Feeds:
ប្រកាស
មតិ

12576278_10207686976507974_553370729_n(1)

ផ្កាយNoVeLs*– ថ្ងៃឈប់សម្រាកជិតចូលមកដល់ទៀតហើយ។ ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនឹងនិយាយបន្តពីការធ្វើដំណើរកម្សាន្តនៅហូជីមិញទាក់ទងនឹងការស្នាក់នៅវិញម្តង។

១. បែបបទផ្សេងៗមុនចាកចេញពីព្រលានយន្តហោះ

ក្រោយពីធ្វើដំណើរជិតមួយម៉ោងតាមយន្តហោះ យើងក៏មកដល់អាកាសយានដ្ឋាន ហូជីមិញ ឬ Tan Son Nhat International Airport។ ពេលចុះពីយន្តហោះរួច ខ្ញុំក៏ដើរតាមស្លាកសញ្ញាប្រាប់ផ្លូវ «Arrival» ទៅកាន់កន្លែងត្រួតពិនិត្យប៉ាស្ព័រ។ ខ្ញុំឈរតម្រង់ជួរនៅទីនេះមួយសន្ទុះ ទម្រាំដល់វេន ហើយក៏ហុចប៉ាស្ព័រទៅឲ្យមន្ត្រីប៉ូលីស។ ចប់ផ្នែកនេះ ខ្ញុំក៏ចុះជណ្តើរយន្តដើម្បីទៅយកវ៉ាលីរបស់ខ្លួនដែលកំពុងវិលតាមខ្សែពាននៅខាងក្រោម។ ពេលយកវ៉ាលីហើយ ប្រសិនបើយើងគ្មានសម្ភារៈ ឬទំនិញដែលត្រូវបង្ហាញដល់ភ្នាក់ងារគយទេ គឺអាចដើរចេញបានតាមច្រកទ្វារពណ៌ខៀវ តែបើមានត្រូវដើរតាមច្រកទ្វារពណ៌ក្រហម ដោយត្រូវស្គែនវ៉ាលី ឬសម្ភារៈរបស់យើងម្តងទៀត ដើម្បីត្រួតពិនិត្យថា មានទំនិញគេចពន្ធ ឬខុសច្បាប់នាំចូលមកក្នុងប្រទេសនេះដែរឬទេ។

Ho 2

២. ការប្តូរប្រាក់ និងទិញស៊ីមកាត

ពេលឆ្លងកាត់ការត្រួតពិនិត្យរួចរាល់ហើយ ខ្ញុំក៏បានចេញមកដល់ខាងក្រៅដែល មានបញ្ជរដូរប្រាក់ កន្លែងលក់ស៊ីមទូរស័ព្ទ និងទូ ATM យ៉ាងច្រើន។ តាមការសង្កេតមើលរបស់ខ្ញុំ អត្រាប្តូរប្រាក់នៅទីនេះគឺថោកជាងអត្រាប្តូរប្រាក់នៅហាងលីហួរស្រុកខ្មែរ ដូច្នេះដើម្បីភាពងាយស្រួល និងអាចចំណេញប្រាក់បានបន្តិចបន្តួចផងនោះ គឺយើងគួរតែដូរមកពីស្រុកខ្មែរឲ្យហើយ។ តែប្រសិនបើយើងភ្លេចដូរ ឬខ្លាចចាយមិនគ្រាន់ យើងអាចដូរបន្ថែមនៅទីនេះបាន ព្រោះអាចមានសុវត្ថិភាពជាងដូរនៅកន្លែងផ្សេងក្នុងក្រុង។ ចំណែកស៊ីមកាតក៏ដូចគ្នា បើមិនចេះភាសាវៀតណាម ឬមានមិត្តភក្តិវៀតណាមជួយទេ គឺគួរតែទិញនៅទីនេះទើបជាការប្រសើរ។ ក្រុមហ៊ុនទូរស័ព្ទផ្សេងៗនៅទីនេះមានដូចជា Vinaphone, Mobifone និង Viettel ដោយក្រុមហ៊ុន Viettel គឺជាក្រុមហ៊ុន Metfone នៅស្រុកខ្មែរនោះឯង។

Ho 3

៣. ការធ្វើដំណើរពីព្រលានទៅក្នុងក្រុង ឬកន្លែងស្នាក់នៅ

ពេលនេះ ខ្ញុំនឹងណែនាំដល់បងប្អូនអំពីវិធីធ្វើដំណើរពីព្រលានយន្តហោះ ទៅកាន់កន្លែងស្នាក់នៅ ឬក្នុងក្រុង ដោយអស់តម្លៃតិច និងមានសុវត្ថិភាព។ កន្លែងស្នាក់នៅដែលពេញនិយមបំផុតក្នុងក្រុងហូជីមិញសម្រាប់អ្នកទេសចរ មកពីជុំវិញពិភពលោក គឺនៅម្តុំទីប្រជុំជនមួយលើដងវិថីផាមង៉ូឡាវ(Pham Ngu Lao) ដ្បិតអីទីនេះគឺជាចំណុចកណ្តាលនៃតំបន់ទេសចរណ៍សំខាន់ៗនៅក្នុងក្រុង។ ជាធម្មតា យើងអាចធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីនោះបានតាមរយៈតាក់ស៊ី ម៉ូតូឌុប និងឡានក្រុង។ ប៉ុន្តែវិធីដែលងាយស្រួល និងមានតម្លៃថោកបំផុតគឺឡានក្រុងលេខ១៥២ ដោយចំណាយប្រាក់ត្រឹមតែ ៥០០០ដុង តែប៉ុណ្ណោះ និងត្រូវថែម៥០០០ដុងបន្ថែមទៀតប្រសិនបើមានវ៉ាលី ឬសម្ភារៈច្រើន។ ជាទូទៅ ពេលយើងដើរចេញពីព្រលានយន្តហោះ យើងនឹងឃើញឡានក្រុងលេខ ១៥២ ចតនៅខាងស្តាំដៃ ឬបើមិនឃើញ គឺរង់ចាំមិនលើសពី១៥នាទីទេ វានឹងមកដល់មិនខាន។ ចំណែកអ្នកដែលធ្វើដំណើរពីភ្នំពេញមកហូជីមិញតាមរថយន្ត គឺមិនបាច់ភ័យព្រួយទេ ព្រោះរថយន្តក្រុងភាគច្រើន នឹងទៅឈប់ចតនៅលើដងវិថីផាមង៉ូឡាវនេះតែម្តង ព្រោះសាខារបស់ក្រុមហ៊ុនឡានក្រុងភាគច្រើនគឺនៅទីនោះដូចជាក្រុមហ៊ុនភ្នំពេញសូរិយា ជាដើម។

Ho 4

៤. ផ្ទះសំណាក់សណ្ឋាគារនៅផាមង៉ូឡាវ

ធ្វើដំណើរប្រមាណ៣០នាទី ក៏មកដល់ចំណតត្រង់រង្វង់មូលជិតផ្សារបេនថាញ់(Ben Thanh Market)។ យើងអាចចុះនៅទីនេះក៏បាន ឬចុះត្រង់ចំណត De Tham ដែលស្ថិតនៅខាងមុខពីរចំណតទៀតក៏បាន សំខាន់យើងត្រូវចេះមើលស្លាកសញ្ញាប្រាប់ផ្លូវ ដើម្បីស្វែងរកផ្លូវឈ្មោះ Pham Ngu Lao ដែលស្ថិតនៅមិនឆ្ងាយពីទីតាំងទាំងពីរនេះប៉ុន្មានទេ។ នៅពេលឃើញផ្លូវ ផាមង៉ូឡាវ យើងអាចដើរលេងៗតាមបណ្តោយដងផ្លូវនេះ ដែលមានផ្ទះសំណាក់ សណ្ឋាគារ ព្រោងព្រាតឲ្យជ្រើសរើសតាមការពេញចិត្ត និងតម្លៃដែលខ្លួនចង់បាន។ មិនថាសណ្ឋាគារណាក៏ដោយ ខ្ញុំសូមធានាថា នៅប្លុកនេះគឺជាជម្រើសល្អបំផុត ព្រោះលោកអ្នកនឹងអាចធ្វើដំណើរកម្សាន្តដោយថ្មើរជើងទៅកាន់តំបន់ទេសចរណ៍ណាមួយនៅក្នុងក្រុងបានយ៉ាងងាយស្រួល ដោយមិនចាំបាច់ជិះម៉ូតូឌុប តាក់ស៊ី ឬក៏ឡានក្រុងនោះទេ។ សណ្ឋាគារតម្លៃថោក សេវាកម្មល្អ ដែលណែនាំដោយអ្នកទេសចរមកពីជុំវិញពិភពលោក ពិសេសអ្នកទេសចរអាស៊ី មានដូចជា៖ Hoang Phi Hotel, Kim Khoi Hotel, Duna Hotel, … ដែលសណ្ឋាគារទាំងនេះ អាចមានបុគ្គលិកទទួលភ្ញៀវដែលចេះនិយាយភាសាខ្មែរបានយ៉ាងច្បាស់ទៀតផង៕


IMG_8990

ផ្កាយNoVeLs*– ហ៊ឺម… ដូច​ជា​បោះ​បង់​ប្លក់​នេះ​យូរ​ពេក​ហើយ ហើយ​ក៏​ខក​ខាន​ការ​សន្យា​របស់​ខ្លួន​យូរ​ដែរ​ហើយ ទាក់​ទង​នឹង​ការ​សរសេរ​ Review ពី​ដំណើរ​កម្សាន្ត​ផ្សេងៗ​។ ថ្ងៃ​នេះ​ ខ្ញុំ​សូម​ត្រឡប់​មក​វិញ​ ជាមួយ​នឹង​ការ​សរសេរ Review ខ្លះៗ​​អំពី​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​កាន់​ហូជីមិញ ឬ​អតីត​ក្រុង​ព្រៃ​នគររបស់ខ្មែរ​។

និយាយ​ទៅ​ ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​កាន់​ក្រុង​មួយ​នេះ​ គឺមិន​មាន​អ្វី​ពិបាក​សោះ​ មិន​ថា​តាម​​យន្ត​ហោះ​ ឬ​រថយន្ត​ គឺ​អាច​និយាយ​ថា​ស្រួល​ជាង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅកាន់​ខេត្ត​ខ្លះ​​នៅ​​ក្នុង​ប្រទេស​ផង​ក៏​ថា​បាន​។ ហេតុ​អ្វី​បាន​ខ្ញុំ​ថា​ដូច្នេះ​? សុំ​ទុក​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​យន្ត​​ហោះមួយ​ឡែក​សិន។​ ​បើយើង​​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​រថយន្ត​​ គឺ​មាន​ក្រុម​ហ៊ុន​រថយន្ត​ក្រុង​ស្ទើរ​តែ​គ្រប់​ច្រក​ល្ហក​ទាំង​អស់​​នៅ​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ​ មិនថា​ក្រុម​ហ៊ុនខ្មែរ​ ឬ​វៀត​ណាម​ទេ​ ហើយ​តម្លៃ​ក៏​ថោក​សមរម្យ​ ចាប់​ពី​៦,៧ដុល្លារ​ ដល់ជាង​១០​ដុល្លារ​ ទៅ​តាម​ប្រភេទ​រថយន្ត​ និង​ភាព​ស្រណុក​ស្រួល​នៃ​សេវាកម្ម​។ ចំណែក​រយៈ​ពេល​នៃការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ក៏​មិន​យូរ ប្រើ​ពេល​ប្រហែល​៥,៦​ម៉ោង​ អាស្រ័យ​លើ​ការ​បើក​លឿន​ ឬ​យឺត និង​មាន​មនុស្ស​ច្រើន​ឬអត់​ពេល​ចុះ​ត្រួត​ពិនិត្យ​ប៉ាស្ព័រ​នៅតាម​​ព្រំដែន។

