ភាពយន្តរដូវរងា Winter Sonata ខែ វិច្ឆិកា 12, 2009
Posted by ផ្កាយNovels in ភាពយន្តវីដេអូ.2 comments
រដូវរងាមកដល់ហើយ! នឹកដល់ភាពយន្តរឿង Winter Sonata ខ្លាំងណាស់!! សម្រាប់ទស្សនិកជនដែលនិយមភាពយន្តកូរ៉េ ប្រហែលជាគ្មាននរណាមិនធ្លាប់មើល ភាពយន្តរឿងនេះនោះទេ។ រឿងនេះជាស៊េរីភាពយន្តរដូវលំដាប់ទី២របស់អ្នកដឹកនាំរឿង៤រដូវ Yun Seok Ho ដែលផ្តើមចេញពីរឿងទី១ឈ្មោះថា Autumn in My Heart ចាប់បញ្ចាំងលើកដំបូងនៅក្នុងឆ្នាំ២០០២។ បើនិយាយទៅរឿងមួយនេះថតច្រើនឆ្នាំមកហើយ តែក៏នៅមានអ្នកនិយាយអំពីវារឿយៗ។ ជាភាពយន្តដែលនិយាយពីស្នេហាគ្រាដំបូងដ៏ស្រស់បំព្រង ក្រោមព្រិលពណ៌សដែលធ្លាក់រោយរាយ គ្របដណ្តប់ពាសពេញផ្ទៃដី ស៊ីគ្នានឹងពណ៌ទឹកសមុទ្រដ៏ខៀវស្រងាត់របស់លំហមេឃ។
ស្នេហ៍គ្រាដំបូង... ស្រស់បំព្រងនៅក្នុងបេះដូងមនុស្សគ្រប់ៗគ្នា
រឿងរ៉ាវស្នេហាគ្រាដំបូងដ៏សែនជាប់ចិត្ត កើតឡើងនៅចុងរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ នៅពេលដែលជុងយូជីន អង្គុយដេកលក់នៅលើរថយន្តក្រុងពេលទៅសាលារៀន ធ្វើឲ្យនាងបានជួបនឹងគាំងជុនសាងបុរសក្នុងវ័យស្រករនាង ដែលទើបតែផ្លាស់មករៀននៅក្នុងសាលាតែមួយជាមួយយូជីន ដើម្បីស្វែងរកឪពុក។ យូជីននិងជុនសាង បានរៀននៅក្នុងថ្នាក់ជាមួយគ្នា ជំរុំជាមួយគ្នា។
ពួកគេចាប់ផ្តើមស្និទ្ធស្នាលនឹងគ្នានៅក្រោមភាពមិនពេញចិត្តរបស់សាំងហ្វុក ដែលបានលង់ស្នេហ៍នឹងយូជីនមកយូរហើយ និងឆេលីនដែលលួចស្រឡាញ់ជុនសាង ហើយនៅថ្ងៃដែលព្រិលធ្លាក់ពួកគេក៏បានថើបគ្នាជាលើកដំបូង។ យូជីននិងជុនសាងណាត់ជួបគ្នានៅថ្ងៃទី៣១ធ្នូ តែជុនសាងមិនបានមកតាមការណាត់។ ថ្ងៃស្អែកឡើងទើបយូជីនដឹងថា ជុនសាងបានស្លាប់ដោយសារឧប្បត្តិហេតុរថយន្តបុកទៅហើយ។
ស្នេហ៍គ្រាដំបូង ថើបលើកដំបូង
