jump to navigation

ដើម​កំណើត​រឿង​«មួយពាន់មួយយប់» ខែ កក្កដា 2, 2008

Posted by អាចម៍ផ្កាយ in សៀវភៅល្អៗ, អក្សរសិល្ប៍​បរទេស.
9 comments

សៀវភៅ​រឿង «មួយពាន់មួយយប់» ដែលបោះពុម្ព​ជា​ថ្មី​ដោយ

បណ្ណាគារបន្ទាយស្រី

ប្រភពៈ ទស្សនាវដ្តីគ្រូ បង្រៀន លេខ ២៣ ទំព័រ ៣៥-៣៦

រឿង មួយ ពាន់ មួយ យប់ ជា មធ្យោបាយ ជា ទេព កោសល្យ របស់ អ្នក និពន្ធ ដែល ប្រមូល ផ្តុំ រឿង ប្លែកៗដោយ ឡែកៗ ពីគ្នា ផ្សំ ឡើង ឲ្យ ក្លាយ ជា សាច់ រឿង តែ មួយ ទំនាក់ ទំនង តាម អត្ថរស អត្ថន័យ អត្ថរូប ជា លំដាប់ លំដោយ រណ្តំដួង ចិត្ត អ្នក អាន អ្នក ស្តាប់ ឲ្យ ស្ថិត ក្នុង អារម្មណ៍ រំភើប រំជើប រំជួល តាម ខ្លឹម សារ នៃ រឿង ជា អាទិ៍គឺ ជា រឿង និទាន របស់ ស្តេច ឆារីយ៉ា និង នាង សេហេរ៉ាហ្សាដ នា ប្រទេស អ៊ីរាក់ សម័យ ដើម។

កាល នោះ មាន ស្តេច មួយ អង្គ ព្រះនាម ឆារីយ៉ា គ្រាំ គ្រា ផ្លូវ ចិត្ត ដោយ វិបត្តិ គ្រួសារ ព្រះ អង្គ បាន ចិញ្ចឹម ព្រះ ទ័យ ប្រទូសរ៉ាយ ចំពោះ ព្រះ អគ្គមហេសី ជា ទីស្រឡាញ់ ដែល ច្រឡំ ភ័ន្ត ជា មួយ ទាសៈ ជនជាតិ ស្បែក ខ្មៅ ម្នាក់។ រីឯ ព្រះ អនុជ ព្រះ នាម ឆាសេណង់ សោយ រាជ្យ នៅ នគរ ជាប់ ព្រំ ប្រទល់ គ្នា ក៏ មាន បញ្ហា ដូច ព្រះអង្គដែរ។ ការ លេច ឡើង នូវ បាតុ ភូត ដ៏ អាម៉ាស នេះ ស្តេច ឆារីយ៉ា ក៏ បណ្តុះ គំនិត ព្យាបាទ ចំពោះ ស្ត្រី ភេទ។ គំនិត អា ក្រក់ ក៏រីក ធំឡើង ៗជា រៀង រាល់ ថ្ងៃ ហើយ ធ្វើ ឲ្យ ព្រះ អង្គ យល់ ឃើញ ថា ព្រះ អាទិទេព ក៏ ប្រហែល មាន បញ្ហា ដូច ព្រះ អង្គ ដែរ ឆារីយ៉ា សម្រេច ព្រះ ទ័យ ថា លែង ទុក ចិត្ត ស្ត្រីទាំង អស់ ក្នុង នាម ជា មនុស្ស ព្រះ អង្គ លែង ចង់ ឃើញ មាយា ស្ត្រី ទៀត ហើយ ព្រះអង្គ ប្តេជ្ញា ថា ទ្រង់ ផ្ទំ ជា មួយ ស្ត្រីក្រមុំ ពេញ ការ ម្នាក់មួយ យប់ ហើយ យក ទៅ ព្យួរ សម្លាប់ នៅ ព្រលឹម ឡើង មុន ថ្ងៃ រះ បទ បញ្ជា នេះ បាន ប្រព្រឹត្ត ទៅជា ច្រើន ឆ្នាំ រហូត ដល់ ពេល មួយ ដែល នៅសល់ តែ កូន ក្រមុំ របស់ មន្ត្រី ម្នាក់ នៃ ព្រះ រាជា ណាចក្រ កញ្ញាសេហេរ៉ាហ្សាដ ជា កូន ក្រមុំ របស់ មន្រ្តី ក្នុង វាំង របស់ ស្តេច នាម៉ឺន រូប នេះ មិន ចង់ ឲ្យ កូន ស្រី របស់ ខ្លួន ស្លាប់ តែ នាង ទទូច ប្រាប់ ឪពុក ថា ឲ្យ យក នាង ទៅថ្វាយ ស្តេច ក្នុង គោល បំណង ជួយ រំដោះ មនុស្ស ស្រី ក្នុង ប្រទេស ឲ្យ ឆ្លង ផុត ពីបាប កម្ម នេះ តែ បើ ផ្ទុយ ទៅ វិញ នោះ នាង ស្លាប់ ក៏ ស្លាប់ ដោយ ខ្លឹម សារ និង កិត្តិ យស ថ្លៃ ថ្នូរ ដែរ។ នាង មាន គំនិត ស្អប់ ព្រះមហេ សី ដែល ក្បត់ ចិត្ត ស្តេច តែ ព្រះ មហេ សីសព្វ ថ្ងៃ អស់ តម្លៃ ហើយ ដូចនេះ នាង អាច រក ច្រក ជួយ ដល់ ស្ត្រី ដែល សល់ ពីស្លាប់ បាន

