jump to navigation

មិនគ្រប់​ប្រាំ! ខែ កក្កដា 20, 2009

Posted by ផ្កាយ​Novels in ខ្ញុំ​គឺ​ខ្ញុំ​, ប្រលោមលោក, សៀវភៅផ្សេងៗ, សៀវភៅល្អៗ, អ្នកនិពន្ធបរទេស.
10 comments

Minkrob5

«មិន​គ្រប់ប្រាំ» គឺ​ជា​ចំណង​ជើងរឿង​ជប៉ុន​បែបស្វ័យ​ជីវប្រវត្តិ​មួយ របស់​អ្នក​និពន្ធអូតូតៈកិ ហ៊ីរ៉ូតៈដៈ​ (Ototake Hirotada)។ រឿង​នេះ​មាន​ភាព​ល្បីល្បាញ​ណាស់​នៅប្រទេស​ជប៉ុន ហើយ​ត្រូវ​បានបក​ប្រែ​ជាច្រើន​ភាសា។ សៀវភៅ​ដែល​ខ្ញុំ​ជួប​ប្រទះហើយ​បានអាន​ខ្លះៗ​ហើយ​នោះ គឺ​មាន​ច្បាប់​ជា​ភាសាថៃ​និងភាសាលាវ។ មិន​ដឹង​ថា សៀវភៅ​នេះ​មាន​បក​ប្រែ​ហើយ​ឬនៅ​ជាភាសាខ្មែរ?

រូប​រាង​ស្រស់​សង្ហាណាស់ ហេតុ​អី្វ​មិន​គ្រប់ប្រាំ? តាម​ជំនឿ​របស់​ជនជាតិ​ជប៉ុន​ រូប​រាងសម្បទា​សម​ប្រកប​គ្រប់​លក្ខណៈ​របស់មនុស្ស​ម្នាក់​ ត្រូវ​មាន​អវយវៈគ្រប់​ប្រាំ​គឺ ក្បាល ក ដង​ខ្លួន ដៃ​ និងជើង។ ចុះ​អ្នក​និពន្ធ​ដ៏​សង្ហា​ម្នាក់​នេះ មាន​ចំណុច​ខ្វះ​ខាត​ត្រង់​ណា ដែល​នាំ​ឲ្យ​មិ​នគ្រប់ប្រាំ?

ឃើញ​ត្រឹម​តែ​រូប​ថត​កុំ​ទាន់​ប្រញាប់​សន្និដ្ឋាន។ តាម​ពិត​បុរស​ម្នាក់​នេះ​ មាន​តែ​ក្បាល​និង​ដង​ខ្លួន​ប៉ុណ្ណោះ គ្មានដៃ​គ្មាន​ជើង​អីទេ។ អូតូតាកិ ជាមនុស្ស​ម្នាក់​ដែលពិការ​តាំង​ពី​នៅក្នុង​ផ្ទៃ​ម្តាយ​ម្ល៉េះ តែ​ទោះយ៉ាង​នេះក្តី ក៏គេ​នៅមាន​សមត្ថភាព​រៀន​ និង​ក្លាយ​ជាអ្នក​និពន្ធ​ម្នាក់ដ៏ល្បីល្បាញ​បាន។ តាម​រឿង​ដែលអូតូតាកិសរសេរ គេ​ជាមនុស្ស​អំនួត​ខ្លាំងណាស់!

គេ​គ្មានដៃគ្មាន​ជើង​ តែ​គេ​នៅហ៊ាន​ក្លាហាន​តតាំង​​ជាមួយ​មិត្ត​ភក្តិ​របស់​ខ្លួន។ ពេល​គេ​ឈ្លោះ​ជាមួយ​មិត្ត​ភក្តិ គេ​ហក់​លោត​ដូច​ដុំ​បាល់​ទៅរុញ​តុ​ដែល​មិត្ត​ខ្លួន​ឈរ​​ឲ្យ​ដួល។ គេ​គ្មាន​ដៃ​ជើង តែ​គេ​ប្រើ​មាត់​ខាំ​ឲ្យ​គូសត្រូវ​ស្រែកយំសុំ​ចុះចាញ់​បាន។

គេ​គ្មាន​ដៃ​គ្មាន​ជើង តែគេ​បបួល​មិត្ត​ភក្តិ​លេង​បាល់​ទាត់ បាល់​បោះ និង​លោត​អន្ទាក់។ គេ​ជា​មនុស្ស​អំនួត​ណាស់! ដោយ​សារ​តែ​ភាព​អំនួត​របស់គេ ទើប​គេ​មិន​ដែលចាញ់​នរណា ព្រោះបើ​អួត​ហើយ ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​ឲ្យ​បាន។ ដោយ​សារ​តែគេ​ពូកែ​អួត​ទើប​គេ​មាន​ថ្ងៃនេះ!

