Feeds:
ប្រកាស
មតិ

Archive for the ‘ភាព​យន្ត​ថៃ​’ Category


ផ្កាយNoVeLs*– ភាពភ័យព្រឺព្រួចក្នុងរឿង «សិស្សឆ្នើមកំពូលល្បិច» ឬ Bad Genius មិនទាន់​រលុប​បាត់​​ពីក្នុងសតិអារម្មណ៍​របស់ខ្ញុំនៅឡើយផង ផលិតកម្ម GDH ដែលជា​ផលិតកម្មថៃ​តែមួយគត់នៅក្នុងដួងចិត្តខ្ញុំ បានបញ្ចេញខ្សែភាពយន្តរឿងខ្មោច​ថ្មីមួយ​​ទៀត មកតាម​លងបន្លាចខ្ញុំ និងទស្សនិកជន ផ្សេងទៀតតាមរយៈរឿង The Promise ឬ «មិត្ត…ជាទី​នឹករលឹក» ។ ខ្ញុំទៅ​មើលរឿងនេះ ដោយការរំពឹងទុកខ្ពស់លើផលិតកម្ម GDH និងអ្នក​ដឹកនាំរឿង លោក សូផុន (Sophon Sakdaphisit) ដែលធ្លាប់​បង្ហាញថ្វីដៃបំភ័យ​ទស្សនិកជន​ឲ្យ​ស្លន់វិញ្ញាណរួចមកហើយ តាមរយៈរឿង Laddaland ។

  • រឿងសង្ខេប

The Promise ត្រូវបានផលិតឡើង ដោយយោងតាមព្រឹត្ដិការណ៍ប្រវត្ដិសាស្រ្ដដ៏អាក្រក់ដែលបានកើតឡើងពិតនៅប្រទេសថៃ ក្នុងឆ្នាំ ១៩៩៧ ដែលប្រាក់បាតធ្លាក់ថ្លៃ ប្រជាជនគ្មានការងារធ្វើ និងបានជាប់ឈ្មោះជាប្រទេស ដែលមានមនុស្សសម្លាប់ខ្លួន​ច្រើនជាងគេលំដាប់ទី ៣ ក្នុងអាស៊ី។ ក្នុងនោះ អ៊ិប និងប៊ុម ក្មេងស្រីក្នុងវ័យវិទ្យាល័យ ដែលជាមិត្តភក្តិស្រឡាញ់គ្នាយ៉ាងប្តូរ​ផ្តាច់​ ក៏ជាជនរងគ្រោះទទួលរងឥទ្ធិពលពីវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចក្នុងគ្រានោះដែរ។ អគារខុនដូមួយនៅកណ្តាលទីក្រុងដែលប៉ារបស់​ពួក​គេចំណាយលុយកសាងរួមគ្នា ត្រូវផ្អាកដំណើរការ ហើយធ្លាក់ខ្លួនពីសេដ្ឋីក្លាយជាកូនបំណុលរាប់លាន។ អ៊ិប និងប៊ុម មិន​អាចប្រឈមមុខនឹងស្ថានភាពនេះបាន និងដោយរងសម្ពាធពីគ្រួសារផងនោះ ក៏បបួលគ្នាទៅសម្លាប់ខ្លួននៅលើ អគារនោះ ដោយ​សន្យាថានឹងស្លាប់ជាមួយគ្នា។ ប៉ុន្តែ… អ៊ិបបែរជាស្លាប់តែម្នាក់ឯងទៅវិញ ព្រោះប៊ុមខ្វះភាពក្លាហាននឹងកាន់កាំភ្លើង​បាញ់​ខ្លួន​ឯង។ ២០ ឆ្នាំកន្លងផុតទៅ… ប៊ុម ធំឡើងក្លាយជាអ្នកជំនួញខាងអចលនទ្រព្យ ហើយបានត្រឡប់ទៅកាន់អគារនោះ​ម្តង​ទៀត ជាមួយកូនស្រីសំណព្វចិត្តតែម្នាក់គត់របស់ខ្លួនឈ្មោះ បេល។ ក្រោយពីត្រឡប់មកពីអគារនោះវិញ ក៏មានរឿង​ចម្លែកៗ​ជាច្រើនកើតឡើងលើបេល។ នាងតែងតែដេកមមើ និងព្យាយាមសម្លាប់ខ្លួនម្តងហើយម្តងទៀត រហូតធ្វើឲ្យប៊ុមគិតថា អ៊ិបតាមមកទារពាក្យសន្យាដែលនាងមិនព្រមសម្លាប់ខ្លួនជាមួយ។

  • វិភាគរឿង

ចំណុចដំបូង ដែលគួរឲ្យស្ងើចសរសើរនៅក្នុងរឿងនេះគឺ ការផ្តើមរឿង។ The Promise ផ្តើមរឿងដោយបង្ហាញពីទំនាក់ទំនង និងសម្ព័ន្ធភាពរបស់ប៊ុម និងអ៊ិប ក្នុងអំឡុងឆ្នាំ១៩៩៧ ដែលប្រទេសថៃបានជួបវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ នេះគឺជាផ្នែកដ៏​ល្អបំផុតនៅក្នុងខ្សែភាពយន្តនេះ រហូតធ្វើឲ្យខ្ញុំគិតថា រឿងនេះនឹងមានអ្វីល្អៗពិសេសបន្ថែមទៀត សម្រាប់បង្ហាញនៅក្នុង​ឈុត​បន្តបន្ទាប់មិនខាន។ ការបញ្ជ្រាបហេតុការណ៍វិបត្តិសេដ្ឋកិច្ច ជាមួយនឹងបរិយាកាសឆ្នាំ១៩៩៧ គឺធ្វើបានល្អ មិនថាអគារ រោងកុន ផ្លូវថ្នល់ មនុស្សម្នា ការស្លៀកពាក់ និងសម្ភារៈប្រើប្រាស់ គឺស័ក្តិសមល្មមអាចជឿបាន។ រីឯតួក្មេងស្រីទាំងពីរនោះ ក៏​សម្តែងសម ចូលតួ មិនរឹង មិនឆ្គង។

តែពេលលេងដល់វគ្គមនុស្សចាស់ រឿងនេះបែរជាប្រើសិល្ប៍វិធីបង្ហាញដំណើររឿងបែបត្រង់ស្លូ ពី «ក» ដល់ «អ» ពី «A» ដល់ «Z» គ្មានអ្វីទាក់ទាញទៅវិញ។ អារម្មណ៍ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំ គឺខ្ញុំរំពឹងថានឹងបានឃើញអ្វីដែលថ្មី ប្លែក និងភាពភ័យខ្លាចតាមរយៈ​បច្ចេកទេស និងសិល្ប៍វិធីដែលអ្នកដឹកនាំរឿងបញ្ជ្រាបចូលទៅក្នុងផ្ទៃរឿងរបស់ខ្លួន។ តែអ្វីដែលខ្ញុំទទួលបានពីរឿង The Promise ឬ មិត្តជាទីនឹករលឹក បែរជាបានត្រឹមអារម្មណ៍ និងរសជាតិធម្មតាៗដូចខ្សែភាពយន្តរឿងខ្មោចផ្សេងៗទៀតរបស់ថៃ​ដែរ។ ដំណើររឿងត្រង់ស្លូ ដោយមិនអាចបំបែករឿង និងមូលបញ្ហាឲ្យបានស៊ី ជម្រៅ ឬទៅឲ្យដល់គោលដៅណាមួយច្បាស់​លាស់ មិនថារឿង «ពាក្យសន្យា» តាមចំណងជើងរបស់រឿង និងរឿង «វិបត្តិសេដ្ឋកិច្ច» ដែលជាមូលបញ្ហារបស់រឿង និងជា​ចំណុចសំខាន់ដែលរឿងអាចប្រើជាប្រយោជន៍បានច្រើន តែបែរជាប្រើមិនអស់ដោយបង្ហាញបានត្រឹមជាហេតុផលតូចមួយ​ធ្វើ​ឲ្យ​តួ​សម្រេចចិត្តសម្លាប់ខ្លួន?