១០ឆ្នាំបន្ទាប់មក… នៅថ្ងៃដែលយូជីនកំពុងធ្វើដំណើរ ទៅពិធីភ្ជាប់ពាក្យរបស់ខ្លួនជាមួយនឹងសាំងហ្វុក នាងក៏បានជួបនឹងបុរសម្នាក់ ដែលមានមុខមាត់ដូចគ្នានឹងជុនសាងខ្លាំងណាស់។ នាងតាមស្វែងរកបុរសនោះរហូតធ្វើឲ្យនាងទៅពិធីភ្ជាប់ពាក្យរបស់ខ្លួនយឺត។ បន្ទាប់មកយូជីនក៏បានជួបគេម្តងទៀតនៅក្នុងឋានៈមិត្តរួមការងារ ព្រោះក្រុមហ៊ុនដែលនាងកំពុងធ្វើការ មានគម្រោងការណ៍កសាងកន្លែងលេងស្គីរួមគ្នាជាមួយក្រុមហ៊ុនលីមិនហុង ធ្វើឲ្យយូជីនបានដឹងថាបុរសដែលមានមុខមាត់ដូចជុនសាងឈ្មោះលីមិនហុង ហើយគេក៏ជាសង្សាររបស់ឆេលីនមិត្តដ៏ជិតស្និទ្ធរបស់នាងដែរ។
ភាពស្និទ្ធស្នាលនៅក្នុងឋានៈមិត្តរួមការងារ ធ្វើឲ្យយូជីនធ្លាក់ក្នុងអន្លង់ស្នេហ៍របស់លីមិនហុងម្តងទៀត ទោះបីជានាងមានសាំងហ្វុកហើយក៏ដោយ។ ចំណែកលីមិនហុងក៏លង់ស្នេហ៍នឹងភាពទន់ភ្លន់ រួមទាំងគំនិតសុទិដ្ឋិនិយមរបស់យូជីន ទោះបីជាគេមានឆេលីនហើយដូចគ្នា។ ហេតុនេះស្នេហារបស់ពួកគេ បាននាំមកនូវភាពខកបំណងរបស់មនុស្សជុំវិញខ្លួនយ៉ាងច្រើន…
ស្នេហាត្រីកោណ៖ លីមិនហុង ជុងយូជីន គីមសាំងហ្វុក
ជុងយូជីន៖ ស្នេហ៍គ្រាដំបូងរបស់នាងកប់យ៉ាងជ្រៅនៅក្នុងចិត្ត ទោះបីជាមានមនុស្សដ៏ល្អនៅក្បែរខ្លួននាងរហូតមក យូជីនក៏មិនអាចបំភ្លេចអ្នកដែលធ្វើឲ្យ បេះដូងរបស់នាងញ័ររញ្ជួយបានដែរ មិនថាពេលវេលាកន្លងទៅរាប់សិបឆ្នាំមកហើយក៏ដោយ។
លីមិនហុង៖ ស្នេហ៍គ្រាដំបូងរបស់លីមិនហុង មានសម្រាប់នារីដ៏គួរឲ្យស្រឡាញ់ដូចជាយូជីន សម្រាប់ឆេលីនប្រហែលគ្រាន់តែជាការចូលចិត្តច្រើនជាង គេគ្រាន់តែចូលចិត្តឆេលីនច្រើនជាងអ្នកដទៃ តែគេលង់ស្នេហ៍នឹងយូជីនយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ។
គីមសាំងហ្វុក៖ ស្នេហ៍គ្រាដំបូងរបស់គេមានសម្រាប់ យូជីនតាំងពីក្មេងរហូតដល់ពេញវ័យ គេមិនដែលមានខ្សែភ្នែកទុកសម្រាប់មើលនារីដទៃទេ ទោះបីជាគេដឹងថាស្នេហ៍គ្រាដំបូងរបស់នាងមិនមែនជាគេ តែគេក៏នៅរង់ចាំតទៅទៀត គ្រាន់តែសង្ឃឹមថានឹងបានធ្វើជាស្នេហ៍ចុងក្រោយរបស់នាង។