និយាយ​ពីសៀវភៅ​នេះ​ ច្បាប់​ភាសា​ថៃ​ខ្ញុំ​ខ្ចី​ពី​បណ្ណាល័យ​ ឯ​ច្បាប់​ភាសា​លាវ​ខ្ញុំ​ទិញ​មួយ​ឆ្នាំ​ជាង​ហើយ! គឺ​ទិញ​នៅ​ថ្ងៃទី១៦ខែមិថុនា២០០៨ បើ​គិត​មក​ដល់​ថ្ងៃ​នេះ​ គឺ១ឆ្នាំ​១ខែ​៤ថ្ងៃ​ហើយ តែ​ខ្ញុំ​នៅ​មិន​ទាន់​អាន​ចប់​សោះ! គឺ​ទិញ​យក​មក​ទុក​ចោល ទើប​តែ​មាន​ពេល​អាន​ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ​មុន​នេះឯង។ ;)

ធ្វើ​ជា​អ្នក​និពន្ធគឺ​មិន​ត្រូវ​មើល​រំលង​សៀវភៅ​ល្អៗ ឬសៀវភៅ​ដែលគេ​ល្បី​គ្រប់គ្នាទូទាំង​ពិភព​លោក​​នោះទេ ព្រោះ​ក្រៅ​ពីផ្តល់​ចំណេះដឹងនិងបទពិសោធន៍ល្អៗ​ដល់​យើងហើយ គឺ​នៅ​ផ្តល់​មុខ​មាត់​និងកិត្តិយស​ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​និពន្ធ​គ្នាឯង​ទៀត​ផង។

ហេតុ​អីបាន​ជាខ្ញុំ​ថាដូច្នេះ? ព្រោះគ្រប់ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ជួប​អ្នក​និពន្ធ​ទាំង​ខ្មែរ​ទាំង​បរទេស​ គេ​តែង​និយាយគ្នាអំពីឈ្មោះសៀវភៅ​និង​ឈ្មោះអ្នក​និពន្ធ​ដែល​ល្បី​ៗ ហើយ​ដែលអ្នកអាន-អ្នក​និពន្ធ​ភាគ​ច្រើន​ស្គាល់។ ដូច​ជាអ្នក​និពន្ធ​ខ្លះ​សួរ​ថា ធ្លាប់​អាន​រឿងរបស់​អ្នក​និពន្ធ​អង់គ្លេសរូប​នេះ បារាំង​រូប​នោះ ជប៉ុន ឥណ្ឌា រូស្សី ឬអាមេរិច… រូបនេះ​រូប​​នោះទេ? បើ​អត់​ស្គាល់​សោះ ពិត​ជាបាក់​មុខ​កណ្តាល​ចំនោម​គេ​ហើយ!

ឆ្លៀត​ឱកាស​នេះ​ សុំ​ប្រាប់​ពីឈ្មោះអ្នក​និពន្ធ​ទាំង​ខ្មែរ​និង​បរទេស ដែលខ្ញុំ​ចូលចិត្ត​អាន​និង​ស្រឡាញ់​​បែប​បទការ​សរសេរ​របស់​ពួកគាត់​ម្តង… ក្រែង​លោ​មាន​អ្នក​ណាពេញ​ចិត្ត​អ្នក​និពន្ធ​តែមួយ​ដូ​ច​ខ្ញុំ​ដែរ^^ ៖

អ្នក​និពន្ធ​ខ្មែរ៖ លោក នូ ហាច។

អ្នក​និពន្ធអង់គ្លេស៖ លោក ជែនប្រោន(Emily Jane Bronte)

អ្នក​និពន្ធជប៉ុន៖ លោក អូតស៊ឹអ៊ិជិ (Otsuichi​​​) ឬឈ្មោះពិត Hirotaka Adachi (安達 寛高,)

អ្នក​និពន្ធថៃ៖ លោក ស្រ៊ីប៊ូរះផា(ศรีบูรพา) ឬឈ្មោះពិត កុលាប សាយប្រតិដ្ឋ(กุหลาบ สายประดิษฐ์)

អ្នក​និពន្ធលាវ៖ គ្មាន​(បែប​មិន​ទាន់​កើត​ទេដឹង!)​​ :P !

«ស្តាយ»សំណោកវិប្បដិសារីថ្ងៃ​បុណ្យសង្សារ ចេញលក់ថ្ងៃ​នេះ! ខែ កុម្ភៈ 9, 2009

Posted by ផ្កាយ​Novels in ដំណឹងផ្សេងៗ, ប្រលោមលោក, សៀវភៅផ្សេងៗ, សៀវភៅល្អៗ.
11 comments
ក្របសៀវភៅ​ប្រលោមលោក«ស្តាយ»
ក្របសៀវភៅ​ប្រលោមលោក«ស្តាយ»

រឿង​រ៉ាវ​របស់​យុវវ័យ​កើត​ឡើង​គជើង​លើ​គ្នា​ឲ្យ​តែ​ដល់​ថ្ងៃ​១៤​កុម្ភៈ, ថ្ងៃ​បុណ្យ​នៃ​ក្តី​ស្រឡាញ់ ឬ​ដែល​យុវវ័យ​និយម​ហៅ​ថា ថ្ងៃ​បុណ្សសង្សារ។ នៅ​ថ្ងៃ​នោះ​អាច​មាន​តែ​ស្នាម​ញញឹម តែ​បន្ទាប់​ពី​ថ្ងៃ​នោះ​ តើ​គេ​បន្សល់​ទុក​អ្វីខ្លះ? យ៉ាង​ណាៗ​សូម​កុំ​ឲ្យ​១៤​កុម្ភៈ​ក្លាយ​ជា​១​ថ្ងៃ​នៃ​ក្តី​ស្រឡាញ់ ១ជីវិត​នៃ​ភាព​សោកស្តាយ​ឲ្យ​សោះ។

