Home stay and Organic farm (camp) ខែ កក្កដា 27, 2009
Posted by ផ្កាយNovels in ខ្ញុំគឺខ្ញុំ, ដំណឹងផ្សេងៗ, ដំណឹងពីសបប.ឡាវ, ពីនេះពីនោះ.add a comment
នេះគឺជាពេលដែលខ្ញុំត្រូវឃ្លាតឆ្ងាយពីបងប្អូនវ៉ើតប្រែសមួយរយៈហើយ! នៅថ្ងៃទី៣០កក្កដានេះ ខ្ញុំនឹងត្រូវចុះទៅធ្វើការនៅតាមខេត្តរយៈពេល១៣ថ្ងៃ។ ១៣ថ្ងៃយូរណាស់មែនទេ? គឺជិតកន្លះខែបាត់ទៅហើយ! រយៈពេលនេះខ្ញុំត្រូវផ្អាកទម្លាប់បែបសត្វទីទុយរបស់ខ្ញុំសិន 
ហើយងាកមកធ្វើការងារពេលថ្ងៃ និងត្រូវដកខ្លួនចេញពីអ៊ីនធើណេតមួយរយៈ ព្រោះបើតាមសភាពការណ៍នៅទីនោះគ្មានបណ្តាញអ៊ីនធើណេតទេ។
កន្លែងដែលខ្ញុំត្រូវចុះទៅធ្វើការនោះ គឺជាជនបទដាច់ស្រយាល ដែលមានតែភ្នំនិងអ័ព្ទហ៊ុំព័ទ្ធប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែក្រោយពីធ្វើការហើយ៩ថ្ងៃ, ក្រុមការងារយើងនឹងបន្តទៅបោះជំរំនៅវ៉ាំងវៀង(Vang Vieng) ចំនួន៤ថ្ងៃ។ នៅទីនោះខ្ញុំនឹងមានអ៊ីនធើណេតប្រើ ព្រោះជាតំបន់ទេសចរណ៍ធម្មជាតិដ៏ពេញនិយមមួយសម្រាប់ភ្ញៀវបរទេសក្នុងប្រទេសលាវ។
យ៉ាងណាៗសូមជួយមើលផ្ទះឲ្យផងណ៎ា ពេលត្រឡប់មកវិញនឹងមានរបស់មកផ្ញើ! ^^ ខាងក្រោមនេះ គឺជាកាលវិភាគត្រួសៗស្តីពីការងារ និងការបោះជំរំរបស់ពួកយើង។
7/29(Wed)
Departure from Incheon(Korea) arrive to Vientian(Laos)
*កាលវិភាគសម្រាប់ថ្ងៃចេញដំណើរ 7/30(Thu)
6h: 00 Getting up/light exercise
7h: 00 Orientation
9h: 00 Meet with GHV
10h-12h Move to village (visit Youth center, Xambon school)
13h: 00 Lunch
14h-16h Look around the village & Arrange items
17h: 00 Take a shower & Break
18h: 00 Dinner
19h-21h Prepare for activity
22h: 00 Meeting
11h: 00 Sleep
*កាលវិភាគសម្រាប់ការងារ 7/31(Fri)-8/7(Fri)
6h: 00 Getting up/light exercise
7h: 00 Breakfast
8h: 00 Prepare needed things
9h-11h Construction work
12h: 00 Lunch
13h: 00 Prepare needed things
14h-16h Educational support & Construction work
17h: 00 Take a shower & Break
18h: 00 Dinner
19h-20h With Lao family & Evening program
21h: 00 Talking together “How about today’s schedule?”
22h: 00 Sleep
*នៅថ្ងៃធ្វើការចុងក្រោយជាថ្ងៃពិសេស មានរៀបចំបុណ្យភូមិនិងសម្ផោធន៍សមិទ្ធិផល ដែលបានកសាង។ (Village festival & Bassi)
*កាលវិភាគសម្រាប់ការបោះជំរំ(Camp in Vang Vieng) 8/8(Sat)-8/11(Tues)
7h: 00 Getting up/light exercise
8h: 00 Breakfast
9h-17h Vang Vieng tour, Look around Organic farm & Youth center in Vang Vieng
18h: 00 Dinner
19h-21h Write about impressions of camp & Talk together “how about this camp?”