បើ​និយាយ​ពី​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​យន្ត​ហោះ​វិញ​ កាន់​តែ​ងាយ​ស្រួល​ទៀត​ ព្រោះ​ប្រើ​ពេល​ត្រឹម​តែ​៤៥​នាទី​ក៏​ដល់ ហើយ​ក៏​មិន​បាច់​តម្រង់​ជួរ​ត្រួត​ពិនិត្យ​ប៉ាស្ព័រ​យូរ​ដូច​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​រថយន្ត​ដែរ​។ បញ្ហា​ស្ថិត​នៅ​ត្រង់​តម្លៃ​ គឺ​ថ្លៃ​ជាង​ជិះ​រថយន្ត​ច្រើន​គួរ​សម​ គឺ​បើ​តម្លៃ​ធម្មតា​ប្រមាណ​ជាង​២០០$(ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ទិញ​ក្នុង​តម្លៃ​២២៧$)​ទាំង​ទៅ​ទាំង​មក​។ តែ​បើ​សំណាង​ទិញ​ប៉ះ​ចំ​ពេល​គេ​ប្រូម៉ូស្សិន​ គឺ​អាច​បាន​តម្លៃ​ទាបត្រឹម​ជាង​១០០$​អី​ប៉ុណ្ណោះ​។

ខាងក្រោម​នេះ គឺ​ជាកាលវិភាគ​ដើរ​កម្សាន្ត​រយៈ​ពេល​​ ៤ថ្ងៃ​ ៣​យប់ ដែល​ខ្ញុំ​បាន​​រៀប​ចំ​សម្រាប់​ខ្លួន​ឯង​កាល​ទៅ​ដើរ​លេង​គ្រាមុនជាមួយ​មិត្ត​ភក្តិ​។ សង្ឃឹម​ថា កាល​វិភាគ​នេះ​ អាច​ក្លាយជា​គំរូ​សម្រាប់​ការ​រៀប​ចំ​ដំណើរ​កម្សាន្ត​របស់​បង​ប្អូន​នៅ​ថ្ងៃ​ណា​មួយ​!​😉

IMG_8699

4 Days 3 Nights in Ho Chi Minh City

*Day 1(31 Dec 15):

1.45PM-2PM: PP-HCMC​ (By Flight)

2PM-3PM: Check in hotel and Relax

3PM-5PM: Lunch at Pho 2000 > Ben Thanh Market > The Workshop Coffee > Ho Chi Minh City Hall > Ho Chi Minh Square > Saigon Opera House > General Post Office > Notre Dame Cathedral > Independence Palace > Ho Chi Minh City Museum > Starbucks President Palace/ Loft Cafe(@95 Pasteur, Bến Nghé, Hồ Chí Minh)

5PM-6PM: (Book one day tour with Vietsea Tourist) > Shower and Relax

6PM-7PM: Dinner at Bun Cha Restaurant(Bun Cha 145, 145 Bùi Viện, Quận, 1 Phạm Ngũ Lão)

7PM-Midnight(Countdown): Chill Skybar @AB Tower

*Day 2(01 Jan 16):

6AM-8AM: The Workshop Coffee (3/F p. q. 1, 27 Ngô Đức Kế, Bến Nghé, Hồ Chí Minh)

8AM-7PM: (Vietsea Tourist) Cao Dai Temple > Cu Chi Tunnels (Price: 9o.ooo VND)

***Ask the guide where we can stop nearby Emperor Jade Pagoda (Chua Ngoc Hoang or Phuoc Hai Tu)

 Options:

1. Chùa Chantarangsay

2. Aeon Celadon (If no ONE DAY TOUR)

7PM-8PM: Shower & Relax

8PM-9PM: Dinner @ Nha Hang Ngon and Tour along Pham Ngu Lao Street (Skybar in option)

9PM-Morning: Sleep

*Day 3(02 Jan 16):

7AM-8AM: Starbucks Coffee World

 8AM-8.30AM: Mariamman Hindu Temple

 8.30AM-9AM: Tao Dan Park

 9AM-30AM: Xá Lợi Pagoda

 9.30AM-12PM: Shopping at Diamond Plaza + Movie (or waiting to watch at Bitexco)

 12PM-1PM: Lunch @Lotteria Diamond

 1PM-4PM: Shopping & Movie @BHD Star Cineplex (3rd & 4th Floor Bitexco Financial Tower, ICON 68 Shopping Mall)

4PM-5PM: Sightseeing @49 floors Bitexco Financial Tower – Saigon Skydeck (Arriving half an hour before sunset is ideal – the views are truly incredible.)

 5PM-7PM: Shower & Relax

 7PM-9PM: Dinner > Pham Ngu Lao walking street (Skybar in option)

 9PM-Morning: Sleep

*Day 4(03 Jan 16):

7AM-9AM: Breakfast & Shopping @Ben Thanh Market

9AM-10AM: L’Usine Le Loi (70 Lê Lợi, Bến Thành, Hồ Chí Minh)

10AM-12PM: Relax & Check out

12PM-5PM: Lunch and Shopping in the heart of the city

5PM-8PM: Boarding time @ Tan Son Nhat International Airport


12576278_10207686976507974_553370729_n

ព្រះវិហារកាតូលិក Notre Dame Cathedral ស្ថិត​នៅ​ចំកណ្តាល​បេះដូង​នៃ​ក្រុង​ហូជីមិញ

ផ្កាយNoVeLs*– បច្ចុប្បន្ន​ ទំនោរ​ដើរ​លេង​ក្រៅ​ប្រទេស​​មាន​ការ​កើន​ឡើង​គួរ​ឲ្យ​កត់​សម្គាល់។ មាន​កត្តា​ជាច្រើន​រួម​ចំណែក​ដល់​ការ​កើន​ឡើង​នៃ​ទេស​ចរក្នុង​ស្រុក​​ទៅកាន់​ប្រទេស​ក្រៅ។ ចំពោះ​ខ្ញុំ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​ទៅ​ដើរ​លេង​ក្រៅ​ប្រទេស​ដោយ​សារតែ​សេវា​កម្ម​នៅ​ក្រៅ​​ប្រទេស​ល្អ​ជាង ងាយ​ស្រួល​ជាង មិន​ស្មុគ​ស្មាញ ពិសេស​​មិន​មាន​ការ​តម្លើង​ថ្លៃ​​ក្នុង​ឱកាស​បុណ្យ​ទាន​ម្តង​ៗ មិន​ថា ផ្ទះសំណាក់ សណ្ឋាគារ ចំណី​អាហារ​ ក៏ដូចជា​​មធ្យោបាយ​ធ្វើ​ដំណើរ។

បន្ទាប់​ពីដំណើរ​កម្សាន្ត​ជា​លក្ខណៈ​គ្រួសារ​ទៅ​កាន់​ប្រទេស​ថៃ​ក្នុង​ឱកាស​បុណ្យ​ភ្ជុំ​បិណ្ឌ​ វិស្សមកាល​ចុង​​ឆ្នាំ២០១៥នេះ​ ខ្ញុំ​ក៏សម្រេច​ធ្វើ​ដំណើរ​កម្សាន្ត​ទៅ​កាន់​ក្រុង​ព្រៃ​នគរ ដែល​មនុស្ស​ខ្មែរ​បច្ចុប្ប​ន្ន​នាំ​គ្នា​ហៅពេញ​ៗ​មាត់​ថា ហូជីមិញ ឬ​សៃហ្គន។ ខ្ញុំ​សម្រេច​ចិត្ត​ទៅ​កាន់​អតីតក្រុងខ្មែរ​​មួយ​នេះ​ក៏​ព្រោះ​តែ​ ថ្ងៃ​ឈប់​សម្រាក​តិច ចំណាយ​ក៏​មាន​កំណត់​ ណាមួយ​ចង់​អនុវត្ត​ភាសា​វៀត​ណាម​ដែល​ទើប​តែ​រៀន​ចេះ​បាន​តិច​តួច​ផង​ដែរ។😉

12591936_10207686972467873_748945461_o

ផ្លូវ​មួយ​កណ្តាល​ក្រុងព្រៃនគរ ឬ​ហូជីមិញ។ ទោះ​បី​មាន​អគារខ្ពស់ៗ​លូត​លាស់​ដូច​ផ្សិត តែ​ព្រៃ​ឈើ​នៅ​តែ​ត្រូវ​បាន​អភិរក្ស​យ៉ាង​ល្អ​។

ចាំ​បាន​ថា កាល​នៅ​តូចៗ​ធ្លាប់​ឮ​អ្នក​ជិត​ខាង​និយាយ​គ្នាថា៖ «ថ្ងៃ​នេះ​​ប៉ាវាទៅ​ព្រៃ​នគរ​ គ្មាន​អ្នក​មក​ជួយ​លក់​ទេ។» ខ្លះថា «អូ! ឪអាវ៉ានាំ​ម៉ែ​​ទៅ​មើល​ជំងឺ​នៅ​ព្រៃ​នគរ។» ឬ​ក៏ថា​ «អាទិត្យ​ក្រោយ​ខ្ញុំ​ឡើង​ទៅ​យក​អីវ៉ាន់​នៅ​ព្រៃនគរ​ហើយ ព្រោះ​អស់​អី​លក់​ហើយ!» ជាដើម។ តាម​ឡានក្រុង ឬ​ឡាន​ឈ្នួល​នៅ​សម័យ​នោះ​ ខ្ញុំ​ក៏​ឃើញ​គេ​សរសេរ​ដាក់​បិទ​នឹង​ឡាន​ថា «ភ្នំពេញ-ព្រៃនគរ» «កំពង់ចាម-ព្រៃនគរ» «សួង-ព្រៃនគរ» ជាដើម។ ប៉ុន្តែ​បច្ចុប្បន្ន​ឈ្មោះ «ព្រៃ​នគរ» លែង​មាន​ទៀត​ហើយ! លែង​មាន​អ្នក​ហៅ​ហើយ! លែង​មាន​អ្នក​ស្គាល់​ហើយ! ម្នាក់ៗ​ហៅ​ និង​ស្គាល់តែ «ហូជីមិញ» ឬ «សៃហ្គន» ទៅវិញ។ តាម​ឡានក្រុង ឬ​ឡាន​ឈ្នួល​នានា​ក៏​សរសេរ​តែ «ភ្នំពេញ-ហូជីមិញ​(សៃហ្គន)»… អស់វិញដែរ។ តើ​អនាគតឈ្មោះនេះអាច​នឹង​លែង​មាន​ចារ សូម្បី​តែ​ក្នុង​ក្រាំងប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដែរឬទេ?😥

សៀវភៅ​មគ្គុទ្ទេសក៍ ជំនួយការ​ពិសេស​សម្រាប់​ដំណើរ​កម្សាន្ត​លើក​នេះ។ ;)

សៀវភៅ​មគ្គុទ្ទេសក៍ ជំនួយការ​ពិសេស​សម្រាប់​ដំណើរ​កម្សាន្ត​លើក​នេះ។😉

ឈប់​និយាយ​ពី​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ ងាកមកដំណើរ​កម្សាន្ត​វិញ​ម្តង! ខ្ញុំ​ចូលចិត្ត​ដើរ​លេង​ដោយ​ឯក​ឯង អត់​ចូលចិត្ត​ដើរ​លេង​តាម​ធួរ​ទេ ទោះ​អត់​ធ្លាប់​ស្គាល់​ អត់​ចេះ​ភាសា ព្រោះ​ដើរ​លេង​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​មាន​ឯករាជ្យ​ជាង។ ចង់​ទៅណា​ ដើរ​ទៅ​នោះ! ដៃ​ម្ខាង​កាន់​សៀវភៅ​ ដៃ​ម្ខាង​កាន់ផែន​ទី។ ដើរ​បណ្តើរ​ អាន​បណ្តើរ មើល​ផែន​ទី​បណ្តើរ។ ហ៊ឺម… មាន​សេចក្តីសុខ​អ្វីម្ល៉េះ!😉