សេហេរ៉ាហ្សាដ បាន សិក្សា ជ្រៅ ជ្រះ មាន ចំ ណេះ ដឹង ច្រើន មិន ឆ្មើង ឆ្មៃ ព្រម ទាំង ជា អ្នក និពន្ធ ផង។ ពេល នេះ នាង នឹង ប្រើ ប្រាស់ ទេព កោសល្យ និទាន រឿង ឲ្យ បាន ប្រសើរ បំ ផុត ចំពោះ ស្តេច វិធីសាស្រ្ត របស់ នាង គឺ ការ និទាន រឿង ថ្វាយ ស្តេច ដែល ចង់ ស្តាប់ ចង់ ដឹង និង ងប់ ងល់ នឹង សាច់ រឿង ដែល បាន និទាន រួច និង ចង់ យល់ ដឹង បន្ត ទៀត ពី ព្រោះ វា ពិរោះ ជាប់ ចិត្ត រហូត ដល់ ថ្ងៃ ណា មួយ ដែល ស្តេច អាច លើក លែង ការ សម្លាប់ នាង បាន នេះ ជា ផែ នការ បណ្តោះ អា សន្ន របស់ នាង សេច ក្តីសង្ឃឹម វា ស្ថិត នៅលើ ចំណេះ ដឹង និង សាច់ រឿង គួប ផ្សំនឹង សិល្បៈ និទាន របស់ នាង ទស្សនៈ របស់ ស្តេច គឺ ការ ចង កំហឹង នឹង ស្ត្រី ព្រះ អង្គ មិន ចង់ ឲ្យ ភេទ នេះ ថ្ពិន ព្រះ នេត្រ ព្រះ អង្គ ទៀត ទេ នៅ ក្នុង វាំង ពេល រាត្រី ក្រោយ ពី ស្តេច ឆារីយ៉ា បាន សប្បាយ នឹង តណ្ហា រួច ហើយ នាង សេហេរ៉ាហ្សាដ លើក សំណូម ពរ ថ្វាយ ស្តេច ថា ឲ្យ ប្អូន ស្រីឌីណា ហ្សាដមក ដេក ជា មួយ នាង ដើម្បី ស្តាប់ នាង និយាយ រឿង ឲ្យ ស្តាប់ មុន នឹង ស្លាប់ នាថ្ងៃ ស្អែក ស្តេច យល់ ព្រម ក្នុង រយៈពេល មាន់ រងាវ «កុរ» នាង ឌីណាហ្សាដក៏ ដាស់ បង ស្រីឲ្យ និយាយ រឿង និង ថ្វាយជូន ស្តេច ឲ្យ សព្វព្រះទ័យ ផង មុន នឹង បែក គ្នា ជា អវសាន។ សេហេរ៉ាហ្សាដចាប់ ផ្តើម និទាន រឿង ទី មួយ ឡើង ហើយ លុះ ត្រា ណា ថ្ងៃ រះនាង ក៏ ឈប់ ដោយ រក្សា ទុក នូវ អាថ៌កំ បាំង បន្ត ដែល ធ្វើ ឲ្យ ស្តេច ចង់ ដឹង ចង់ ស្តាប់ បន្ត ទៀត ស្តេច ឆារី យ៉ាមាន ព្រះ ឱង្ការ ថា «យើង រង់ ចាំដល់ ថ្ងៃ ស្អែក នឹង នាំ នាង ទៅ សម្លាប់ ចោល ក្រោយ ពី ស្តាប់ សាច់ រឿង ចប់ » ក៏ ប៉ុន្តែ ទំនាក់ ទំនង នៃ សាច់ រឿង បាន ផ្សារភ្ជាប់ គ្នារដឹក រហូត ដល់ មួយ ពាន់ និង មួយ យប់

