រវល់ថតកុន ខែ មីនា 17, 2009
Posted by ផ្កាយNovels in ខ្ញុំគឺខ្ញុំ, ដំណឹងពីសបប.ឡាវ, ភាពយន្តវីដេអូ, រៀនធ្វើកុន, សេណារីយោ(នាដកថា).10 comments
ភាពយន្តខ្នាតខ្លីរឿង«ស.ដកម៉ៃ» ឬ «បាច់ផ្កាសម្ងាត់»
អត្ថបទភាពយន្តដោយៈ អាចម៍ផ្កាយ(ឆ្នាំទី២)
ដឹកនាំសម្តែងដោយៈ ឡឹក ជំនោរ(ឆ្នាំទី៥)
ជំនួយការដឹកនាំៈ អាចម៍ផ្កាយ
សម្តែងដោយៈ និស្សិតមហាវិទ្យាល័យអក្សរសាស្ត្រឆ្នាំទី៣និងទី៤
ថតដោយៈ និស្សិតប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយឆ្នាំទី៤
ទីប្រឹក្សាៈ សាស្រ្តាចារ្យ ប៊ុនថាន់ ផុងភិជិត
បញ្ជាក់ៈ
-
ភាពយន្តខ្នាតខ្លីនេះ មាន៦សេកង់(៦ឆាក) ពេលនេះថតបាន៣សេកង់ហើយ។ នៅពេលថតចប់ រឿងនេះនឹងត្រូវយកទៅចូលរួមប្រកួតប្រជែងខ្សែភាពយន្តខ្នាតខ្លីទូទាំងប្រទេសប្រចាំឆ្នាំ២០០៩។
-
អត្ថបទភាពយន្តនឹងប្រែសម្រួលជាភាសាខ្មែរ និង ដាក់ផ្សាយជាបន្តបន្ទាប់នៅក្នុងប្លក់អាចម៍ផ្កាយ
-
ដាក់បញ្ចាំងឆាប់ៗនេះ នៅរោងភាពយន្តអាចម៍ផ្កាយស៊ីណេម៉ា!!!
សេណារីយោរឿង«អាត់បី»សេកង់៨-៩ ខែ សីហា 3, 2008
Posted by ផ្កាយNovels in រៀនធ្វើកុន, សេណារីយោ(នាដកថា).6 comments
សេកង់ ទី៨
ពេល វេលាៈ ពេល ល្ងាច, ពេល យប់
ទីកន្លែងៈ ផ្ទះ កាណាន , ផ្ទះថៅកែ ហុង , អ្នក ការពារ ពីរ នាក់ , ពូសន
សម្លៀក បំពាក់ៈ កាណាន ខោអាវ យឺត , ផានី សំពត់ ខ្លី , ណារ៉ា ខោខ្លី ខ្លួន ទទេ , ថៅកែ ហុង ខោអាវ ដៃ វែង , អ្នក ការ ពារ ខោអាវ កំប្លេ
-កាណាន បង្វិល រទេះ ខ្លួន ឯង យឺត ៗទៅ ឈប់ នៅ មាត់ បង្អួច មើល ទៅ ណារ៉ា កំពុង បញ្ចេញ ស្នៀត ប្រដាល់ ម្នាក់ ឯង
-លេច រូប ភាព ស្រមៃ កាណាន ពី ក្មេង កំពុង ហាត់ ស្នៀត គុន នៅ កៀន ផ្ទះ ពូម្នាក់ ដើរចូល មក អង្គុយ លើ គ្រែ ឬស្សី ក្រោម ម្លប់ ឈើ ក្បែរ នោះ
ពូសនៈ ណានឯងគិត តែ ខំ ដាល់ ទៅ ! បណ្តោយ ឲ្យ ប្រពន្ធ ទៅ ច្រៀង បែប នេះ ប្រយ័ត្ន គេ ហោះ ហើរ ចោល បាត់
-ពេល យប់ ឡាន ទំនើប មួយ បើក មក ឈប់ មុខ ផ្ទះ ផានី បើក ទ្វារ ឡាន ចុះ
-កាណាន ច្រត់ ដៃ នៅ មាត់ បង្អួច មុខមាំ
-ផានី បើក ភ្នែក ធំៗខាំមាត់ រលីង រលោង ទឹក ភ្នែក ស្រែក ដាក់ កាណាន(នាង អុក ទ្រូង ខ្លួន ឯង ផង យំផង )
ផានីៈ ហេតុ អ្វី ក៏ បង គ្មាន ការ ជឿជាក់ លើ ប្រពន្ធ ខ្លួន ឯង ? ខ្ញុំ ចុះ ចោល ម្តាយ ! ចោល គំនរ ទ្រព្យ សម្បត្តិ មក ស៊ី អត់ ឃ្លាន ជាមួយ បង ! ព្រោះ តែ បេះ ដូង បេះ ដូង នេះ នែ៎! បងដឹង ដែរទេ?