សៀវភៅ​ដែល​ខ្ញុំ​អាន​ពេល​ធ្វើ​ដំណើរ​គឺ​ជា​សៀវភៅ​មគ្គុទ្ទេសក៍ ឬ​ជា​សៀវភៅ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដែល​និយាយ​អំពី​ទីកន្លែង​នោះ​។ ធ្វើ​ដំណើរ​បណ្តើរ​អាន​សៀវភៅ​បណ្តើរ​គឺ​ជា​សេចក្តីសុខ​យ៉ាង​ចម្លែក​ ដែល​ពិបាក​នឹង​រក​សេចក្តីសុខ​ឯណា​មក​ប្រដូច​បាន​។ ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​កាន់​ប្រទេស​វៀត​ណាម​លើក​នេះ​ ខ្ញុំ​យក​សៀវភៅ​ចំនួន​២​ក្បាល​ដាក់​តាម​ខ្លួន​។ មួយ​ជា​សៀវភៅ​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​​ជាភាសា​ថៃ​និយាយ​អំពី​ដំណើរ​កម្សាន្ត​ទៅ​កាន់​ប្រទេស​វៀតណាម​ភាគ​ខាងត្បូង មាន​ហូជីមិញ មុយណេ ញ៉ាត្រាង និង​ដាឡាត់។ មួយ​ក្បាល​ទៀត​ជា​សៀវភៅ​ចំណេះ​ដឹង​ទូទៅ​ជា​ភាសា​ខ្មែរ​ដែល​គ្រឹះស្ថាន​បោះ​ពុម្ព​ខ្មែរ​យើង​ប្រែ​ចេញ​ពី​ភាសា​ថៃ​ដែរ។ សៀវភៅ​នេះ​មាន​ចំណង​ជើង​ថា «១០០រឿង​ស្វែង​យល់​អំពី​ប្រទេស​វៀតណាាម»។ ថ្វី​បើ​មិន​បាន​និយាយ​អ្វី​លម្អិត​ពិស្តារ​អំពី​ប្រទេស​នេះ តែ​សៀវភៅ​នេះ​ក៏​ជួយ​យើងឱ្យ​បាន​យល់​ដឹង​អំពីរឿង​រ៉ាវ​ជា​ច្រើន​ដែល​យើង​មិន​ធ្លាប់​ដឹង​ពី​មុន​មក​។ ការ​ស្វែង​យល់​អំពី​ប្រទេស​ ឬ​ទីកន្លែង​ដែល​យើង​នឹង​ត្រូវ​ទៅ​ដល់ ក្រៅ​ពី​ផ្តល់​ចំណេះ​ដឹង វា​ក៏​ផ្តល់​នូវ​​ទំនុកចិត្ត​ និង​សេចក្តីក្លាហាន​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ដែរ។

សៀវភៅ​មួយ​ក្បាល​នេះ ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​យល់​ដឹង​កាន់​តែ​ច្រើន​អំពី​វៀតណាម។

សៀវភៅ​មួយ​ក្បាល​នេះ ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​យល់​ដឹង​កាន់​តែ​ច្រើន​អំពី​វៀតណាម។

ព្រៃ​នគរ… ​នៅ​តែ​ស័ក្តិ​សម​សម្រាប់​ឈ្មោះ​មួយ​នេះ ព្រោះ​រដ្ឋាភិបាល​គេ​ខិត​ខំ​ថែរក្សា​ និង​អភិរក្ស​​ព្រៃ​ឈើ ទន្លេ​បឹងអូរ នៅ​កណ្តាល​ក្រុង​យ៉ាងច្រើន។ សួន​ច្បារ​គេ​ធំៗ ដើរ​ហត់​ ទោះ​គ្មាន​មួក ឆត្រ ឬ​ឡេ​ការពារ​កម្តៅថ្ងៃ ក៏​មិន​ខ្លាច​ខូច​ស្បែក​ ព្រោះ​នៅ​ទី​ណា​ក៏​​មាន​ម្លប់​។ កម្តៅ​ព្រះអាទិត្យ​គ្មាន​អំណាច​គ្រប់​គ្រាន់​ដើម្បី​បំផ្លាញ​ម្លប់​ព្រឹក្សា​ទាំង​នោះ​បានឡើយ…

 


 

រូបភាព​ពី Google

រូបភាព​ពី Wiki

ផ្កាយ​NoVeLs*–ក្នុងថ្ងៃឆ្លងឆ្នាំកន្លងទៅនេះខ្ញុំនិងមិត្តភក្តិបានធ្វើដំណើរកម្សាន្តទៅ កាន់​ទឹក​ដី ព្រៃនគរអតីតដែនដីខ្មែរដែលត្រូវលេបត្របាក់ដោយប្រទេសជិតខាង ដែល​អាណា​ព្យាបាល​យើង​នៅតែចាត់ទុកជាមហាមិត្តម៉ឺនឆ្នាំគ្មានថ្ងៃសាបរលាប។

ដំណើរកម្សាន្តលើកនេះ គឺជាដំណើរកម្សាន្តសុទ្ធសាធ។ មិនមែនជាទស្សនកិច្ចសិក្សា មិន​មែន​ជា​ការស្រាវជ្រាវ តែជាដំណើរទស្សនាចរណ៍ជាមួយសៀវភៅមគ្គុទ្ទេសក៍ ប៉ុន្មាន​ក្បាល​ដែល​ខ្ញុំ​ដាក់​ជាប់​តាមខ្លួនជាមួយដើម្បីសិក្សាស្វែងយល់ អំពីភូមិប្រវត្តិរបស់ទីកន្លែងនីមួយៗដែលខ្ញុំនឹងទៅដល់។

អាចជារឿងចៃដន្យ ឬសំណាង មិត្តភក្តិបរទេសម្នាក់របស់ខ្ញុំដែលដឹងដំណឹងថា ខ្ញុំ​នឹង​ត្រូវ​ធ្វើ​ដំណើរ​កម្សាន្ត​ទៅកាន់ដែនដីរបស់អ៊ំហូក្នុងឆ្នាំថ្មីនេះ បានជូនកាដូសំបុត្រយន្តហោះពីរសន្លឹកមកឲ្យខ្ញុំ។ ដំបូងឡើយ ខ្ញុំគិតថានឹងធ្វើដំណើរតាមរថយន្តទេ ព្រោះ​ជា​ដំណើរ​កម្សាន្ត​លើក​ដំបូង​ទៅ​កាន់​ប្រទេស​នោះ ​ទើប​ចង់​    ឃើញទេសភាព និងជីវភាពប្រជាជនដែលរស់នៅតាមដងផ្លូវឲ្យបានច្រើន។

ខ្ញុំសូមផ្អាកនិយាយពីរឿងការធ្វើដំណើរត្រឹមនេះសិន ព្រោះអត្ថបទនេះខ្ញុំចង់ផ្តោត សំខាន់​លើ​វត្ត​ចន្ទរង្សី​ដែល​ជា​វត្តខ្មែរមួយស្ថិតនៅកណ្តាលក្រុងព្រៃនគរ។ បន្ទាប់ពីអត្ថបទនេះ បើ​សិន​ជា​មាន​ពេល​ ខ្ញុំ​នឹង​និយាយ​លម្អិតបន្ថែមពីការធ្វើដំណើរ របស់ខ្ញុំ ឬជា Travel Review ដើម្បី​អាច​ប្រើ​​ជា​​ប្រយោជន៍​​ខ្លះៗ​​សម្រាប់​​អ្នក​​ដែល​ចង់​ធ្វើ​ដំណើរទៅកាន់អតីតក្រុងខ្មែរមួយនេះ។

ថត​រូប​អនុស្សាវរីយ៍​នៅខាង​មុខ​ខ្លោង​ទ្វារ​វត្ត​

ថត​រូប​អនុស្សាវរីយ៍​នៅខាង​មុខ​ខ្លោង​ទ្វារ​វត្ត​

នៅថ្ងៃចុងក្រោយនៃដំណើរកម្សាន្តនេះ ខ្ញុំបានឆ្លៀតពេលដើម្បីដើរស្វែងរកវត្ត ចន្ទរង្សី​ដែល​ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ដឹង​ឮ​ប្រវត្តិខ្លះៗពីមុនរួចមកហើយ។ ខ្ញុំស្គាល់អាសយដ្ឋានវត្តនេះច្បាស់ណាស់​ ព្រោះបានស្វែងរកតាម Google Map តាំងពីនៅស្រុកខ្មែរម្ល៉េះ។ ប៉ុន្តែ​ពេល​មក​ដល់​ហូជីមិញ ខ្ញុំ​មិន​គិត​ថា​នឹង​មាន​ពេល​ដើម្បី​ទៅ​រក​វត្ត​នេះ​ទេ ព្រោះនៅមានកន្លែងកម្សាន្តផ្សេងៗជាច្រើនទៀត ដែលខ្ញុំពុំទាន់បានទៅ។ តែ​ចិត្ត​មួយ​ក៏​គិត​ថា បំណាច់​​ជា​​មក​ដល់​​​ទៅ​​​ហើយ ខ្ញុំ​ត្រូវ​តែ​ទៅ​ឱ្យ​ដល់​វត្ត​នេះ។

ដោយគ្មានគម្រោងច្បាស់លាស់ ទើបការធ្វើដំណើរដោយថ្មើរជើងទៅកាន់ វត្ត​នេះ​ត្រូវ​ប្រើ​ពេល​មួយ​ទ្វេ​ជា​បី ព្រោះខ្ញុំនិងមិត្តភក្តិធ្លាប់ដើរក្រវែលៗ​វត្តនេះប៉ុន្មានដងដែរ តែ​មិន​នឹក​ភ្នក​សោះ​ថា​ខ្លួន​បាន​ដើរ​មក​ដល់​ជិត​វត្ត​នេះ។ លុះដើរចេញ ឆ្ងាយពីវត្តនេះហើយ ទើប​នឹក​ឃើញ​មើល​ផែ​ន​ទី ហើយ​​​ដើរ​​ត្រឡប់​​មក​​កាន់​​ទី​តាំង ដែល​ធ្លាប់​ដើរឆ្លងកាត់ជាថ្មី។

ចន្ទរង្សី គឺជាវត្តព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទខ្មែរក្រោមមួយ ស្ថិតនៅចំកណ្ដាលរដ្ឋធានី ព្រៃនគរ ត្រូវ​បាន​កកើត​ឡើង​ដោយព្រះតេជព្រះគុណ ឡឹម ឯម នា ព. ស. ២៤៩១ គ. ស. ១៩៤៧ មកដល់ឆ្នាំ ២០១៥ នេះ មានអាយុ កាល ៦៨ ឆ្នាំហើយ។ បច្ចុប្បន្ន វត្តចន្ទរង្សី មាន អាសយដ្ឋាន លេខ 164/235 វិថី ត្រឹងវ៉ឹកថាវ សង្កាត់ទី ៣ ទីក្រុង ព្រៃនគរ (Số 164/235 quốc lộ Trần Quốc Thảo Quận 3 thành phố Hồ Chí Minh)។

IMG_9530

វត្តខ្មែរនៅកម្ពុជាក្រោម មិនមានសិទ្ធិសេរីភាពពេញលេញដូចវត្តខ្មែរ ឬ​បុរាណ​ដ្ឋាន ផ្សេងៗ​ទៀត​នៅ​ខេត្ត​សុរិន្ទ ក្នុងប្រទេសថៃសព្វថ្ងៃនោះទេ។ តាមអ្វីដែលខ្ញុំបានឃើញជាក់ស្តែង ទិដ្ឋ​ភាព​វត្ត​ខ្មែរ​មួយ​នេះ ស្ទើរ​តែ​បាត់​បង់​អត្តសញ្ញាណដើមទៅ​ហើយ។ ដើម្បី​រក្សា​អត្ថិភាព​របស់​ខ្លួន នៅ​តាម​ខ្លោង​ទ្វារ​វត្ត​ត្រូវ​សរសេរ​ដាក់​ថា «សមាគម​ពុទ្ធសាសនាវៀតណាម»។ ភាសា​ដែល​ប្រើ​នៅ​តាម​សេចក្តី​ប្រកាស​នានា ក្នុង​បរិវេណ​វត្ត​គឺ​ប្រើភាសាយួន។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ នៅ​តាម​កុដិ​ខ្លះ​មាន​ឧបាសក ឧបាសិកា​​ពាក់​​មួក​​ដួន​​រស់​​នៅ​ ហាក់​ក្លាយ​ទៅជារឿងធម្មតាទៅហើយ។ ព្រះសង្ឃកំលោះៗខ្លះលែងខ្លួនទទេ​ខណៈ​ដែល​មាន​ឧបាសិកា​វ័យ​នៅ​ខ្ចីៗ រស់​​នៅ​​ឡូក​ឡំ។