ទន្ទឹមនឹងនេះ រឿងក៏មិនសូវផ្តោតលើអារម្មណ៍បែប Horror តែផ្តោតលើអារម្មណ៍បែប Drama ដែលមានម្តាយស្រឡាញ់ ហួង​ហែង និងចាំការពារកូនស្រីទៅវិញ។ The Promise ជារឿងបែប Horror តែតួអង្គ «ខ្មោច» បែរជាមានសកម្មភាពតិច​បំផុតនៅ​ក្នុងរឿង។ តួអង្គ «ខ្មោច» ហាក់ត្រូវបានគេប្រើដើម្បីគ្រាន់តែ «បញ្ជ្រាប» ឬ «បង្គ្រប់» ឲ្យរឿងមានពណ៌សម្បុរ និងរសជាតិ​កាន់​តែ​ច្រើនប៉ុណ្ណោះ។ អ្នកដឹកនាំរឿងព្យាយាមប្រើមនុស្សឲ្យលងមនុស្ស ឲ្យមនុស្សលង និងខ្លាចអារម្មណ៍ខ្លួនឯង ដោយមិន​បង្ហាញឲ្យឃើញខ្មោចត្រង់ៗ។ តែនេះមិនមែនជាបញ្ហានោះទេ បញ្ហាស្ថិតត្រង់ថា វិធីបង្ហាញរឿងរបស់ខ្សែភាពយន្តនេះ ពុំបាន​បង្ហាញភាពប្រាកដនិយមរបស់ខ្លួនឲ្យច្បាស់លាស់។ តើការពិត រឿងនេះ មានខ្មោច ឬគ្មានខ្មោច?

ទីបំផុត ខ្សែភាពយន្តនេះ ក៏ក្លាយជារឿងខ្មោចដែលខ្វះអារម្មណ៍ភ័យខ្លាច ខ្វះភាពរន្ធត់ និងឈុតដែលធ្វើឲ្យទស្សនិកជនភ័យ​ភ្ញាក់។ សូមនិយាយត្រង់ៗថា រឿងនេះមិនបានធ្វើឲ្យខ្ញុំខ្លាចដល់ថ្នាក់រន្ធត់អីនោះទេ ឬក៏រឿងលេងចប់ហើយ នៅសេសសល់​អារម្មណ៍ដិតដាមអីក៏ទេដែរ ពោលគឺបានត្រឹមផ្តល់អារម្មណ៍កម្សត់ ខ្លាច(តិចៗ) និងនឹករលឹក(ដូចប្រភេទរឿង Drama) ប៉ុណ្ណោះ។

ថាទៅ រឿងនេះក៏នៅមានចំណុចមួយទៀត ដែលអត់សរសើរមិនបានដែរ នោះគឺតួអង្គ «អគារ» ដែលគេប្រើបច្ចេកទេស CG បានយ៉ាងល្អ អាចធ្វើឲ្យ «អគារ» តែមួយ មានបុគ្គលិកលក្ខណៈ និងសភាពពីរដាច់ដោយឡែកពីគ្នាបាន ដោយមួយជាអគារ​ទើបតែសាងសង់ថ្មី (ឆ្នាំ១៩៩៧) ជាអគារខ្ពស់តែឯង គ្មានអគារខ្ពស់ផ្សេងៗទៀតនៅជុំវិញ និងមួយទៀតជាអគារចាស់(ឆ្នាំ​២០១៧) ដែលទើបតែចាប់ផ្តើមជួសជុលឡើងវិញ និងសាងសង់បន្ត ដោយមានអគារខ្ពស់កប់ពពកផ្សេងៗទៀតនៅជុំវិញនា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ។

សរុបមក បើសួរថា រឿង The Promise ឬ មិត្តជាទីនឹករលឹក ល្អមើលទេ? ខ្ញុំអាចនិយាយបានថា រឿងនេះល្អមើលជាងរឿងថៃ​ផ្សេងៗទៀតដែលមិនមែនជារបស់ GDH ។ ប៉ុន្តែ… បើប្រៀបធៀបនឹងមាត្រដ្ឋានរបស់ GDH ដែលទើបតែផលិតរឿង «សិស្ស​ឆ្នើមកំពូលល្បិច» ឬ Bad Genius និង មាត្រដ្ឋានរបស់អ្នកដឹកនាំរឿង Laddaland ខ្ញុំថា រឿងនេះល្អនៅក្នុងកម្រិតបង្គួរនៅ​ឡើយ។ ​ម្យ៉ាង​ នេះ​ជារឿងខ្មោចដែលខ្មោចចេញលងតិចបំផុត ព្រោះរឿងហាក់ផ្តោតខ្លាំងលើមនោសញ្ចេតនាបែប Drama ទៅវិញ។ ទោះយ៉ាងណា ខ្ញុំណែនាំឲ្យគ្រប់គ្នាទៅមើលរឿងនេះ តែកុំរំពឹងទុកខ្ពស់ពេក! 😀

*ពិន្ទុ៖ ៧​/១០

Advertisements

Read Full Post »


1

#វិភាគត្រួសៗ

#លោកយាយអាយុ២០ឆ្នាំ ឬ Suddenly Twenty

#មិនមែនជារឿងដែលកម្សត់ខ្លាំងតែជារឿងដែលចាក់ចំបេះដូង

#ពិន្ទុ៨/១០

លោកយាយអាយុ២០ឆ្នាំ ឬ Suddenly Twenty មិនមែនជារឿង Remake ពីរឿងកូរ៉េ Miss Granny ទី១ ដែលខ្ញុំធ្លាប់ទស្សនាកន្លងមកនោះទេ។ បើចាំមិនខុសនេះជារឿងលើកទី៥ហើយ បន្ទាប់ពីរឿងកូរ៉េ ចិន ជប៉ុន និងវៀតណាម។ ថ្វីបើរឿងទាំងនេះមានគ្រោងរឿងដូចគ្នាតែមួយនឹងរឿង Miss Granny របស់កូរ៉េ តែរឿងនីមួយៗសុទ្ធតែមានរសជាតិ និងអត្តសញ្ញាណដោយឡែកៗពីគ្នាទៅតាមវប្បធម៌ និងរបៀបរបបរស់នៅរបស់ប្រទេសទាំងនោះរៀងៗខ្លួន។