ឆេលីន៖ អ្នកដែលជាស្នេហ៍គ្រាដំបូងរបស់នាងប្រហែលជាលីមិនហុងហើយ ចំណែកគាំងជុនសាងគ្រាន់តែជាអ្នកដែលនាងលួចស្រឡាញ់ចោលប៉ុណ្ណោះ ទោះបីជាក្រោយមកមិនហុងទទួលស្គាល់ថា គេគឺជាជុនសាង តែឆេលីននៅតែហៅគេថាមិនហុងដូចដើម នេះមកពីនាងស្រឡាញ់មិនហុងកប់យ៉ាងជ្រៅក្នុងចិត្តនោះឯង។
គាំងមីហ៊ី(ម្តាយជុនសាង)៖ ស្នេហ៍គ្រាដំបូងរបស់នាងមានសម្រាប់ឪពុករបស់យូជីន តែអ្នកម្ខាងទៀតបែរជាមិនបានស្រឡាញ់នាងដូចដែលនាងស្រឡាញ់គេ ដោយការខូចចិត្តធ្វើឲ្យនាងជ្រុលខ្លួនមានការពាក់ព័ន្ធជាមួយនឹងបុរសដែលនាងមិនស្រឡាញ់។
គីមជីនវូ(ឪពុករបស់សាំងហ្វុក)៖ ស្នេហ៍គ្រាដំបូងរបស់គេមានសម្រាប់គាំងមីហ៊ីដែលមិនខុសពីសាំងហ្វុកដោយរង់ចាំសេចក្តីស្រឡាញ់ពីគាំងមីហ៊ី ចាំដល់ពេលណាដែលនាងមានបេះដូងទំនេរសម្រាប់គេ។
ភាពអស់សង្ឃឹមរបស់អ្នកចាញ់ស្នេហ៍
ខ្ញុំជឿថា រឿងរ៉ាវស្នេហាគ្រាដំបូងរបស់ពួកគេទាំងនេះ នឹងនៅតែចាប់អង្រួនបេះដូងរបស់ទស្សនិកជនគ្រប់ៗគ្នាដែលបានមើលរឿងនេះ ទោះបីជាខ្យល់រងាបក់ផាត់រសាត់ផុតទៅ ប៉ុន្មានរដូវហើយក៏ដោយ…
រវល់ថតកុន ខែ មីនា 17, 2009
Posted by ផ្កាយNovels in ខ្ញុំគឺខ្ញុំ, ដំណឹងពីសបប.ឡាវ, ភាពយន្តវីដេអូ, រៀនធ្វើកុន, សេណារីយោ(នាដកថា).10 comments
ភាពយន្តខ្នាតខ្លីរឿង«ស.ដកម៉ៃ» ឬ «បាច់ផ្កាសម្ងាត់»
អត្ថបទភាពយន្តដោយៈ អាចម៍ផ្កាយ(ឆ្នាំទី២)
ដឹកនាំសម្តែងដោយៈ ឡឹក ជំនោរ(ឆ្នាំទី៥)
ជំនួយការដឹកនាំៈ អាចម៍ផ្កាយ
សម្តែងដោយៈ និស្សិតមហាវិទ្យាល័យអក្សរសាស្ត្រឆ្នាំទី៣និងទី៤
ថតដោយៈ និស្សិតប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយឆ្នាំទី៤
ទីប្រឹក្សាៈ សាស្រ្តាចារ្យ ប៊ុនថាន់ ផុងភិជិត
បញ្ជាក់ៈ
-
ភាពយន្តខ្នាតខ្លីនេះ មាន៦សេកង់(៦ឆាក) ពេលនេះថតបាន៣សេកង់ហើយ។ នៅពេលថតចប់ រឿងនេះនឹងត្រូវយកទៅចូលរួមប្រកួតប្រជែងខ្សែភាពយន្តខ្នាតខ្លីទូទាំងប្រទេសប្រចាំឆ្នាំ២០០៩។
-
អត្ថបទភាពយន្តនឹងប្រែសម្រួលជាភាសាខ្មែរ និង ដាក់ផ្សាយជាបន្តបន្ទាប់នៅក្នុងប្លក់អាចម៍ផ្កាយ
-
ដាក់បញ្ចាំងឆាប់ៗនេះ នៅរោងភាពយន្តអាចម៍ផ្កាយស៊ីណេម៉ា!!!