22h: 00 Sleep
»»» អានអត្ថបទទាក់ទង៖ ជាប់ដៃ-ដៃល្អ
១០ភាសា៖ រីករាយថ្ងៃកំណើត!^^ ខែ កក្កដា 25, 2009
Posted by ផ្កាយNovels in ខ្ញុំគឺខ្ញុំ, ពីនេះពីនោះ, មិត្តគឺខ្ញុំ.3 comments
Cambodian(Khmer): រីករាយថ្ងៃកំណើត (reakreay thngay komnert)
Thai: สุขสันต์วันเกิด (sook sun wan gerd)
LAO: souksaan van kheud
BURMESE: mwe nay mingalar pa
VIETNAMESE: chúc mừng sinh nhật (chuc mung sinh nhat)
Indonesian: Selamat ulang tahun
Malay: Selamat hari jadi / Selamat hari lahir
Korean: 생일축하합니다 (saengil chukha hamnida)
Japanese: お誕生日おめでとうございます (otanjōbi omedetō gozaimasu)
I know that it’s an important day of yours,
and I wouldn’t come and spoil it however much.
Just that there will be a flower,
together with a message sent to you.
You might keep it or throw it away after receiving it.
But it’s ok since I just want to let you know.
Happy Birthday, Happy Birthday.
Even though I couldn’t meet you earlier, I just want to send you this song.
Happy Birthday, Happy Birthday.
Even though I have to be alone by myself, but will still celebrate it for you.
Unaware of your happiness and strength comes with someone else
but I also don’t feel like acknowledging that.
Rather than ask for you happiness,
rather I keep on looking at you, and I’m contented with that.
You may or may not pay attention to me,
but it’s ok, I just you to hear this.
Happy Birthday, Happy Birthday.
Even though I couldn’t meet you earlier, I just want to send you this song.
Happy Birthday, Happy Birthday.
Seeing that you are happy… only that… my heart is also happy.
តើខ្ញុំមានអារម្មណ៍យ៉ាងណា ចំពោះមិត្តប្រុសម្នាក់នេះ? ខែ ឧសភា 13, 2009
Posted by ផ្កាយNovels in ទស្សនៈសង្គម, ពីនេះពីនោះ, មិត្តគឺខ្ញុំ, រយពាន់យោបល់.6 comments
រឿងរ៉ាវខាងក្រោមនេះ គឺជារឿងពិតរបស់ប្រិយមិត្តម្នាក់។ ដោយគេបានអានអត្ថបទ «តើមិត្តរបស់ខ្ញុំ គឺជាហ្គេហ៍មែនទេ?» គេក៏ចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង ហើយប្រាប់ថាមិត្តរបស់ខ្ញុំម្នាក់នោះគឺដូចជារូបគេអ៊ីចឹង ដូច្នេះហើយទើបគេក៏ផ្ញើរឿងរ៉ាវរបស់ខ្លួនមកឲ្យខ្ញុំចុះផ្សាយឲ្យ ព្រោះគេខ្លួនឯងក៏នៅតែមិនច្បាស់ក្នុងចិត្តថា តើគេគិតយ៉ាងណាចំពោះមិត្តម្នាក់នោះដែរ? ដូច្នេះសូមប្រិយមិត្ត wordpress ទាំងអស់ ជួយផ្តល់ជាគំនិតយោបល់ដល់គេផង!