រឿង “Miss Granny” និយាយពីស្រ្តីមេម៉ាយម្នាក់ដែលក្លាយទៅជានារីវ័យក្មេងអាយុ ២០ឆ្នាំ បន្ទាប់ពីគាត់បានទៅថតរូបនៅហាងថតរូបដ៏អាថ៌កំបាំងមួយ។ អាចថាចម្លែកក៏ថាបានដែល៤រឿងមុនៗ មិនបានធ្វើឲ្យខ្ញុំស្រក់ទឹកភ្នែកខ្លាំងប៉ុន្មានទេ តែរឿងដែលថៃផលិតឡើងវិញនេះ ស្រាប់តែធ្វើឲ្យខ្ញុំយំច្រើនកន្លែងដោយនឹកស្មានមិនដល់។ តែខ្ញុំក៏ដឹងខ្លួនឯងនូវហេតុផលមួយដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំយំខ្សឹកខ្សួលរហូតទប់លែងជាប់។ ហេតុផលនោះ គឺតួអង្គយាយប៉ានដែលជាតួឯកក្នុងរឿង គឺដូចម្តាយខ្ញុំខ្លាំងណាស់! គាត់លះបង់គ្រប់បែបយ៉ាងដើម្បីចិញ្ចឹមកូនប្រុសគាត់ឲ្យរៀនបានខ្ពស់ រហូតមានអនាគតល្អ។ គាត់បូជាជីវិតវ័យក្មេងរបស់គាត់ទាំងអស់ ដើម្បីអនាគតកូន ទោះបីជាត្រូវបំផ្លាញអនាគត និងក្តីសុបិនរបស់ខ្លួនឯងក៏ដោយ។

083

សម្តីមួយរបស់យាយប៉ាន ដែលស្ទើរតែធ្វើឲ្យខ្ញុំគាំងបេះដូងស្លាប់នៅនឹងកន្លែង គឺគាត់និយាយថា៖ «យុវភាពដ៏ល្អផូរផង់របស់ខ្ញុំបានយកទៅមើលថែ និងចិញ្ចឹមបីបាច់កូនអស់ហើយ…» ។ ភ្លាមៗនោះ ខ្ញុំស្រាប់តែនឹកដល់ម្តាយខ្ញុំមួយរំពេច។ ខ្ញុំចាំបានថា ម៉ែធ្លាប់ធាក់កង់ដឹកអង្ករ ក្នុងចម្ងាយផ្លូវរាប់គីឡូដើម្បីយកមកឲ្យកូនប្រុសដែលរៀននៅទីរួមខេត្ត។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ នៅមានការលះបង់ជាច្រើនទៀត ដែលវានៅតែដក់ជាប់ក្នុងខួរក្បាលខ្ញុំតាំងពីដឹងក្តី រហូតមកដល់ថ្ងៃនេះ ហើយខ្ញុំជឿថា ខ្ញុំនឹងចងចាំពលិកម្មដ៏ធំធេងនោះទុកក្នុងក្រអៅបេះដូង និងសម្បជញ្ញៈជាមនុស្សរហូតដល់ដង្ហើមចុងក្រោយ។

មូលន័យសំខាន់របស់រឿង «លោកយាយអាយុ២០ឆ្នាំ» ផ្តោតលើរឿងរ៉ាវជីវិតរបស់មនុស្សចាស់ជរា។ សព្វថ្ងៃនេះ មានមនុស្សមិនតិចនាក់ទេ ដែលមិនសូវយកចិត្តទុកដាក់នឹងឪពុកម្តាយ និងតាយាយ ដែលចាប់ផ្តើមចាស់ជរា ភ្លេចភ្លាំង រអ៊ូច្រើន គួរឲ្យរំខាន រហូតភ្លេចគិតថាជីវិតរបស់ពួកគាត់កន្លងមក តើត្រូវឆ្លងកាត់អ្វីខ្លះ ដើម្បីចិញ្ចឹមកូនៗឲ្យរស់រានមានអនាគតល្អ រហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ?

20mai-02-600x339

ជាក់ស្តែង យាយប៉ានដែលជាតួឯកក្នុងរឿងក៏ដូចគ្នា។ គាត់មិនអាចសម្រេចក្តីសុបិនរបស់ខ្លួន ដែលចង់ក្លាយជាអ្នកចម្រៀងបាន ព្រោះបរិបទសង្គមសម័យនោះ មិនចូលចិត្តមនុស្សស្រីដើរច្រៀងរាំដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិត។ គាត់បានរត់តាមប្តីដោយក្តីសង្ឃឹមថា នឹងអាចសម្រេចក្តីប្រាថ្នានោះ តែដឹងអីពេលមានប្តីក៏មានកូន ហើយប្តីក៏ស្លាប់ចោលទៀត ធ្វើឲ្យគាត់ត្រូវបូជាយុវភាពរបស់ខ្លួនទាំងអស់ ដើម្បីចិញ្ចឹមកូនឲ្យមានអនាគតល្អដោយបាតដៃទាំងពីររបស់ស្ត្រីមេម៉ាយម្នាក់។ ទីបំផុតកូនប្រុសរបស់គាត់ក៏បានក្លាយជាសាស្ត្រាចារ្យបង្រៀននៅសាកលវិទ្យាល័យ។ ទម្រាំនឹកឃើញម្តងទៀត គាត់ក៏ចាស់ជរា ក្លាយជាយាយចាស់សម្តីអាក្រក់ ចូលចិត្តរអ៊ូរទាំ ភ្លេចភ្លាំងច្រើន ធ្វើឲ្យកូនចៅទើសទាល់រហូតចង់យកទៅឲ្យនៅមណ្ឌលចាស់ជរា។ តែអព្ភូតហេតុបានធ្វើឲ្យលោកយាយត្រឡប់វ័យ ក្លាយជាក្រមុំអាយុ២០ឆ្នាំម្តងទៀត ធ្វើឲ្យគាត់ដើរតាមក្តីស្រមៃរបស់ខ្លួន ក្លាយជាអ្នកចម្រៀង និងផ្តើមស្នេហ៍ជាថ្មីជាមួយបុរសដែលខ្លួនស្រឡាញ់។

2

សរុបមក «លោកយាយអាយុ២០ឆ្នាំ» ជារឿងរ៉ាវជីវិតគ្រួសារ ដែលមានស្ទើរគ្រប់រសជាតិ មិនថាកំប្លែង កម្សត់ មនោសញ្ចេតនា និងលាយឡំដោយអាថ៌កំបាំងខ្លះៗ ដែលមិនត្រឹមផ្តល់តែជាចំណីអារម្មណ៍សម្រាប់ទស្សនិកជនប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងផ្តល់តម្លៃអប់រំជាច្រើនទៀត ទាក់ទងនឹងវដ្តជីវិតមនុស្ស ជីវិតគ្រួសារ និងការពុះពារស្វែងរកក្តីសុបិន រហូតដល់ទីបំផុត៕#SuddenlyTwentyKH

Read Full Post »


ប៉ុស្ត័ររឿង «ដប់ម៉ឺន»

ប៉ុស្ត័ររឿង «ដប់ម៉ឺន»

ផ្កាយNoVeLs*– ប្រជាជនខ្មែរមួយចំនួនប្រហែល​ជា​ចាំ​ឈ្មោះ​ អា​ខាវ នាង​ថង​ខ្វាវ នៅ​​​ក្នុង​​រឿង​​ភាគ​ថៃ ​«មន្តស្នេហ៍ក្រមុំស្រុកស្រែ» ដែល​ធ្លាប់​ចាក់​ផ្សាយ​តាម​ស្ថានីយ​ទូរទស្សន៍​​ប៉ុស្ត៍​លេខ​៥​របស់​ខ្មែរ កាលពីជាងដប់ឆ្នាំមុន នៅឡើយទេ ពិសេស​ចាស់​ៗ​ ​​និង​យុវវ័យ​ដែល​មាន​អាយុ​ស្របាល​ៗ​ខ្ញុំ។​ កាលនោះ ល្ងាចមិនទាន់ទេ ម្នាក់ៗ​នាំ​គ្នា​ប្រញាប់​ស្រស់​ស្រូប​បាយ​ទឹក​ឱ្យ​ហើយ ដើម្បី​ត្រៀម​ចាំ​មើល​រឿង​អា​ខាវ​ (មី)​​ថង​ខ្វាវ​ឱ្យ​ទាន់។