ការ និទាន រឿង បាន ជិត ដល់ ៣ឆ្នាំ ដែល នាង សេហេរ៉ាហ្សាដ អាច ឈាន ទៅ កែ ប្រែ ផ្លូវ ចិត្ត របស់ ស្តេច ឆារីយ៉ា បាន ល្អ វិញ ដំណោះ ស្រាយ នៃ ការ រំ ដោះ ស្រ្តីក្រមុំ ឲ្យ ផុត ពី រណ្តៅ មរណៈ កើត មាន នៅ យប់ ទី មួយ ពាន់ និង មួយ យប់ នៅ ពេល ដែល ខ្សែ រឿង បាន ជុំ ជាតិ ពេល នោះស្តេច ឆារី យ៉ា និង នាង សេហេរ៉ា ហ្សាដ ក្លាយ ទៅជា ស្វាមី និង ភរិយា ដ៏ ល្អ ក្នុង ព្រះ រាជា ណាចក្រ ព្រម ទាំង បាន ព្រះរាជបុត្រ ល្អ មួយ អង្គ ជា ភស្តុតាង ផង ច្បាប់ ពិឃាដ ស្ត្រី ក្រមុំ ក៏រលាយ បាត់ ព្រះ អង្គ ឆារីយ៉ា ក៏លែ មាន ព្រះ ទ័យ ចង់ ព្យាបាទ ចំ ពោះ ស្ត្រីភេទ ចាប់ ពី ពេល នោះមក។

លោក សាវ៉ាន់

មន្តី្រអប់រំ ចូល និវត្តន៍ ខេត្ត កំពង់ ចាម

ប្រែ សម្រួល ពី ភាសា បារាំង របស់ លោក Brouno Bettelheim

ក្នុង Francais (Textes et Activites) ទំព័រ ១៤៩-១៥០

អាច​រក​អាន​រឿង​នេះ​បាន​នៅ​ក្នុង​ប្លក់​លោក​សុជាតិ

«អមរាវត្តី»វណ្ណកម្មល្អឯករបស់លោកគង្គប៊ុនឈឿន ខែ មិថុនា 19, 2008

Posted by អាចម៍ផ្កាយ in ប្រលោមលោក, សៀវភៅល្អៗ.
9 comments

«អមរាវត្តី» គឺ​ជា​ប្រលោមលោកតាម​លំនាំ​ប្រវត្តិសាស្រ្ត​ ដែល​ត្រូវ​បាន​និពន្ធ​ឡើង​ដោយ​លោក​គង្គ ប៊ុនឈឿន វរអ្នក​និពន្ធ​ខ្មែរ​ដ៏​ល្បីល្បាញ។

«អមរាវត្តី» មិន​មែន​ជា​ប្រលោមលោក​ពាក្យ​រាយ​ធម្មតា​នោះទេ​ តែ​ជា​ប្រលោម​លោក​ដែល​សរសេរ​ជា​កំណាព្យ​កាព្យ​ឃ្លោង​ ពិរោះ​ណែង​ណង​តាំង​ពី​ដើម​ដល់​ចប់​។

«អមរាវត្តី» ឆ្លុះ​បញ្ចាំងពី​ប្រវត្តិ​សាស្ត្រ​ខ្មែរ​នា​សម័យ​លង្វែក ដែល​កាល​នោះ​ខ្មែរ​បាន​ចាញ់​សង្គ្រាម​ជា​មួយ​សៀម​ ហើយ​ត្រូវ​សៀមចាប់​កៀរ​​ប្រជាជន​ អ្នក​ប្រាជ្ញ ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ ក្បួន​ច្បាប់​សាស្ត្រា​ និង​សិល្បៈវប្បធម៌ពីខ្មែរទៅ​យ៉ាង​ច្រើន​។

