពន្ធ​ដែល​មាន​ស្រុក​កំណើត​នៅ​ខេត្ត​បាត់​ដំបង។ ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា​ ខ្ញុំ​ដឹង​ព័ត៌មាន​នេះ​តាមរយៈ​ណា​ទេ តែ​ខ្ញុំ​ទទួល​អារម្មណ៍​ថា​ដូច្នេះ! ឬ​មួយ​មាន​ផ្នែក​ណា​មួយ​នៃ​សៀវភៅ​ បាន​បញ្ជាក់​ប្រាប់​ក៏​មិន​ដឹង ព្រោះ​ខ្ញុំ​អាន​រឿង​នេះយូរ​ហើយ គឺ​តាំង​ពី​ខ្ញុំ​​ស្គាល់​សមាគម​អ្នក​និពន្ធ​ខ្មែរ​​ដំបូង​ៗ​ម្ល៉េះ។ កាល​នោះ​ ក្រោយ​ពី​បាន​​ទទួល​សិទ្ធិ​ជាសមាជិក​ របស់​សមាគម​ពេញ​លេញ​ហើយ ខ្ញុំ​ក៏​ចូល​ចិត្ត​ខ្ចី​សៀវភៅ​​ដែល​មាន​នៅ​ក្នុងសមាគម​មក​អាន។ ប៉ុន្តែ​មាន​តែ​សៀវភៅ​របស់​ កន្យា ប៉ុប​អែណេ​ តែ​មួយ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​ក្រោយ​ពី​ខ្ញុំ​អាន​ហើយ​ ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ចង់​ស្គាល់​អ្នក​និពន្ធ​។

ខ្ញុំ​នៅ​ចាំ​បាន​ថា ​នៅ​ទំព័រ​ខាង​ក្រោយ​របស់​សៀវភៅ​នោះ ​មាន​ដាក់​រូប​ថត​គេ​មួយ​ជំហរ​ខ្លួន​ផង​ដែរ។ គេ​ជា​យុវជន​ម្នាក់​ដែល​អាច​និយាយ​បាន​ថាមាន​រូប​រាង​​សង្ហា ហើយ​ញញឹម​មាន​ប្រជាប្រិយ​ណាស់។ បើ​តាម​ឆ្នាំ​នៃ​ការ​និពន្ធ​ និង​ពេល​វេលា​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​អាន គេ​និង​ខ្ញុំ​អាច​នឹងមាន​អាយុ​ប្រហាក់​ប្រហែល​គ្នា។​

ដំបូង​ អាច​មក​ពី​ឈ្មោះ​របស់​គេ​ប្លែក​ទេដឹង? «ប៉ុបអែណេ»! មាន​ន័យ​ថាម៉េចទៅ? ជាភាសា​អ្វី? ខ្ញុំ​មិន​យល់ទេ! ហេតុ​អ្វី​គេ​ដាក់​ឈ្មោះចម្លែក​យ៉ាងនេះ? ប៉ុន្តែ​សម្រាប់​ខ្ញុំ ឈ្មោះ​នេះ​ហាក់​ដូច​ជា​ធ្លាប់​ឮ​ និងស៊ាំ​សម្រាប់​ខ្ញុំ​ណាស់! ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា ធ្លាប់ឮ​ឈ្មោះ​នេះនៅទីណា កន្លែង​ណា ហើយ​តាំង​ពី​ពេលណា​មក​នោះ​ទេ? ហេតុអ្វី​ ខ្ញុំ​ហាក់​ដូច​ជាមាននិស្ស័​យ​នឹងឈ្មោះ​នេះ​ម្ល៉េះ?