រឿងមួយទៀតដែលគួរឲ្យសង្វេគជាទីបំផុតនោះ ដែល​ខ្ញុំ​ក៏​មិន​ដឹង​ថា​ជា​ចេតនា​របស់​រដ្ឋា​ភិបាល​វៀត​ណាម ឬ​ក៏​ជា​ការ​​ធ្វេស​​ប្រហែស​​របស់​​ពុទ្ធ​បរិស័ទនៅទីនោះ ក៏ទេដែរ… គឺ​គេ​បាន​យក​ព្រះ​ពុទ្ធ​រូប​វៀត​ណាម មក​​ដាក់​​ពាំង​បាំង​​ពី​​មុខ​​ព្រះពុទ្ធរូបខ្មែរ ព្រម​ទាំង​តម្កល់​ឱ្យ​មានកម្ពស់ខ្ពស់ជាងទៀត ដែល​ទង្វើ​នេះ​ហាក់​មាន​ចេតនា​លេប​ត្របាក់​អត្ត​សញ្ញាណ​ដើម​របស់​វត្ត​ខ្មែរ​បន្តិច​ម្តងៗ រហូត​នៅ ថ្ងៃ​ណា​មួយ​ វត្ត​នេះ​នឹង​គ្រប​ដណ្តប់​ទៅ​ដោយអត្តសញ្ញាណសិល្បៈ វប្បធម៌ និងសាសនារបស់វៀតណាមទៅវិញ។

សង្ឃឹមថា បងប្អូនខ្មែរកម្ពុជាក្រោមនៅទីនោះ នឹងមិនព្រងើយកន្តើយចំពោះចេតនា មិន​ល្អ​ណា​មួយ​របស់​រដ្ឋាភិបាលវៀតណាម ក៏ដូចជាប្រជាជនដែលរស់នៅតាមចំណុះជើងវត្តនៅទីនោះទេ៕

**រូបភាព​ទាំង​អស់​នេះ​ថតដោយ​ប្រើ​ទូរស័ព្ទ​ដៃ​ប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះ​គុណ​ភាព​មិន​ជា​ច្បាស់​ល្អ​នោះ​ទេ៖

IMG_9536

បម្រាម និង​ប្រកាស​ផ្សេងៗ​ដែល​សរសេរ​ជាភាសាវៀតណាម

IMG_9530

ព្រះពុទ្ធរូបវៀតណាមដែលគេយក​មកតម្កល់​ពាំងពីមុខព្រះពុទ្ធរូបខ្មែរ។ បើមើលពីក្រោយ ឬបានឃើញ​ជាក់ស្តែង​នឹង​ឃើញ​ថាព្រះពុទ្ធរូបខាងមុខ​នេះ​ គេតម្កល់​ឲ្យ​ខ្ពស់​ជាង​ព្រះពុទ្ធរូបខ្មែរ​កម្រិត​ណា…

IMG_9535

IMG_9532

រូបសំណាក​ព្រះ​មាតាព្រះពុទ្ធ​ក្នុង​រចនាបថវៀតណាម និង​បណ្ណាល័យ​នៅខាងក្រោយ

IMG_9534

ព្រះពុទ្ធរូបវៀតណាមនៅពាំងពីមុខ​ព្រះពុទ្ធរូបខ្មែរ និង​ដាក់តម្កល់ខ្ពស់​ជាង

IMG_9531

បណ្ណាល័យ


ប៉ុស្ត័ររឿង «ដប់ម៉ឺន»

ប៉ុស្ត័ររឿង «ដប់ម៉ឺន»

ផ្កាយNoVeLs*– ប្រជាជនខ្មែរមួយចំនួនប្រហែល​ជា​ចាំ​ឈ្មោះ​ អា​ខាវ នាង​ថង​ខ្វាវ នៅ​​​ក្នុង​​រឿង​​ភាគ​ថៃ ​«មន្តស្នេហ៍ក្រមុំស្រុកស្រែ» ដែល​ធ្លាប់​ចាក់​ផ្សាយ​តាម​ស្ថានីយ​ទូរទស្សន៍​​ប៉ុស្ត៍​លេខ​៥​របស់​ខ្មែរ កាលពីជាងដប់ឆ្នាំមុន នៅឡើយទេ ពិសេស​ចាស់​ៗ​ ​​និង​យុវវ័យ​ដែល​មាន​អាយុ​ស្របាល​ៗ​ខ្ញុំ។​ កាលនោះ ល្ងាចមិនទាន់ទេ ម្នាក់ៗ​នាំ​គ្នា​ប្រញាប់​ស្រស់​ស្រូប​បាយ​ទឹក​ឱ្យ​ហើយ ដើម្បី​ត្រៀម​ចាំ​មើល​រឿង​អា​ខាវ​ (មី)​​ថង​ខ្វាវ​ឱ្យ​ទាន់។

រឿង​ភាគ​នេះ​ល្បីខ្លាំងណាស់នៅសម័យនោះ ព្រោះមានវប្បធម៌ របៀប​របប​រស់​នៅ និង​​ផ្នត់​គំនិត​ដូច​គ្នា​ខ្លាំង​ទៅ​នឹង​ប្រជាជន​ខ្មែរ​នៅតាមស្រុកស្រែចម្ការ។ ពិសេស​រឿង​នេះ​​​ជា​​ប្រភេទ​ចម្រៀង​​រឿង​ភាគ​(Musical​ Drama) ដែល​​អម​​ទៅ​​ដោយ​​បទ​​ចម្រៀង​រាប់​​​មិន​​អស់​នៅ​តាម​ឈុត​ឆាក​ពិសេស​នីមួយៗ។ បទល្បីៗក្នុងរឿងនេះមានដូចជា៖ មន្ត​​ស្នេហ៍​ក្រមុំ​ស្រុក​ស្រែ​(លំនាំ​បទ​ថ្នម​ស្នេហ៍) ចង់​បើក​បេះដូង​ ចាំ​​ច្រូត​​ស្រូវ​​ហើយ​សិន ដប់​ម៉ឺន​ដប់​ម៉ឺន សន្យា​មុន​លា ទឹកស្រកអូនខកចិត្ត ទឹក​ស្រក​បង​ខក​ចិត្ត​…​ ជា​ដើម។

រឿង​ «មន្ត​ស្នេហ៍​ក្រមុំ​ស្រុក​ស្រែ​» ដែល​ធ្លាប់​បញ្ចាំង​តាម​ទូរទស្សន៍​ខ្មែរ​កាល​ពី​ជាង​ដប់​ឆ្នាំ​មុន​

រឿង​ «មន្ត​ស្នេហ៍​ក្រមុំ​ស្រុក​ស្រែ​» ដែល​ធ្លាប់​បញ្ចាំង​តាម​ទូរទស្សន៍​ខ្មែរ​កាល​ពី​ជាង​ដប់​ឆ្នាំ​មុន​

ងាកមករឿង «ដប់ម៉ឺន» ឬ Love U 100K គឺជា​ប្រភេទ​ភាព​យន្ត​កំប្លែង​ថ្មី បែប​ទាន់​សម័យ​​ដែល​កាត់​យក​ផ្នែក​ខ្លះ​នៃ​រឿង​ភាគ «មន្តស្នេហ៍ក្រមុំស្រុកស្រែ» មក​ក្រឡៃ​កែ​ច្នៃ​​ធ្វើ​​ជា​ប្រភេទ​ខ្សែ​​ភាព​យន្ត​​កំប្លែង​​​ខ្នាត​​​ធំ ប្រើទំនាស់បញ្ហាតែមួយ ប៉ុន្តែ​នៅ​រក្សា​​រស​ជាតិ និង​ក្លិន​ចំហាយ​ដើម​ឱ្យ​នៅ​ដដែល។ នៅ​ក្នុង​រឿងថ្មីនេះ អ្នក​ដែល​ធ្លាប់​មើល​រឿង​ភាគ «មន្តស្នេហ៍ក្រមុំស្រុកស្រែ» អាច​នឹង​ប្លែក​ត្រចៀក​នឹង​ឈ្មោះ​តួ​ឯក​ប្រុស ព្រោះ​កាលពីមុនយើងធ្លាប់តែឮថា អាខាវ (ប្រហែល​ជា​ប្រែ​ខុស ​ឬ​​មាន​​ចេតនា​​ហៅ​​បែប​នេះ ដើម្បីស្រួលហៅ) តែពេលនេះយើងនឹងឮថា អាខ្លាវ វិញ ដែល​ជា​ឈ្មោះ​ត្រឹម​ត្រូវ​តាម​ប្រភព​ដើម។

ចង់ដឹងថា រឿង ដប់ម៉ឺន សម័យថ្មីនេះ មានរសជាតិខុសប្លែក និងល្អមើល ល្អ​សើច​កម្រិត​ណា តោះ​មក​តាមដាន ទ.អ.គ(ទាំងអស់គ្នា)!😀

តួឯក​ប្រុស​ស្រី​ក្នុង​រឿង

តួឯក​ប្រុស​ស្រី​ក្នុង​រឿង «ដប់ម៉ឺន»

រឿងសង្ខេប

អា​ខ្លាវ កំលោះស្រុកស្រែក្រតោកយ៉ាក លង់​ស្នេហ៍​យ៉ាង​ជ្រាល​ជ្រៅ​ជា​មួយ​នាង​ថង​ខ្វាវ​ ដែល​ជា​កូន​ស្រី​របស់​សេដ្ឋី​ស្តុក​ប្រចាំស្រុក។ អ្នក​ទាំង​ពីរ​ស្រឡាញ់​គ្នា​ខ្លាំង​ណាស់ តែ​មាន​អាចឺត ជា​គូ​សត្រូវ​ស្នេហា តាមបំបែកបំបាក់ ឃ្លាំមើល និង​ចាំ​តែ​ឆ្មក់​យក​ថង​ខ្វាវ ពីអាខ្លាវគ្រប់ពេលវេលា។ ​អា​​ចឺត​​ចូល​​ចិត្ត​​មើល​ងាយ​មើល​ថោក​អាខ្លាវ​ថា​ក្រ​តោក​យ៉ាកខ្លាំងណាស់។ តែអ្វីដែលសំខាន់ សេដ្ឋី​ថង​កន​ដែល​ជា​ឪពុក​បង្កើត​របស់​ថង​ខ្វាវ ក៏ស្អប់ខ្ពើមមនុស្សក្រខ្សត់ ខ្ចាត់ព្រាត់ ដូច​ជា​អា​ខ្លាវ​នេះ​ខ្លាំង​ណាស់​ដែរ និង​ព្យាយាម​រារាំងស្នេហាអ្នកទាំងពីរ គ្រប់មធ្យោបាយទាំងអស់។ លោក​សេដ្ឋី​មិន​ព្រម​​លើក​​កូ​ន​ស្រី​ឱ្យ​អា​ខ្លាវ​ជា​ដាច់​ខាត​ លុះ​​ត្រា​​តែ​​អាខ្លាវ​មាន​ប្រាក់​ដប់​ម៉ឺន​បាត​មក​ចូល​ស្តី​ដណ្តឹង។ ដូច្នេះ អា​ខ្លាវ​ត្រូវ​ព្យាយាម​រក​ប្រាក់​ចំនួន​ដប់​ម៉ឺន ដើម្បី​​ទៅ​​ស្តី​​ដណ្តឹង​នាង​​ថង​​ខ្វាវ សង្សារ​បណ្តូល​ចិត្ត។ ទន្ទឹម​នឹង​នោះ មិត្ត​ភក្តិរបស់អាខ្លាវ និងថងខ្វាវ រួម​មាន អាវ៉ែន បុប្ផា និង​មិត្ត​ភក្តិ​រួម​បក្ស​ពួក​ដទៃ​ទៀត បាន​ពិភាក្សា​គ្នា​រក​មធ្យោបាយ ជួយ​គូ​ស្នេហ៍​ទាំងពីរឱ្យបានជួបគ្នាដូចក្តីប្រាថ្នា។

09(2)
វិភាគខ្លឹមសាររឿង

ប្រាប់តាមត្រង់ចុះថា គ្រាន់តែឃើញ Trailer ភ្លាម គឺមិនចង់មើលទាល់តែសោះ​ព្រោះ​​​​របៀប​របប​រឿង​ថៃ គឺតែប៉ុណ្ណឹង និយាយ​គ្នា​ស្រែក​វ៉ូស​វ៉ាស​ៗ ចំអាសចំអូង ដើម្បី​បានសើច ដើម្បី​បាន​កំប្លែង។ ម្យ៉ាងទៀត ធ្លាប់គិតទុករួចទៅហើយថា រឿង​ថៃ​បើ​ក្រៅពីផលិតកម្ម GTH គឺមិនទៅមើលដាច់ខាត។ ប៉ុន្តែពេលជិតដល់ថ្ងៃបញ្ចាំង ក៏​មាន​​ដំណឹង​ល្អ​មក​ដល់ គឺ​មាន​គេ​ជូន​សំបុត្រ PRE-SCREENING ចំនួន​៦ ក៏​សម្រេច​ចិត្ត​បបួលមិត្តភក្តិទៅមើលលំហែខួរក្បាល ព្រោះកូនចិត្តមួយក៏ចង់ដឹងដូចគ្នាថា តើ​ភាព​យន្ត​រឿង «ដប់ម៉ឺន» ថតថ្មី ខុសពីរឿងភាគទូរទស្សន៍ «មន្ត​ស្នេហ៍​ក្រមុំ​ស្រុក​ស្រែ» ដូចម្តេចខ្លះ?