«កតញ្ញូ និង វណ្ណលី» ខែ កុម្ភៈ 2, 2009
Posted by ផ្កាយNovels in ដំណឹងផ្សេងៗ, ភាពយន្តវីដេអូ, អ្នកនិពន្ធខ្មែរ.1 comment so far
ខ្ញុំមិនដឹងថា ការដែលផលិតកម្មខេមប្រូបញ្ជាក់ថា រឿង«កតញ្ញូ» ជារឿងជីវិតពិតរបស់កុមារី សុខ ច័ន្ទមល្លិកានោះ គឹជាការពិតឬគ្រាន់តែជាការបន្លំភ្នែកទស្សនិកជននោះទេ ព្រោះមានរឿងមួយទៀតដែលផលិតកម្មនេះចម្លងមកពីរឿងថៃដែរនោះ ក៏បានបញ្ជាក់ថាជារឿងពិតរបស់ខ្មែរនៅខេត្តបាត់ដំបងនាអំឡុងឆ្នាំ១៨០០ផងដែរ។ នោះគឺរឿង«នាងនាថ» ដែលយកលំនាំតាមរឿង«នាងណាត»របស់ថៃ។ ប៉ុន្តែតាមការបញ្ជាក់ប្រាប់របស់ប្រិយមិត្តយើងម្នាក់ គឺបងចាន់រឿយ គាត់បានប្រាប់ថាគាត់ធ្លាប់មើលរឿងកតញ្ញូនេះតាំងពីសង្គមចាស់ម្ល៉េះ ដូច្នេះតើថៃឬ ដែលជាអ្នកលួចចម្លងយើង? ម្យ៉ាងនៅពេលដែលផលិតកម្មខេមប្រូចាប់ផ្តើមថតរឿង«កតញ្ញូ»នេះដំបូង មានសារព័ត៌មានជាច្រើនបានចុះផ្សាយពីកុមារីសុខ ច័ន្ទមល្លិកា ដែលជាតួអង្គពិតរបស់រឿងកតញ្ញូ។ នៅពេលនោះខ្ញុំផ្ទាល់ក៏បានតាមដានរឿងរ៉ាវរបស់កុមារីនេះ ព្រមជាមួយសកម្មភាពថតរឿងរបស់ផលិតកម្មខេមប្រូដែរ។
កាលនោះខ្ញុំបានអានទស្សនាវដ្តីប្រជាប្រិយ គេនិយាយថា ឪពុករបស់មល្លិកាមិនមែនជាមនុស្សល្អដូចសាច់រឿងទេ ឪពុកនាងជាទាហាននិងចូលចិត្តផឹកស្រាស្រវឹងវាយបាបប្រពន្ធកូនរាល់ថ្ងៃ។ ជីវិតពិត ម្តាយនាងមិនទាន់ស្លាប់ទេ គឺគ្រាន់តែកំពុងដេកឈឺនៅលើកន្ទេលប៉ុណ្ណោះ។ តាមទស្សនាវដ្តី គេបានថតរូបនាង ម្តាយនាង និង នាយកសាលា បង្ហាញដែរ។ បើខ្ញុំចាំមិនច្រឡំទេ ខ្ញុំឃើញទាំងអ្នកស្រីម៉ៅ សំណាង កំពុងសម្ភាសន៍ពីជីវិតនាងទៀត។ ត្រង់ចំណុចនេះហើយដែលនៅ ជាបញ្ហាដែលថា តើរឿង«កតញ្ញូ»នេះ មានចំណែករបស់អ្នកស្រី ម៉ៅសំណាង ឬមួយក៏អត់។ នេះគឺជាប្រវត្តិខ្លះៗដែលនិយាយពី ជីវិតពិតរបស់តួអង្គ«កតញ្ញូ»ខ្មែរ(ខ្វះឯកសារស្រាវជ្រាវ) តទៅនេះគឺជាប្រវត្តិរបស់វណ្ណលី តួអង្គ«កតញ្ញូ»ថៃ។
សៀវភៅ ដែល ចុះ ផ្សាយ ពី ភាព កតញ្ញូរបស់ វណ្ណលី