មាន​នរណា​ធ្លាប់​ស្គាល់​គេ​ឬទេ? ចុះ​មាន​ធ្លាប់​ឮ​ឈ្មោះ​នេះ​ដែរឬអត់? នៅ​ពេល​នេះ​ខ្ញុំ​ទទួល​អារម្មណ៍​ថា គេ​មិន​បា​នរស់​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​នោះទេ… គេ​អាច​​នឹងកំពុងរស់​នៅ​ក្នុងប្រទេស​​ណាមួយ​ក្នុង​ទ្វីប​អឺរ៉ុប​ជា​មិន​ខាន​ ហើយ​ដែល​ខ្ញុំ​ច្បាស់​ក្នុងចិត្តនោះ គឺ​ប្រទេស​បារាំង!

ខ្ញុំ​ក៏​ឆ្ងល់​នឹងខ្លួន​​ឯងដែរ ហេតុ​អី​ ខ្ញុំ​កើត​មាន​អារម្មណ៍​បែប​នេះ​ទៅរួច? ខ្ញុំ​និង​គេ​មិន​ធ្លាប់​ស្គាល់​គ្នា​​សោះ ហេតុ​អី​ទំនាក់​ទំនង​ផ្លូវ​ចិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​និងគេ ហាក់​ដូចជា​ចង​ភ្ជាប់​គ្នា​យ៉ាងដូច្នេះ? តើ​ខ្ញុំ​ដឹង​ដោយ​របៀប​ណា​ ថា​ពេ​លនេះ​គេមិន​បាន​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ? ហើយ​ម៉េច​ក៏​ខ្ញុំ​ច្បាស់​ក្នុងចិត្ត​​ ថាពេល​នេះ​ គេកំពុង​រស់​​នៅ​​ប្រទេស​បារាំង? ខ្ញុំ​មិន​យល់​ពិត​មែន! មិន​យល់សោះ​ ថា​ព្រោះ​ហេតុអ្វី?

គួរ​តែ​អរគុណ​មនុស្ស​ម្នាក់​ ដែល​បាន​ណែ​នាំ​ខ្ញុំឲ្យ​ស្គាល់​នាង​… បើ​គ្មាន​គាត់​ខ្ញុំ​ក៏​មិន​បាន​ស្គាល់​នាង​ដែរ។ ព្រោះ​តែ​សម្តី​របស់​គាត់«​… នាង​មាន​និស្ស័យ​ដូច​នឹង​អាចម៍​ផ្កាយ​ឯ​ង​ណាស់​…» បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ចាប់​អារម្មណ៍​លើ​នាង​តាំង​តែ​ពី​ថ្ងៃ​ដំបូង​។ គ្រាន់​តែ​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍​ពេល​នោះ​ ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា​ ខ្ញុំ​ចាប់អារម្មណ៍​លើ​នាង​ ក្នុង​ឋានៈ​អ្វី??? មិត្ត​ភក្តិ? ប្អូន​ស្រី? ឬអ្វី​ៗ​ផ្សេង​ទៀត​លើស​ពី​នេះ?

          ​មក​ដល់​ថ្ងៃ​នេះ​ ទើប​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា ពាក្យ​«ប្អូន​ៗ»​ដែល​ខ្ញុំ​តែង​ប្រើ​ចំពោះ​នាង,​ ក្នុង​បេះ​ដូង​ខ្ញុំ​គឺ​សរសេរ​គ្មាន​ព្យញ្ជនៈ​«ប»​ទេ។ ពាក្យ​«ប្អូន​ៗ​»​ដែល​ខ្ញុំ​ប្រើ​ គឺ​គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​បន្លំ​ភ្នែក​អ្នក​ដទៃ​ និង​បោក​ប្រាស​បេះ​ដូង​ខ្លួន​ឯង​ប៉ុណ្ណោះ។ គ្រប់​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​និយា​យ​ជាមួយ​នាង​ ខ្ញុំ​ពិត​ជា​ចង់​លុប​ព្យញ្ជនៈ​«ប»នេះ​ចេញ​ខ្លាំង​ណាស់ តែ​ដំបូង​ៗ​ខ្ញុំ​ពិត​ជា​ធ្វើ​មិន​បាន​ទេ ព្រោះ​ខ្ញុំ​ខ្លាច​ ខ្លាច​ទំនាក់​ទំនង​យើង​អភិវឌ្ឍ​ថយ​ក្រោយ…