«ស្តាយ​»​ប្រលោម​លោក​ខ្នាត​ខ្លី​ ដែល​និយាយ​អំពី​អនុស្សាវរីយ៍​ដ៏​ជូរចត់​ក្នុង​ថ្ងៃ​១៤កុម្ភៈ បាន​បោះ​ពុម្ព​ចេញ​ផ្សាយ​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ​ហើយ!!! ត្រឹមតែ​១ថ្ងៃ​ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​តួឯកក្នុង​រឿង​មាន​វិប្បដិសារី​មួយ​ជីវិត។ ១៤កុម្ភៈតែ​មួយ​ថ្ងៃ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​នាង​បាត់​បង់​អ្វី​ៗ​គ្រប់បែប​យ៉ាង…
ខាង​ក្រោម​នេះ​គឺ​ជា​សម្រង់​អត្ថបទក្នុង​វគ្គ​មួយ​នៃ​រឿង​៖

[...] «លីនីកូន!កូនរៀបចំខ្លួនទៅណាហ្នឹង?អត់​ទៅ​រៀនទេមើលទៅ»​ (ម៉ែសួរបែបចង់ឃាត់ខ្ញុំ)

      «ម៉ាក់! ថ្ងៃនេះ ជាថ្ងៃ១៤ កុម្ភៈ ណាម៉ាក់

      «ហើយចុះវាយ៉ាងម៉េច…​ ថ្ងៃ១៤ ក៏១៤ទៅ។»

      «ជាថ្ងៃបុណ្យសង្សារណាម៉ាក់។»

     «កូនម៉ែ!កូនមានសង្សារហើយអី?ម៉ែឲ្យកូន​ទៅ​រៀន​ម៉េចក៏ផ្តេសផ្តាស​បែបនេះ​ទៅ​វិញ? នែ៎! កូន​ទើបតែអាយុ១៧ឆ្នាំទេណា»​ (អ្នកម៉ាក់បែប​ចង់ខឹង​នឹង​ខ្ញុំទាំងព្រឹក)

    ​«ម៉ាក់,កូនគ្មានសង្សារអីទេ!តែកូនទៅដើរលែង​ជា​មួយមិត្តភក្តិដែលរៀន​ជាមួយគ្នាទេតើ។»

     «កូនស្រីម៉ែយើងជាខ្មែរមិនមែនអឺរ៉ុបទេកុំ​​ទៅ​​អប​អរជា​មួយថ្ងៃ​បុណ្យ​នេះ​អីពេក…»

      ម៉ាក់និយាយមិនទាន់ចប់ស្រួលបួលផង ខ្ញុំកាត់​សម្តីគាត់៖

     «អបអរថ្ងៃបុណ្យនៃក្តីស្រឡាញ់មានអីមិន​ល្អ​ម៉ាក់ កូនមិនបានទៅប្រព្រឹត្តអីផ្តេសផ្តាស​​​​​​​ញៀន​ថ្នាំ​ដើរ​តាម​បង​តូច​​បងធំ ឬគេចមិនចូល​សា​លា​ឯណា!»

     «ម៉ែមិនដឹងថាគ្រូឯងបង្រៀនឯងយ៉ាងណា​ទេបាន​ជាកូនស្រីម៉ាក់​មើលទៅមិនដូចខ្មែរ​​​សោះ  តមាត់ឲ្យ​ប៉ប៉ោច។ អឺ! នែ៎កូន បើ​កូនចង់​អបអរ​បុណ្យ​នៃ​ក្តីស្រឡាញ់ មានប៉ាមានម៉ាក់ចាំបាច់ទៅ​ណា​កូន។»

     «ម៉ាក់!សម័យកាលរបស់ម៉ាក់ខុសពីសព្វ​ថ្ងៃសង្គមនេះគឺវាអ៊ីចឹង សូមម៉ាក់អធ្យាស្រ័យ​ឲ្យកូន​ផង កុំ​តឹងតែង​ដាក់​កូនពេក។ លោក​​ប៉ា​អ្នកម៉ាក់ កូនពិត​ជា​ស្រឡាញ់ ពិតជាគោរព​ហើយ តែកូនចង់​ទៅ​កម្សាន​លម្ហែ​​​ជាមួយមិត្តភ័ក្រ នៅខាងក្រៅខ្លះ មានអី​មិន​ល្អ​អ្នកម៉ាក់»(ខ្ញុំ​និយាយបណ្តើរសារេស្បែក​ជើង​កែងចោទ​បណ្តើរ)។

     «ដើរលែងមិនអាក្រក់ទេតែកូនត្រូវមើល​ពេល​វេលាផង ថ្ងៃនេះមិនមែនថ្ងៃអាទិត្យ ឬថ្ងៃ​បុណ្យជាតិ​ខ្មែរ​យើងឯណា ទៅសាលារៀនទៅកូន។»

     «កូនជម្រាបម៉ាក់ហើយ ថាគេមិនរៀនទេ…»

     «បើគេមិនរៀន កូនត្រូវនៅផ្ទះ អានសៀវ​ភៅ មើលមេ​រៀនទៅ គេចផ្ទះ គេចសាលា គ្មាន​បាន​ចំណេញអី​ទេ​កូនស្រីម៉ែ។»​​ [...]

  • មាន​លក់​ហើយ​ នៅ​តាម​តូប​លក់​សៀវភៅ​និង​បណ្ណាគារ​នានា ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា!!!