ពេល​​អង្គុយមើល ខ្ញុំងោកបណ្តើរស្ងាបបណ្តើរ ថាធុញក៏ធុញ តែ​ក៏​ខំ​ទ្រាំ​តាម​ដាន​សាច់​​រឿង​យ៉ាង​លម្អិត​បំផុត ក្រែងមានចំណុចណាដែលធ្វើឱ្យខ្លួនសើច ប៉ុន្តែ​អត់​​មាន​សោះ​ ​ស.រ.ខ​(សម្រាប់​ខ្ញុំ) ​:P ។ ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកទស្សនាដទៃទៀតវិញ គឺ​គេ​សើច​គឹលៗ​ស្ទើរ​តែពេញរោងអត់​តែ​ប៉ុន្មាន​នាក់​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​ទំនង​ជា​គេ​អង្គុយ​វិភាគ​ទាល់​តែ​ស្ត្រែសស្លេកមុខ ដូច​ជា​ខ្ញុំ​ដែរ​ហើយ​មិន​ដឹង!😀

04(10)

ដំណើររឿង​ទាំង​មូល​ ក៏មិនបានទៅណាឆ្ងាយពីរឿងភាគទូរទស្សន៍ «មន្ត​ស្នេហ៍​ក្រមុំ​ស្រុក​ស្រែ» ដែរ​ គឺ​មាន អា​ខ្លាវ នាង​ថង​ខ្វាវ មានអាវ៉ែន មានបុប្ផា តែ​គេ​បំបែក​សាច់​រឿង​យ៉ាង​ល្អិត​ខ្ទេចខ្ទី ប្តូរមូលន័យ ខ្លឹមសារខ្លះៗ ប្តូរសម័យកាល ដែល​ស្ទើរ​តែ​កៀក​នឹង​​សម័យ​បច្ចុប្បន្ននេះ ព្រោះ​តាម​រយៈ​ការ​ស្លៀក​ពាក់ និង​​តុប​​តែង​​ខ្លួន​​ខុស​​ពី​​រឿង​ភាគ​​ដាច់។ មិនមានសម្លៀកបំពាក់ឈុតផ្កាធំៗ ឆើតៗ មិន​មាន​គូរ​រោម​ចិញ្ចើម​ក្រាស់ៗ​ ដិតៗ មិនមានមូរជើងសក់ខ្វេៗ ក្រងង់ៗ និងមិនមានធ្វើសក់ប៉ោងៗ ពោល​គឺ​​រឿង​​មិន​​បាន​​កំណត់​សម័យ​កាល​ច្បាស់​លាស់​នោះទេ។

ទន្ទឹមនឹងនេះ ភាពយន្តថ្មីនេះ ក៏បានធ្វើឱ្យបាត់ពណ៌សម្បុរ និង​លក្ខណៈ​ដើម​ខ្លះៗ​របស់​រឿង​ភាគដែរ ដូចជាវាជាប្រភេទភាពយន្តចម្រៀង តែចម្រៀងនៅក្នុងរឿងនេះ មាន​​មិន​​សូវ​ច្រើន គឺ​មាន​តែ​២​,៣​បទ​ប៉ុណ្ណោះ ពោល​គឺ​និយាយច្រើនជាងច្រៀង ហើយ​​ការ​​និយាយ​ស្តី​ក៏​ខុស​ដាច់​ដោយ​ឡែកពីបទចម្រៀង គឺ​មិន​និយាយ​ចូល​ឡូក​ឡំ​គ្នា​ដូចរឿងភាគ ដែល​មុន​នឹង​ច្រៀង​គឺ​មាន​ការ​និយាយ​ផ្តោះ​ផ្តង​លេប​ខាយ​​ឱ្យ​​ចូល​ន័យ​​ក្នុង​បទចម្រៀងសិន។ ចំពោះ​បទ​ចម្រៀង​នៅ​ក្នុង​រឿង​នេះ​ក៏​មិន​សូវ​ពិរោះ​ប៉ុន្មាន​ដែរ​ ចង្វាក់​ញាក់​មិន​ដល់ ខ្វះ​ភាព​រស់​រវើក បើ​និយាយ​ពី​ភាព​ពិរោះ​គឺ​នៅ​ចាញ់​រឿង​ភាគ​ឆ្ងាយ​ណាស់។

និយាយឱ្យត្រង់ទៅ រឿងនេះក៏មិនអាក្រក់អាក្រីណាស់ណាដែរ ព្រោះភាពស៊ីជោរ ធ្វើ​ឡប់ៗ និង​ប្រើ​សម្តី​អាស​អាភាស​ចំអាស​ចំអូង ដែល​ច្រើន​តែ​ឃើញ​មាន​នៅ​ក្នុង​រឿង​កំប្លែងថៃ គឺ​​​រឿង​នេះ​បាន​កាត់​បន្ថយ​ច្រើន ស្ទើរតែគ្មានទាល់តែសោះ ហើយ​ការ​រៀប​ចំ​សម្តីសន្ទនាទៀតសោត គឺ​បាន​ល្អ ដោយ​បង្កើត​កន្លែង​សើច ចំណុចកំប្លែងៗ តាម​រយៈពាក្យសម្តី ពិសេស ក.ន.យ.ក (ការ​និយាយ​កាត់)!😛

នាយវ៉ែន តួកំប្លែង​លេច​ធ្លោ​ក្នុង​រឿង

នាយវ៉ែន តួកំប្លែង​លេច​ធ្លោ​ក្នុង​រឿង

គឺនៅក្នុងរឿងមានតួអង្គម្នាក់ឈ្មោះ វ៉ែន ដែលជាតួកំប្លែងជាងគេ ទម្លាប់​និយាយ​ពាក្យ​កាត់ៗ ដូចជា ដ.ប.ក គឺដួលបែកក្បាល ក.ស (កាត់សក់) និង​ភាព​រហ័ស​រហួន​ក្នុង​ការគ្រលាសសម្តី ដូចជា ដៃ​កាន់​ដោះ ទៅ​ជា​ដៃ​កាន់​កំប៉ុង​ទឹក​ដោះ​គោ​ជា​ដើម។ តាម​ពិត​តួឈ្មោះវ៉ែននេះ ជាតួរងទេ គឺ​ជា​តួ​ដែល​ជិត​ដិត នៅ​តាម​កៀក​កិត​នឹង​តួ​ឯក​ជា​និច្ច។ បើសរុបរឿងទាំងមូលតួវ៉ែននេះ ស្ទើរ​តែ​ចេញ​ច្រើន​ជាង​គេ សំខាន់ជាងគេ គឺដណ្តើមយកភាពលេចធ្លោពីតួឯកបានយ៉ាងងាយ ដោយ​មិន​បាច់​ប្រឹង​ប្រែង។

ចំពោះតួឯកប្រុស បើទោះជាត្រូវអាវ៉ែន ឬ​មាន់​ក្រញាស​អត់​រោម​របស់​ខ្លួន​ដណ្តើម​ភាព​​ទាក់​​ទាញ​របស់​ខ្លួន​ទៅ​ខ្លះ​ក៏​ពិត​មែន តែភាពស្រស់សង្ហា ស្នាមញញឹម ទេព​កោ​សល្យ​ និងភាពប៉ិនប្រសប់ នៅ​​តែ​​ធ្វើ​​ឱ្យ​​កាយ​​វិការ​​សម្តែង​​របស់​​ខ្លួន​​មើល​​ទៅ​​ដូច​ធម្មជាតិ​ និងទាក់ទាញការចាប់អារម្មណ៍បានច្រើន។ តែនៅក្នុងខ្សែភ្នែករបស់ខ្ញុំ គេ​មិន​​គួរ​យក​តួ​ម្នាក់​នេះ​មក​សម្តែង​ធ្វើ​ជា​កំលោះ​ស្រុក​ស្រែ​ទុរគតនោះទេ ព្រោះ​មុខ​មាត់ សាច់​ឈាម​របស់​គេ មិនស័ក្តិសមទាល់តែសោះ។ គ្រប់​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ឃើញ​តួ​នេះ​​​ជិះ​ក្របី បង់សំណាញ់ ឬដើរតាមភ្លឺស្រែ គឺហាក់ដូចជាមនុស្ស និង​ធម្មជាតិ​មិន​ចូល​​គ្នា​​ទាល់​តែសោះ គឺមិនខុសពីក្អែកខ្មៅពាំពងមាន់បកនោះទេ។

14(2)

និយាយពីតួឯកស្រីវិញ គឺសម្តែងរឹងកំព្រឹស ឆ្គងមហាឆ្គង គ្មាន​រស​ជាតិ​អី​ទាល់​តែ​សោះ គឺ​ខ្វះ​មនោ​សញ្ចេត​នា​យក​តែមែនទែន។ ម្យ៉ាងទៀត ក្រៅ​ពី​មិន​បាន​ជួយ​អ្វី​ដល់​រឿងទាំងមូលហើយ តួ​ឯក​ស្រី​ហាក់​កាន់​តែ​ធ្វើឱ្យរឿងធ្លាក់គុណភាព ដោយ​សារ​តែ​ភាព​សោះកក្រោះរបស់ខ្លួនថែមទៀត។ ក្រៅ​ពី​មាន​រូប​រាងស្អាត តូច​ច្រឡឹង​គួរ​ឱ្យ​ស្រឡាញ់​ នាងហាក់ដូចជាគ្មានអ្វីលេចធ្លោសោះ។ តាម​ស្មាន ហេតុ​​​ផល​​ដែល​​គេ​ជ្រើស​រើស​នាង រួមទាំងតួប្រុសមកសម្តែងរួមគ្នា ក៏ព្រោះតែអ្នកទាំងពីរ ធ្លាប់​ទទួល​បាន​​ភាព​​ល្បី​ល្បាញរួមគ្នារួចមកហើយ តាម​រយៈ​បទ​ចម្រៀង​មនោសញ្ចេតនា​មួយ​បទ​ មាន​ចំណង​ជើង​ថា «ចាញ់ក្រុងបាងកក» (ภูมิแพ้กรุงเทพ)។