អត្ថបទក្នុងអព្ភន្តរសញ្ញា គឺជាអត្ថបទដែលគេផ្ញើមកខ្ញុំ៖
«ខ្ញុំមានមិត្តប្រុសម្នាក់ ដែលខ្ញុំធ្លាប់ទទួលអារម្មណ៍ថាមានសេចក្តីសុខ នៅពេលដែលខ្ញុំបាននៅក្បែរគេ។ គ្រប់ពេលវេលាដែលខ្ញុំនៅជិតគេ គឺខ្ញុំមានអារម្មណ៍រីករាយខ្លាំងណាស់… ខ្ញុំមិនដឹងថាគួររ៉ាយរ៉ាប់ប្រាប់យ៉ាងណានោះទេ ខ្ញុំចង់នៅក្បែរគេ ខ្ញុំចង់មើលស្នាមញញឹមគេ ខ្ញុំចង់ឃើញពន្លឺកែវភ្នែកគេ ខ្ញុំចង់ឲ្យគេសម្លឹងមកខ្ញុំក្នុងខ្សែភ្នែកបែបនេះរហូត។ ខ្ញុំមិនដឹងថា គេមានអារម្មណ៍យ៉ាងណាចំពោះខ្ញុំនោះទេ តែខ្ញុំតែងរំភើបចំពោះការយកចិត្តទុកដាក់របស់គេមកលើខ្ញុំ។ គេតែងជួយជ្រោមជ្រែងខ្ញុំគ្រប់បែបយ៉ាង តាំងពីថ្ងៃដែលខ្ញុំមិនទាន់ស្គាល់គេច្បាស់ រហូតមកដល់ថ្ងៃនេះ។ គ្រប់ពេលវេលាដែលខ្ញុំមានភ័យអន្តរាយ គឺតែងតែលេចរូបគេមកជួយខ្ញុំជានិច្ច។ ខ្ញុំមិនភ្លេចអំពើល្អរបស់គេទេ ទោះបីជាពេលខ្លះ គេគំរោះគំរើយដាក់ខ្ញុំក៏ដោយ។
នៅយប់មួយ នៅពេលដែលមិត្តម្នាក់នេះ មកដេកនៅបន្ទប់ជាមួយខ្ញុំ ស្រាប់តែគេមមើមកឱបខ្ញុំ។ នៅពេលនោះខ្ញុំមានអារម្មណ៍រំភើបនិងរំជើបរំជួលយ៉ាងចម្លែក។ ខ្ញុំទទួលអារម្មណ៍ថាកក់ក្តៅរកថាមិនត្រូវ គេឱបខ្ញុំយ៉ាងណែនធ្វើឲ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា មានសេចក្តីសុខខ្លាំងណាស់ទើបខ្ញុំក៏ឱបគេវិញ។ នៅយប់នោះ ពួកយើងទាំងពីរក៏ដេកឱបគ្នារហូតទល់ភ្លឺ។ លុះពេលភ្ញាក់ឡើងយើងម្នាក់ៗក៏ប្រញាប់ក្រោកចេញពីគ្នារៀងៗខ្លួន។ យើងអង្គុយបែរខ្នងដាក់គ្នា ខ្ញុំមិនហ៊ានមើលមុខគេទេព្រោះខ្ញុំអៀន តែគេមិនហ៊ានមើលមុខខ្ញុំ ព្រោះគេខឹងនិងគិតថាខ្ញុំជាអ្នកឱបគេមុន។ ទោះយ៉ាងណាខ្ញុំក៏មិនប្រកាន់នឹងគេដែរ ខ្ញុំសុខចិត្តទទួលស្គាល់ថាអ្វីៗខ្ញុំជាអ្នកចាប់ផ្តើម។
រឿងរ៉ាវមានតែប៉ុណ្ណេះទេ តើប្រិយមិត្ត wordpressទាំងអស់ គិតថាខ្ញុំមានអារម្មណ៍យ៉ាងណាចំពោះមិត្តម្នាក់នេះ?»