តាមសៀវភៅប្រលោមលោកពីជីវិតពិតរបស់វណ្ណលី ក្មេងស្រីតោកយ៉ាកកំពូលកតញ្ញូដែលធ្វើឲ្យមាតារាប់លាននាក់ស្រក់ទឹកភ្នែកនោះ បានធ្វើឲ្យខ្ញុំស្គាល់ឈ្មោះពេញរបស់នាង។ នាងមានឈ្មោះថា«វណ្ណលី នរង្គវេទយ៍» (วัลลี ณรงค์เวทย์) កើតនៅផ្ទះលេខ៣៧ ក្រុមទី៥ ឃុំបានប្រុក ស្រុកមឿង ខេត្តសាមុតសុងក្រាម។ ម្តាយនាងឈ្មោះថា វិល័យ នរង្គវេទយ៍ (วิไล ณรงค์เวทย์) ចំណែកឪពុកឈ្មោះ មាណព នរង្គវេទយ៍ (มานพ ณรงค์เวทย์) ទាំងអស់គ្នាមានរបរស៊ីឈ្នួលគេ(ឪពុកស៊ីឈ្នួលបេះផ្លែដូង, ម្តាយស៊ីឈ្នួលលក់ការ៉េម)។
នៅពេលដែលឪពុករបស់នាងបាត់បង់ការងារធ្វើ និងស្វះស្វែងរកការងារផ្សេងទៀតធ្វើមិនបានឪពុកនាងក៏គេចទៅបួសបាត់ទៅ។ ចំណែកវិល័យ នរង្គវេទយ៍ ម្តាយរបស់នាង ដោយសារធ្វើការធ្ងន់ធ្ងរនិងបូមឈាមលក់ច្រើនពេក ក៏ធ្លាក់ខ្លួនទៅជាពិការខ្វិនខ្វង់(ស្លាប់មួយចំហៀងខ្លួន) ហើយក៏ទទួលមរណភាពនៅថ្ងៃទី១៩ ឧសភា ១៩៨២។
នៅពេលដែលជីវិតរបស់កុមារីវណ្ណលី ស្ថិតនៅក្នុងសភាពគ្មានទីពឹង អ្នកគ្រូ ស្វាង ចន្រ្ទចម្រើន (ครูสว่าง จันทร์เจริญ) ក៏ក្លាយជាអាណាព្យាបាលថ្មីរបស់នាង។ វណ្ណលីអាចបន្តការសិក្សាបានដោយសារប្រាក់ឧបត្ថម្ភ ដែលសប្បុរសជនបរិច្ចាគចំពោះភាពកតញ្ញូរបស់នាង។ មិនតែប៉ុណ្ណោះនាងបានទទួលរង្វាន់ជីវិតជាច្រើន ពីមជ្ឈដ្ឋាននានា រហូតបានទទួលរង្វាន់ពីរាជបុត្រីស្តេចថៃថែមទៀត។ នៅឆ្នាំ១៩៨៥ រឿងរ៉ាវជីវិតរបស់នាងក៏ត្រូវបានផលិតកម្ម ផលស្យាមភាពយន្តយកមកថត ជាខ្សែភាពយន្តជីវិតពិត។
វណ្ណលីពិតនិង អ្នកគ្រូស្វាង ចន្រ្ទចម្រើន
ដោយសារភាពកតញ្ញូរបស់ខ្លួន វណ្ណលីអាចបន្តការសិក្សាបានខ្ពស់បន្តទៀត តាមតែចិត្តខ្លួនចង់។ នាងរៀនរហូតបានបញ្ចប់ការសិក្សាពីមហាវិទ្យាល័យបច្ចេកទេសសាមុតសុងក្រាម ហើយបានចូលបម្រើការងារនៅធនាគារថៃពាណិជ្ជ សាខាខេត្តសាមុតសុងក្រាម។ ឆ្នាំ១៩៩២ វណ្ណលីបានរៀបការជាមួយលោក ថៈណាផ័តន៍ ប៊ុនសេង (ธนพัฒน์ บุญเส็ง) ដែលជាតម្រួតដ៏មានយសសក្តិម្នាក់។
ក្រោយពីធ្វើការនៅធនាគារថៃពាណិជ្ជបាន៨ឆ្នាំ វណ្ណលីក៏បានលាឈប់ពីការងារ ហើយប្តូរមុខរបរមកបើកហាងលក់អង្ករ ក្រោយមកក៏លក់អាហារសមុទ្រ និង ឆ្លៀតលក់គុយទាវនៅ ពេលល្ងាចទៀត។ សព្វថ្ងៃ(២០០៩)វណ្ណលីមានអាយុ៤១ឆ្នាំហើយ និងមានកូនចំនួន០២នាក់ ប្រុសម្នាក់ស្រីម្នាក់។