[...]ជា​រឿង​ព្រាត់​ប្រាស់​កំសត់​ស្នេហ៍

តាម​ប្រវត្តិ​ខ្មែរ​ពិត​ជាក់​ស្តែង

សូម​ញាតិ​អភ័យ​កវី​ថ្លែង

ពាក្យ​ពិត​ចារ​ចែង​ក្រែង​មិន​សម។

ឆ្នាំ​នេះ​ជា​ឆ្នាំ​ពីពាន់​មួយ

ចិត្ត​ខ្ញុំ​រញ្ជួយ​ព្រួយ​ក្រៀម​ក្រំ

នឹក​ស្រុក​នឹក​ទេស​និវេសន៍​គមន៍

ដោយ​សារ​ខ្លួន​ខ្ញុំ​ព្រាត់​ឃ្លាត​ឆ្ងាយ​។

ភ្លៀងធ្លាក់​រ៉ែ​ៗ​ខែ​មិថុនា

ទាញ​ស្លាបប៉ាកកា​មក​អធិប្បាយ

នាថ្ងៃ​ទី​ដប់​រៀបរាប់​ស្តាយ

នឹក​ញាតិ​មិត្ត​ឆ្ងាយ​ម្ខាង​ព្រំ​ដែន​។[...]

និយា​យ​តាម​ត្រង់​ ខ្ញុំ​មិន​សូវ​ជា​ចូល​ចិត្ត​អាន​ ប្រលោមលោក​បែប​កំណាព្យ​ប៉ុន្មាន​ទេ ព្រោះ​វា​ពិបាក​យល់​។ តែ​សម្រាប់ «អមរាវត្តី»មិន​ដូច្នោះ​ទេ​ អ្នក​និពន្ធ​បាន​សរសេរ ​ប្រកប​ដោយ​ទឹក​ដៃ​ និង​សិល្បិវិធី​ខ្ពស់​ ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​អាន​ជក់​ចិត្ត​ងាយ​យល់​ អាន​ហើយ​មិន​ចង់​ឈប់​ ជាក់​ស្តែង​សម្រាប់​ខ្ញុំ​ផ្ទាល់​ គឺ​អាន​ភ្លេច​បាយ​ភ្លេច​ទឹក​ អាន​រហូត​ទាល់​តែ​ចប់​ក្នុង​រយៈពេលតែ​​មួយ​ថ្ងៃ​។

កាល​ខ្ញុំ​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​ ក្របនិង​ចំណង​ជើង​រឿង​នេះ​បាន​ទាក់​ទាញ​ចិត្ត​ខ្ញុំ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ តែ​នៅ​ពេល​ខ្ញុំ​បើក​មើល​ខាង​ក្នុង​ ឃើញ​សរសេរ​ជា​កំណាព្យ​ ខ្ញុំ​ក៏​លែង​ចង់​អាន​ភ្លាម។ រហូត​ដល់​ពេល​មួយ​… គឺ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ឮ​អ្នក​ដែល​បាន​អាន​រឿង​នេះ​ នាំ​គ្នា​សរសើរ​តៗ​គ្នា​ពី​វណ្ណ​កម្ម​ឯក​នេះ​​ ទើប​ខ្ញុំ​ទៅ​រក​មើល​សៀវ​ភៅ​នេះ​មក​អាន​វិញ។

សូម​បញ្ជាក់​ថា​ ទឹក​ដៃ​ក្នុង​ការ​សរសេរ​កំណាព្យ​នេះ​ ពិត​ជា​ល្អ​មែន​ គឺ​ល្អ​មិន​ចាញ់​រឿង «ទុំទាវ»ប៉ុន្មាន​ទេ ហើយ​ខ្ញុំ​សង្ឃឹម​និង​ជឿជាក់​ថា​ មិន​យូរ​មិន​ឆាប់​រឿង «អមរាវត្តី» នឹង​ត្រូវ​បាន​ក្រសួង​អប់រំ​លើក​យក​ទៅ​បញ្ចូល​​ ក្នុង​កម្មវិធី​សិក្សាជាក់​ជា​មិន​ខាន។​ ប្រសិន​បើ​បង​ប្អូនណា​មិន​ទាន់​បាន​អាន​រឿង​នេះ​ ហើយ​​ចង់​ជ្រាប​ថា​ រឿង​នេះ​ល្អ​យ៉ាង​ណា​នោះ​ សូម​អញ្ជើញ​ទៅ​រក​ទិញ​យក​មក​អាន​ចុះ ព្រោះ​មាន​លក់​នៅ​គ្រប់​ទីកន្លែង​ ហើយ​តម្លៃ​ក៏​មិន​ថ្លៃ​ដែរ​។

