jump to navigation

មិនគ្រប់​ប្រាំ! ខែ កក្កដា 20, 2009

Posted by ផ្កាយ​Novels in ខ្ញុំ​គឺ​ខ្ញុំ​, ប្រលោមលោក, សៀវភៅផ្សេងៗ, សៀវភៅល្អៗ, អ្នកនិពន្ធបរទេស.
10 comments

Minkrob5

«មិន​គ្រប់ប្រាំ» គឺ​ជា​ចំណង​ជើងរឿង​ជប៉ុន​បែបស្វ័យ​ជីវប្រវត្តិ​មួយ របស់​អ្នក​និពន្ធអូតូតៈកិ ហ៊ីរ៉ូតៈដៈ​ (Ototake Hirotada)។ រឿង​នេះ​មាន​ភាព​ល្បីល្បាញ​ណាស់​នៅប្រទេស​ជប៉ុន ហើយ​ត្រូវ​បានបក​ប្រែ​ជាច្រើន​ភាសា។ សៀវភៅ​ដែល​ខ្ញុំ​ជួប​ប្រទះហើយ​បានអាន​ខ្លះៗ​ហើយ​នោះ គឺ​មាន​ច្បាប់​ជា​ភាសាថៃ​និងភាសាលាវ។ មិន​ដឹង​ថា សៀវភៅ​នេះ​មាន​បក​ប្រែ​ហើយ​ឬនៅ​ជាភាសាខ្មែរ?

រូប​រាង​ស្រស់​សង្ហាណាស់ ហេតុ​អី្វ​មិន​គ្រប់ប្រាំ? តាម​ជំនឿ​របស់​ជនជាតិ​ជប៉ុន​ រូប​រាងសម្បទា​សម​ប្រកប​គ្រប់​លក្ខណៈ​របស់មនុស្ស​ម្នាក់​ ត្រូវ​មាន​អវយវៈគ្រប់​ប្រាំ​គឺ ក្បាល ក ដង​ខ្លួន ដៃ​ និងជើង។ ចុះ​អ្នក​និពន្ធ​ដ៏​សង្ហា​ម្នាក់​នេះ មាន​ចំណុច​ខ្វះ​ខាត​ត្រង់​ណា ដែល​នាំ​ឲ្យ​មិ​នគ្រប់ប្រាំ?

ឃើញ​ត្រឹម​តែ​រូប​ថត​កុំ​ទាន់​ប្រញាប់​សន្និដ្ឋាន។ តាម​ពិត​បុរស​ម្នាក់​នេះ​ មាន​តែ​ក្បាល​និង​ដង​ខ្លួន​ប៉ុណ្ណោះ គ្មានដៃ​គ្មាន​ជើង​អីទេ។ អូតូតាកិ ជាមនុស្ស​ម្នាក់​ដែលពិការ​តាំង​ពី​នៅក្នុង​ផ្ទៃ​ម្តាយ​ម្ល៉េះ តែ​ទោះយ៉ាង​នេះក្តី ក៏គេ​នៅមាន​សមត្ថភាព​រៀន​ និង​ក្លាយ​ជាអ្នក​និពន្ធ​ម្នាក់ដ៏ល្បីល្បាញ​បាន។ តាម​រឿង​ដែលអូតូតាកិសរសេរ គេ​ជាមនុស្ស​អំនួត​ខ្លាំងណាស់!

គេ​គ្មានដៃគ្មាន​ជើង​ តែ​គេ​នៅហ៊ាន​ក្លាហាន​តតាំង​​ជាមួយ​មិត្ត​ភក្តិ​របស់​ខ្លួន។ ពេល​គេ​ឈ្លោះ​ជាមួយ​មិត្ត​ភក្តិ គេ​ហក់​លោត​ដូច​ដុំ​បាល់​ទៅរុញ​តុ​ដែល​មិត្ត​ខ្លួន​ឈរ​​ឲ្យ​ដួល។ គេ​គ្មាន​ដៃ​ជើង តែ​គេ​ប្រើ​មាត់​ខាំ​ឲ្យ​គូសត្រូវ​ស្រែកយំសុំ​ចុះចាញ់​បាន។

គេ​គ្មាន​ដៃ​គ្មាន​ជើង តែគេ​បបួល​មិត្ត​ភក្តិ​លេង​បាល់​ទាត់ បាល់​បោះ និង​លោត​អន្ទាក់។ គេ​ជា​មនុស្ស​អំនួត​ណាស់! ដោយ​សារ​តែ​ភាព​អំនួត​របស់គេ ទើប​គេ​មិន​ដែលចាញ់​នរណា ព្រោះបើ​អួត​ហើយ ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​ឲ្យ​បាន។ ដោយ​សារ​តែគេ​ពូកែ​អួត​ទើប​គេ​មាន​ថ្ងៃនេះ!

