​អ្នកនិពន្ធវ័យក្មេង

  (វគ្គបញ្ចប់)       

      …..មួយស្របក់ក្រោយមក   ក៏លេចមុខស្រីពៅដឹកដៃសាក្សីនោះមកវិញមែន។

គេគឹជាកុមារាដ៏តូចដែលត្រូវជាកូនចៅអ្នកជិតខាងផ្ទះមីងសួននោះ។

     មីងសួនសួរទៅអាប្រុសថា៖

-អាប្រុស!  ឯងដឹងថាតើអាណារំលោភនាងលក្ខណ៍មែនទេ?         

     អាប្រុសឆ្លើយទាំងក្លាហានថា៖

-បាទអ៊ំ!

-អ៊ីចឹងឯងរៀបរាប់ឲ្យអស់!   កុំខ្លាចអី ចាំអ៊ំឲ្យស្ករគ្រាប់ស៊ី។         

     លឺថាបានស្ករគ្រាប់ផង   អាប្រុសក៏រៀបរាប់ដំណើររឿងដែលវាដឹងដូចតទៅ៖

-ថ្ងៃនោះពេលរសៀលជិតល្ងាច…. ខ្វះតែបន្តិចល្ងាចហើយ…

ខ្ញុំកំពុងតែបទជើងតូចខាងក្រោយផ្ទះខ្ញុំ   ស្រាប់តែលឺសំឡេងនាងលក្ខណ៍ស្រែក

ខ្លាំងមែនទែន   រួចខ្ញុំក៏ដើរទៅមើលក៏បានឃើញនាងលក្ខណ៍ត្រូវគេដេញពេញ

តែព្រៃចេក   ហើយក្រោយមកនាងលក្ខណ៍ក៏រត់ហត់… ដល់ពេលរត់លែងរួច 

ហើយក៏ត្រូវ… ខ្ញុំអត់ចេះនិយាយតទៀតទេ   ព្រោះខ្ញុំនៅក្មេងពេក!         

     មីងសួនក្រោកឈរព្រឺស   ឯមុខគាត់ឡើងពណ៌ក្រហមរួចស្រែកសួរអាប្រុសថា៖

-អាណា?  អាណាចាប់រំលោភនាងលក្ខណ៏?   ឯងចំណាំមុខវាបានទេ? បើឯងចំណាំមិនបាន  អត់បានស្ករគ្រាប់ទេ!         

     អាប្រុសឆ្លើយភ្លាម៖

-ចាំបានច្បាស់ក្រឡែតអ៊ំ!

-អាណា? ប្រាប់មក!   ឈឺចិត្តណាស់ត្រូវតែប្តឹងប៉ូលីសឲ្យចាប់វា!         

     ពោលចប់   មីងសួនអោនត្រចៀកឲ្យអាប្រុសខ្សឹបប្រាប់៖

-អ្នកដែលចាប់រំលោភនាងលក្ខណ៍គឺ​… ឪពុកបង្កើតរបស់វា!!!         

     មីងសួនខឹងទធាក់ជើង៖

-ហ៊ឹស! ឪពុករំលោភកូន!!!  អាសត្វតិរច្ឆាន!!!  ទោះជាខ្លាសាហាវ

យ៉ាងណាក៏មិនស៊ីកូនឯងដែរ!   អាប្រុស! ឯងច្បាស់ហើយអេះ

បានហ៊ាននិយាយ?

-ច្បាស់ហើយអ៊ំ!  ហើយនាងលក្ខណ៍និងឪពុករបស់វាមិនមែនជាខ្លាឯណា?…  

ឥឡូវអ៊ំឲ្យស្ករគ្រាប់ខ្ញុំមក!   ខ្ញុំប្រញាប់ទៅផ្ទះវិញ ខ្លាចម៉ែជេរ។ ហើយអ៊ំកុំប្រាប់

រឿងខ្ញុំធ្វើសាក្សីនេះ   ឲ្យម៉ែខ្ញុំដឹងឲ្យសោះ   កុំឲ្យម៉ែគាត់ថាខ្ញុំនៅតូចចេះដឹងរឿង

ចាប់រំលោភ!

-ណេះ!​ យកលុយទៅទិញស្ករគ្រាប់ខ្លួនឯងទៅ!

     អាប្រុសបានលុយក៏រត់ចេញទៅបាត់    រីឯមីងសួនក៏ងាកទៅត្អូញដាក់

កូនប្រុសស្រីបន្ត៖

     -នាងលក្ខណ៍អើយនាងលក្ខណ៍!   អីក៏អភ័ព្វម្ល៉េះ!   ពោះកាន់តែធំរាល់ថ្ងៃហើយ 

ចាំមើលដល់ពេលកើតកូនមក   កូនសួររកឪពុក  មិនដឹងជាឆ្លើយប្រាប់កូនថាម៉េចទេ!  

     ចរិយាក៏បន្លឺលួងលោមម្តាយក្មេក៖

-កាត់ចិត្តទៅម៉ែ!   វាប្រហែលជាកម្មពៀររបស់នាងលក្ខណ៍ទេ!   ស្រីពៅ អូនឯងនាំ

បងទៅមើលនាងលក្ខណ៍បន្តិចមើល   តើវាយ៉ាងម៉េចទៅហើយ?ទៅហើយ?  

     ស្រីពៅនាំផ្លូវបងស្រីថ្លៃទៅមើលនាងលក្ខណ៍បណ្តើរ ពោលបណ្តើរថា៖

-បងអើយនាងលក្ខណ៍ឈឺចិត្តពេក   រាល់ថ្ងៃឃើញតែដេកស្តិ  ទោះជាមាន

សត្វកណ្តុរវារលើខ្លួនក៏មិនទាំងរវល់ផង។         

​​​     លុះពួកគេដើរទៅដល់បន្ទប់មួយ   ស្រីពៅក៏បើកទ្វារបន្ទប់នោះចូលទៅ 

ព្រមដោយសម្តីទាំងពីរនាក់បន្លឺព្រមគ្នា៖

-នាងលក្ខណ៍អើយនាងលក្ខណ៍!…         

     ….???….ពុទ្ធោ!!… នាងលក្ខណ៍គឺជាសត្វឆ្មា!!!   អូ៎យ! ស្មានតែមនុស្សលោកអើយ!…នុះហ្ន៎!…  នាងលក្ខណ៍ឆ្មាសម្បុរបី  រាងតូចស្តើងដេកបើកភ្នែកភ្លឹះៗសម្លឹងម្ចាស់!   ហួសចិត្តហើយ!  

តើប្រុងទៅប្តឹងប៉ូលីសឲ្យចាប់ឪពុករំលោភកូនម្តេចនឹងកើត   បើច្បាប់សត្វតិរច្ឆានតែអ៊ីចឹង!

​​​                                                               ចប់ 

មានចំណាប់អារម្មណ៍យ៉ាងណាដែរ?… សូមបង្ហាញទស្សនៈលោកអ្នកដោយរីករាយចុះ!!!…សូមអរគុណសម្រាប់ការរង់ចាំតាមដានរហូតដល់ចប់!!!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!