វណ្ណលី ក្នុងវ័យ ចំណាស់
ដូចគ្នានិងខុសគ្នាក្នុងរឿង«កតញ្ញូ និង វណ្ណលី» ខែ មករា 21, 2009
Posted by ផ្កាយNovels in ដំណឹងផ្សេងៗ, ភាពយន្តវីដេអូ, អ្នកនិពន្ធខ្មែរ.8 comments
ឈុតអ្នកគ្រូត្រឡប់ មកពីមើល ម្តាយកតញ្ញូវិញ
ឈុតគ្រូពេទ្យពន្យល់កតញ្ញូមុននាំទៅជួបម្តាយ
ឈុតកតញ្ញូដេកយំទាំង ទឹកភ្នែក
ឈុតកតញ្ញូយកផ្លែក្រូច ឲ្យ អ្នកជម្ងឺជិតខាង
- ឈុតតួឈ្នានីសប្រើកតញ្ញូបិទបង្អួច
ឈុតកតញ្ញូរត់ ទៅឱបម៉ែ ពេល ភ្លៀងធ្លាក់
ឈុតកតញ្ញូអានអត្ថបទ«ព្រះគុណម៉ែ»
- ឈុតកតញ្ញូមករៀនយឺត
- ឈុតប្រកាសលទ្ធផលប្រឡងឆមាស
«កតញ្ញូ»ខ្មែរផ្តើមរឿងនិងបញ្ចប់រឿងបានល្អ ហើយថែមទាំងមានឈុតឆាកទាក់ទាញច្រើនកន្លែង ដែលធ្វើឲ្យអ្នកទស្សនារំជួលចិត្តរហូតទប់ទឹកភ្នែកមិនបាន។ អ្នកនិពន្ធនិងអ្នកដឹកនាំរឿង ស្គាល់ច្បាស់ពីចិត្តសាស្រ្តរបស់អ្នកមើល។ ក្នុងនោះមានឈុតល្អខ្លះៗ ដែលក្នុងរឿងថៃគ្មាន ដូចជាឈុតមានអ្នកអានកាសែតដែលផ្សាយពីក្មេងកតញ្ញូ ហើយអ្នកអាននោះគិតក្នុងចិត្តខ្លួនឯងថា ខ្លួនឯងខុសធ្ងន់ណាស់ដែលមិនបានមើលថែ រក្សាម្តាយឲ្យបានស្រណុកស្រួល ហើយថែមទាំងយកកូនខ្លួនឯងមកឲ្យម្តាយមើលថែទៀត។ ក្រៅពីនេះនៅមានឈុតឪពុកស្លាប់, ឈុតដេកក្នុងថ្នាក់, ឈុតអូសរទេះឡើងទួលមិនរួច, និងឈុតរាយរងផ្សេងៗទៀត ដែលថៃគ្មាន។ លើសពីនេះទៅទៀត តួអង្គខ្មែរសម្តែងបានល្អ និងរស់រវើកជាងតួអង្គមួយចំនួនរបស់ថៃ ដូចជាតួអង្គម៉ូលីកា និងមិត្តរួមថ្នាក់ ដែលចេះយំបានល្អគួរឲ្យសរសើរ។
ឈុតកូន ភ្ញាក់ខ្លួនខុស ដែលមិនបានមើលថែ ម្តាយតែបែរ ជា ឲ្យ ម្តាយមើល ថែកូនខ្លួន ទៅ វិញ
ឈុតសិស្សក្នុងថ្នាក់យំព្រោះអត្ថបទព្រះគុណម៉ែ
ឈុតដែល ប្រើភាសាភាពយន្ត បាន ល្អបំផុត(តួអង្គមិននិយាយតែ រូបភាពបង្ហាញ, អុសនិងធុងហ្គាស)