ឬ​អាច​ទំនាក់​ទំនង​ទិញ​បាន​តាម​រយៈ អ្នកគ្រូ ចេង គុយសៀង​(Miss.Cheng KuSieng), ទូរស័ព្ទៈ 012 468 966។

រឿង«មរណភាពនៅអារញ្ញ» ត្រូវបានថៃចាប់អារម្មណ៍? ខែ វិច្ឆិកា 3, 2008

Posted by ផ្កាយ​Novels in ដំណឹងផ្សេងៗ, ប្រលោមលោក, សៀវភៅល្អៗ.
11 comments
សៀវភៅថៃនិយាយពី«អក្សរសាស្ត្រខ្មែរបច្ចុប្បន្ន»

សៀវភៅថៃនិយាយពី«អក្សរសាស្ត្រខ្មែរបច្ចុប្បន្ន»

នេះ​គឺ​ជា​សៀវភៅភាសាថៃថ្មី​មួយ ដែល​និយាយពី​«អក្សរសាស្ត្រខ្មែរសម័យបច្ចុប្បន្ន»។ សៀវភៅនេះ​ទើប​តែ​បានបោះពុម្ព​ហើយ​ថ្មីៗ នៅ​បាក់កណ្តាល​ឆ្នាំ​២០០៨​នេះ​។ លោក​សាស្ត្រា​ចារ្យបញ្ញត្តិ សាលី ដែល​ជា​ជនជាតិ​ថៃ​កំណើត​ខ្មែរសុរិន្ទ បាន​សរសេរ​តាក់​តែង​និង​រៀប​រៀង​សៀវភៅនេះ​ឡើង។ សព្វថ្ងៃលោក​គឺ​ជា​សាស្ត្រាចារ្យ​ភាសាថៃ​ និង​ភាសា​បូព៌ា​ទិស​ ប្រចាំ​មហា​វិទ្យា​ល័យ​សង្គម​សាស្រ្ត-មនុស្សសាស្ត្រ នៃសាកល​វិទ្យា​ល័យសារ៉ាខាម​
«សូមឩទ្ទិសស្នាដៃនេះជូន​ដល់ វិញ្ញាណក្ខន្ធអ្នក​និពន្ធ​ខ្មែរ​​ ដែល​បាន​ចែកឋានទៅហើយ សូមឲ្យ​ទទួល​ជ្រាប​ថា អក្សរសាស្រ្តខ្មែរ គ្មានថ្ងៃស្លាប់ទេ»។ នេះ​គឺ​ជា​ពាក្យ​ឧទ្ទិស​ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ពេញ​ចិត្ត​យ៉ាង​ខ្លាំង​ចំពោះ​អ្នក​រៀបរៀង​សៀវភៅ​នេះ។ លោក​បាន​សរសេរ​សរសើរ​ និង​ ចាប់​អារម្មណ៍​យ៉ាង​ច្រើន​ ចំពោះ​ស្នាដៃ​អក្សរសិល្ប៍​ខ្មែរ ហើយ​គោល​បំណង​ដែល​លោក​សរសេរ​សៀវភៅ​នេះ​ឡើង​ ក៏​ដើម្បី​ឲ្យអ្នក​សិក្សា​ស្រាវ​ជ្រាវ​ថៃ​ ងាក​មក​ចាប់​អារម្មណ៍​នឹង​អក្សរសិល្ប៍​ខ្មែរ ដើម្បីជួយ​អភិវឌ្ឍអក្សរសាស្រ្ត​ខ្មែរ ឲ្យ​រីកចម្រើន​ទៅ​មុខ​ជាលំដាប់ដែរ។

នៅក្នុងសៀវភៅនេះ​ លោកសាស្ត្រាចារ្យបញ្ញត្តិ សាលី បាន​សរសេរ​អត្ថបទ​ជាភាសាខ្មែរ​ នៅ​លាយ​ឡំ​ជាមួយ​ភាសា​ថៃ​យ៉ាង​ច្រើន​ ដើម្បី​ឲ្យ​ឧទាហរណ៍​កាន់​តែ​ជាក់ស្តែង​ សុក្រឹត និង ងាយ​យល់​ដល់អ្នក​អាន​​ទាំង​ឡាយ។

ក្នុងនោះ​លោក​បាន​លើក​ឡើង​ពី ការវិវត្តន៍របស់​អក្សរសិល្ប៍​ខ្មែរនៅ​គ្រប់​សម័យ​កាល  ជីវប្រវត្តិ​អ្នកនិពន្ធ និង ស្នាដៃ​អក្សរសិល្ប៍ថ្មីៗ​ ក្នុង​សម័យ​បច្ចុប្បន្ននេះ។ ខ្លឹមសារ​ភាគ​ច្រើន​ ត្រូវ​បាន​លោក​ដកស្រង់​ និង​ បក​ប្រែ​ចេញ​មក​ពី​សៀវភៅ របស់​លោក​បណ្ឌិត ឃីង ហុកឌី និង​មាន​ផ្នែក​ខ្លះ​ ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​សៀវភៅ​ របស់សមាគម​អក្សរសិល្ប៍​នូហាច​​​​​
រឿង«មរណភាពនៅអារញ្ញ» និងប្រលោមលោកដទៃតៀតដែលថៃចាប់អារម្មណ៍