រឿង​ភាគ​នេះ​ល្បីខ្លាំងណាស់នៅសម័យនោះ ព្រោះមានវប្បធម៌ របៀប​របប​រស់​នៅ និង​​ផ្នត់​គំនិត​ដូច​គ្នា​ខ្លាំង​ទៅ​នឹង​ប្រជាជន​ខ្មែរ​នៅតាមស្រុកស្រែចម្ការ។ ពិសេស​រឿង​នេះ​​​ជា​​ប្រភេទ​ចម្រៀង​​រឿង​ភាគ​(Musical​ Drama) ដែល​​អម​​ទៅ​​ដោយ​​បទ​​ចម្រៀង​រាប់​​​មិន​​អស់​នៅ​តាម​ឈុត​ឆាក​ពិសេស​នីមួយៗ។ បទល្បីៗក្នុងរឿងនេះមានដូចជា៖ មន្ត​​ស្នេហ៍​ក្រមុំ​ស្រុក​ស្រែ​(លំនាំ​បទ​ថ្នម​ស្នេហ៍) ចង់​បើក​បេះដូង​ ចាំ​​ច្រូត​​ស្រូវ​​ហើយ​សិន ដប់​ម៉ឺន​ដប់​ម៉ឺន សន្យា​មុន​លា ទឹកស្រកអូនខកចិត្ត ទឹក​ស្រក​បង​ខក​ចិត្ត​…​ ជា​ដើម។

រឿង​ «មន្ត​ស្នេហ៍​ក្រមុំ​ស្រុក​ស្រែ​» ដែល​ធ្លាប់​បញ្ចាំង​តាម​ទូរទស្សន៍​ខ្មែរ​កាល​ពី​ជាង​ដប់​ឆ្នាំ​មុន​

រឿង​ «មន្ត​ស្នេហ៍​ក្រមុំ​ស្រុក​ស្រែ​» ដែល​ធ្លាប់​បញ្ចាំង​តាម​ទូរទស្សន៍​ខ្មែរ​កាល​ពី​ជាង​ដប់​ឆ្នាំ​មុន​

ងាកមករឿង «ដប់ម៉ឺន» ឬ Love U 100K គឺជា​ប្រភេទ​ភាព​យន្ត​កំប្លែង​ថ្មី បែប​ទាន់​សម័យ​​ដែល​កាត់​យក​ផ្នែក​ខ្លះ​នៃ​រឿង​ភាគ «មន្តស្នេហ៍ក្រមុំស្រុកស្រែ» មក​ក្រឡៃ​កែ​ច្នៃ​​ធ្វើ​​ជា​ប្រភេទ​ខ្សែ​​ភាព​យន្ត​​កំប្លែង​​​ខ្នាត​​​ធំ ប្រើទំនាស់បញ្ហាតែមួយ ប៉ុន្តែ​នៅ​រក្សា​​រស​ជាតិ និង​ក្លិន​ចំហាយ​ដើម​ឱ្យ​នៅ​ដដែល។ នៅ​ក្នុង​រឿងថ្មីនេះ អ្នក​ដែល​ធ្លាប់​មើល​រឿង​ភាគ «មន្តស្នេហ៍ក្រមុំស្រុកស្រែ» អាច​នឹង​ប្លែក​ត្រចៀក​នឹង​ឈ្មោះ​តួ​ឯក​ប្រុស ព្រោះ​កាលពីមុនយើងធ្លាប់តែឮថា អាខាវ (ប្រហែល​ជា​ប្រែ​ខុស ​ឬ​​មាន​​ចេតនា​​ហៅ​​បែប​នេះ ដើម្បីស្រួលហៅ) តែពេលនេះយើងនឹងឮថា អាខ្លាវ វិញ ដែល​ជា​ឈ្មោះ​ត្រឹម​ត្រូវ​តាម​ប្រភព​ដើម។

ចង់ដឹងថា រឿង ដប់ម៉ឺន សម័យថ្មីនេះ មានរសជាតិខុសប្លែក និងល្អមើល ល្អ​សើច​កម្រិត​ណា តោះ​មក​តាមដាន ទ.អ.គ(ទាំងអស់គ្នា)! 😀

តួឯក​ប្រុស​ស្រី​ក្នុង​រឿង

តួឯក​ប្រុស​ស្រី​ក្នុង​រឿង «ដប់ម៉ឺន»

រឿងសង្ខេប

អា​ខ្លាវ កំលោះស្រុកស្រែក្រតោកយ៉ាក លង់​ស្នេហ៍​យ៉ាង​ជ្រាល​ជ្រៅ​ជា​មួយ​នាង​ថង​ខ្វាវ​ ដែល​ជា​កូន​ស្រី​របស់​សេដ្ឋី​ស្តុក​ប្រចាំស្រុក។ អ្នក​ទាំង​ពីរ​ស្រឡាញ់​គ្នា​ខ្លាំង​ណាស់ តែ​មាន​អាចឺត ជា​គូ​សត្រូវ​ស្នេហា តាមបំបែកបំបាក់ ឃ្លាំមើល និង​ចាំ​តែ​ឆ្មក់​យក​ថង​ខ្វាវ ពីអាខ្លាវគ្រប់ពេលវេលា។ ​អា​​ចឺត​​ចូល​​ចិត្ត​​មើល​ងាយ​មើល​ថោក​អាខ្លាវ​ថា​ក្រ​តោក​យ៉ាកខ្លាំងណាស់។ តែអ្វីដែលសំខាន់ សេដ្ឋី​ថង​កន​ដែល​ជា​ឪពុក​បង្កើត​របស់​ថង​ខ្វាវ ក៏ស្អប់ខ្ពើមមនុស្សក្រខ្សត់ ខ្ចាត់ព្រាត់ ដូច​ជា​អា​ខ្លាវ​នេះ​ខ្លាំង​ណាស់​ដែរ និង​ព្យាយាម​រារាំងស្នេហាអ្នកទាំងពីរ គ្រប់មធ្យោបាយទាំងអស់។ លោក​សេដ្ឋី​មិន​ព្រម​​លើក​​កូ​ន​ស្រី​ឱ្យ​អា​ខ្លាវ​ជា​ដាច់​ខាត​ លុះ​​ត្រា​​តែ​​អាខ្លាវ​មាន​ប្រាក់​ដប់​ម៉ឺន​បាត​មក​ចូល​ស្តី​ដណ្តឹង។ ដូច្នេះ អា​ខ្លាវ​ត្រូវ​ព្យាយាម​រក​ប្រាក់​ចំនួន​ដប់​ម៉ឺន ដើម្បី​​ទៅ​​ស្តី​​ដណ្តឹង​នាង​​ថង​​ខ្វាវ សង្សារ​បណ្តូល​ចិត្ត។ ទន្ទឹម​នឹង​នោះ មិត្ត​ភក្តិរបស់អាខ្លាវ និងថងខ្វាវ រួម​មាន អាវ៉ែន បុប្ផា និង​មិត្ត​ភក្តិ​រួម​បក្ស​ពួក​ដទៃ​ទៀត បាន​ពិភាក្សា​គ្នា​រក​មធ្យោបាយ ជួយ​គូ​ស្នេហ៍​ទាំងពីរឱ្យបានជួបគ្នាដូចក្តីប្រាថ្នា។