នាដើម​សតវត្ស​ទី​ដប់​ប្រាំ​មួយ

លង្វែក​រញ្ជួយ​ដោយ​ភ្លើង​សង្គ្រាម

ខ្មាំង​ចូល​លុក​លុយ​ច្បាំង​បង្ហូរ​ឈាម

ខ្មែរ​ចាញ់​សង្គ្រាម​សៀម​កៀរ​ដូច​គោ។

គ្រិស្ត​សករាជ​មួយពាន់​ប្រាំ​រយ​ពីរ

នៅ​ស្រុក​គិរី​អមរិន្ទ្រ​បូរណ៍

ខេត្ត​កំពង់​ឆ្នាំង​ក្បែរ​ល្អាង​ភ្នំ​ពោធិ៍

មាន​ជាង​ឆ្លាក់​ថ្ម​ដ៏​ល្បី​ល្បាញ​ម្នាក់​។

នាម​​ឈ្មោះ​មានន្ទ​ប្រពន្ធ​ឈ្មោះ​ពៅ

ចរិយាត្រឹមត្រូវ​ដូច​ស្រី​គ្រប់​លក្ខណ៍

តាំង​ពី​បាន​គ្នារក​ស៊ី​កើន​ជាក់

នាង​ពៅ​ចេះ​លាក់​ទុក​ដាក់​សន្សំ​។

មាន​គោ​ក្របី​ដី​ចំការ​ស្រែ

ផ្ទះ​តូច​ក៏​ប្រែ​ក្លាយ​ជា​ផ្ទះ​ធំ

ព្រោះ​មានន្ទ​ល្បី​ល្បាញ​គ្រប់​ខេត្ត​ឃុំ

អ្នក​ជាវ​ចោម​ជុំ​មក​សុំ​ជួល​ឆ្លាក់​។[...]

បើ​មាន​ឱកាស​ខ្ញុំ​នឹង​ដាក់​ផ្សាយ​ជូន​ទាំង​អស់ ;-)

អាចរក​អាន​បាននៅ​ក្នុង​ប្លក់ លោកកូនខ្មែរ

«ព្រះ​អង្គម្ចាស់​តូច​» ជា​រឿង​សម្រាប់​កុមារ? ខែ មិថុនា 12, 2008

Posted by អាចម៍ផ្កាយ in សៀវភៅល្អៗ, អក្សរសិល្ប៍, អក្សរសិល្ប៍​បរទេស.
21 comments

«ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់​តូច» ច្បាប់​ជា​ភាសាខ្មែរ,ថៃ​,ឡាវ​ និង​ភូមា

នរណា​ថា​ រឿង​«​ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់​តូច​» ជា​រឿង​សម្រាប់​កុមារ?

សម្រាប់​ខ្ញុំ​ ខ្ញុំ​មិន​យល់​ស្រប​ជា​មួយ​ទេ ព្រោះ​តាម​ការ​ស្ទាប​ស្ទង់​របស់​ខ្ញុំ​ ជា​មួយ​អ្នក​អាន​ខ្មែរ​និង​បរទេស សុទ្ធ​តែ​ប្រាប់​ថា​ ដំបូង​ពួក​គេ​​អា​ន​មិន​យល់​សោះ​ តែ​លុះ​បាន​អាន​លើក​ទី២, ទី​៣ និង​បន្ត​បន្ទាប់​ ទើប​គេ​យល់​ពី​គំនិត​របស់​អ្នក​និពន្ធ​។

កាល​ពី​ឆ្នាំ​ទៅ​ ខ្ញុំ​បាន​ទៅ​លេង​ស្រុក​ខ្មែរ​ ពេល​នោះ​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ឮពី​ភាព​ល្បី​ល្បាញ​ របស់​រឿង​«ព្រះ​អង្គម្ចាស់​តូច​»។​ ខ្ញុំ​​បាន​ទៅ​ទិញ​​​សៀវភៅនេះ​ ហើយ​ក៏​បាន​អាន​។ អាន​បណ្តើ​រ​ឆ្ងល់​បណ្តើរ​ តើរឿង​នេះ​ល្អ​ត្រង់​ណា​ទៅ? អាន​ជិត​ចប់​ហើយ​ មិន​ឃើញ​មាន​អី​ល្អ​សោះ​!!!