          ​មាន​មិត្ត​ភក្តិ​ប្រសើរ​ជាង​មាន​សត្រូវ​! ហើយបើទោះ​ជា​​មាន​ងារ​ត្រឹម​ជា​បង​ប្រុស​ម្នាក់​​​ ក៏​ប្រសើរ​ជាង​មាន​ស្នេហា​ដែល​គេ​បដិសេធ​ដែរ​មែន​ទេ?​​ ព្រោះ​តែ​គំនិត​នេះ​ហើយ​ ទើប​ខ្ញុំ​មិន​ដែល​បង្ហើប​រឿង​នៅ​ក្នុង​ចិត្តខ្លួន​ឯង​ប្រាប់​ដល់​នាង​ម្តង​ណា​ឡើយ… ខ្ញុំ​សុខ​ចិត្ត​ដើរ​តួ​ជា​បង​ប្រុស​របស់​នាង​… បង​ប្រុស​ម្នាក់​ដែល​អាច​បូ​ជាអ្វីៗ​សម្រាប់​ប្អូន​ស្រី​បាន នៅ​គ្រប់​ពេល​ដែល​នាង​ត្រូវ​ការ។

          ​​ពេល​នេះ​ខ្ញុំ​បាន​ទទួល​ពាក្យ​ស្រឡាញ់​ពី​នាង​ហើយ… បើ​ទោះ​ជា​ពាក្យស្រឡាញ់​នោះ​ ជាពាក្យ​ឥត​សំឡេង​ ជា​លាយ​លក្ខណ៍​អក្សរ​ ដែល​មិន​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ស្តាប់​ឮ​តាម​រយៈ​ត្រចៀក​ទាំង​គូ​របស់​ខ្លួន​ក៏​ដោយ ក៏​វាធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​បាន​រំភើប​មួយ​គ្រា​ដែរ។ ខ្ញុំ​ចង់​និយាយ​ពាក្យ​ស្រឡាញ់​ប្រាប់​នាង​ដោយ​ផ្ទាល់​មាត់ ឲ្យ​នាង​បានឮ​ដោយ​ផ្ទាល់​ត្រចៀក តែនាង​ប្រាប់​ថា​មិន​ចង់​ស្តាប់​ទេ​ ព្រោះ​ខ្ញុំ​ធ្លាប់​និយាយ​ជាមួយ​នាង​ច្រើន​ដងហើយ តាមសារ​ទូរស័ព្ទ​និង​អ៊ីម៉ែល។

បើ​អូន​មិន​ចង់​ស្តាប់​ក៏​ស្រេច​តែ​អូន​ទៅ​ចុះ តែអូ​នមាន​ដែរ​គិត​​ចំពោះ​អារម្មណ៍​បង​ខ្លះ​ទេ​???​ បងចង់​ស្តាប់​ពាក្យ​នោះ​ពី​អូន​ខ្លាំង​ណាស់​ ម៉េច​ក៏​អូន​មិន​ដែល​និយាយ​ប្រាប់​បង​សោះ​អ៊ី​ចឹង​ ក្រៅ​ពី​សម្តី​ឥត​សំឡេង​នោះ???​​

​ចង់​ដឹង​មែន​ទេ ថា​គេ​នោះ​ជានរ(រ)ណា? វែក​មុខ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ផង​ នៅ​ជិត​ៗ​នេះ​ទេ!!! រក​ត្រូវ​ជូន​រង្វាន់​ណ៎ា!!!

ស្នេហ៍​គ្រា​ដំបូង​របស់​អ្នក​ ពេល​រៀន​នៅ​វិទ្យាល័យ​​ គឺ​យ៉ាង​ណា?