និយាយរួម ភាពយន្តរឿង «ដប់ម៉ឺន» គឺពិតជាគ្មានន័យខ្លឹមសារអ្វីសំខាន់ទេ តែ​អាច​ផ្តល់​ភាពរីករាយ និងសំណើចក្អាកក្អាយដល់ទស្សនិកជនភាគច្រើនបាន។ សម្រាប់​អ្នក​ខ្លះ អាច​នឹ​ង​មាន​កន្លែង​ត្រូវ​សើច​ស្ទើរ​ពេញមួយរឿង រហូត​គ្មាន​ពេល​ដក​ដង្ហើម​ផង​ក៏​ថាបាន។ ឈុត​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​អ្នក​ខ្លះ​(មិន​មែន​ខ្ញុំ)​សើច​ដល់​ថ្នាក់​ហៀរ​ទឹក​ភ្នែក​ទៀត​គឺ ឈុតមាន់ក្រញាសអត់រោម ដែល​គេ​ប្រើ​កុំព្យូទ័រ​ជំនួយ​ឱ្យ​ចេះ​ធ្វើ​ទឹក​មុខ ញាក់​ភ្នែក លើកដៃ និងចេះវ៉ៃយ៉ាងសាហាវ។ បើ​​ទោះ​​ជា​​មាន់​​នេះ​​គេ​​ប្រើ​​កុំព្យូទ័រ​ជំនួយ​​បែប​​ឆ្គងៗមិនស្តែងក៏ដោយ តែ​ជឿ​ថា​នោះ​ជា​ចេតនា​របស់​អ្នក​ដឹក​នាំ​រឿង​ប៉ុណ្ណោះ ព្រោះនរណាក៏ដឹងថា រឿងបែបនេះគ្មានពិតទេលើផែនដីនេះ ហើយ​ឈុត​នេះ​ទៀតសោត គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​បន្ថែម​រស​ជាតិ​ដល់​រឿង​ប៉ុណ្ណោះ។

13(5)

សរុបមក រឿង «ដប់ម៉ឺន» ឬ Love U 100K គឺ​ជា​ខ្សែ​ភាព​យន្ត​កំប្លែង​បែប​ថ្មី​មួយ​​ដែល​កាត់​​បន្ថយ​ឈុត​ឆាក​ស៊ាំ​ត្រប៉ែ និងភាពច្រំដែល ដែល​ធ្លាប់​កើត​មាន​នៅ​ក្នុង​ខ្សែ​ភាព​យន្ត​​ថៃ​​ដទៃ​ទៀត​បាន​ច្រើន ពិសេសឈុតដណ្តើមប្រុសក្នុងរឿងនេះ គឺ​គ្មាន​ទាល់​តែ​សោះ​(Sic)។ សាច់​រឿង​មិន​សូវ​ធុញ​ប៉ុន្មានទេ តែខ្វះខ្លឹមសារ និងអត្ថរស បើ​មើល​ត្រឹម​សើច​សប្បាយ មិនគិតច្រើន គឺ​អាច​ទៅ​មើល​បាន តែ​បើ​ចង់​បាន​គុណ​ភាព​គួរ​កុំ​មើ​ល​អី នាំខូចអារម្មណ៍!😀 អាច​មិន​ស្តាយ​លុយ… តែ​អ្នក​ខ្លះ​អាច​ស្តាយ​ពេល​វេលា!😛 រឿងនេះខ្ញុំឱ្យពិន្ទុ ៧/១០(ឱ្យ​តាម​សំឡេង​សើច​) តែ​សូម​ដាស់​តឿ​ន​ថា ពេល​ទៅ​មើល​កុំ​អង្គុយ​ពិចារណា អង្គុយ​​វិភាគ​ដូចខ្ញុំ ពេល​​នោះ​​អ្នក​​ទាំង​​អស់​​គ្នា​អាច​​នឹង ស.ច.ព (សើចចុកពោះ) ក៏​ថា​បាន!​😀


11222193_1723161484570726_6155562132936623738_n

ផ្កាយNoVeLs*– កាលពីល្ងាចម្សិលមិញ (ថ្ងៃទី០៤ កញ្ញា ២០១៥) ខ្ញុំ​បាន​ទៅ​មើល​រឿង «ដុំ​ហ្វីល​ចុង​ក្រោយ» ឬThe Last Reel នៅរោងភាពយន្ត Legend TK បន្ទាប់​ពី​រង់​​ចាំ​អស់​រាប់​ខែ​នៃ​ការ​មក​ដល់​របស់ខ្សែភាពយន្តខ្មែរមួយនេះ។ មុន​ពេល​រឿង​នេះ​ចាក់​បញ្ចាំងមួយថ្ងៃ ខ្ញុំចង់ទៅទិញសំបុត្រទុក ព្រោះខ្លាចកន្លែងពេញ មិន​បាន​មើល​មុន​​គេ។ ប៉ុន្តែដោយសាររវល់ពេកខ្ញុំក៏មិនបានទិញទុក ហើយ​រង់​ចាំ​រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​បញ្ចាំង​ទើបទៅទិញ។ ព្រឹកថ្ងៃ​ម្សិល​មិញ​​ ខ្ញុំ​ប្រញាប់​​រូត​រះ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​តាំង​ពី​​​ព្រលឹម​​លឿន​​​​​ខុស​​​​រាល់​​​ដង ដើម្បីឆ្លៀតទៅទិញសំបុត្រទុកមើលនៅ​ម៉ោង​៥​កន្លះ ក្រោយ​ពេល​ចេញ​ពី​ធ្វើ​ការ។ ក៏​ប៉ុន្តែ​ពេលខ្ញុំទៅដល់លេជេន គេ​ប្រាប់​ថា​ថ្មើរ​នេះ​​មិន​ទាន់​បើក​លក់​សំបុត្រ​ទេ គឺ​​​ទាល់​​​តែ​​​ម៉ោង​​​៩​(ពេល​​ខ្ញុំ​​ទៅ​​ម៉ោង​ប្រហែល​​៧​កន្លះ)​ ឮ​ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​ក៏​ទៅ​ក្រុម​ហ៊ុន​​ធ្វើ​ការ​សិន​ទម្រាំ​ដល់​ម៉ោង​គេបើកលក់ ទើប​មក​ទិញ​ម្តង​ទៀត។ ការ​ពិត​ទៅ ខ្ញុំ​មិន​​ចាំ​​បាច់​​ទៅ​ទិញកក់​មុន​ពីរ​បី​ដង​ក៏​បាន​ដែរ តែ​ដោយ​ខ្លាច​គ្មានកន្លែងអង្គុយ និង​អស់​ម៉ោងបញ្ចាំង ទើប​ខ្ញុំ​ចេះ​តែ​តស៊ូ​មក​ទិញ​មួយ​លើក​ជា​ពីរ​លើកទៅ ដ្បិត​អី​រឿង​នេះ​ទើប​តែ​ចាក់​បញ្ចាំង​ជា​លើក​ដំបូង​ផង។ ម៉ោង​៩​កន្លះ ពេល​ខ្ញុំ​ទៅ​ទិញ​សំបុត្រ​ម្តង​ទៀត ខ្ញុំ​ឃើញ​​កៅអី​ដែល​គេ​ទិញ​រួច​ហើយ​នៅ​មាន​ចំនួន​តិច​នៅ​ឡើយ​ ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​អាច​រើស​កន្លែង​អង្គុយ​ល្អ​តាម​សេចក្តី​ត្រូវ​ការ​បាន​យ៉ាង​ស្រួល ហើយចិត្តមួយក៏គិតថា ដោយ​សារ​ពេល​ព្រឹក និង​ថ្ងៃ​រសៀល​មាន​ម៉ោង​បញ្ចាំង​រឿងនេះដែរ ទើបប្រហែលជាមានគេចូលមើលម៉ោងទាំងនេះសិន ទើប​បាន​ជា​​ម៉ោង​៥​កន្លះមិនទាន់មានអ្នកមកកក់ ឬទិញច្រើន។

ឈុត​មួយ​នៅ​ក្នុង​រឿង​

ឈុត​មួយ​នៅ​ក្នុង​រឿង​

ថ្ងៃទៅមើលរឿងនេះ ខ្ញុំ​បាន​ចេញ​ពី​ធ្វើ​ការ​មុន​កន្លះ​ម៉ោង​ដើម្បី​ទៅ​ឱ្យ​ទាន់​ម៉ោង​ចាក់​បញ្ចាំង។ ពេល​ខ្ញុំ​ទៅ​ដល់​ឃើញ​ក្មេងៗ​យុវវ័យកុះករឈរប្រជ្រៀតគ្នារង់ចាំនៅមុខ Hall ពេល​នោះ​ខ្ញុំ​ក៏​គិត​ក្នុង​ចិត្ត​ថា ឃើញទេ រឿង​បញ្ចាំង​ថ្ងៃ​ដំបូង​មាន​​មនុស្ស​មក​មើល​ច្រើនអ៊ីចឹង សំណាង​ហើយ​ដែល​បាន​ទិញ​សំបុត្រ​ពី​ព្រឹក ខំ​អី​រក​កន្លែង​អង្គុយ​គ្មាន​ទេ។ ប៉ុន្តែ​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំគិតគឺខុសស្រឡះ ព្រោះ​ពេល​ដល់​​ម៉ោង​ចាក់​បញ្ចាំង​ Hall បើក យុវវ័យដែលខ្ញុំឃើញឈរព្រោងព្រាតមុននេះ នាំគ្នាដើរចូលទៅ Hall មួយ​​ទៀត​ដែល​​ចាក់​បញ្ចាំង​រឿង​ថៃ «តត កំលោះសម្បូរស្នេហ៍» ចំណែក Hall ដែល​ខ្ញុំ​មើល​ មាន​តែ​ប៉ុន្មាន​នាក់​ប៉ុណ្ណោះ​ដើរ​ចូល។ នៅ​ពេល​មនុស្ស​ចូល​អង្គុយ​តាម​កន្លែង​រៀងៗ​ខ្លួនអស់ ខ្ញុំឃើញថា នៅ​ក្នុង​Hall ទាំង​មូល​គឺ​ស្រឡះ​ល្វឹង ពោល​គឺ​មាន​តែ​កៅអី​៤ជួរប៉ុណ្ណោះដែលមានអ្នកអង្គុយ ហើយ​​ក៏​​អង្គុយ​​មិន​​គ្រប់​​កៅអី​​ដែរ។ ពេល​នោះ​​​ខ្ញុំ​​ក៏​នឹក​ស្រងាក​ចិត្ត​ភ្លាម​មួយ​រំពេច ហេតុ​អ្វី​យុវវ័យ​ខ្មែរ​មិន​ចូល​ចិត្ត​មើល​ខ្សែ​ភាព​យន្ត​របស់ខ្លួន? បើ​រឿង​នេះ​មិនល្អ មិនល្បីខ្ញុំមិនថាទេ តែ​នេះ​សុទ្ធ​តែ​ធ្លាប់​ទទួល​បាន​ពាន​​រង្វាន់​ពី​បរទេស​យ៉ាង​ច្រើន​សន្ធឹក​សន្ធាប់ និង​បាន​ទទួល​ការ Vote (បោះឆ្នោត ឬ​ដាក់​ពិន្ទុ) ពី​បរទេស​ដល់​​ទៅ​​ ៧,៤/១០​ ឯ​នោះ ហើយ​អ្នក​វិភាគ​កុន​ល្បីៗ​របស់​ថៃ​​​​ក៏​ហ៊ាន​​ឱ្យពិន្ទុដល់ទៅ ​១០/១០​ទៅ​ទៀត ដែល​​​នេះ​​​ជា​​​តួ​​លេខ​​មួយ​កម្រ​មាន​ខ្សែ​ភាព​យន្ត​ណា​ទទួល​បាន​ខ្លាំង​ណាស់​។ ចុះ​​ហេតុ​អ្វី​បាន​​ជា​​យុវវ័យ​​ខ្មែរ​​នាំ​​គ្នា​​មើល​​រំលង​បែប​នេះទៅវិញ?