អាន​ចប់​លើក​ទី​១ ខ្ញុំ​មិនយល់​សោះ​ ថា​រឿង​នេះ​ចង់​និយាយ​ពី​អ្វី​? ហើយ​ល្អ​ត្រង់​ណា? លុះ​អាន​ចប់​លើក​ទី​២,ទី​៣​ ទើប​ដឹង​ថា​ រឿង​នេះ​មិន​មែន​​សម្រាប់​កុមារ​ទេ ហើយ​ពិត​ជា​សៀវភៅ​​ដែល​មាន​តម្លៃ​ល្អ​ កាត់​ថ្លៃ​ពុំ​បាន​មែន។ ដូច្នេះ​សូម​មិត្ត​ៗ​ទាំង​អស់​គ្នា​​ស្វែង​រក​រឿង​នេះ​មក​អាន​ចុះ ហើយ​ព្យាយាម​អាន​ឲ្យ​បាន​ច្រើន​សារ​ ពេល​នោះ​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​ នឹង​បាន​យល់​ពី​តម្លៃ​របស់​វា​។

«អ្វី​ដែល​សំ​ខាន់ គឺ​យើង​មើល​មិនឃើញ​ទេ»

«ព្រះ​អង្គម្ចាស់​តូច​» ច្បាប់​ភាសា​ផ្សេងៗ(អង់គ្លេស,បារាំង,ចិន,ជប៉ុន,កូរ៉េ,វៀតណាម)

សម្លេង​សាដៀវ ខែ ឧសភា 4, 2008

Posted by អាចម៍ផ្កាយ in ទឹកខ្មៅកវី, សៀវភៅល្អៗ.
19 comments

សាដៀវជាឧបករណ៍ តន្ត្រី មួយ ប្រភេទ មាន ខ្សែ លួស ស្ពាន់តែ មួយ មាន សម្បក ឃ្លោក មួយ កំណាត់ទ្រភ្ជាប់ ពី ក្រោម ដង មាន ប៉ោលសម្រាប់ រឹត បន្ធូរខ្សែ ជា គ្រឿង ដេញ មាន សូរស័ព្ទ មូលរងំ តន្រ្តី ករ ដែល ចេះ ដេញ ស្តាប់ ទៅ ពិរោះលន្លង់ លន្លោច ណាស់។តំណរៀង មកគេ និយម ហៅថា «ដេញសាដៀវ » ខ្លះ ថា «ដេញ ឯកតន្ត្រី»

សាដៀវ,ខ្សែដៀវឬសាយ ដៀវ នេះ មាន អាយុរាប់ ពាន់ ឆ្នាំមកហើយ នៅ ក្នុង សង្គម កម្ពុជា យើង ឧបករណ៍នេះ មាន ឆ្លាក់ រូបភាពជាប់ នឹង ក្បាច់ ផ្តែរ រចនាបថសម្បូរព្រៃគុក នៅ សតវត្សទី៧ ឆ្លាក់ នៅ ជញ្ជាំង ប្រាសាទបាយ័ន ប្រាសាទអង្គរវត្ត ដែលបានកសាង តាំងពី សតវត្សទី៩ រហូត ដល់ សតវត្សទី១៣។

សាដៀវប្រគុំ សូរសម្លេង មិន រាបសារ ដូច ឧបករណ៍ដទៃ ទៀត ទេ គឺ ប្រគុំ ចេញ សំឡេង ផ្តក់ មុខ ផ្តក់ ក្រោយ ឮសូរ លេច ធ្លោ ជាង គេ ក្នុង ចំនោម ឧបករណ៍ដទៃ។ វាមាន សារៈសំខាន់ ណាស់ ក្នុង សង្គម ខ្មែរ ដូច្នេះ ទើប បុព្វបុរស យើង យក មក ឆ្លាក់ ជាប់នឹង ជញ្ជាំង ប្រសាទនានា។ បើយើង ឃើញ រូប ភាព នៅ លើ ជញ្ជាំង ប្រាសាទ បែបណា នោះ បច្ចុប្បន្ននេះ រូប រាង សាដៀវ នៅ តែ រក្សា រូប រាង ដើម ដដែល។ នៅ សតវត្ស ទី ២០ នេះ លោក តា ភិរម្យ ង៉ុយ កវី ដ៏ កំពូល កេះ សាដៀវ ផង ច្រៀ ផង ពី កន្លែង មួយ ទៅ កន្លែង មួយ រហូត ដល់ លោក មរណភាព(១៨៦៥-១៩៣៦)

តាម វចនានុក្រម សម្តេចព្រះ សង្ឃរាជ ជួនណាត បានបញ្ជាក់ ប្រាប់ថា ពាក្យ សាដៀវ សាយ ដៀវ នេះ ជាពាក្យ សៀម(សាយ=ខ្សែ, ដៀវ=មួយ) និង បានបញ្ជាក់ ថា គួរហៅខ្សែមួយ ឯកតន្រ្តីវិញ។