09(2)
វិភាគខ្លឹមសាររឿង

ប្រាប់តាមត្រង់ចុះថា គ្រាន់តែឃើញ Trailer ភ្លាម គឺមិនចង់មើលទាល់តែសោះ​ព្រោះ​​​​របៀប​របប​រឿង​ថៃ គឺតែប៉ុណ្ណឹង និយាយ​គ្នា​ស្រែក​វ៉ូស​វ៉ាស​ៗ ចំអាសចំអូង ដើម្បី​បានសើច ដើម្បី​បាន​កំប្លែង។ ម្យ៉ាងទៀត ធ្លាប់គិតទុករួចទៅហើយថា រឿង​ថៃ​បើ​ក្រៅពីផលិតកម្ម GTH គឺមិនទៅមើលដាច់ខាត។ ប៉ុន្តែពេលជិតដល់ថ្ងៃបញ្ចាំង ក៏​មាន​​ដំណឹង​ល្អ​មក​ដល់ គឺ​មាន​គេ​ជូន​សំបុត្រ PRE-SCREENING ចំនួន​៦ ក៏​សម្រេច​ចិត្ត​បបួលមិត្តភក្តិទៅមើលលំហែខួរក្បាល ព្រោះកូនចិត្តមួយក៏ចង់ដឹងដូចគ្នាថា តើ​ភាព​យន្ត​រឿង «ដប់ម៉ឺន» ថតថ្មី ខុសពីរឿងភាគទូរទស្សន៍ «មន្ត​ស្នេហ៍​ក្រមុំ​ស្រុក​ស្រែ» ដូចម្តេចខ្លះ?

ពេល​​អង្គុយមើល ខ្ញុំងោកបណ្តើរស្ងាបបណ្តើរ ថាធុញក៏ធុញ តែ​ក៏​ខំ​ទ្រាំ​តាម​ដាន​សាច់​​រឿង​យ៉ាង​លម្អិត​បំផុត ក្រែងមានចំណុចណាដែលធ្វើឱ្យខ្លួនសើច ប៉ុន្តែ​អត់​​មាន​សោះ​ ​ស.រ.ខ​(សម្រាប់​ខ្ញុំ) ​:P ។ ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកទស្សនាដទៃទៀតវិញ គឺ​គេ​សើច​គឹលៗ​ស្ទើរ​តែពេញរោងអត់​តែ​ប៉ុន្មាន​នាក់​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​ទំនង​ជា​គេ​អង្គុយ​វិភាគ​ទាល់​តែ​ស្ត្រែសស្លេកមុខ ដូច​ជា​ខ្ញុំ​ដែរ​ហើយ​មិន​ដឹង! 😀

04(10)

ដំណើររឿង​ទាំង​មូល​ ក៏មិនបានទៅណាឆ្ងាយពីរឿងភាគទូរទស្សន៍ «មន្ត​ស្នេហ៍​ក្រមុំ​ស្រុក​ស្រែ» ដែរ​ គឺ​មាន អា​ខ្លាវ នាង​ថង​ខ្វាវ មានអាវ៉ែន មានបុប្ផា តែ​គេ​បំបែក​សាច់​រឿង​យ៉ាង​ល្អិត​ខ្ទេចខ្ទី ប្តូរមូលន័យ ខ្លឹមសារខ្លះៗ ប្តូរសម័យកាល ដែល​ស្ទើរ​តែ​កៀក​នឹង​​សម័យ​បច្ចុប្បន្ននេះ ព្រោះ​តាម​រយៈ​ការ​ស្លៀក​ពាក់ និង​​តុប​​តែង​​ខ្លួន​​ខុស​​ពី​​រឿង​ភាគ​​ដាច់។ មិនមានសម្លៀកបំពាក់ឈុតផ្កាធំៗ ឆើតៗ មិន​មាន​គូរ​រោម​ចិញ្ចើម​ក្រាស់ៗ​ ដិតៗ មិនមានមូរជើងសក់ខ្វេៗ ក្រងង់ៗ និងមិនមានធ្វើសក់ប៉ោងៗ ពោល​គឺ​​រឿង​​មិន​​បាន​​កំណត់​សម័យ​កាល​ច្បាស់​លាស់​នោះទេ។

ទន្ទឹមនឹងនេះ ភាពយន្តថ្មីនេះ ក៏បានធ្វើឱ្យបាត់ពណ៌សម្បុរ និង​លក្ខណៈ​ដើម​ខ្លះៗ​របស់​រឿង​ភាគដែរ ដូចជាវាជាប្រភេទភាពយន្តចម្រៀង តែចម្រៀងនៅក្នុងរឿងនេះ មាន​​មិន​​សូវ​ច្រើន គឺ​មាន​តែ​២​,៣​បទ​ប៉ុណ្ណោះ ពោល​គឺ​និយាយច្រើនជាងច្រៀង ហើយ​​ការ​​និយាយ​ស្តី​ក៏​ខុស​ដាច់​ដោយ​ឡែកពីបទចម្រៀង គឺ​មិន​និយាយ​ចូល​ឡូក​ឡំ​គ្នា​ដូចរឿងភាគ ដែល​មុន​នឹង​ច្រៀង​គឺ​មាន​ការ​និយាយ​ផ្តោះ​ផ្តង​លេប​ខាយ​​ឱ្យ​​ចូល​ន័យ​​ក្នុង​បទចម្រៀងសិន។ ចំពោះ​បទ​ចម្រៀង​នៅ​ក្នុង​រឿង​នេះ​ក៏​មិន​សូវ​ពិរោះ​ប៉ុន្មាន​ដែរ​ ចង្វាក់​ញាក់​មិន​ដល់ ខ្វះ​ភាព​រស់​រវើក បើ​និយាយ​ពី​ភាព​ពិរោះ​គឺ​នៅ​ចាញ់​រឿង​ភាគ​ឆ្ងាយ​ណាស់។

និយាយឱ្យត្រង់ទៅ រឿងនេះក៏មិនអាក្រក់អាក្រីណាស់ណាដែរ ព្រោះភាពស៊ីជោរ ធ្វើ​ឡប់ៗ និង​ប្រើ​សម្តី​អាស​អាភាស​ចំអាស​ចំអូង ដែល​ច្រើន​តែ​ឃើញ​មាន​នៅ​ក្នុង​រឿង​កំប្លែងថៃ គឺ​​​រឿង​នេះ​បាន​កាត់​បន្ថយ​ច្រើន ស្ទើរតែគ្មានទាល់តែសោះ ហើយ​ការ​រៀប​ចំ​សម្តីសន្ទនាទៀតសោត គឺ​បាន​ល្អ ដោយ​បង្កើត​កន្លែង​សើច ចំណុចកំប្លែងៗ តាម​រយៈពាក្យសម្តី ពិសេស ក.ន.យ.ក (ការ​និយាយ​កាត់)! 😛