ខ្ញុំមិនចង់និយាយថា កម្រិត​នៃ​ការ​យល់​ដឹង​អំពី​គុណ​ភាព​ខ្សែ​ភាព​យន្ត​របស់​យុវវ័យ​ខ្មែរ​យើង នៅ​មាន​កម្រិត​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ចៀស​មិន​ផុត។ ខ្ញុំសូមរម្លឹកថា ក្រោយ​ពី​ខ្ញុំ​ចុះ​ផ្សាយ​​ពី​ការ​វិភាគ​ភាព​យន្ត​របស់​ខ្ញុំ​ទៅ​លើ​រឿង​ថៃ​មួយ​ដែល​មាន​ចំណង​​ជើង​ថា «តត កំលោះសម្បូរស្នេហ៍» រួចមក គឺ​មាន​ហ្វែនៗ​អ្នក​គាំទ្រ​របស់​តួ​ឯក​ប្រុសជាច្រើន មក​តាម​បាញ់​វាយ​ប្រហារខ្ញុំយ៉ាងចាស់ដៃ និង​ឈឺៗ​ទៀត​ផង។ តែ​ខ្ញុំ​សូម​បញ្ជាក់​ថា រឿង «តត កំលោះសម្បូរស្នេហ៍» សូម្បី​តែ​នៅ​ប្រទេស​​ថៃ​ផ្ទាល់​ក៏​គ្មាន​អ្នក​មើល​ដែរ ហើយ​ចំពោះ​តួឯកប្រុសវិញ ក៏គេមិនសូវស្គាល់មុខ និង​មិន​ល្បី​ដល់​ថ្នាក់​​ផ្អើល​ភ្លូក​​​ទឹក​​ភ្លូក​​ដី​ដូច​​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​យើង​នោះ​ទេ។ នៅប្រទេសថៃ តួ​ឯក​ប្រុស​ម្នាក់​នេះ​គេ​សឹង​តែ​មិន​ស្គាល់​ឈ្មោះផង ហើយ​​បើ​មាន​អ្នក​ស្គាល់ ឬអ្នកនិយាយថារឿងតតនេះល្អមើល ច្បាស់​ជា​មាន Comment ឈ្លេច​សួរ​ពី​​ទស្ស​និក​​ជន​ដទៃៗ​​​ទៀត​ថា តើ​ខាង​ផលិត​កម្ម​នេះ​ឱ្យ​ប៉ុន្មាន​ទើប​បាន​ជា​និយាយ​បំភ្លើស​ខុស​ពី​ការ​​ពិត​បែប​នេះ?

មហោស្រព​ភាព​យន្ត​អន្តរជាតិ​អាស៊ាន​នៅ​ប្រទេស​ថៃ​

មហោស្រព​ភាព​យន្ត​អន្តរជាតិ​អាស៊ាន​នៅ​ប្រទេស​ថៃ​

នៅប្រទេសថៃដដែលនេះ កាលពីសប្តាហ៍មុន មាន​រៀប​ចំ​មហោ​ស្រព​ភាព​យន្ត​អន្តរជាតិ​អាស៊ាន ដែល​ក្នុង​នោះ​រឿង «ដុំហ្វីលចុងក្រោយ» របស់​ខ្មែរ​យើង​ក៏​បាន​ចាក់​​បញ្ចាំង​​ឱ្យ​ទស្សនា​ដោយ​មិន​គិត​ថ្លៃ​ផង​ដែរ។ អ្វី​ដែល​ពិសេស​នោះ រឿង​របស់​ខ្មែរ​​យើង​​មួយ​នេះ ទទួល​បាន​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍ និង​​កោត​​សរ​សើរ​​ជា​​ខ្លាំង​ពី​ទស្សនិក​ជន​ថៃ។ អ្នក​វិភាគ​​ភាព​យន្ត​ល្បីៗ​មួយ​ចំនួន​នៅ​ប្រទេស​ថៃ បាន​ឱ្យ​ពិន្ទុ​រឿង​នេះ​ដល់​ទៅ​ ១០/១០ ឯនោះ ហើយ​ខ្លះ​ថែម​ទាំង​និយាយ​ថា ច្រណែន​​ប្រទេស​​ខ្មែរ​​ខ្លាំង​ណាស់​​​​ដែល​​មាន​រឿងកុនល្អៗបែបនេះ។ ចុះហេតុអ្វី បាន​ជា​យុវវ័យ​ខ្មែរ​មួយ​ចំនួន​​ធំ​(សូម​​បញ្ជាក់​ថា​មួយ​ចំនួន​ធំ​មិន​មែន​មួយ​ចំនួន​តូច​ទេ) បែរ​ជា​មិន​យល់​ពី​​គុណ​​តម្លៃ​របស់​​ភាព​យន្ត​ខ្មែរ​មួយ​នេះ​ទៅ​វិញ?

ជាក់ស្តែង តាមរយៈគណនេយ្យហ្វេសប៊ុកមួយឈ្មោះ [ឧស្សាហ៍ ស៊ិន] បានប្រាប់ឱ្យ​​ដឹង​ថា ពេល​កំពុង​ទស្សនា​ខ្សែ​ភាព​យន្ត​រឿង «ដុំហ្វីលចុងក្រោយ» ​សង្សារ​មួយ​គូ​​បាន​​ខ្វែង​គំនិត​គ្នា​អំពី​គុណ​ភាព​របស់​រឿង «ដុំហ្វីលចុងក្រោយ» និង «តត កំលោះ​សម្បូរ​ស្នេហ៍» ថា៖ [មើល​បាន​ប្រហែល​ជា​ពាក់​កណ្ដាល​រឿង ម្នាក់​​ស្រី​​គេ​រអ៊ូ​ព្រោះ​មិន​ចង់​មើល​រឿង​ខ្មែរ ដោយនិយាយថា «រឿង​ហ្នឹង​​គេ​ចង់​និយាយ​ពី​ស្អី មើល​​មិន​យល់​​សោះ មើល​យូរ​ហើយ ដូច​គ្មាន​ល្អ​មើល​អី​ស្អី​ផង!» ចំណែក​​ម្នាក់​​ប្រុស​ក៏​ថា​ឱ្យ​​វិញ «ស្អី! សាច់រឿងគេប៉ុណ្ណឹងហើយនៅមើលមិនយល់ទៀត រឿង​គេ​ល្អ​ប៉ុណ្ណឹង​ហើយ​​អត់ល្អមើលទៀត ហ្អែងបានតែទៅមើលអាតតស្អីនោះទេ បានល្អមើល ឆ្កួតៗ​ឡប់ៗ!» ក្រោយ​​មក​ម្នាក់​ស្រី​ក៏​ស្ងាត់​មាត់​ឈឹង ព្រោះ​គេ​ថា​ឱ្យត្រូវសាច់រឿង ដល់​ហើយ​​ឃើញ​អង្គុយ​ចុ​ច​ហ្វេស​ប៊ុគដល់ចប់រឿង។]

Comment របស់​ ឧស្សាហ៍ ស៊ិន ដែល​បង្ហាញ​ពី​ការ​ខ្វែង​គំនិត​គ្នា​របស់​សង្សារមួយ​គូ​ពេល​កំពុង​ទស្សនារឿង «ដុំហ្វីលចុងក្រោយ»​

Comment របស់​ [ឧស្សាហ៍ ស៊ិន] ដែល​បង្ហាញ​ពី​ការ​ខ្វែង​គំនិត​គ្នា​របស់​សង្សារមួយ​គូ​ពេល​កំពុង​ទស្សនារឿង «ដុំហ្វីលចុងក្រោយ»​

ខ្ញុំដឹងថា មនុស្សម្នាក់ៗគិតមិនដូចគ្នាទេ តែ​មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា​ក៏​គួរ​តែ​គិត​ពី​សិទ្ធិ​សេរីភាព​​ក្នុង​ការ​បញ្ចេញ​មតិ​យោបល់​របស់​គេ​ដែរ មិនគួរ​ប្រើ​សម្តី​គ្រោត​គ្រាត និង​អសុរស​ដោយ​គ្រាន់​តែ​ការ​យល់​ឃើញ​​ខុស​ៗ​​គ្នា​​នោះ​ឡើយ។ ជា​ទស្សនៈ​​​ផ្ទាល់​ខ្លួន​របស់​ខ្ញុំ(បញ្ជាក់​ដដែល​ៗ​ថា​នេះ​ជា​ទស្សនៈ​បុគ្គល) ក្រោយ​ពី​ទស្សនា​រឿង «ដុំ​​ហ្វីល​​ចុង​​ក្រោយ» រួច​​ខ្ញុំ​យល់​ឃើញ​ថា នេះជា The Best Khmer Movie Ever ក្នុង​ចំណោម​រឿង​ល្អៗមួយចំនួនទៀតដូចជា រឿង «គ្រាប់​ពេជ្រ» ជាដើម នៅ​ក្នុង​ទសវត្សរ៍​ថ្មីនេះ។​ ខ្ញុំ​សូម​​និយាយ​ខ្លីៗ​ថា រឿងខ្មែរមួយនេះគឺ AMAZING! រំភើប… រហូត​និយាយ​មិន​ត្រូវ។ ខ្ញុំ​មិន​នឹក​ស្មាន​ថា ខ្មែរ​យើង​ក៏​មានភាពយន្តល្អៗ បែបនេះមើល។ ខ្ញុំ​លែង​ឆ្ងល់​ហើយ​ថា ហេតុ​អ្វី​រឿង​នេះ​ទទួល​បាន​ពាន រង្វាន់ពីបរទេស សន្ធឹកសន្ធាប់យ៉ាងនេះ? ហេតុ​អ្វីក៏រឿងនេះថតបានល្អិតល្អន់យ៉ាងនេះ? (សុំ​មិន​និយាយ​ប្លង់​មួយ​ដែល​ថត​ជាប់​កៅអីជ័រ ក្នុងឈុតព្រះរាជា និង នារីស្រុកស្រែ)។ រឿង​នេះ​បាន​បញ្ចូល​ព្រលឹង​ស្ទើរ​តែ​គ្រប់ឈុតទាំងអស់ ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​បេះ​ដូង​ខ្ញុំ​ញ័រ​រំជើប​រំជួល​គ្រប់​វិនាទី​ដែល​ហ្វីល​រឿង​ដើរ។ គ្រប់តួម្នាក់ៗ មានអត្តសញ្ញាណច្បាស់លាស់ សម្តីមួយម៉ាត់ៗ សុទ្ធ​តែ​បង្កប់​នូវអាថ៌កំបាំង និងពន្លកបញ្ហា ហើយគ្រប់បញ្ហាទាំងនោះសុទ្ធតែ បាន​ដោះ​ស្រាយ​យ៉ាងលម្អិត រហូត​រឿង​បាន​​បញ្ចប់​។ ​ខ្ញុំ​​ក៏​​លែង​ឆ្ងល់​ទៀត​ដែរ ហេតុ​អ្វី​ក៏​អ្នក​វិភាគ​កុនរឿងថៃល្បីៗ នាំ​គ្នា​ពោល​សរសើរ​រឿង​នេះ ហើយ​​នឹក​​ច្រណែន​​ខ្មែរ​​ដែល​មាន​ខ្សែភាពយន្តល្អៗបែបនេះ។ ក្នុង​នាម​ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​ចូល​ចិត្ត​ទស្សនា​ខ្សែ​​ភាព​យន្ត​ម្នាក់ ខ្ញុំ​សូម​​លើកទឹកចិត្តទស្សនិកជនខ្មែរទាំងអស់ នាំ​គ្នា​ទៅ​មើល​រឿង​នេះ​ឱ្យ​បាន​គ្រប់ៗ​គ្នា ព្រោះ​ក្រៅពីដើម្បីគាំទ្រដល់វិស័យភាពយន្តខ្មែរ ក៏ដើម្បីដឹងថា យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ខ្មែរ​យើង​ក៏​មាន​រឿង​កុន​ល្អៗ​មើល​នឹង​គេ​ក្នុង​ទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ២០១៥ នេះដែរ។ រឿងនេះ ខ្ញុំជូនពិន្ទុ ៩/១០ ព្រោះ​នៅ​មាន​ចំណុចតូចៗមួយចំនួនទៀតត្រូវកែតម្រូវ ពិសេស​ឈុត​ថត​ជាប់​កៅ​អី​ជ័រ នៅក្នុងឈុត «ផ្លូវ​​​ឆ្ងាយ​ពី​ផ្ទះ»៕