ស្តាប់សូរ សាដៀវ

. ស្តាប់ ភ្លេង សាដៀវសូរស័ព្ទទូងៗ

ដេញស្អំដើម ទ្រូង បំពេរ ជាតិ ខ្មែរ

ឲ្យ ឮឲ្យចាំបណ្តាំពុក ម៉ែ

ផ្តាំឲ្យ កូន ថែ មាតុភូមិ កម្ពុជា។

. សាដៀវ ថ្នាក់ ថ្នម អម ដោយ ឈើប៉ី

ច្រៀង ដាស់ ប្រុស ស្រី ដែល ធ្លាប់ វេទនា

ភ្ញាក់ ឡើង សាង ជាតិ ឲ្យ បាន គ្រប់គ្នា

កុំនៅរេរានាំគ្នាមូលមិត្ត។

. ប្រទេសឈានបានរុង រឿង ថ្កុំថ្កើង

ត្រូវ ខំឈានឡើង សាមគ្គីរួម ចិត្ត

ភ្ញាក់ រឭកខ្ពស់ស្មោះត្រង់ស្នេហ៍ស្និទ្ធ

ខុសត្រូវ ចេះគិត ត្រង់ទៅ ត្រង់ មក។

ម៉ៅ អាយុទ្ធ

១៩៧៩

បញ្ជាក់ៈ

  • ប្រភពៈ សៀវភៅ​«សម្លេង​សាដៀវ» ម៉ៅ​ អាយុទ្ធ, ២០០៦​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​, និង​«វចនានុក្រមខ្មែរ» សម្តេច​ជួន ណាត, ១៩៦៧
  • ពាក្យ«សម្លេង»សរសេរ​ខុស​ទេ, ពាក្យ​ត្រូវ​គឺ «សំឡេង», ការ​ដែល​ខ្ញុំ​សរសេរ«សម្លេង» ដោយ​ហេតុ​គោរព​ស្នា​ដៃ​អ្នក​និពន្ធ​ប៉ុណ្ណោះ។

រឿង​«កំណប់ភុជង្គនាគ» ខែ មីនា 18, 2008

Posted by អាចម៍ផ្កាយ in ប្រលោមលោក, សៀវភៅល្អៗ.
9 comments

komnob1.gif

ប្រតិកម្ម… មរណៈ… ស្នេហា…

រឿង​មួយ​ដែល​លើក​តម្កើង​ខ្មែរ តែ​បន្ទុះ​បង្អាប់​ថៃ…

-ចំណង​ជើងៈ កំណប់​ភុជង្គ​នាគ

-អ្នក​និពន្ធៈ វង់ ផឿង

-ប្រភេទៈរឿង​ស៊ើប​អង្កេត(ចារកម្មអន្តរជាតិ)

បំរាមអ្នកនិពន្ធ

  • អាយុ​ក្រោម​១៦​ឆ្នាំ​ អាន​មិន​បាន
  • ហាម​មិនឲ្យ​ប្រែ​ជា​ភាសា​បរទេស
  • ហាម​មិន​ឲ្យ​យក​ទៅ​សម្តែង​រឿង​ល្ខោន ឬភាពយន្ត
  • ហាម​មិន​ឲ្យ​លួច​យក​លំនាំ​តាម​ ទោះ​មួយ​វគ្គ​ណា​ក្តី​ដោយ​ឥត​អនុញ្ញាត។

ថ្វី​បើ​ខ្ញុំ​អា​ន​រឿង​នេះ​ ចប់​៣,៤​ដង​ហើយ​ក៏​ដោយ​ ក៏​ខ្ញុំ​នៅ​តែ​ជក់​ចិត្តដិត​អា​រម្មណ៍ ចង់​អាន​ម្តង​ហើយ​ម្តង​ទៀត។ ពោល​គឺ​ខ្ញុំ​មិនគ្រាន់​តែ​ជក់​ចិត្ត ចំពោះ​បែប​បទ​និពន្ធ​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ តែ​ខ្ញុំ​ពេញ​ចិត្ត​យ៉ាង​ខ្លាំង​ចំពោះ​គំនិត​ប្រតិកម្មរបស់​អ្នក​និពន្ធ​ ដែល​ចេះ​ច្នៃ​ស្នាដៃ​ឲ្យ​មាន​ភាព​រស់​រវើក​ ហើយ​មាន​មូល​ដ្ឋាន​អ្នក​ជាតិ​និយម​។