-កាណាន ងាក មុខ ផាំង មករក ផានី
កាណានៈ តែ ពេ ល នេះ អូន ប្រហែល កំពុង ស្តា្យក្រោយ ហើយ!
-ស្វាង ស្រមៃ កាណាន ដក ដង្ហើម ធំ(សម្លេង ឮពីអារម្មណ៍)
កាណានៈ កូន កំពុង ដើរ លើ ផ្លូវ ចាស់ របស់ ពុក ហើយ! ថ្ងៃ ក្រោយ ចង់ ស្តាយ ក៏ ហួស ពេល ដែរ!
-ណារ៉ា កំពុង ក្តាប់ ដៃ ដាល់ ទៅមុខ ទាត់ មក បង្វិល ខ្លួន លោត ទាត់ ម្តង ២ជើង ផ្ទួនៗ
-រូប ថត ណារ៉ា ដាល់ ផ្តួល គូ ប្រកួត នៅ លើសង្វៀន ប្រដាល់ ច្រើន សន្លឹក ត្រូវ គេ បោះ ម្តង មួយ ៗ ទៅ លើ តុ សាឡុង មាន គូ ប្រកួត បរទេស ផង
-ថៅ កែ ហុង ទុក ពុក មាត់ ស្រមូម កំពុង មើល រូប ថត ណារ៉ាជាមួយ ជំនិត ការពារ ខ្លួន ២នាក់ ក្នុង បន្ទប់ កញ្ចក់ ក្នុង ភូមិ គ្រឹះ ដ៏ ធំ មួយ
-ថៅ កែ ហុង ញញឹមងក់ ក្បាល តិចៗ លើក រូប ថត មួយ សន្លឹក ឡើង យឺតៗ
ហុងៈ ល្បិច ប្រដាល់ ខ្ពស់ គ្រាន់ បើ ! យើង ពេញ ចិត្ត ម្នាក់ នេះ ពួក ឯង ត្រូវ ទៅ ទិញ ខ្លួន គេ ឲ្យ បាន សម្រាប់ ល្បែង ភ្នាល់ របស់ យើង។
សេកង់ ទី ៩
ពេល វេលាៈ ពេល យប់
ទីកន្លែងៈ ផ្ទះណារ៉ា
តួសម្តែងៈ ណារ៉ា កាណាន បូព្រឹក្ស
សម្លៀក បំពាក់ៈ ណារ៉ា ខោ អាវ យឺត, កាណាន សារុង អាវ កសន្ទះ, រដ្ឋា ខោអាវ កំប្លេ នៅ ផ្ទះ
-ពេល យប់ ណារ៉ា កំពុង រត់ ជ្រុំ មួយ កន្លែង យកសាច់ ដុំ ជើង នៅ ទីធ្លា មុខ ផ្ទះ
-បូព្រឹក្ស លបៗ អើត មើ ល ទៅបន្ទប់ ឪពុក ឃើញ ឪពុក ដេក លើ គ្រែ ហើយនាង លបៗចេញ ទៅ ក្រៅ លូន ចូឡល តាម ប្រឡោះ របង ឆ្លង ទៅ ផ្ទះ មួយ នៅ ជាប់ របង គ្នានោះ
-ណារ៉ា ក្រឡេក ឃើញ ឈប់ ហាត់ លប ៗទៅ តាម ក្រោយ ប្អូន ដែរ។
សេណារីយោរឿង«អាត់បី»សេកង់ទី៧ ខែ ឧសភា 2, 2008
Posted by ផ្កាយNovels in រៀនធ្វើកុន, សេណារីយោ(នាដកថា).7 comments
សេកង់ទី៧
ពេលវេលាៈ យប់ដដែល
ទីកន្លែងៈ ផ្ទះលីឡា
តួសម្តែងៈ ពិសិដ្ឋ, លីឡា
សម្លៀកបំពាក់ៈ ពិសិដ្ឋខោអាវកំប្លេដំណេក, លីឡាអាវរ៉ូបដំណេក
-យប់ដដែល នៅក្នុងបន្ទប់ដំណេកនៃភូមិគ្រឹះដ៏ទំនើបមួយ លោកសិដ្ឋស្លៀកពាក់ខោអាវដំណេក អង្គុយផ្អែកខ្នងនឹងក្បាលគ្រែដាក់ខ្នើយឱបលើភ្លៅ កំពុងចុចប្រដាប់បញ្ជាប្តូរបុស្ត៍ទូរទស្សន៍មើល។
-នារី ក្មេង ស្អាត ឆើត ឆាយ ម្នាក់ ពាក់ អាវ ដំណេក ចេញ ពីបន្ទប់ ទឹក កំពុង ដោះ ប្រដាប់ ក្តោប សក់ កុំ ឲ្យ ទទឹក ដាក់ នៅ លើ ទូ សម្អាង រួច រលាស់ សក់ ចូល មក អង្គុយ ប្រកៀក លោក សិដ្ឋ ញញឹម ម្ញ៉ិក ម្ញ៉ក់
លីឡាៈ បងមកនៅជាមួយអូនរាល់យប់បែបនេះ លោកស្រីផ្ទះធំមិនខឹងទេអ្ហេះ?