រឿង«មរណភាពនៅអារញ្ញ» និងប្រលោមលោកដទៃទៀតដែលថៃចាប់អារម្មណ៍

ស្នាដៃ​អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ​ជាច្រើន មិន​ថា​ជា​ស្នាដៃ​ចាស់​ឬថ្មី​នោះ​ទេ អ្នក​សិក្សា​ថៃ​ដែល​ចាប់​អារម្មណ៍​នឹង​ភាសា​អក្សរ​សិល្ប៍​​ខ្មែរ បាន​នាំ​គ្នា​ងាក​មក​វិភាគ និង​សិក្សា​យ៉ាង​ជ្រៅជ្រះ រួម​ទាំង​បាន​បក​ប្រែ​ជា​ភាសា​គេ​ជាបន្ត​បន្ទាប់ទៀត​ផង​។ ក្រោយ​ពី​រឿង​«កុលាបប៉ៃលិន» ត្រូវបាន​បក​ប្រែ​ជាភាសាថៃ, «ផ្កាស្រពោន»ត្រូវ​បាន​វិភាគសិក្សា… រឿង​«រលក​បោក​ខ្សាច់» និង​«បំភ្លេច​មិនបាន» ក៏​ត្រូវ​បាន​បកប្រែ​ជាបន្តបន្ទាប់​ដែរ។ ក្នុង​នោះ​រឿង​«មរណភាពនៅអារញ្ញ» ដែល​​ជា​ស្នាដៃ​ថ្មី​ ទើប​តែ​បោះ​ពុម្ព​កាល​ពី​ដើម​ឆ្នាំ​២០០៧​នោះ ក៏​កំពុង​ចូល​ទៅ​ក្នុង​បែប​ផែន​តែ​មួយ​នេះ​ដែរ។
តែ​ទោះ​ជា​​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ រាល់​ការ​សិក្សា​ប្រៀប​ធៀបគ្នា រវាង​អក្សរសិល្ប៍​ខ្មែរនិង​អក្សរសិល្ប៍ថៃ​(រួមទាំង​ផ្នែក​ផ្សេងៗ​ទៀត)​ យើង​សង្កេត​ឃើញ​ថា​ ថៃ​តែង​និយាយ​លើក​តម្កើងអក្សរសិល្ប៍​​ខ្លួន​ឯង​ជានិច្ច ដូច​ជា​ថា​កើត​មុន​ខ្មែរ, ខ្មែរ​ទទួល​ឥទ្ធិពល​ពីសៀម​ ឬ​ថា​ខ្មែរ​អួត​ជាដើម។ ដូច្នេះ​ក្នុង​នាម​យើង​ជា​កូន​ខ្មែរ មាន​ឈាម​ជ័រ​ជា​ខ្មែរ គួរ​ណាស់​តែ​សិក្សា​ពី​អក្សរសាស្ត្រ​របស់​ជាតិ​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់ ដើម្បី​សិក្សា​ប្រៀបធៀប​ ជាមួយ​នឹង​អក្សរសិល្ប៍​បរទេស​ឲ្យ​បាន​ល្អិត​ល្អន់​ ដើម្បី​កុំឲ្យ​គេ​បំភាន់​ភ្នែក​យើង​បានតទៅ​ទៀត។
អានអត្ថបទទាក់ទងៈ មរណភាពនៅអារញ្ញ

«បេះ​ដូង​ភ្នំ​ដង​រែក» ប្រលោម​លោក​ថ្មី​ស្តី​ពី​ព្រះ​វិហារ ខែ កក្កដា 11, 2008

Posted by ផ្កាយ​Novels in ដំណឹងផ្សេងៗ, ប្រលោមលោក, ប្រវត្តិសាស្រ្ត, សៀវភៅល្អៗ.
add a comment

សៀវភៅ​ប្រលោមលោក​ក្រោម​ចំណងជើង​ថា “ បេះដូង​ភ្នំ​ដងរែក” ដែល​សរសេរ​ផ្អែក​តាម​ប្រវត្តិ​នៃ​ព្រឹត្តិការណ៍​ដំណើរ​រឿងក្តី​ប្រាសាទ​ ព្រះវិហារ​រវាង​ខ្មែរ​និង​ថៃ នៅ​ឯ​តុលាការ​ក្រុង​ឡាអេ​ក្នុង​ឆ្នាំ​១៩៦២ កំពុងតែ​ត្រូវ​បាន​បោះពុម្ព​និង​ចេញ​ផ្សាយ​នា​ពេល​ឆាប់ៗ​នេះ ។

Photo: RFA

គម្រប​សៀវភៅ​ប្រលោមលោក​បែប​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​រឿង​” បេះដូង​ភ្នំ​ដងរែក” ​ដែល​និពន្ធ​ដោយ​លោក តាំង រតនា ។