អានរឿងហ្គេហ៍មួយនៅទីនេះ «ធ្វើឲ្យខ្ញុំលែងយល់!» ដោយសុខ ចាន់ផល 
តើមិត្តរបស់ខ្ញុំ គឺជាហ្គេហ៍មែនទេ? ខែ ឧសភា 9, 2009
Posted by ផ្កាយNovels in ទស្សនៈសង្គម, ពីនេះពីនោះ, មិត្តគឺខ្ញុំ, រយពាន់យោបល់.25 comments
ខ្ញុំរៀននៅសាលាឯកជនមួយក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ។ ខ្ញុំបានជួលបន្ទប់មួយនៅម្នាក់ឯង ហើយបន្ទាប់មកស្រាប់តែមានមិត្តម្នាក់ដែលរៀននៅថ្នាក់ផ្សេងគ្នា មកសុំរាប់អានយ៉ាងស្និទ្ធស្នាលជាមួយខ្ញុំ ដោយយើងទាំងពីរពុំធ្លាប់បានស្គាល់គ្នាពីមុនមកសោះ។ គេតែងតែមកសុំដេកនៅបន្ទប់ខ្ញុំរាល់ៗយប់ ដោយប្រាប់ថាប៉ាម៉ាក់របស់គេរស់នៅឯតាមខេត្ត ទើបគេមិនចង់នៅផ្ទះម្នាក់ឯង ក៏មកសុំដេកជាមួយខ្ញុំគ្រាន់បានគ្នា។ លុះថ្ងៃមួយខ្ញុំបានទៅដល់ផ្ទះគេដែលនៅភ្នំពេញ ក៏បានដឹងរឿងពិតថាគេកុហក ព្រោះប៉ាម៉ាក់របស់គេមិនបានរស់នៅឯតាមខេត្តទេ។
ថ្ងៃមួយគេបានសុំខ្ញុំទៅលេងផ្ទះខ្ញុំដែលនៅឯតាមខេត្ត។ រាល់លើកដែលខ្ញុំទៅលេងផ្ទះ ខ្ញុំមិនដែលជិះរថយន្តក្រុងទេ គឺខ្ញុំជិះតែម៉ូតូផ្ទាល់ខ្លួនព្រោះខ្ញុំជាមនុស្សងាយពុលឡានណាស់។ ដោយសារខ្ញុំជិះម៉ូតូទើបខ្ញុំមិនចង់ឲ្យគេទៅជាមួយ ព្រោះជិះម៉ូតូមិនសូវមានសុវត្ថិភាព ហើយខ្ញុំខ្លាចគេងោកតាមផ្លូវទៀត ព្រោះខ្ញុំត្រូវក្រោកពីយប់ចេញដំណើរទៅ។ ទោះខ្ញុំប្រាប់ហេតុផលដល់គេយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏គេនៅតែទទូចសុំទៅដដែល។ ទីបំផុតខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្តឲ្យគេទៅជាមួយ។
យើងក្រោកចេញទៅតាំងពីម៉ោង៤ទៀបភ្លឺ។ ជិះប្រហែលបានពីរម៉ោងស្រាប់តែខ្ញុំសង្កេតឃើញគេងោក ហើយក្រាបដេកលើខ្នងខ្ញុំ។ ខ្ញុំឈប់ម៉ូតូហើយបន្ទោសគេថា ប្រយ័ត្នធ្លាក់ពីលើម៉ូតូ។ គេសុំទោសខ្ញុំ ហើយប្រាប់ថា យប់មិញគេចូលដេកយប់ជ្រៅពេក ហើយត្រូវក្រោកពីព្រឹកទៀត ទើបនាំឲ្យគេងងុយដេកដូច្នេះ។ គេឲ្យខ្ញុំឌុបបន្តទៅទៀត តែគេសុំជិះឱបចង្កេះខ្ញុំព្រោះខ្លាចងោកធ្លាក់ពីលើម៉ូតូ។ ខ្ញុំក៏យល់ព្រម ព្រោះគិតថាគ្មានបញ្ហាអីទេ យើងជាប្រុសដូចគ្នា។