-សិដ្ឋញញឹមស្ងួតងាកមកឱបថើបលីឡា
សិដ្ឋៈ មនុស្សមានកំហុសរាប់មិនអស់ដូចគេនោះ មានសិទ្ធិស្អីមកហួងហែងបង? បងសុខចិត្តរស់នៅ បិទបាំងមុខមាត់រៀងខ្លួនជាង២០ឆ្នាំ ចាត់ទុកថាបងល្អបំផុតហើយ!
-លីឡាផ្តេកក្បាលលើទ្រូងពិសិដ្ឋ
លីឡាៈ បើបងគិតរឿងមុខមាត់យ៉ាងនេះ ពេលណាទើបអូនបានធ្វើជាភរិយាពេញមុខរបស់បងនោះ?
-សិដ្ឋកៀកចង្កេះលីឡា
សិដ្ឋៈ ពេញមុខឬមិនពេញមុខ វាមិនសំខាន់ទេ សំខាន់ត្រង់ថាបេះដូងបងនៅ ជាមួយអ្នកណា?
-លីឡាញញឹមស្រស់ គេឱបគ្នាយ៉ាងណែន សិដ្ឋបបោសអង្អែលលីឡាដោយភាពថ្នាក់ថ្នមរមៀលពេញគ្រែ
-លោកស្រីផានីអង្គុយសិតសក់បង្អូសក្រាសមួយៗសម្លឹងខ្លួនឯងក្នុងកញ្ចក់ទូសម្អាងមុខស្រពោន
-ឃើញរូបភាពភ្លឹបភ្លែត ម្តងឃើញរូបសិដ្ឋកំពុងប្រលែងប្រពន្ធក្មេង ម្តងឃើញផានីអង្គុយចុះយឺតៗលើគ្រែ លូកដៃអង្អែលខ្នើយមួយគូថ្នមៗ ទឹកមុខឈឺចាប់ក្រៀមក្រំ
-ឃើញសិដ្ឋឱបថើបលីឡា ឃើញផានីប្រាសខ្លួនដេកស្រវាទាញខ្នើយឱបមកលើទ្រូង ទឹកភ្នែកហូរស្រក់យឺតៗពីរង្វង់ភ្នែក
សេណារីយោ«រឿងអាត់បី»សេកង់ទី២-៦ ខែ មីនា 27, 2008
Posted by ផ្កាយNovels in រៀនធ្វើកុន, សេណារីយោ(នាដកថា).4 comments
សេកង់ទី២
ពេលវេលាៈ ពេលយប់
ទីកន្លែងៈ ភោជនីយដ្ឋាន, ផ្ទះណារ៉ា
តួសម្តែងៈ លោកពិសិដ្ឋ លោកស្រីផានី ភូមិន្ទ បូ្រព្រឹក្ស អ្នកបម្រើតុ ភ្ញៀវក្នុងហាងច្រើននាក់
សំលៀកបំពាក់ៈ ពិសិដ្ឋ ភូមិន្ទ ខោអាវដៃវែង, បូព្រឹក្សខោជើងវែង អាវយឺតដៃវែង, លោកស្រីផានីអាវសាច់សូត្រកំប្លេ
-ពេលយប់
-នៅភោជនីយដ្ឋានរាត្រីមួយ នៅម្តុំព្រែកលាបដែលមានវង់តន្ត្រី និងអ្នកចម្រៀងច្រៀងកំដរ
-បូព្រឹក្សស្លៀកខោចាស់ ពាក់អាវយឺត ពាក់ខ្សែចងប្រអប់ជ័រដាក់កាសែត និងវីស៊ីឌីចម្រៀងនៅនឹងក ដើរលក់តាមតុភ្ញៀវដែលមកបរិភោគអាហារ
បូព្រឹក្សៈ លោកប្រុសៗជួយទិញវីស៊ីឌីចេញថ្មីទៅ សុទ្ធតែបទពិរោះៗ
-ប្រុសៗកំពុងនាំគ្នាក្លែមផឹកប៊ីយៀ ជល់កែវគ្នាងាកមកញាក់មុខដាក់បូព្រឹក្សរបៀបខិល
ភ្ញៀវៈ ជួយទិញក៏បាន តែដាក់មួយបទសិនមកអាស្រី!