យុវជន តាំង រតនា អាយុ​២៦​ឆ្នាំ​ដែល​ជា​ម្ចាស់​ស្នាដៃ​បាន​ឲ្យ​ដឹង​អំពី​គោលបំណង​សំខាន់ ក្នុង​ការព្យាយាម​តាក់តែង​និពន្ធ​រឿង​នេះ​ឡើង ៖ «ខ្ញុំ​បាន​ស្រាវជ្រាវ​ ឯកសារ​ពាក់ព័ន្ធ​ទៅ​នឹង​រឿងក្ដី​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​ហ្នឹង គឺ​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០០១ ខ្ញុំ​ស្រាវជ្រាវ ហើយ​ខ្ញុំ​សិក្សា​មួយ​ឆ្នាំ ។ ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​ចាប់ផ្ដើម​សរសេរ​រឿង​ហ្នឹង​នៅ​ឆ្នាំ​២០០២ ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​បញ្ចប់​រឿង​ហ្នឹង​ក្នុង​ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ​២០០៤ ។ ចំណុច​សំខាន់​គឺ​ខ្ញុំ​ចង់​បង្ហាញ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​យើង បងប្អូន​ជន​រួម​ជាតិ ជាពិសេស​ក្មេង​ជំនាន់​ក្រោយ សិស្សានុសិស្ស​និង​ជា​និស្សិត ឲ្យ​បាន​យល់ ឲ្យ​បាន​ដឹង​ខ្លះៗ​អំពី​ដំណើរ​រឿងក្ដី​នេះ​វា​ដូម្ដេច​រហូត​បាន​ ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា​យើង​ឈ្នះ ក្រោម​ព្រះរាជ​កិច្ច​ដឹកនាំ​របស់​សម្ដេច​ព្រះ​ប្រមុខ​រដ្ឋ គឺ​សម្ដេច​តា នរោត្ដម សីហនុ នៃ​យើង​នេះ ។ ហើយ​ខ្ញុំ​លើកឡើង​អំពី​ប្រវត្តិ​ហ្នឹង​គឺ​អត់​មាន​កាន់​និន្នាការ​ណា​មួយ ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​អំពី​ជម្លោះ​រវាង​ជាតិ​សាសន៍​អី​ទេ ។ ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​បាន​ច្បិច​យក​បញ្ហា​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ពិតៗ​នៅ​ក្នុង​ចំណុច​ មួយចំនួន ដូច​ជា​ករណី​នៅ​ក្នុង​ដំណើរការ​ក្ដី ការតវ៉ា​គ្នា​ទៅ​តាម​ច្បាប់​លក្ខណៈ​អន្តរជាតិ​នេះ ដើម្បី​មក​ធ្វើ​ជា​ប្រលោមលោក​បែប​ប្រវត្តិសាស្ត្រ»

ចំណែក​លោក យូ បូ ស្ថាបនិក​នៃ​សមាគម​អ្នក​និពន្ធ​ខ្មែរ​ដែល​បាន​ដំណើរការ​ជា​ថ្មី​ឡើងវិញ ចាប់ពី​ឆ្នាំ​១៩៩៣​មក​នោះ បាន​បង្ហាញ​អំពី​ការចាប់អារម្មណ៍​និង​វាយតម្លៃ​ចំពោះ​ស្នាដៃ​និពន្ធ​រឿង “ បេះដូង​ភ្នំ​ដងរែក” នេះ ថា​ជា​វណ្ណកម្ម​មួយ​ដ៏​កម្រ​ជួប​ប្រទះ​ក្នុង​អំឡុង​ប៉ុន្មាន​ទសវត្សរ៍​ចុង​ ក្រោយ​នេះ ។

លោក យូ បូ បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ៖ «ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​និពន្ធ​ខ្មែរ​ពី​ ឆ្នាំ​៧៩​មក​នេះ​គឺ​ជា​ប្រលោមលោក​ធម្មតា មិន​មាន​អត្ថន័យ​ខ្លឹមសារ​ជ្រៅជ្រះ​ដូច​ប្រលោមលោក​នេះ​ទេ ។ ប្រលោមលោក​នេះ​ជា​ប្រលោមលោក​បែប​ប្រវត្តិសាស្ត្រ សាច់​រឿង​គេ​មាន​តម្លៃ​ខ្ពស់​ណាស់​សម្រាប់​ជាតិ​តែម្ដង ។ ហើយ​ខ្ញុំ​កម្រ​ឃើញ​អ្នកនិពន្ធ​ក្មេង​ខ្ចី​ណាស់​ក្នុង​វ័យ​១៩​ឆ្នាំ​ដែល​ ខិតខំ​ប្រឹងប្រែង​ស្រាវជ្រាវ ។ ជា​ស្នាដៃ​មួយ​ល្អ​ណាស់»

យុវជន តាំង រតនា ដែល​បច្ចុប្ប​ជា​មន្ត្រី​បម្រើការ​នៅ​អគ្គ​លេខាធិការដ្ឋាន ក្រុមប្រឹក្សា​ធម្មនុញ្ញ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ការបោះពុម្ព​ផ្សាយ​លើក​ទី​មួយ​នេះ​មាន​ចំនួន​១​ពាន់​ច្បាប់ ដែល​ភាគ​ច្រើន​នឹង​យក​ទៅ​តម្កល់ទុក​ជា​ឯកសារ​នៅ​តាម​បណ្ណាល័យ សាលារៀន និង​ស្ថាប័ន​នានា ទូទាំង​ប្រទេស ។

ចំណែក​ថវិកា​ក្នុង​ការបោះពុម្ព​ដែល​មាន​ចំនួន​២ពាន់​ដុល្លារ​គឺ​បាន​មកពី ​ជំនួយ​រួម​គ្នា​របស់​មិត្តភ័ក្តិ និង​សប្បុរសជន​មួយចំនួន ដែល​ចង់​ឃើញ​សៀរវភៅ​រឿង “ បេះដូង​ភ្នំ​ដងរែក” នេះ បាន​ចេញ​ផ្សាយ​ឆាប់ៗ​ជា​ការអបអរ​សាទរ​ព្រឹត្តិការណ៍​ជា​ប្រវត្តិសាស្រ្ត ដែល​អង្គការ​យូនេស្កូ​បាន​ទទួល​បញ្ជូល​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​របស់​ខ្មែរ​ជា​ បេតិកភណ្ឌ​ពិភពលោក​កាលពី​ថ្ងៃ​ច័ន្ទ ទី​៧ កក្កដា​នេះ ៕