នៅតាមផ្លូវគេឱបចង្កេះខ្ញុំជាប់រហូត។ យូរៗម្តងគេផ្តេកក្បាលលើខ្នងខ្ញុំ ហើយញញឹមសម្លឹងទៅឆ្ងាយ ហាក់ដូចជាកំពុងមានសេចក្តីសុខយ៉ាងចម្លែក។ ខ្ញុំតែងតែលួចមើលមុខគេតាមកញ្ចក់ ពេលខ្លះគេបិទភ្នែកញញឹម ពេលខ្លះគេបន្តឹងដៃឱបចង្កេះខ្ញុំ ពេលខ្លះគេផ្តេកក្បាលលើស្មា… កាយវិការទាំងអស់នេះ ធ្វើឲ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍នឹកភ័យចម្លែក តើគេកំពុងមានសេចក្តីសុខជាមួយខ្ញុំឬ? តើគេកំពុងគិតអ្វីលើខ្ញុំ? ឬគេកំពុងស្រឡាញ់ខ្ញុំ??? ទេ! ទេ!… គេប្រហែលចាត់ទុកខ្ញុំ ជាមិត្តដ៏ល្អម្នាក់របស់គេប៉ុណ្ណោះ ហើយសង្ឃឹមថាខ្ញុំគិតច្រើនដោយខ្លួនឯងចុះ!
តើប្រិយមិត្តwordpress ទាំងអស់ គិតយ៉ាងណាដែរ? …គិតថាមិត្តខ្ញុំម្នាក់នោះ គឺជាហ្គេហ៍ឬទេ?
អ្នកនិពន្ធរឿងហ្គេហ៍ ក៏ជាហ្គេហ៍ដែរ? ខែ ឧសភា 2, 2009
Posted by ផ្កាយNovels in ទស្សនៈសង្គម, ពីនេះពីនោះ, រយពាន់យោបល់, រៀននិពន្ធរឿង, អ្នកនិពន្ធខ្មែរ.11 comments
មួយរយៈដែលបានទៅលេងស្រុកខ្មែរ ខ្ញុំបានទទួលអ្វីៗដែលថ្មីហើយប្លែកៗចម្លែកចិត្តជាច្រើន តែចំណុចមួយដែលខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍និងភ្ញាក់ផ្អើលជាងគេនោះ គឺរឿងហ្គេហ៍។
ហ្គេហ៍ត្រូវបានអ្នកនិពន្ធវ័យក្មេងស្រករៗក្រោយចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង ហើយកំពុងនាំគ្នាបន្តការស្រាវជ្រាវនិងតាមដានពីបញ្ហានេះយ៉ាងក្តៅគគុក ដើម្បីប្រមូលបានទិន្នន័យយកមកចងក្រងសរសេរជារឿងខ្លី ឬប្រលោមលោកស្នេហាភេទដូចគ្នា។
ថ្មីៗនេះ អ្នកស្រីពាន់ ភួងបុប្ផា និងអ្នកស្រីប៉ុល ពិសី បានរួមសហការគ្នាផលិតខ្សែភាពយន្តថ្មីមួយ មានចំណងជើងថា «ខ្ញុំជាអ្នកណា?» ដែលជាប្រភេទរឿងស្រីស្រឡាញ់ស្រី(lesbian)។ ខ្ញុំក៏បានទៅមើលដែររឿងនេះ ហើយចាប់អារម្មណ៍ឃើញថា មានទស្សនិកជនជាច្រើនចាប់អារម្មណ៍ទៅមើលយ៉ាងកុះករ។