[...]ប្រសិន​បើ​សួរ​ថា តើ​នរណា​ដែល​ខ្ញុំ​កំពុងនឹក​ទៅដល់​បំផុត​ នៅ​ពេល​នេះ​? ក៏​ប្រហែល​​​​ជា​គ្មា​ននរណា​ក្រៅ​ពី​មេឃ​ដែរ…

កន្លង​មក មេឃ​​បង្កតែ​បញ្ហា​ឈឺ​ក្បាលដល់​​ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំ​ថែម​ទាំ​ង​ធ្លាប់​ព្យាយាម​ដេញ​មេឃ​ ឲ្យ​ចេញ​​ទៅឲ្យ​ឆ្ងាយ​ពីជីវិត​របស់​ខ្លួន​ទៀត។

ចុះ​ហេតុអ្វី​ពេល​នេះ ខ្ញុំ​បែរ​ជា​នឹក​គិត​ទៅដល់​​គេ​ទៅ​វិញ? …ខ្ញុំ​ចង់​ត្រឡប់​ទៅ​ជានា​នឹង​គេ​វិញ… ហេតុ​អី​ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍ថាឯកោ នៅ​ពេល​ដែល​គេ​ចេញ​ឆ្ងាយ​ពី​ខ្ញុំទៅ ទោះ​បើ​ខ្ញុំ​នៅ​មាន​មិត្តភក្តិ​ជាច្រើន​នាក់​ទៀត​នោះ?

ខ្ញុំ​ធ្លាប់​បែក​ពី​​មិត្តភក្តិជិតស្និទ្ធ​ច្រើន​គ្នា​មក​ហើយ តែ​ខ្ញុំ​ក៏​មិន​ធ្លាប់​ខូចចិត្ត​អ្វី​ដល់​ថ្នាក់​នេះដែរ  ឬក៏… ខ្ញុំ​គិត​ជាមួយ​មេឃ​ ច្រើន​ជាង​ត្រឹម​ជាមិត្តភក្តិ??? [...]

 

ផ្កាយ​ កី​ឡាករ​ហែល​ទឹក​មក​ពី ខេត្ត​សៀមរាប​ បាន​ផ្លាស់​មក​រៀន​នៅ​ភ្នំ​ពេញ ហើយ​បាន​ស្គាល់​គ្នា​ជាមួយ​មេឃ សិស្ស​អ្នក​លេង​ប្រចាំ​វិទ្យាល័យ​បាក់​ទូក ដែល​មក​ធ្វើ​ជាស្និទ្ធ​ស្នាល​នឹង​គេ​​ ដើម្បី​គោល​បំណង​អ្វីម្យ៉ាង​។

ពេល​វេលាកន្លង​ទៅ​ មាន​ហេតុ​ការណ៍​ផ្សេង​ៗកើត​ឡើង​ចំពោះ​ពួកគេ​ទាំង​ពីរ​យ៉ាង​ច្រើន រហូត​ចំណង​មិត្តភាពបាន​​ក្លាយ​​ជាសេចក្តី​ស្នេហា តែ​ស្នេហា​របស់​ពួកគេ​ត្រូវ​បាន​មិត្ត​ភក្តិរួមសាលា តាម​សើចចំអក​ឡឺកឡឺយ​ រើស​អើង​ និង​ស្អប់​ខ្ពើម​ជាទីបំផុត។

តើ​ ផ្កាយ​ និង ​មេឃ​ ត្រូវ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា ដើម្បី​ដំណើរ​ការ​ជីវិត​របស់​គេបន្ត​ទៀត?

ឆាប់ៗនេះ​​ក្នុង​រូប​ភាព​ថ្មី ប្រលោមលោកខ្នាត​ខ្លី និយាយ​ពីស្នេហាភេទ​ដូច​គ្នា!!!

សូមរង់​ចាំ​អាន​នៅ​ទីនេះ!!!