ចំណុច​សំខាន់​ដែល​ខ្ញុំ​ចាប់​អារម្មណ៍​ខ្លាំង​លើ​រឿង​នេះ គឺ​អ្នក​និពន្ធ​បាន​សរសេរលើក​តម្កើង​តម្លៃ​ជាតិ​ខ្មែរយ៉ាង​ធំធេង ហើយ​បន្តុះ​បង្អាប់​ប្រទេស​ថៃ​យ៉ាង​ចាស់​ដៃ។ ដូច​មាន​ឃ្លាថា​ «ចិត្តធម៌​ជា​គុណ​វិបត្តិមួយ​ដ៏​ថោក​ទាប​ បើ​កាល​នា​គេ​ធ្វើ​ចំពោះ​អា​ក្រពើ​សៀម​ ដូច​កំពូជ​សាសន៍​អា​ឯង​នេះ​!», «ជាតិ​ក្រោយ​អូន​សូម​សច្ចា អធិដ្ឋានបួង​សួង​ សូម​ឲ្យ​ព្រះ​អា​ទិទេព​ បង្កើត​អមរា(តួថៃ)​ជានារី​ខ្មែរ ហើយ​ឲ្យ​បាន​ជា​គូ​រួម​វាស​នា​ អស់​កាល​អនន្ត​ជា​មួយ​បង​អច្ឆ​រិយា​…» ។ល។

ខ្ញុំ​ធ្លាប់​អានស្នា​ដៃ​របស់​អ្នក​និពន្ធ​ វង់​ ផឿង​ បាន​២,៣​រឿង​ដែរ​ដូច​ជាៈ កំណប់​ភុជង្គនាគ ទេវរូប​ខ្មៅ​ គេ​ចាប់​ស្ត្រី​ម្នាក់ របាំង​មុខ​អាថ៌​កំបាំង ហើយ​នៅ​មាន​ស្នា​ដៃ​ជា​ច្រើន​ទៀត​ដែល​ខ្ញុំ​មិនទាន់​បាន​អាន​ ដូច​ជាៈ

-ផែន​ដី​នេះ​គឺ​ផ្នូរ​ខ្មោច

-ផែន​ទី​មហាកំណប់

-ជួប​គ្នា​នៅឋាន​នរក

-បេសកកម្មនៅ​ហុង​កុង

-បេសកកម្ម​កេសរ​កូល​

-បញ្ជីមច្ចុរាជ​

-អ្នក​ទោស​នៃ​កោះ​ខ្មោច​ ជាដើម។

លោក​ វង់​ ផឿង​ ត្រូវ​បាន​អ្នកអាន​ឲ្យ​រហស្ស​នាម​ថា «បិតា​អច្ឆរិយាក.០០៥» នេះ​ក៏​ព្រោះ​តែ​ គ្រប់​ស្នា​ដៃ​រឿង​របស់​គាត់​ទាំង​អស់​ តែង​ប្រើ​ឈ្មោះ​ «អច្ឆរិយាក.០០៥» ជា​តួ​អង្គ​វី​របុរស។

លោក​អ្នក​អាច​ចូល​ទៅ​កាន់​គេហៈ​ទំ​ព័រ មជ្ឈមណ្ឌល​វប្បធម៌​ខ្មែរ​នៅ​ស្វីស​ ដើម្បី​រក​អាន​ក៏បាន ឬចុចអាន​តាម​វគ្គ​នី​មួយៗ​ខាង​ក្រោម​នេះ ៖

  1. វគ្គ «ត្រីងៀត​មាន​ជី​វិត»
  2. វគ្គ​ «កញ្ញា​អមរា»
  3. វគ្គ «មាស១០០០គ.ក្រ»
  4. វគ្គ «បុរសទ្រូង​ស្រាល​ត្រគៀក​ធ្ងន់»
  5. វគ្គ «នាគ​ចាស់​ពីរ​ជួបគ្នា»
  6. វគ្គ «ផ្លែ​ផ្កានៃ​ការ​ក្បត់»
  7. វគ្គ «ដឹង​ផិត​ត្បិត​ទឹក​អប់»
  8. វគ្គ​ «អុក​ងាប់​មួយ​ក្រឡា»
  9. អវសាន​បទ

សូម​អញ្ជើញ​រីក​រាយ​អាន​ទាំង​អស់​គ្នា​ចុះ សង្ឃឹម​ថា​ស្នា​ដៃ​មួយ​នេះ​ពិត​ជា​មិន​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​អ្នក​ខក​បំណងឡើយ!!! :)