និយាយ​ពីសៀវភៅ​នេះ​ ច្បាប់​ភាសា​ថៃ​ខ្ញុំ​ខ្ចី​ពី​បណ្ណាល័យ​ ឯ​ច្បាប់​ភាសា​លាវ​ខ្ញុំ​ទិញ​មួយ​ឆ្នាំ​ជាង​ហើយ! គឺ​ទិញ​នៅ​ថ្ងៃទី១៦ខែមិថុនា២០០៨ បើ​គិត​មក​ដល់​ថ្ងៃ​នេះ​ គឺ១ឆ្នាំ​១ខែ​៤ថ្ងៃ​ហើយ តែ​ខ្ញុំ​នៅ​មិន​ទាន់​អាន​ចប់​សោះ! គឺ​ទិញ​យក​មក​ទុក​ចោល ទើប​តែ​មាន​ពេល​អាន​ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ​មុន​នេះឯង។ ;)

ធ្វើ​ជា​អ្នក​និពន្ធគឺ​មិន​ត្រូវ​មើល​រំលង​សៀវភៅ​ល្អៗ ឬសៀវភៅ​ដែលគេ​ល្បី​គ្រប់គ្នាទូទាំង​ពិភព​លោក​​នោះទេ ព្រោះ​ក្រៅ​ពីផ្តល់​ចំណេះដឹងនិងបទពិសោធន៍ល្អៗ​ដល់​យើងហើយ គឺ​នៅ​ផ្តល់​មុខ​មាត់​និងកិត្តិយស​ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​និពន្ធ​គ្នាឯង​ទៀត​ផង។

ហេតុ​អីបាន​ជាខ្ញុំ​ថាដូច្នេះ? ព្រោះគ្រប់ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ជួប​អ្នក​និពន្ធ​ទាំង​ខ្មែរ​ទាំង​បរទេស​ គេ​តែង​និយាយគ្នាអំពីឈ្មោះសៀវភៅ​និង​ឈ្មោះអ្នក​និពន្ធ​ដែល​ល្បី​ៗ ហើយ​ដែលអ្នកអាន-អ្នក​និពន្ធ​ភាគ​ច្រើន​ស្គាល់។ ដូច​ជាអ្នក​និពន្ធ​ខ្លះ​សួរ​ថា ធ្លាប់​អាន​រឿងរបស់​អ្នក​និពន្ធ​អង់គ្លេសរូប​នេះ បារាំង​រូប​នោះ ជប៉ុន ឥណ្ឌា រូស្សី ឬអាមេរិច… រូបនេះ​រូប​​នោះទេ? បើ​អត់​ស្គាល់​សោះ ពិត​ជាបាក់​មុខ​កណ្តាល​ចំនោម​គេ​ហើយ!

ឆ្លៀត​ឱកាស​នេះ​ សុំ​ប្រាប់​ពីឈ្មោះអ្នក​និពន្ធ​ទាំង​ខ្មែរ​និង​បរទេស ដែលខ្ញុំ​ចូលចិត្ត​អាន​និង​ស្រឡាញ់​​បែប​បទការ​សរសេរ​របស់​ពួកគាត់​ម្តង… ក្រែង​លោ​មាន​អ្នក​ណាពេញ​ចិត្ត​អ្នក​និពន្ធ​តែមួយ​ដូ​ច​ខ្ញុំ​ដែរ^^ ៖

អ្នក​និពន្ធ​ខ្មែរ៖ លោក នូ ហាច។

អ្នក​និពន្ធអង់គ្លេស៖ លោក ជែនប្រោន(Emily Jane Bronte)

អ្នក​និពន្ធជប៉ុន៖ លោក អូតស៊ឹអ៊ិជិ (Otsuichi​​​) ឬឈ្មោះពិត Hirotaka Adachi (安達 寛高,)

អ្នក​និពន្ធថៃ៖ លោក ស្រ៊ីប៊ូរះផា(ศรีบูรพา) ឬឈ្មោះពិត កុលាប សាយប្រតិដ្ឋ(กุหลาบ สายประดิษฐ์)

អ្នក​និពន្ធលាវ៖ គ្មាន​(បែប​មិន​ទាន់​កើត​ទេដឹង!)​​ :P !