នាយវ៉ែន តួកំប្លែង​លេច​ធ្លោ​ក្នុង​រឿង

នាយវ៉ែន តួកំប្លែង​លេច​ធ្លោ​ក្នុង​រឿង

គឺនៅក្នុងរឿងមានតួអង្គម្នាក់ឈ្មោះ វ៉ែន ដែលជាតួកំប្លែងជាងគេ ទម្លាប់​និយាយ​ពាក្យ​កាត់ៗ ដូចជា ដ.ប.ក គឺដួលបែកក្បាល ក.ស (កាត់សក់) និង​ភាព​រហ័ស​រហួន​ក្នុង​ការគ្រលាសសម្តី ដូចជា ដៃ​កាន់​ដោះ ទៅ​ជា​ដៃ​កាន់​កំប៉ុង​ទឹក​ដោះ​គោ​ជា​ដើម។ តាម​ពិត​តួឈ្មោះវ៉ែននេះ ជាតួរងទេ គឺ​ជា​តួ​ដែល​ជិត​ដិត នៅ​តាម​កៀក​កិត​នឹង​តួ​ឯក​ជា​និច្ច។ បើសរុបរឿងទាំងមូលតួវ៉ែននេះ ស្ទើរ​តែ​ចេញ​ច្រើន​ជាង​គេ សំខាន់ជាងគេ គឺដណ្តើមយកភាពលេចធ្លោពីតួឯកបានយ៉ាងងាយ ដោយ​មិន​បាច់​ប្រឹង​ប្រែង។

ចំពោះតួឯកប្រុស បើទោះជាត្រូវអាវ៉ែន ឬ​មាន់​ក្រញាស​អត់​រោម​របស់​ខ្លួន​ដណ្តើម​ភាព​​ទាក់​​ទាញ​របស់​ខ្លួន​ទៅ​ខ្លះ​ក៏​ពិត​មែន តែភាពស្រស់សង្ហា ស្នាមញញឹម ទេព​កោ​សល្យ​ និងភាពប៉ិនប្រសប់ នៅ​​តែ​​ធ្វើ​​ឱ្យ​​កាយ​​វិការ​​សម្តែង​​របស់​​ខ្លួន​​មើល​​ទៅ​​ដូច​ធម្មជាតិ​ និងទាក់ទាញការចាប់អារម្មណ៍បានច្រើន។ តែនៅក្នុងខ្សែភ្នែករបស់ខ្ញុំ គេ​មិន​​គួរ​យក​តួ​ម្នាក់​នេះ​មក​សម្តែង​ធ្វើ​ជា​កំលោះ​ស្រុក​ស្រែ​ទុរគតនោះទេ ព្រោះ​មុខ​មាត់ សាច់​ឈាម​របស់​គេ មិនស័ក្តិសមទាល់តែសោះ។ គ្រប់​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ឃើញ​តួ​នេះ​​​ជិះ​ក្របី បង់សំណាញ់ ឬដើរតាមភ្លឺស្រែ គឺហាក់ដូចជាមនុស្ស និង​ធម្មជាតិ​មិន​ចូល​​គ្នា​​ទាល់​តែសោះ គឺមិនខុសពីក្អែកខ្មៅពាំពងមាន់បកនោះទេ។

14(2)

និយាយពីតួឯកស្រីវិញ គឺសម្តែងរឹងកំព្រឹស ឆ្គងមហាឆ្គង គ្មាន​រស​ជាតិ​អី​ទាល់​តែ​សោះ គឺ​ខ្វះ​មនោ​សញ្ចេត​នា​យក​តែមែនទែន។ ម្យ៉ាងទៀត ក្រៅ​ពី​មិន​បាន​ជួយ​អ្វី​ដល់​រឿងទាំងមូលហើយ តួ​ឯក​ស្រី​ហាក់​កាន់​តែ​ធ្វើឱ្យរឿងធ្លាក់គុណភាព ដោយ​សារ​តែ​ភាព​សោះកក្រោះរបស់ខ្លួនថែមទៀត។ ក្រៅ​ពី​មាន​រូប​រាងស្អាត តូច​ច្រឡឹង​គួរ​ឱ្យ​ស្រឡាញ់​ នាងហាក់ដូចជាគ្មានអ្វីលេចធ្លោសោះ។ តាម​ស្មាន ហេតុ​​​ផល​​ដែល​​គេ​ជ្រើស​រើស​នាង រួមទាំងតួប្រុសមកសម្តែងរួមគ្នា ក៏ព្រោះតែអ្នកទាំងពីរ ធ្លាប់​ទទួល​បាន​​ភាព​​ល្បី​ល្បាញរួមគ្នារួចមកហើយ តាម​រយៈ​បទ​ចម្រៀង​មនោសញ្ចេតនា​មួយ​បទ​ មាន​ចំណង​ជើង​ថា «ចាញ់ក្រុងបាងកក» (ภูมิแพ้กรุงเทพ)។

និយាយរួម ភាពយន្តរឿង «ដប់ម៉ឺន» គឺពិតជាគ្មានន័យខ្លឹមសារអ្វីសំខាន់ទេ តែ​អាច​ផ្តល់​ភាពរីករាយ និងសំណើចក្អាកក្អាយដល់ទស្សនិកជនភាគច្រើនបាន។ សម្រាប់​អ្នក​ខ្លះ អាច​នឹ​ង​មាន​កន្លែង​ត្រូវ​សើច​ស្ទើរ​ពេញមួយរឿង រហូត​គ្មាន​ពេល​ដក​ដង្ហើម​ផង​ក៏​ថាបាន។ ឈុត​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​អ្នក​ខ្លះ​(មិន​មែន​ខ្ញុំ)​សើច​ដល់​ថ្នាក់​ហៀរ​ទឹក​ភ្នែក​ទៀត​គឺ ឈុតមាន់ក្រញាសអត់រោម ដែល​គេ​ប្រើ​កុំព្យូទ័រ​ជំនួយ​ឱ្យ​ចេះ​ធ្វើ​ទឹក​មុខ ញាក់​ភ្នែក លើកដៃ និងចេះវ៉ៃយ៉ាងសាហាវ។ បើ​​ទោះ​​ជា​​មាន់​​នេះ​​គេ​​ប្រើ​​កុំព្យូទ័រ​ជំនួយ​​បែប​​ឆ្គងៗមិនស្តែងក៏ដោយ តែ​ជឿ​ថា​នោះ​ជា​ចេតនា​របស់​អ្នក​ដឹក​នាំ​រឿង​ប៉ុណ្ណោះ ព្រោះនរណាក៏ដឹងថា រឿងបែបនេះគ្មានពិតទេលើផែនដីនេះ ហើយ​ឈុត​នេះ​ទៀតសោត គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​បន្ថែម​រស​ជាតិ​ដល់​រឿង​ប៉ុណ្ណោះ។

13(5)

សរុបមក រឿង «ដប់ម៉ឺន» ឬ Love U 100K គឺ​ជា​ខ្សែ​ភាព​យន្ត​កំប្លែង​បែប​ថ្មី​មួយ​​ដែល​កាត់​​បន្ថយ​ឈុត​ឆាក​ស៊ាំ​ត្រប៉ែ និងភាពច្រំដែល ដែល​ធ្លាប់​កើត​មាន​នៅ​ក្នុង​ខ្សែ​ភាព​យន្ត​​ថៃ​​ដទៃ​ទៀត​បាន​ច្រើន ពិសេសឈុតដណ្តើមប្រុសក្នុងរឿងនេះ គឺ​គ្មាន​ទាល់​តែ​សោះ​(Sic)។ សាច់​រឿង​មិន​សូវ​ធុញ​ប៉ុន្មានទេ តែខ្វះខ្លឹមសារ និងអត្ថរស បើ​មើល​ត្រឹម​សើច​សប្បាយ មិនគិតច្រើន គឺ​អាច​ទៅ​មើល​បាន តែ​បើ​ចង់​បាន​គុណ​ភាព​គួរ​កុំ​មើ​ល​អី នាំខូចអារម្មណ៍! 😀 អាច​មិន​ស្តាយ​លុយ… តែ​អ្នក​ខ្លះ​អាច​ស្តាយ​ពេល​វេលា! 😛 រឿងនេះខ្ញុំឱ្យពិន្ទុ ៧/១០(ឱ្យ​តាម​សំឡេង​សើច​) តែ​សូម​ដាស់​តឿ​ន​ថា ពេល​ទៅ​មើល​កុំ​អង្គុយ​ពិចារណា អង្គុយ​​វិភាគ​ដូចខ្ញុំ ពេល​​នោះ​​អ្នក​​ទាំង​​អស់​​គ្នា​អាច​​នឹង ស.ច.ព (សើចចុកពោះ) ក៏​ថា​បាន!​ 😀