-បូព្រឹក្សច្រៀងគោកមួយវគ្គភ្លាម
-ពួកភ្ញៀវនាំគ្នាទះដៃបន្ទរ
-អ្នកបម្រើតុ លើកម្ហូបមកទើសនឹងបូព្រឹក្សក៏ស្តីឲ្យនាង
អ្នកបម្រើៈ នែ៎នាង! ចង់លក់ចង់ដុរទៅឲ្យផុតៗពីផ្លូវបន្តិចបានទេ? តិចខានបានមកលក់នៅទីនេះទៀត!
-បូព្រឹក្សងក់ក្បាលឱនលំទោន
បូព្រឹក្សៈ សុំទោសបង! សុំទោស…
-នៅតុមួយនៅកន្លែងពិសេស លោកពិសិដ្ឋ លោកស្រីផានី និងកូនប្រុសភូមិន្ទកំពុងនាំគ្នាបរិភោគអាហារ លោកពិសិដ្ឋលូកដួសម្ហូបដាក់ឲ្យភរិយា ញញឹមបន្តិច
ពិសិដ្ឋៈ សាកញ៉ាំជើងទាបន្តិចទៅអូន ឆ្ងាញ់ណាស់!
-លោកស្រីញញឹមដាក់ប្តី
ផានីៈ ច៎ាសអរគុណ!
-ភូមិន្ទកំពុងកាន់កែវភេសជ្ជៈ ដៀងភ្នែកមើលទៅឪពុកម្តាយ ដោយមុខស្ងួតរួចលើកកែវផឹកយឺតៗ
-នៅតុក្បែរនោះមានគ្រួសារមួយមានគ្នា៤,៥នាក់ កំពុងបរិភោគដែរ
-ភរិយាកេះស្វាមី បូញមាត់ទៅតុលោកសិដ្ឋ និយាយតិចៗប្រាប់ប្តី
ភរិយាៈ នោះហ្ន៎បង! លោកពិសិដ្ឋអ្នកជំនួញធំល្បីឈ្មោះ នាំភរិយានិងកូនមកទីនេះដែរ! មើលទៅគ្រួសារគាត់មានសេចក្តីសុខមែនទែន!
-ប្តីញញឹមឆ្លើយ
ប្តីៈ ខាងប្រពន្ធអ្នកមានជាន់ចាស់! ខាងប្តីអ្នកជំនួញលំដាប់ខ្ពស់ទៀត ត្រូវតែមានសេចក្តីសុខ! មានទុក្ខយ៉ាងម៉េចកើតនោះ?
-ផានីប្រឹងស្តាប់ប្តីប្រពន្ធតុជិតនោះនិយាយបន្តិច មុខគាត់ស្ងប់រួចឈ្ងោកដួសបាយ បរិភោគយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់
-បូព្រឹក្សដើរចូលមកពីក្រោយខ្នងលោកស្រីផានី នាងឱនលំទោនដោយគោរព
បូព្រឹក្សៈ លោកស្រីជួយទិញវីស៊ីឌីខ្ញុំទៅ សុទ្ធតែចម្រៀងចេញថ្មីទាំងអស់!
-លោកស្រីផានីងាកមុខមក(ស្កុបយឺតៗ)
-បូព្រឹក្សធ្វើភ្នែកស្លឺធ្លាក់ទឹកមុខ បបូរមាត់នាងញ័រ ដៃដែលកំពុងកាន់វីស៊ីឌីក៏ញ័រ
-ជើងនាងឈានថយក្រោយយ៉ាងលឿន
-ភ្នែកផានីមើលទៅចំប្រជ្រុយនៅចុងភ្នែកខាងស្តាំរបស់បូព្រឹក្ស លោកស្រីប្រែទឹកមុខដូចជាភាំងបន្តិច
ផានីៈ នាង… មានវ៉ុលណាខ្លះ?
-បូព្រឹក្សដើរចេញយ៉ាងលឿនមិនឆ្លើយ។
-លោកសិដ្ឋជ្រួញចិញ្ចើមបន្តិច
ពិសិដ្ឋៈ ក្មេងស្រីនេះខួរក្បាលមិនល្អទេដឹង?
-ភូមិន្ទតាមមើលបូព្រឹក្ស ដែលចេញផុតពីហាងទៅក្រៅតែម្តង
-ផានីមើលទៅបូព្រឹក្សភាំង ទឹកមុខប្រែប្រួល ដូចជាត្រេកអរបន្តិច ស្រងូតស្រងាត់បន្តិច
សេកង់ទី៣
ពេលវេលាៈ យប់ដដែល
ទីកន្លែងៈ មុខភោជនីយដ្ឋាន
តួសម្តែងៈ ណារ៉ា, បូព្រឹក្ស
សម្លៀកបំពាក់ៈ ណារ៉ាខោជើងវែងអាវយឺត, បូព្រឹក្សដូចសេកង់ទី២
-ណារ៉ាអង្គុយចាំប្អូននៅក្រោមសរសរដងគោមមុខហាង ឃើញប្អូនស្រីចេញមកកំពុងគ្រវាសដៃជូតទឹកភ្នែកផង ណារ៉ាបើកភ្នែកធំៗស្ទុះទៅចាប់ស្មាបូព្រឹក្ស
ណារ៉ាៈ មានពួកស្រវឹងលុកលាន់អូនមែនទេ? ប្រាប់មកបងនឹងទៅប្រដៅពួកវា!