«ស្ហេកស្ពៀរ»អ្នកនិពន្ធល្បីជាងគេគ្រប់កាលសម័យ ខែ មករា 21, 2008

Posted by ផ្កាយ​Novels in អ្នកនិពន្ធ, អ្នកនិពន្ធបរទេស.
2 comments

shakespeare.png romeojuliet.png

វិល្លីយ៉ាម ស្ហេកស្ពៀរ(William Shakespeare) កើតពីគ្រួសារអ្នកជំនួញនៅ ស្ត្រាតហ្វ័រដ៍អាវ៉ុន
ប្រទេសអង់គ្លេស​ នៅឆ្នាំ១៥៦៤, ស្លាប់នៅឆ្នាំ១៦១៦។ស្ហេកស្ពៀររៀបការប្រពន្ធនៅអាយុ១៩ឆ្នាំ រួច
ចាកចេញពីគ្រួសារទៅដើរតួ(ដំបូងជាតួរាយរង) នៅក្នុងក្រុមល្ខោនឈ្មោះហ្គ្លោប(Globe)…។
បន្ទាប់មកស្ហេកស្ពៀរក៏ក្លាយទៅជាអ្នកនិពន្ធដ៏ល្បីល្បាញ ព្រមទាំងជាថៅកែរបស់ក្រុមល្ខោនហ្គ្លោប។
កេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់ស្ហេកស្ពៀរ មិនត្រឹមតែល្បីនៅស្រុកអង់គ្លេសសម័យនោះទេ…គឺសុះសាយមកទើស
សព្វថ្ងៃ ដែលរយៈពេល៤ទស្សវត្សបានកន្លងផុតមកហើយនេះ។

អ្នកខ្លះហ៊ាននិយាយថា…​ ស្ហេកស្ពៀរ ជាអ្នកនិពន្ធខាងសោកនាដកម្ម ល្បីល្បាញជាងគេ នៅក្នុង
លោក​ គ្រប់កាលសម័យ គឺសៀវភៅរបស់ស្ហេកស្ពៀរនេះ ដែលត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយច្រើនជាងគេ
បំផុត បន្ទាប់ពីគម្ពីរប៊ីបរបស់យេស៊ូគ្រីស្ត… ឈ្នះរហូតសៀវភៅរបស់កាលម៉ាក របស់ឡេនីន ឬក៏
ម៉ៅសេទុងទៅទៀត ដែលជាសៀវភៅឃោសនាសម្រាប់ចែកទទេផង។

មានអ្នកនិពន្ធល្បីល្បាញធំៗ​ ច្រើនណាស់ដែលសរសេរអំពីតណ្ហារបើករបាញ តាមរបៀបស្ហេកស្ពៀរតួយ៉ាង
ដូចជា រ៉ាស៊ីន(Racine), មុស្សេត៍(Musset)។ល។ នរណាមួយដែលមិននិយាយពីស្ហេកស្ពៀរ ដោយ
ស្ងើចសរសើរ??? តើមានអ្នកនិពន្ធណាមួយ ដែលងាចសរសេររឿងប្លែកៗ… ទូលទូលាយបានដូចស្ហេក
ស្ពៀរ…? រហូតដល់មានអ្នកខ្លះមិនជឿថាមនុស្សតែម្នាក់ អាចសរសេរដូច្នេះបាន…រហូតដល់អ្នកទាំងនោះ
លែងជឿថា ស្ហេកស្ពៀរជាអ្នកនិពន្ធសៀវភៅរបស់ខ្លួនឯងផង… ដោយសំអាងថា មានអ្នកណាឯទៀតជា
ច្រើនជួយសរសេរ។

ក្នុងរឿងសោកនាដកម្ម គ្មាននរណាចេះជាងស្ហេកស្ពៀរទេ ខាងយកតណ្ហាដ៏ភ្លើតភ្លើនបំផុតមកលាយឡំគ្នា
ជាមួយអត្ថន័យ ដ៏ជាប់លាប់បំផុតដូច្នេះដែរ…
**សៀវភៅដ៏ល្បីល្បាញជាងគេបំផុតរបស់ស្ហេកស្ពៀរ មានឈ្មោះថា «រ៉ូមេអូនិងស៊ុលីយែត» (Romeo
and Juliette), អូថែឡូ(Othello), ម៉ាក់បេត(Macbeth), ហាមឡេត(Hamlet)។ល។

នគរធំ