ប្រភព៖ វិទ្យុ​អាស៊ី​សេរី

ដើម​កំណើត​រឿង​«មួយពាន់មួយយប់» ខែ កក្កដា 2, 2008

Posted by ផ្កាយ​Novels in សៀវភៅល្អៗ, អក្សរសិល្ប៍​បរទេស.
9 comments

សៀវភៅ​រឿង «មួយពាន់មួយយប់» ដែលបោះពុម្ព​ជា​ថ្មី​ដោយ

បណ្ណាគារបន្ទាយស្រី

ប្រភពៈ ទស្សនាវដ្តីគ្រូ បង្រៀន លេខ ២៣ ទំព័រ ៣៥-៣៦

រឿង មួយ ពាន់ មួយ យប់ ជា មធ្យោបាយ ជា ទេព កោសល្យ របស់ អ្នក និពន្ធ ដែល ប្រមូល ផ្តុំ រឿង ប្លែកៗដោយ ឡែកៗ ពីគ្នា ផ្សំ ឡើង ឲ្យ ក្លាយ ជា សាច់ រឿង តែ មួយ ទំនាក់ ទំនង តាម អត្ថរស អត្ថន័យ អត្ថរូប ជា លំដាប់ លំដោយ រណ្តំដួង ចិត្ត អ្នក អាន អ្នក ស្តាប់ ឲ្យ ស្ថិត ក្នុង អារម្មណ៍ រំភើប រំជើប រំជួល តាម ខ្លឹម សារ នៃ រឿង ជា អាទិ៍គឺ ជា រឿង និទាន របស់ ស្តេច ឆារីយ៉ា និង នាង សេហេរ៉ាហ្សាដ នា ប្រទេស អ៊ីរាក់ សម័យ ដើម។

កាល នោះ មាន ស្តេច មួយ អង្គ ព្រះនាម ឆារីយ៉ា គ្រាំ គ្រា ផ្លូវ ចិត្ត ដោយ វិបត្តិ គ្រួសារ ព្រះ អង្គ បាន ចិញ្ចឹម ព្រះ ទ័យ ប្រទូសរ៉ាយ ចំពោះ ព្រះ អគ្គមហេសី ជា ទីស្រឡាញ់ ដែល ច្រឡំ ភ័ន្ត ជា មួយ ទាសៈ ជនជាតិ ស្បែក ខ្មៅ ម្នាក់។ រីឯ ព្រះ អនុជ ព្រះ នាម ឆាសេណង់ សោយ រាជ្យ នៅ នគរ ជាប់ ព្រំ ប្រទល់ គ្នា ក៏ មាន បញ្ហា ដូច ព្រះអង្គដែរ។ ការ លេច ឡើង នូវ បាតុ ភូត ដ៏ អាម៉ាស នេះ ស្តេច ឆារីយ៉ា ក៏ បណ្តុះ គំនិត ព្យាបាទ ចំពោះ ស្ត្រី ភេទ។ គំនិត អា ក្រក់ ក៏រីក ធំឡើង ៗជា រៀង រាល់ ថ្ងៃ ហើយ ធ្វើ ឲ្យ ព្រះ អង្គ យល់ ឃើញ ថា ព្រះ អាទិទេព ក៏ ប្រហែល មាន បញ្ហា ដូច ព្រះ អង្គ ដែរ ឆារីយ៉ា សម្រេច ព្រះ ទ័យ ថា លែង ទុក ចិត្ត ស្ត្រីទាំង អស់ ក្នុង នាម ជា មនុស្ស ព្រះ អង្គ លែង ចង់ ឃើញ មាយា ស្ត្រី ទៀត ហើយ ព្រះអង្គ ប្តេជ្ញា ថា ទ្រង់ ផ្ទំ ជា មួយ ស្ត្រីក្រមុំ ពេញ ការ ម្នាក់មួយ យប់ ហើយ យក ទៅ ព្យួរ សម្លាប់ នៅ ព្រលឹម ឡើង មុន ថ្ងៃ រះ បទ បញ្ជា នេះ បាន ប្រព្រឹត្ត ទៅជា ច្រើន ឆ្នាំ រហូត ដល់ ពេល មួយ ដែល នៅសល់ តែ កូន ក្រមុំ របស់ មន្ត្រី ម្នាក់ នៃ ព្រះ រាជា ណាចក្រ កញ្ញាសេហេរ៉ាហ្សាដ ជា កូន ក្រមុំ របស់ មន្រ្តី ក្នុង វាំង របស់ ស្តេច នាម៉ឺន រូប នេះ មិន ចង់ ឲ្យ កូន ស្រី របស់ ខ្លួន ស្លាប់ តែ នាង ទទូច ប្រាប់ ឪពុក ថា ឲ្យ យក នាង ទៅថ្វាយ ស្តេច ក្នុង គោល បំណង ជួយ រំដោះ មនុស្ស ស្រី ក្នុង ប្រទេស ឲ្យ ឆ្លង ផុត ពីបាប កម្ម នេះ តែ បើ ផ្ទុយ ទៅ វិញ នោះ នាង ស្លាប់ ក៏ ស្លាប់ ដោយ ខ្លឹម សារ និង កិត្តិ យស ថ្លៃ ថ្នូរ ដែរ។ នាង មាន គំនិត ស្អប់ ព្រះមហេ សី ដែល ក្បត់ ចិត្ត ស្តេច តែ ព្រះ មហេ សីសព្វ ថ្ងៃ អស់ តម្លៃ ហើយ ដូចនេះ នាង អាច រក ច្រក ជួយ ដល់ ស្ត្រី ដែល សល់ ពីស្លាប់ បាន