-បូព្រឹក្សចាប់ដៃបងជាប់ ទឹកភ្នែករលីងរលោង
បូព្រឹក្សៈ គ្មានអ្នកណាធ្វើអ្វីខ្ញុំទេបង! ខ្ញុំចង់ទៅផ្ទះមិនលក់ទៀតទេ!
-ណារ៉ាមើលមុខបូព្រឹក្សទ្រង់ឆ្ងល់ រួចងក់ក្បាល
សេកង់ទី៤
ពេលវេលាៈ យប់ដដែល
ទីកន្លែងៈ ផ្ទះណារ៉ា
តួសម្តែងៈ ណារ៉ា,បូព្រឹក្ស
សម្លៀកបំពាក់ៈ ដដែលដូចសេកង់៣
-យប់ដដែល បូព្រឹក្សអង្គុយសំកុកនៅលើបង់ថ្មក្រោមដើមឈើធំមុខផ្ទះ ងើបមុខសម្លឹងដួងច័ន្ទមួយចំណិតតូចត្រូវពពកបាំងបិទ រួចបន្ធូរដង្ហើមធំ ដៃកាន់រូបថតកាណាន ផានីនិងកូនៗនៅពីតូចមើល
-ណារ៉ាដើរចូលទៅបន្ទប់ឪពុក ឃើញឪពុកដេកលក់ក៏លាតភួយថ្មមៗដណ្ដប់ឲ្យ រួចដើរចេញមកមុខផ្ទះឃើញបូព្រឹក្សអង្គុយសំកុកមុខស្រពោន
-ណារ៉ាដើរមកច្រត់ដៃលើកៅអីក្រោយខ្នងបូព្រឹក្ស ឈ្ងោកមើលមុខប្អូន
ណារ៉ាៈ មានរឿងអ្វីមិនសប្បាយចិត្ត អូនគួរតែប្រាប់បង! ព្រោះយើងមានតែពីរនាក់បងប្អូនប៉ុណ្ណោះ!
-បូព្រឹក្សងាកមកខ្ទប់ក្បាលនឹងខ្លួនណារ៉ា ទឹកភ្នែករមៀលធ្លាក់ចុះយឺតៗ នាងខាំមាត់លេបទឹកមាត់ទាំងអួលបំពង់ក
បូព្រឹក្សៈ អូនបានជួប… ជួប… នឹងមនុស្សដែលមិនចង់ជួប! គ្រួសារពួកគេមានសុភមង្គលណាស់… ផ្ទុយស្រលះពីយើង… ខ្ញុំនៅចំនាំមុខគាត់នៅក្នុងរូបថតបាន!
-ណារ៉ាក្រសោបស្មាប្អូនយ៉ាងណែនញញឹមស្ងួត ញញឹមរបៀបឈឺចាប់
ណារ៉ាៈ មានប្រាក់មិនប្រាកដថាមានសុភមង្គលទេ អូនជឿបងចុះ!
សេកង់ទី៥
ពេលវេលាៈ យប់ដដែល
ទីកន្លែងៈ មុខផ្ទះផានី
តួសម្តែងៈ ពិសិដ្ឋ ផានី ភូមិន្ទ សូហ្វ័រឡាន
សំលៀកបំពាក់ៈ ដូចសេកង់ទី២
-យប់ដដែល
-ឡានទំនើបរបស់លោកពិសិដ្ឋ បើកមកឈប់នៅមុខទ្វាររបង
-សូហ្វ័ររត់ចុះមកបើកទ្វារឡានឲ្យ លោកស្រីផានីនិងភូមិន្ទចុះពីឡាន លោកពិសិដ្ឋនៅអង្គុយស្ងៀមមិនចុះពីឡានទេ
-ភូមិន្ទងាកមើលមុខឪពុក
ភូមិន្ទៈ លោកប៉ា! ស្អែកនេះកូនត្រូវទទួលសញ្ញាប័ត្របញ្ចប់ការសិក្សា! លោកប៉ាអញ្ចើញទៅ ដែរទេ?
-លោកសិដ្ឋមានទឹកមុខស្មើធេងគ្មានញញឹម
ពិសិដ្ឋៈ ឲ្យម៉ាក់ឯងចូលរួមម្នាក់បានហើយ ប៉ារវល់!