«កតញ្ញូ»របស់ខ្មែរ បង្ហាញពីជីវភាព ផ្នត់គំនិត និង និស្ស័យពិតៗរបស់ខ្មែរ។ តួអង្គម្តាយក្មេក(យាយម៉ូលីកា)នៅក្នុងរឿងខ្មែរ ខុសគ្នាដាច់ឆ្ងាយពីតួអង្គម្តាយក្មេក(យាយវណ្ណលី)របស់ថៃ។ យាយម៉ូលីកាមិនចេះរអ៊ូរទាំ បានប៉ុណ្ណាស៊ីប៉ុណ្ណឹង, មិនដែលមើលងាយកូនប្រសា, មិនដែលនិយាយអាក្រក់ មិនដែលស្តីបន្ទោស ទោះបីគ្មានការងារធ្វើឬស៊ីអត់ស៊ីឃ្លានយ៉ាងណាក៏ដោយ គឺមានតែលើកទឹកចិត្ត ផ្តល់កម្លាំងចិត្តដល់កូនប្រសាប៉ុណ្ណោះ។ ចំណែកយាយរបស់វណ្ណលី គឺគិតតែពីនិយាយដើម និយាយអាក្រក់ពីក្រោយខ្នង, ចូលចិត្តរអ៊ូរទាំច្រើន ចង់ឆ្ងាញ់ចង់ឆ្អែត, ចូលចិត្តស្តីបន្ទោសឲ្យកូនប្រសាថាធ្វើប្តីគេមិនកើត រកការងារមិនបានធ្វើ រហូតឪពុកវណ្ណលីទ្រាំមិនបានក៏រត់ទៅបួសបាត់ទៅ។ នេះជាចរិតដ៏អាក្រក់របស់ស្ត្រីថៃ ដែលស្ថិតក្នុងឋានៈជាម្តាយក្មេកគេ។ តួអង្គអ្នកជិតខាងនៅ ក្នុងរឿងខ្មែរ គឺជាតួអង្គដែលចេះជួយទុក្ខធុរៈគ្នា ទោះបីខ្លួនក្រគ្មានអ្វីជួយក៏ដោយ ក៏បានជួយត្រឹមកម្លាំងកាយចិត្ត និងម្ហូបចំណីបន្តិចបន្តួចទៅតាមលទ្ធភាពដែលខ្លួនមាន។ ខុសប្លែកពីតួអង្គក្នុងរឿងថៃ អ្នកជិតខាងទាំងនោះសុទ្ធតែចិត្តអាក្រក់ សូម្បីចេកទុំជ្រុះលើដី ក៏មិនឲ្យគ្នារើសដែរ។ ពួកគេនាំគ្នាគិតថាម្តាយរបស់វណ្ណលីត្រូវខ្មោចអាបចូល ដូច្នេះក៏នាំគ្នាយកបន្លាឫស្សីមកស្រះពេញកន្ទេលដេករបស់ម្តាយនាង រហូតមានរបួសសុះពេញខ្លួន។ មិនតែប៉ុណ្ណោះពួកគេនៅដេញគ្រួសារនាងឲ្យចេញពីភូមិទៀត។
ឈុតក្នុងរឿងវណ្ណលីៈ អ្នកជិតខាង យកចម្រះឫស្សីមកស្រះម្តាយវណ្ណលី
ឈុតយាយវណ្ណលីរអ៊ូរទាំពីកូនប្រសា
ឈុតក្នុងរឿងកតញ្ញូៈ អ្នកជិតខាង មក ជួយយកអាសារម្តាយម៉ូលីកា
ខាងលើនេះគឺជាចំណុចដូចគ្នា និង ខុសគ្នាខ្លះៗដែលខ្ញុំលើកមកព្រមជាមួយទស្សនៈការយល់ឃើញផ្ទាល់ខ្លួនមួយចំនួន។ ការសន្និដ្ឋានខាងលើមិនបានធានាថាត្រឹមត្រូវនោះទេ ព្រោះ វាគ្រាន់តែជាការយល់ឃើញផ្ទាល់របស់ខ្ញុំប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះបងប្អូនអាចយល់ថាខុស ឬគិតបែបណាផ្សេងតាមតែការគិតរបស់ខ្លួនទៅចុះ។
កុំភ្លេចចាំអានអត្ថបទ «កតញ្ញូ និង វណ្ណលី»!!!
អាថ៌កំបាំងពីក្រោយរឿង«កតញ្ញូ» ខែ មករា 17, 2009
Posted by ផ្កាយNovels in ដំណឹងផ្សេងៗ, ភាពយន្តវីដេអូ, អ្នកនិពន្ធខ្មែរ.19 comments
នាង រត់ ទៅ សាលាព្រោះ តែ ចង់ សិក្សា នាង រត់ មក ផ្ទះ ព្រោះ តែ ភាព កតញ្ញូ...