សេហេរ៉ាហ្សាដ បាន សិក្សា ជ្រៅ ជ្រះ មាន ចំ ណេះ ដឹង ច្រើន មិន ឆ្មើង ឆ្មៃ ព្រម ទាំង ជា អ្នក និពន្ធ ផង។ ពេល នេះ នាង នឹង ប្រើ ប្រាស់ ទេព កោសល្យ និទាន រឿង ឲ្យ បាន ប្រសើរ បំ ផុត ចំពោះ ស្តេច វិធីសាស្រ្ត របស់ នាង គឺ ការ និទាន រឿង ថ្វាយ ស្តេច ដែល ចង់ ស្តាប់ ចង់ ដឹង និង ងប់ ងល់ នឹង សាច់ រឿង ដែល បាន និទាន រួច និង ចង់ យល់ ដឹង បន្ត ទៀត ពី ព្រោះ វា ពិរោះ ជាប់ ចិត្ត រហូត ដល់ ថ្ងៃ ណា មួយ ដែល ស្តេច អាច លើក លែង ការ សម្លាប់ នាង បាន នេះ ជា ផែ នការ បណ្តោះ អា សន្ន របស់ នាង សេច ក្តីសង្ឃឹម វា ស្ថិត នៅលើ ចំណេះ ដឹង និង សាច់ រឿង គួប ផ្សំនឹង សិល្បៈ និទាន របស់ នាង ទស្សនៈ របស់ ស្តេច គឺ ការ ចង កំហឹង នឹង ស្ត្រី ព្រះ អង្គ មិន ចង់ ឲ្យ ភេទ នេះ ថ្ពិន ព្រះ នេត្រ ព្រះ អង្គ ទៀត ទេ នៅ ក្នុង វាំង ពេល រាត្រី ក្រោយ ពី ស្តេច ឆារីយ៉ា បាន សប្បាយ នឹង តណ្ហា រួច ហើយ នាង សេហេរ៉ាហ្សាដ លើក សំណូម ពរ ថ្វាយ ស្តេច ថា ឲ្យ ប្អូន ស្រីឌីណា ហ្សាដមក ដេក ជា មួយ នាង ដើម្បី ស្តាប់ នាង និយាយ រឿង ឲ្យ ស្តាប់ មុន នឹង ស្លាប់ នាថ្ងៃ ស្អែក ស្តេច យល់ ព្រម ក្នុង រយៈពេល មាន់ រងាវ «កុរ» នាង ឌីណាហ្សាដក៏ ដាស់ បង ស្រីឲ្យ និយាយ រឿង និង ថ្វាយជូន ស្តេច ឲ្យ សព្វព្រះទ័យ ផង មុន នឹង បែក គ្នា ជា អវសាន។ សេហេរ៉ាហ្សាដចាប់ ផ្តើម និទាន រឿង ទី មួយ ឡើង ហើយ លុះ ត្រា ណា ថ្ងៃ រះនាង ក៏ ឈប់ ដោយ រក្សា ទុក នូវ អាថ៌កំ បាំង បន្ត ដែល ធ្វើ ឲ្យ ស្តេច ចង់ ដឹង ចង់ ស្តាប់ បន្ត ទៀត ស្តេច ឆារី យ៉ាមាន ព្រះ ឱង្ការ ថា «យើង រង់ ចាំដល់ ថ្ងៃ ស្អែក នឹង នាំ នាង ទៅ សម្លាប់ ចោល ក្រោយ ពី ស្តាប់ សាច់ រឿង ចប់ » ក៏ ប៉ុន្តែ ទំនាក់ ទំនង នៃ សាច់ រឿង បាន ផ្សារភ្ជាប់ គ្នារដឹក រហូត ដល់ មួយ ពាន់ និង មួយ យប់

ការ និទាន រឿង បាន ជិត ដល់ ៣ឆ្នាំ ដែល នាង សេហេរ៉ាហ្សាដ អាច ឈាន ទៅ កែ ប្រែ ផ្លូវ ចិត្ត របស់ ស្តេច ឆារីយ៉ា បាន ល្អ វិញ ដំណោះ ស្រាយ នៃ ការ រំ ដោះ ស្រ្តីក្រមុំ ឲ្យ ផុត ពី រណ្តៅ មរណៈ កើត មាន នៅ យប់ ទី មួយ ពាន់ និង មួយ យប់ នៅ ពេល ដែល ខ្សែ រឿង បាន ជុំ ជាតិ ពេល នោះស្តេច ឆារី យ៉ា និង នាង សេហេរ៉ា ហ្សាដ ក្លាយ ទៅជា ស្វាមី និង ភរិយា ដ៏ ល្អ ក្នុង ព្រះ រាជា ណាចក្រ ព្រម ទាំង បាន ព្រះរាជបុត្រ ល្អ មួយ អង្គ ជា ភស្តុតាង ផង ច្បាប់ ពិឃាដ ស្ត្រី ក្រមុំ ក៏រលាយ បាត់ ព្រះ អង្គ ឆារីយ៉ា ក៏លែ មាន ព្រះ ទ័យ ចង់ ព្យាបាទ ចំ ពោះ ស្ត្រីភេទ ចាប់ ពី ពេល នោះមក។

លោក សាវ៉ាន់

មន្តី្រអប់រំ ចូល និវត្តន៍ ខេត្ត កំពង់ ចាម

ប្រែ សម្រួល ពី ភាសា បារាំង របស់ លោក Brouno Bettelheim

ក្នុង Francais (Textes et Activites) ទំព័រ ១៤៩-១៥០

អាច​រក​អាន​រឿង​នេះ​បាន​នៅ​ក្នុង​ប្លក់​លោក​សុជាតិ