មិនចំពោះតែភាពយន្តទេ! ខ្ញុំបានទទួលដំណឹងទៀតថា បើសៀវភៅឬទស្សនាវដ្តីណាដែលនិយាយពីរឿងស្នេហាភេទដូចគ្នានេះ ឃើញថាលក់ដាច់បំផុត។ នៅស្រុកខ្មែរឃើញទស្សនាវដ្តីពីរដែលចូលចិត្តនិយាយពីរឿងនេះគឺ ទស្សនាវដ្តីព្រះចន្រ្ទ ដែលលេចធ្លោជាងគេ និងបន្ទាប់មកគឺ ទស្សនាវដ្តីអាថ៌កំបាំង ដែលដើរបន្ទាប់ពីព្រះចន្ទ្រ។
ហាងលក់ស៊ីឌី/ឌីវីឌីនានាក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ បានប្រាប់ដំណឹងឲ្យដឹងថា ឲ្យតែមានខ្សែភាពយន្តរឿងហ្គេហ៍ចេញថ្មី គឺមិនចាំបាច់បានទុកក្នុងហាងបានមួយថ្ងៃទេ គឺមានគេមកទិញទៅអស់ៗ។ ពិសេសរឿងហ្គេហ៍ដែលកំពុងលក់ដាច់ជាងគេ នៅស្រុកខ្មែរពេលនេះ គឺរឿង«Bangkok Love Story» ដែលជាខ្សែភាពយន្តរឿងហ្គេហ៍ថ្មីមួយរបស់ថៃ។
ដោយសង្កេតឃើញថារឿងហ្គេហ៍គឺជារឿង ដែលកំពុងចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងដូច្នេះ ទើបក្រុមយុវអ្នកនិពន្ធខ្មែរ បាននាំគ្នាងាកមកចាប់អារម្មណ៍សរសេររឿងប្រភេទនេះវិញ។ ក្នុងនោះចាន់ផលបានបោះជំហានដើរមុនគេ… រឿង«ស្នេហាសុភាពបុរស» មាន១០% មាននិន្នាការមកខាងនេះ។ រ៉េនណានិងនិមល ក៏កំពុងមមាញឹកនឹងរឿងប្រភេទនេះដូចគ្នា។ ចំណែកខ្ញុំ ក៏កំពុងញាប់ដៃញាប់ជើងដើម្បីបញ្ចប់រឿង«សង្សារប្រុស»ដែរ។
ទន្ទឹមនឹងការនាំគ្នាផ្អើលមកសរសេររឿងបែបនេះ មតិសាធារណជនទូទៅក៏បានផ្តល់ការចាប់អារម្មណ៍មួយថា អ្នកនិពន្ធរឿងហ្គេហ៍ឬរឿងឡេហ្សបៀនទាំងអស់ ក៏សុទ្ធតែជាហ្គេហ៍និងឡេហ្សបៀនដូចគ្នា។ នៅប្រទេសចិន អ្នកនិពន្ធសៀវភៅនិងអ្នកដឹកនាំរឿងប្រភេទអស់ទាំងនេះ គឺពិតជាហ្គេហ៍និងឡេហ្សបៀនពិតមែន។ ឯនៅប្រទេសថៃក៏មិនខុសគ្នាដែរ អ្នកដឹកនាំរឿងប្រភេទនេះភាគច្រើនគឺជាហ្គេហ៍។ ចុះនៅស្រុកខ្មែរ? តើអ្នកស្រីពាន់ ភួងបុប្ផា និងអ្នកស្រី ប៉ុល ពិសី គឺជាឡេហ្សបៀនឬ? ចុះពួកខ្ញុំវិញ ក៏ជាហ្គេហ៍ហើយនឹងឡេហ្សបៀនដែរទេ? (^_^)
បន្តិចទៀតខ្សែភាពយន្តវីដេអូខ្មែរ រឿង«វិថីតារា»ដែលជាប្រភេទរឿងស្នេហាភេទដូចគ្នា(ស្រីស្រឡាញ់ស្រី និង ប្រុសស្រឡាញ់ប្រុស ក្នុងរឿងតែមួយ) នឹងមានចាក់បញ្ចាំងជូនទស្សនាតាមរយៈ បណ្តាញស្ថានីយ៍ទូរទស្សន៍ខ្មែរCTN ឆាប់ៗនេះហើយ…
- រូបភាពក្របសៀវភៅរឿង «ស្នេហាសុភាពបុរស»
- ឈុតក្នុងរឿង «ខ្ញុំជាអ្នកណា?»