Read Full Post »


11222193_1723161484570726_6155562132936623738_n

ផ្កាយNoVeLs*– កាលពីល្ងាចម្សិលមិញ (ថ្ងៃទី០៤ កញ្ញា ២០១៥) ខ្ញុំ​បាន​ទៅ​មើល​រឿង «ដុំ​ហ្វីល​ចុង​ក្រោយ» ឬThe Last Reel នៅរោងភាពយន្ត Legend TK បន្ទាប់​ពី​រង់​​ចាំ​អស់​រាប់​ខែ​នៃ​ការ​មក​ដល់​របស់ខ្សែភាពយន្តខ្មែរមួយនេះ។ មុន​ពេល​រឿង​នេះ​ចាក់​បញ្ចាំងមួយថ្ងៃ ខ្ញុំចង់ទៅទិញសំបុត្រទុក ព្រោះខ្លាចកន្លែងពេញ មិន​បាន​មើល​មុន​​គេ។ ប៉ុន្តែដោយសាររវល់ពេកខ្ញុំក៏មិនបានទិញទុក ហើយ​រង់​ចាំ​រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​បញ្ចាំង​ទើបទៅទិញ។ ព្រឹកថ្ងៃ​ម្សិល​មិញ​​ ខ្ញុំ​ប្រញាប់​​រូត​រះ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​តាំង​ពី​​​ព្រលឹម​​លឿន​​​​​ខុស​​​​រាល់​​​ដង ដើម្បីឆ្លៀតទៅទិញសំបុត្រទុកមើលនៅ​ម៉ោង​៥​កន្លះ ក្រោយ​ពេល​ចេញ​ពី​ធ្វើ​ការ។ ក៏​ប៉ុន្តែ​ពេលខ្ញុំទៅដល់លេជេន គេ​ប្រាប់​ថា​ថ្មើរ​នេះ​​មិន​ទាន់​បើក​លក់​សំបុត្រ​ទេ គឺ​​​ទាល់​​​តែ​​​ម៉ោង​​​៩​(ពេល​​ខ្ញុំ​​ទៅ​​ម៉ោង​ប្រហែល​​៧​កន្លះ)​ ឮ​ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​ក៏​ទៅ​ក្រុម​ហ៊ុន​​ធ្វើ​ការ​សិន​ទម្រាំ​ដល់​ម៉ោង​គេបើកលក់ ទើប​មក​ទិញ​ម្តង​ទៀត។ ការ​ពិត​ទៅ ខ្ញុំ​មិន​​ចាំ​​បាច់​​ទៅ​ទិញកក់​មុន​ពីរ​បី​ដង​ក៏​បាន​ដែរ តែ​ដោយ​ខ្លាច​គ្មានកន្លែងអង្គុយ និង​អស់​ម៉ោងបញ្ចាំង ទើប​ខ្ញុំ​ចេះ​តែ​តស៊ូ​មក​ទិញ​មួយ​លើក​ជា​ពីរ​លើកទៅ ដ្បិត​អី​រឿង​នេះ​ទើប​តែ​ចាក់​បញ្ចាំង​ជា​លើក​ដំបូង​ផង។ ម៉ោង​៩​កន្លះ ពេល​ខ្ញុំ​ទៅ​ទិញ​សំបុត្រ​ម្តង​ទៀត ខ្ញុំ​ឃើញ​​កៅអី​ដែល​គេ​ទិញ​រួច​ហើយ​នៅ​មាន​ចំនួន​តិច​នៅ​ឡើយ​ ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​អាច​រើស​កន្លែង​អង្គុយ​ល្អ​តាម​សេចក្តី​ត្រូវ​ការ​បាន​យ៉ាង​ស្រួល ហើយចិត្តមួយក៏គិតថា ដោយ​សារ​ពេល​ព្រឹក និង​ថ្ងៃ​រសៀល​មាន​ម៉ោង​បញ្ចាំង​រឿងនេះដែរ ទើបប្រហែលជាមានគេចូលមើលម៉ោងទាំងនេះសិន ទើប​បាន​ជា​​ម៉ោង​៥​កន្លះមិនទាន់មានអ្នកមកកក់ ឬទិញច្រើន។

ឈុត​មួយ​នៅ​ក្នុង​រឿង​

ឈុត​មួយ​នៅ​ក្នុង​រឿង​

ថ្ងៃទៅមើលរឿងនេះ ខ្ញុំ​បាន​ចេញ​ពី​ធ្វើ​ការ​មុន​កន្លះ​ម៉ោង​ដើម្បី​ទៅ​ឱ្យ​ទាន់​ម៉ោង​ចាក់​បញ្ចាំង។ ពេល​ខ្ញុំ​ទៅ​ដល់​ឃើញ​ក្មេងៗ​យុវវ័យកុះករឈរប្រជ្រៀតគ្នារង់ចាំនៅមុខ Hall ពេល​នោះ​ខ្ញុំ​ក៏​គិត​ក្នុង​ចិត្ត​ថា ឃើញទេ រឿង​បញ្ចាំង​ថ្ងៃ​ដំបូង​មាន​​មនុស្ស​មក​មើល​ច្រើនអ៊ីចឹង សំណាង​ហើយ​ដែល​បាន​ទិញ​សំបុត្រ​ពី​ព្រឹក ខំ​អី​រក​កន្លែង​អង្គុយ​គ្មាន​ទេ។ ប៉ុន្តែ​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំគិតគឺខុសស្រឡះ ព្រោះ​ពេល​ដល់​​ម៉ោង​ចាក់​បញ្ចាំង​ Hall បើក យុវវ័យដែលខ្ញុំឃើញឈរព្រោងព្រាតមុននេះ នាំគ្នាដើរចូលទៅ Hall មួយ​​ទៀត​ដែល​​ចាក់​បញ្ចាំង​រឿង​ថៃ «តត កំលោះសម្បូរស្នេហ៍» ចំណែក Hall ដែល​ខ្ញុំ​មើល​ មាន​តែ​ប៉ុន្មាន​នាក់​ប៉ុណ្ណោះ​ដើរ​ចូល។ នៅ​ពេល​មនុស្ស​ចូល​អង្គុយ​តាម​កន្លែង​រៀងៗ​ខ្លួនអស់ ខ្ញុំឃើញថា នៅ​ក្នុង​Hall ទាំង​មូល​គឺ​ស្រឡះ​ល្វឹង ពោល​គឺ​មាន​តែ​កៅអី​៤ជួរប៉ុណ្ណោះដែលមានអ្នកអង្គុយ ហើយ​​ក៏​​អង្គុយ​​មិន​​គ្រប់​​កៅអី​​ដែរ។ ពេល​នោះ​​​ខ្ញុំ​​ក៏​នឹក​ស្រងាក​ចិត្ត​ភ្លាម​មួយ​រំពេច ហេតុ​អ្វី​យុវវ័យ​ខ្មែរ​មិន​ចូល​ចិត្ត​មើល​ខ្សែ​ភាព​យន្ត​របស់ខ្លួន? បើ​រឿង​នេះ​មិនល្អ មិនល្បីខ្ញុំមិនថាទេ តែ​នេះ​សុទ្ធ​តែ​ធ្លាប់​ទទួល​បាន​ពាន​​រង្វាន់​ពី​បរទេស​យ៉ាង​ច្រើន​សន្ធឹក​សន្ធាប់ និង​បាន​ទទួល​ការ Vote (បោះឆ្នោត ឬ​ដាក់​ពិន្ទុ) ពី​បរទេស​ដល់​​ទៅ​​ ៧,៤/១០​ ឯ​នោះ ហើយ​អ្នក​វិភាគ​កុន​ល្បីៗ​របស់​ថៃ​​​​ក៏​ហ៊ាន​​ឱ្យពិន្ទុដល់ទៅ ​១០/១០​ទៅ​ទៀត ដែល​​​នេះ​​​ជា​​​តួ​​លេខ​​មួយ​កម្រ​មាន​ខ្សែ​ភាព​យន្ត​ណា​ទទួល​បាន​ខ្លាំង​ណាស់​។ ចុះ​​ហេតុ​អ្វី​បាន​​ជា​​យុវវ័យ​​ខ្មែរ​​នាំ​​គ្នា​​មើល​​រំលង​បែប​នេះទៅវិញ?