-សូហ្វ័របិទទ្វារឡាន រួចចូលមកបើកឡានដឹកលោកសិដ្ឋចេញទៅ
-លោកស្រីផានីមានទឹកមុខជូរចត់ ភូមិន្ទលូកដៃមកចាប់ក្តោបដៃម្តាយជាប់ ផានីញញឹមស្ងួតដាក់កូន
ផានីៈ មានតែម៉ាក់ម្នាកគ្រប់គ្រាន់ហើយកូន!
សេកង់ទី៦
ពេលវេលាៈ យប់ដដែល
ទីកន្លែងៈ ក្នុងផ្ទះផានី
តួសម្តែងៈ ផានី ភូមិន្ទ យាយផាន បម្រើ២នាក់
សំលៀកបំពាក់ៈ ដូចសេកង់ទី៥, យាយផានសារុងសូត្រ អាវស្តើង
-នៅក្នុងបន្ទប់សាឡុងភូមិគ្រឹះដ៏ធំ
-លោកយាយផានទម្រេតខ្លួនលើក្តារងឿ នាងបម្រើ២នាក់កំពុងគក់ច្របាច់គាត់
-អ៊ំមេដោះកំពុងរៀបថូផ្កាដាក់លើតុក្បែរនោះ
-ផានីនិងភូមិន្ទដើរចូឡមកដល់ លោកយាយងើបអង្គុយត្រង់ខ្លួន មើលមុខកូនស្រីមុខស្មើ
ផានៈ សិដ្ឋហួសផ្ទះទៀតហើយមែនទេ?
-ផានីចូលមកអង្គុយនៅកៅអីសាឡុង
ផានីៈ ច៎ាស! គាត់មានធុរៈណាម៉ាក់!
-យាយផានជ្រួញចិញ្ចើមបន្តិច
ផានៈ មានធុរៈយ៉ាងណាក៏ត្រូវទៅជួយលើកទឹកចិត្តកូនបានដែរ! ជាឪរបៀបម៉េចហ្នឹង?
-ភូមិន្ទញញឹមស្ងួត
ភូមិន្ទៈ ខ្ញុំធ្លាប់ទៅហើយលោកយាយ! ពេលខ្លះខ្ញុំភ្លេចស្មានថា ខ្លួនគ្មានឪពុកទៀតផង!
-ភូមិន្ទដើរទៅបន្ទប់ជាន់លើទាំងមុខស្ងួតស្ងប់
-ផានីតាមមើលកូនភាំង រួចឈ្ងោកមុខសន្សឹមៗ
-យាយផាននិងមេដោះធ្លាក់ទឹកមុខ ដកដង្ហើមធំងាកមើលមុខគ្នា
ឈុតខ្លះៗនៅក្នុងរឿង
សូមរង់ចាំអានសេកង់ក្នុងវគ្គបន្តទៀត!
សេណារីយោរឿង«អាត់បី»សេកង់ទី១ ខែ មីនា 16, 2008
Posted by ផ្កាយNovels in រៀនធ្វើកុន, សេណារីយោ(នាដកថា).8 comments
ដើម្បីបង្កភាពងាយស្រួល ដល់ប្រិយមិត្តទាំងឡាយ ដែលចង់ក្លាយខ្លួនជាអ្នកនិពន្ធភាពយន្ត(screen writer) ខ្ញុំសូមលើកយកសេណារីយោរឿង «អាត់បី» ដែលជាស្នាដៃនិពន្ធ របស់អ្នកស្រីម៉ៅសំណាងហៅ«ទន្សាយ» មកបង្ហាញជូនជាគំរូម្តងមួយសេកង់ៗ ដោយមានភ្ជាប់មកជាមួយនូវ ឈុតឆាកភាពយន្តខ្លីៗក្នុងសេកង់នីមួយៗផង។
ការសរសេរសេណារីយោកុន(screenplay)របស់អ្នកនិពន្ធខ្មែរ មិនមានក្បួនខ្នាតអ្វីឲ្យជាក់លាក់នោះទេ គឺគេសរសេរយ៉ាងណាឲ្យតែអ្នកដឹកនាំរឿង និងអ្នកសម្តែង អានបាន ងាយយល់គឺវាបានទៅហើយ។ ជាធម្មតាគេសង្កេតឃើញថា នៅផ្នែកខាងលើនៃសេកង់នីមួយៗ(sequence) តែងមានសរសេរបញ្ជាក់ពីពេលវេលា ទីកន្លែង តួសម្តែង និងសំលៀកបំពាក់របស់តួ។ ហើយផ្ទៃរឿងក្នុងសេកង់នីមួយៗ មានបែងចែកជាបីតារាង ដោយតារាងទីមួយនិយាយពី សកម្មភាពរបស់តួ ប្លង់កាមេរ៉ា(ប្លង់ទូទៅ ប្លង់សំណុំ ប្លង់មធ្យម ប្លង់អាសេទិច ប្លង់ធំ…) ចលនាកាមេរ៉ា(ស្កុប ច្បាស់ ព្រាល ឬរូបភាពស្រមៃ)។ តារាងទីពីរបង្ហាញពីឈ្មោះតួអង្គ និងតារាងទីបីជាសម្តីឆ្លើយឆ្លងរបស់តួអង្គ។