ក្រោយពីខ្ញុំបានផ្សាយអត្ថបទ «អ្នកនិពន្ធម៉ៅសំណាងហៅទន្សាយ» បានមួយរយៈធំមក ស្រាប់តែមានប្រិយមិត្តយើងម្នាក់(គឺសំណាង) បានប្រាប់ព័ត៌មានដ៏គួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍មួយថា ភាពយន្តរឿង«កតញ្ញូ» មិនមែនជាស្នាដៃនិពន្ធរបស់អ្នកស្រីម៉ៅសំណាងទេ តែជាស្នាដៃរបស់លោករិនសៃដែលបានប្រែពីថៃមក ដោយដាក់ចំណងជើងថា «នាងនី»។
ជាការពិតនៅក្នុងបទសម្ភាសន៍របស់ខ្ញុំជាមួយអ្នកស្រីម៉ៅសំណាងកាលពីលើកមុន អ្នកស្រីក៏បានបញ្ជាក់ដែរថា ភាពយន្តរឿង«កតញ្ញូ»គឺជាស្នាដៃផលិតរួមគ្នារបស់ក្រុមការងារផលិតកម្មខេមប្រូ ដែលក្នុងនោះអ្នកស្រីក៏មានចំណែកផងដែរ ក្នុងការសរសេរអត្ថបទភាពយន្ត។ ប៉ុន្តែខ្ញុំក៏នៅមិនច្បាស់ដែរថា រឿងនោះអ្នកស្រីសរសេរដោយខ្លួនឯង ឬគ្រាន់តែជួយកែសម្រួលឲ្យផលិតកម្ម ព្រោះនៅពេលនោះខ្ញុំក៏បានសួរគាត់អំពីរឿង«ខ្លាចអីញោម!!!» ដោយគិតថាគាត់ជាអ្នកសរសេរអត្ថបទភាពយន្តដែរ(ព្រោះឆ្ងល់ដោយសារភាពយន្តថៃក៏មានដូចគ្នា) តែមិនមែនទេ គឺក្រុមការងាររបស់ផលិតកម្មខេមប្រូ ជាអ្នកធ្វើដោយខ្លួនឯង។ មិនមែនជាការចម្លែកទេសម្រាប់ផលិតកម្មខេមប្រូ បើអ្នកស្រីម៉ៅសំណាងមិនមែនជាអ្នកសរសេរអត្ថបទភាពយន្តរឿង«កតញ្ញូ»នោះ ព្រោះផលិតកម្មនេះតែងតែផលិតរឿងដែលយកលំនាំតាមថៃជារឿយៗ ដូចជារឿង«ព្រៃអាគម», រឿង«ល្បែងសួរខ្មោច», «ខ្លាចអីញោម», «នាងនាថ»… សុទ្ធសឹងដើរតាមលំអានរឿងថៃទាំងអស់។ ម្យ៉ាងខ្ញុំធ្លាប់ទទួលដំណឹងថាក្រុមការងាររបស់ផលិតកម្មនេះក៏មានជនជាតិថៃធ្វើការជាមួយដែរ ដូច្នេះរឿងដែលគេផលិតនោះអាចបានទទួលការផ្តល់យោបល់ ឬការអនុញ្ញាតពីផលិតកម្មថៃដែលគេធ្វើការរួមគ្នានោះក៏ថាបាន។
เธอวิ่งไปทุกวันไห้ทันเรียน เธอวิ่งมาทุกวันเพราะกตัญญู
ដោយបានទទួលដំណឹងពីសំណាងដូច្នេះ ខ្ញុំក៏បានខិតខំស្រាវជ្រាវរកប្រភពរបស់រឿង«កតញ្ញូ»នេះរហូតទាល់តែបានឃើញ។ «វណ្ណលី»គឺជាឈ្មោះរបស់ភាពយន្តមួយនិងក៏ជាចំណងជើងសៀវភៅមួយក្បាលរបស់ថៃ ដែលមានលំនាំរឿងដូច«កតញ្ញូ»របស់ខ្មែរ ដែលខ្ញុំបានប្រទះឃើញ។ សាច់រឿងនិងប្លង់ថតប្រមាណ៥០ភាគរយគឺដូចគ្នាទាំងអស់។ ប៉ុន្តែគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ថា ទាំងរឿង«កតញ្ញូ» ទាំងរឿង«វណ្ណលី» សុទ្ធសឹងជារឿងដែលដកស្រង់ចេញមកពីខ្សែជីវិតពិតទាំងអស់។ បើដូច្នេះតើរឿងរ៉ាវវាទៅជាយ៉ាងណា? តើខ្មែរថតពីជីវិតពិតគេខ្លះ ហើយលួចចម្លងគេខ្លះឬ? តើនរណាជា«កតញ្ញូ»? នរណាជា«វណ្ណលី»?
សូមរង់ចាំអានអត្ថបទ«កតញ្ញូនិងវណ្ណលី»នៅពេលឆាប់ៗនេះ!!!