ប៉ុស្ត័ររឿង​ពី​ទំព័រ Legend Fan Page

ប៉ុស្ត័ររឿង​ពី​ទំព័រ Legend Fan Page

ផ្កាយNoVeLs*–ល្ងាចម្សិលមិញ(០២ កញ្ញា ២០១៥) ខ្ញុំបានទៅមើលរឿង «តត កំលោះ​​សម្បូរ​ស្នេហ៍» ឬ ​There​’s​ something​ about​ Tott​ រួច​ហើយ បន្ទាប់​ពី​លេច​ឮ​ពាក្យ​សរសើរ​តៗ​គ្នា​ពី​ទស្ស​និក​​ជន​​ខ្មែរ​ថា​ល្អ​មើល។​ តាម​ប​ទ​ពិសោធន៍​ខ្ញុំ រឿងដែលដឹកនាំដោយ​លោក​អានុន (អ្នក​ដឹក​នាំ​រឿង​ថៃ​ដែលមានភ្ជាប់ក្នុងរូបនេះ) ភាគច្រើនគឺមើលមិនកើតទេ ហើយពីដំបូងខ្ញុំក៏គ្មាន​បំណង​ចង់​ទៅ មើល​រឿង​នេះ​ដែរ។​ ប៉ុន្តែ​ដោយ​មិត្ត​ភក្តិ​បបួល​ង៉ូចៗ​ពេក ហើយ​ក៏​ចង់​ដឹង​ដូច​គ្នា​ថា រឿង​នេះ​ពិត​ជា​ល្អ​មើល​ដូចគេថាមែនឬអត់ ខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្តទៅមើល។ តែ​អង្គុយ​មើល​មិន​ដល់​កន្លះ​ម៉ោង​ផង ខ្ញុំ​ធុញ​​ស្ទើរ​តែ​ក្រោក​ចេញ​ពី​រោង​កុន​ទៅ​ហើយ…

អ្វីៗមិនដូចពាក្យចចាមអារ៉ាមដែលគេសរសើរតៗគ្នានោះទេ។ រឿងស៊ីជោរ និង​សាំ​ត្រប៉ែ​​មិន​​ខុស​​ពី​រឿង​របស់​នាយពាក់មីប៉ុន្មានទេ (គ្រាន់តែបច្ចេកទេស និង​តួ​សម្តែង​របស់​គេល្អជាង) ហើយ​រឿង​ទាំង​មូល​ក៏​គ្មាន​ Plot​ ត្រឹម​ត្រូវ​ដែរ គ្រាន់​​​តែ​​​ចាប់​​​ពី​​​ត្រង់​នេះ​​បន្តិច​ ដាក់​ត្រង់​នោះ​បន្តិច អូស​បន្លាយ​រឿង​ឱ្យ​តែ​វែងៗ ដើម្បីបញ្ចប់ប៉ុណ្ណោះ។ ចំណុចដែលអាចយកជាការបានគឺ​មាន​តែ​ឈុត​យាយ​ និង​តា​នៅ​មណ្ឌល​ចាស់​ជរា និង​តួម្តាយដែលកើតជំងឺភ្លេចភ្លាំងប៉ុណ្ណោះ ក្រៅពីនោះ គឺ​មើល​មិន​ចូល​ភ្នែក​ទាល់​តែ​សោះ។

លោកអានុន អ្នកដឹកនាំរឿង

លោកអានុន អ្នកដឹកនាំរឿង

តែទន្ទឹមនឹងនេះ ខ្ញុំក៏សង្កេតឃើញអ្នកមើលស្ទើរតែពេញរោងសើចគឹលៗ អត់​​តែ​​ពួក​ខ្ញុំ​​ប៉ុន្មាន​​នាក់​ប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំមិនដឹងថា នៅក្នុងផ្នត់គំនិតរបស់ទស្សនិកជនខ្មែរយើង ខ្សែ​ភាពយន្តមួយល្អ ត្រូវ​មាន​គុណ​សម្បត្តិ​អ្វី​ខ្លះ​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែចំពោះខ្ញុំ វា​​ត្រូវ​​តែ​​ល្អិត​ល្អន់ និង​មាន​លក្ខណៈ​សម្បូរ​បែប​ខ្លាំង​ណាស់ ដោយដំបូងវាត្រូវផ្តើមចេញពី Plot រឿង ដែលល្អ(ដំណើររឿង ឬ​សាច់​រឿង​ដែល​មាន​ហេតុ ​និង​ផល​ច្បាស់​លាស់) ​តួ​សម្តែង​ រួម​ទាំង​បច្ចេកទេសថតដែលប្រកបដោយគំនិតច្នៃប្រឌិត។

នៅក្នុងរឿង «តត កំលោះសម្បូរស្នេហ៍» ក្រៅពីមាន Plot រឿង​មិន​ដឹង​ឯ​ណា​ឯ​ណី​ហើយ តួ​សម្តែង​ក៏​មិន​ណាស់​ណា។ តួ​ឯក​ប្រុស «តត» អាច​និយាយ​បាន​ថា​គ្រាន់​បើ សម្តែង​សម​មិ​ន​រឹង លេង​កំប្លែង​បាន​ដូច​ធម្មជាតិ ទោះ​​បី​​ជា​​មាន​​ចំណុច​​ខ្លះ​​សម្តែង​​មិន​បាន​​អស់​ក៏​ដោយ។ ចំណែក​តួ​ឯក​ស្រី សម្តែង​នៅ​រឹង​ខ្លាំង​ណាស់ ដូច​​ជា​​នៅ​​មាន​​គេ​ស្រែក​​ប្រាប់​(បោះ​ប៉ារ៉ូល)​ទើប​សម្តែង​ចេញ។ ការ​និយាយ​ស្តី​ក៏​មិន​លះ នៅ​​ស្ទាក់​ស្ទើរៗ​​ខ្លាច​ខុស​ខ្លាចត្រូវ មិនដឹងថាជារឿងដំបូងរបស់នាងក៏មិនដឹង។ ក្រៅ​ពី​នេះ​តួ​សម្តែង​រាយរងផ្សេងៗទៀតគឺធ្វើបានល្អហើយ ពិសេស​តួ​ម្តាយ​ដែល​មាន​ជំងឺ​ភ្លេច​ភ្លាំង​ និងតួយាយ និងតានៅមណ្ឌលចាស់ជរា ព្រោះ​ពួក​គាត់​សុទ្ធ​សឹង​ជា​តារា​ជើង​ចាស់។

តួឯកប្រុសស្រីក្នុងរឿង

តួឯកប្រុសស្រីក្នុងរឿង

បើនិយាយពីសាច់រឿងវិញ ខ្ញុំមិនដឹងថារឿងនេះចង់បានអ្វីឱ្យប្រាកដ? អ្វី​ជា​មូល​ន័យ​របស់​រឿង? ឬចង់​និយាយ​អំពី​រឿង​រ៉ាវ​ជីវិត​របស់​តត​ដែល​ត្រូវ​ម្តាយ​ចាក​ចោល​តាំង​ពី​ក្មេង ហើយ​​ត្រូវ​​តស៊ូ​​នឹង​ជីវិត​ដោយ​ខ្លួន​ឯង និង​​ខំ​​រក​​លុយ​​ដើម្បី​​យក​​យាយ​​នៅ​មណ្ឌល​​ចាស់​ជរា​ទៅ​រស់​នៅជាមួយ? ហ៊ឺម​… ខ្ញុំ​ថា​ណ៎ា​ សូម្បី​តែ​ចំណង​ជើង​ទាំង​ខ្មែរ ថៃ អង់គ្លេស ក៏​ពុំ​មាន​ភាព​ទាក់ទាញដែរ គឺ​ឃើញ​ហើយ​មិន​ចង់​ទៅ​មើល​តែ​ម្តង! ខ្លឹម​សារ​​​ពិសេស​​​របស់​​​រឿង​​នេះ ដែល​ខ្ញុំ​ចាប់​បាន​គឺ សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​ទំនាក់​ទំនង​របស់​ចៅ និង​យាយ​។ ​យាយ​ជា​មនុស្ស​ចាស់ ហើយមនុស្សចាស់គឺឯកាខ្លាំងណាស់ តែង​តែ​ចង់​រស់​នៅ​ក្បែរ​កូន​ចៅជានិច្ច ដូច្នេះ​ហើយ​ក្នុង​រឿង​យើង​តែង​តែ​ឃើញ​យាយ​ថ្ងូរ​ង៉ូចៗ​ថា ពេល​ចៅ​រក​លុយបានច្រើន មកទទួលយាយទៅនៅជាមួយផង។ មួយ​ទៀត រឿង​នេះ​ក៏​បង្ហាញ​ពី​អារម្មណ៍​ឯកា​របស់​តា​ចាស់​ម្នាក់​នៅ​ក្នុង​មណ្ឌល​ចាស់​ជរា​ដែរ គឺ​​នៅ​ពេល​ដឹង​ថាយាយរបស់តតត្រូវចាកចេញ គឺ​គាត់​មាន​អារម្មណ៍​ហេង​ហាង​ភ្លាម ព្រោះ​​គាត់​ខ្វះ​ភាពកក់ក្តៅយូរហើយ ហើយ​នឹង​កាន់​តែ​រងា​ឯកា​ទៅ​ទៀត​នៅ​ពេល​ដែល​មនុស្ស​ដែល​ខ្លួនមានភាពស្និទ្ធស្នាល និង​មនោសញ្ចេតនា​ជា​មួយ​ត្រូវ​ចាក​​ចេញ។ ក្រៅ​ពី​ប៉ុន្មាន​ចំណុចខាងលើនេះ រឿងទាំងមូលគ្មានអ្វីពិសេសទេ គឺ​គ្រាន់​​តែ​​ចាប់​ពី​ត្រង់​នេះ​បន្តិច ពី​ត្រង់​នោះ​បន្តិច​មក​ផ្សែ​ផ្សំ​គ្នា​ដើម្បី​បាន​សាច់​រឿង​មួយ​​ប៉ុណ្ណោះ។

សរុបមក រឿងនេះខ្ញុំឱ្យពិន្ទុ ៤/១០ តែបើគ្រាន់តែមើលបែបកំប្លែងៗ ដើម្បី​សើច​លេង ត្រឹម​លំហែ​អារម្មណ៍​លំហែ​ខួរ​ក្បាល ខ្ញុំថាអាចត្រូវចិត្តនឹងយុវវ័យខ្មែរ តែ​​បើ​​យក​​ជា​ការ ខ្ញុំ​​ថា​​រឿង​​នេះ​មិន​ជាប់​ក្នុង​បញ្ជី​ទេ។ ខ្ញុំ​ឃើញ​ទស្សនិកជនភាគច្រើនសើច តែ​​ខ្ញុំ​អត់​​សើ​ច​សោះ ព្រោះ​ចំណុច​ដែល​ត្រូវ​សើច​នោះ វា​អត់​ទំនង ម្យ៉ាង​​ខ្ញុំ​​ចង់​​មើល​​កុន​ដែល​មានគុណភាព មិនមែនមើលដើម្បីតែមើល ហើយ​សើច​ហាស​ហាស​អត់​ប្រយោជន៍​នោះទេ។ អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​និយាយ​ទាំង​អស់​នេះ​គឺ​ក្នុង​នាម​ទស្សនិក​ជន​ម្នាក់​ប៉ុណ្ណោះ ​ពុំ​មាន​បំណង​មិន​ចង់ឱ្យនរណាម្នាក់ទៅមើលរឿងនេះទេ គឺ​​មាន​​តែ​​ចង់​​ឱ្យ​ទៅ​​មើល​គ្រប់ៗគ្នាផង ដើម្បី​ដឹង​ថា តើ​​ការ​យល់​ឃើញ​របស់​ខ្ញុំ​ដូច​គ្នា​នឹង​ការ​យល់​ឃើញ​​របស់​អ្នក​ទាំងអស់គ្នាដែរឬទេ?

តាមដាន

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 2,474 other followers