ដូច្នេះដោយមានការពិបាកក្នុងការគូសតារាង តាមសំណៅដើមរបស់អ្នកនិពន្ធ ខ្ញុំសូមធ្វើការកែប្រែដោយត្រលប់មកសរសេររៀងលំដាប់ចុះក្រោមវិញ គឺផ្នែកទី១ជាសកម្មភាពតួអង្គ ផ្តើមសរសេរដោយរជ្ជុសញ្ញា(-) ផ្នែកទី២ឈ្មោះតួអង្គ(សរសេរជាឈ្មោះអក្សរដិត) និងផ្នែកទី៣ជាសម្តីតួអង្គ ដោយសរសេរបន្តភ្ជាប់ពីឈ្មោះតួអង្គតែម្តង។
សេកង់ទី១
ពេលវេលាៈ ពេលល្ងាច
ទីកន្លែងៈ ផ្ទះណារ៉ា
តួសម្តែងៈ ណារ៉ា បូព្រឹក្ស កាណាន ផានី ភ្ញៀវក្នុងហាងច្រើននាក់ អ្នកមើលប្រដាល់
សំលៀកបំពាក់ៈ ណារ៉ាខោខ្លីខ្លួនទទេ កាណានសារុងក្រឡាអាវយឺត បូព្រឹក្សខោអាវកំភ្លេនៅផ្ទះ ផានីអាវយឺតសំពត់មីនីខ្លី
-ណារ៉ាកំពុងខាំមាត់ដាល់បាវខ្សាច់នៅក្រោយផ្ទះ មួយដៃហើយមួយដៃទៀត
-ដៃណារ៉ាបែកឈាមរឹមៗ
-ដៃដាល់បាវខ្សាច់បណ្តើរ លេចរូបភាពស្រមៃបណ្តើរ
-នៅលើសៃវៀនប្រដាល់ កាណានឪពុកណារ៉ានៅពីក្មេង ត្រូវគូប្រកួតទាត់ប៉ើងទៅលើខ្សែរេញរមៀលធ្លាក់ទៅក្រោម ចុករមួលខ្លួនមានឈាមតាមមាត់(ឃើញរូបភាពភ្លឹបភ្លែតៗ)
-កាណានត្រូវគេដាក់លើប្រង់កា សែងរត់ចេញពីកន្លែងប្រដាល់
-ផានីកំពុងច្រៀងបញ្ចប់ រួចចុះពីលើឆាកចម្រៀង មកអង្គុយកំដរភ្ញៀវ
-ភ្ញៀវ៤,៥នាក់នៅតុសុទ្ធតែមានកៀកនារីកំដរមួយម្នាក់ ភ្ញៀវម្នាក់ដែលអង្គុយជាប់ផានី លើកស្រាចាប់បង្ខំឲ្យនាងផឹក
-នាងគ្រវីក្បាលរាដៃ តែភ្ញៀវចាប់បញ្រ្ចកនាង ក្រពប់ស្រាពេញខ្លួន
-ណារ៉ានៅតូចអាយុ៦,៧ឆ្នាំ កំពុងពរប្អូនស្រីអាយុមួយខួប លួងរលាក់កុំឲ្យយំ
-ណារ៉ាដាក់ប្អូនលើគ្រែឬស្សី រត់ទៅ ឆុងទឹកដោះគោ បូព្រឹក្សវារធ្លាក់ពីលើគ្រែស្រែកយំយ៉ាងខ្លាំង ណារ៉ាទម្លាក់ដប់ទឹកដោះគោស្ទុះមក
-កាណានមានមុខជាំហើម ដើរទប់ខ្លួនចូលមកក្នុងផ្ទះយឺតៗ
-ឃើញកូនធ្លាក់យំឡើងគាំង ស្ទុះទៅលើកបីកូនឡើងឱបជាប់នឹងទ្រូង
-ឡានតូចមួយបើកមកឈប់មុខផ្ទះ បុរសម្នាក់ចុះមកបើកឡានឲ្យផានីចុះមក សក់នាងរញ៉េរញ៉ៃអាវដាច់ឡេវខាងលើ ដើរយកដៃខ្ទប់ ដំណើរទន់របៀបស្រវឹងចូលមកក្នុងផ្ទះ
-កាណានដៃម្ខាងពកូនកំពុងយំ ដៃម្ខាងរើខោអាវនាងពីក្នុងទូ បោះបោកមកលើផានី មុខខឹងញ័រទទ្រើក
-ណារ៉ាឱបជើងឪពុកយំ
-ផានីក៏យំប្រមូលខោអាវ ដាក់ក្នុងកាបូបខោអាវ
-ណារ៉ារត់មកឱបម្តាយ
-ផានីបេះដៃណារ៉ាចេញ ស្ពាយកាបូបចេញទៅ(ស្កុបយឺតៗ)
-បូព្រឹក្សស្រែកយំយ៉ាងខ្លាំង
-កាណានឱបកូនស្រក់ទឹកភ្នែក ណារ៉ាអុកបង្គុយលើដីយំ
-ជើងរបស់ណារ៉ាហក់ធ្លោ ទៅធាក់ចំបាវខ្សាច់រយះធ្លាយខ្សាច់បាវ
-បូព្រឹក្សរុញរទេះដែលមានឪពុកអង្គុយលើ ចេញមករកកន្លែងណារ៉ាហាត់ របៀបស្ទាក់ស្ទើរ
បូព្រឹក្ស៖ បងរ៉ា!
-ណារ៉ាងាកមកឃើញឪពុកធ្វើមុខមាំដាក់ គេឈ្ងោកមុខជ្រប់ ទម្លាក់ដៃដែលកំពុងផ្គងចុះនិយាយតិចៗ
ណារ៉ា៖ ពុក!….
-ណានជ្រួញចិញ្ចើម(វ័យចំនាស់ទុកពុកមាត់)
ណាន៖ ពុកមិនឲ្យឯងហាត់ប្រដាល់! ឯងហ៊ានប្រឆាំងនឹងពុកមែនទេ?
-ណារ៉ាដើរមកឈរទល់មុខឪពុកសម្រូតខ្លួនលុតជង្គង់យឺតៗចាប់លើកដៃឪពុកដាក់លើក្បាល
-ទឹកភ្នែករលីងរលោងដក់ក្នុងកែវភ្នែក
ណារ៉ា៖ ពុក! ឲ្យកូនសុំទោស! កូនមានឈាមជាអ្នកប្រដាល់ទៅហើយ! កូនចង់ប្រែក្លាយខ្លួនឲ្យទៅ ជាអ្វីក៏មិនបានដែរ…
-ណានសម្លឹងមុខកូនដោយទឹកមុខសោកសៅរយចគ្រវីក្បាលតិចៗ(និយាយបណ្តើរក្អកបណ្តើរ)
ណាន៖ ណារ៉ាឯងរឹងរូសដូចពុកកាលនៅពីក្មេងអ៊ីចឹង! កិត្តិយសប្រៀបដូចផ្សែងរសាត់! ឃើញតែមួយភ្លែតរួចក៏រលាយបាត់ទៅ! ហើយជីវិតយើងនឹងគ្មានសេសសល់អ្វីឡើយ! សូម្បីតែសុភមង្គលក្នុងគ្រួសារ!
-ណារ៉ានិងបូព្រឹក្សសម្លឹងមុខគ្នាស្រងូតស្រងាត់
-ណារ៉ាដកដង្ហើមធំក្តោបដៃឪពុកយ៉ាងណែន
ណារ៉ា៖ ពុក! កិត្តិយសជាផ្សែងមិនស្ថិតស្ថេរមែន! ប៉ុន្តែជាមោទនភាពរបស់កូនប្រុស! កូននឹងដណ្តើមកេរ្តិ៍ឈ្មោះពុកមកវិញឲ្យបាន! ខ្ញុំមានឈាមពុកពេញខ្លួនទៅហើយ! ពុកកុំកែប្រែខ្ញុំឲ្យទៅ ជាមនុស្សផ្សេងអី!
-ណានសម្លឹងមុខកូនយ៉ាងមុតរួចគ្រវីក្បាលតិចៗរបៀបហួសចិត្ត។
ខ្ញុំគិតថានឹងដាក់ឈុតភាពយន្តនេះ ឲ្យមើលតាមសេកង់នីមួយៗ តែដោយគេកាត់ច្រើនពេក ទើបពិបាកនឹងមើលយល់ថាវានៅក្នុងសេកង់ទៅប៉ុន្មាន? ដូច្នេះសូមមើល និងស្វែងយល់ដោយខ្លួនឯងចុះ បើឆ្ងល់ចាំសួរទៀត…
ឈុតភាពយន្តនេះស្ថិតនៅក្នុងសេកង់ទី៩,១០…(គឺអ្នកដែលដាក់ក្នុងyoutubeកាត់ចេញ, ធាតុពិតត្រូវស្ថិតក្នុងសេកង់ទី១)
សូមរង់ចាំអាននិងស្វែងយល់ក្នុងសេកង់ទី២បន្តទៀត!!!