ខ្ញុំមិនចង់និយាយថា កម្រិត​នៃ​ការ​យល់​ដឹង​អំពី​គុណ​ភាព​ខ្សែ​ភាព​យន្ត​របស់​យុវវ័យ​ខ្មែរ​យើង នៅ​មាន​កម្រិត​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ចៀស​មិន​ផុត។ ខ្ញុំសូមរម្លឹកថា ក្រោយ​ពី​ខ្ញុំ​ចុះ​ផ្សាយ​​ពី​ការ​វិភាគ​ភាព​យន្ត​របស់​ខ្ញុំ​ទៅ​លើ​រឿង​ថៃ​មួយ​ដែល​មាន​ចំណង​​ជើង​ថា «តត កំលោះសម្បូរស្នេហ៍» រួចមក គឺ​មាន​ហ្វែនៗ​អ្នក​គាំទ្រ​របស់​តួ​ឯក​ប្រុសជាច្រើន មក​តាម​បាញ់​វាយ​ប្រហារខ្ញុំយ៉ាងចាស់ដៃ និង​ឈឺៗ​ទៀត​ផង។ តែ​ខ្ញុំ​សូម​បញ្ជាក់​ថា រឿង «តត កំលោះសម្បូរស្នេហ៍» សូម្បី​តែ​នៅ​ប្រទេស​​ថៃ​ផ្ទាល់​ក៏​គ្មាន​អ្នក​មើល​ដែរ ហើយ​ចំពោះ​តួឯកប្រុសវិញ ក៏គេមិនសូវស្គាល់មុខ និង​មិន​ល្បី​ដល់​ថ្នាក់​​ផ្អើល​ភ្លូក​​​ទឹក​​ភ្លូក​​ដី​ដូច​​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​យើង​នោះ​ទេ។ នៅប្រទេសថៃ តួ​ឯក​ប្រុស​ម្នាក់​នេះ​គេ​សឹង​តែ​មិន​ស្គាល់​ឈ្មោះផង ហើយ​​បើ​មាន​អ្នក​ស្គាល់ ឬអ្នកនិយាយថារឿងតតនេះល្អមើល ច្បាស់​ជា​មាន Comment ឈ្លេច​សួរ​ពី​​ទស្ស​និក​​ជន​ដទៃៗ​​​ទៀត​ថា តើ​ខាង​ផលិត​កម្ម​នេះ​ឱ្យ​ប៉ុន្មាន​ទើប​បាន​ជា​និយាយ​បំភ្លើស​ខុស​ពី​ការ​​ពិត​បែប​នេះ?

មហោស្រព​ភាព​យន្ត​អន្តរជាតិ​អាស៊ាន​នៅ​ប្រទេស​ថៃ​

មហោស្រព​ភាព​យន្ត​អន្តរជាតិ​អាស៊ាន​នៅ​ប្រទេស​ថៃ​

នៅប្រទេសថៃដដែលនេះ កាលពីសប្តាហ៍មុន មាន​រៀប​ចំ​មហោ​ស្រព​ភាព​យន្ត​អន្តរជាតិ​អាស៊ាន ដែល​ក្នុង​នោះ​រឿង «ដុំហ្វីលចុងក្រោយ» របស់​ខ្មែរ​យើង​ក៏​បាន​ចាក់​​បញ្ចាំង​​ឱ្យ​ទស្សនា​ដោយ​មិន​គិត​ថ្លៃ​ផង​ដែរ។ អ្វី​ដែល​ពិសេស​នោះ រឿង​របស់​ខ្មែរ​​យើង​​មួយ​នេះ ទទួល​បាន​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍ និង​​កោត​​សរ​សើរ​​ជា​​ខ្លាំង​ពី​ទស្សនិក​ជន​ថៃ។ អ្នក​វិភាគ​​ភាព​យន្ត​ល្បីៗ​មួយ​ចំនួន​នៅ​ប្រទេស​ថៃ បាន​ឱ្យ​ពិន្ទុ​រឿង​នេះ​ដល់​ទៅ​ ១០/១០ ឯនោះ ហើយ​ខ្លះ​ថែម​ទាំង​និយាយ​ថា ច្រណែន​​ប្រទេស​​ខ្មែរ​​ខ្លាំង​ណាស់​​​​ដែល​​មាន​រឿងកុនល្អៗបែបនេះ។ ចុះហេតុអ្វី បាន​ជា​យុវវ័យ​ខ្មែរ​មួយ​ចំនួន​​ធំ​(សូម​​បញ្ជាក់​ថា​មួយ​ចំនួន​ធំ​មិន​មែន​មួយ​ចំនួន​តូច​ទេ) បែរ​ជា​មិន​យល់​ពី​​គុណ​​តម្លៃ​របស់​​ភាព​យន្ត​ខ្មែរ​មួយ​នេះ​ទៅ​វិញ?

ជាក់ស្តែង តាមរយៈគណនេយ្យហ្វេសប៊ុកមួយឈ្មោះ [ឧស្សាហ៍ ស៊ិន] បានប្រាប់ឱ្យ​​ដឹង​ថា ពេល​កំពុង​ទស្សនា​ខ្សែ​ភាព​យន្ត​រឿង «ដុំហ្វីលចុងក្រោយ» ​សង្សារ​មួយ​គូ​​បាន​​ខ្វែង​គំនិត​គ្នា​អំពី​គុណ​ភាព​របស់​រឿង «ដុំហ្វីលចុងក្រោយ» និង «តត កំលោះ​សម្បូរ​ស្នេហ៍» ថា៖ [មើល​បាន​ប្រហែល​ជា​ពាក់​កណ្ដាល​រឿង ម្នាក់​​ស្រី​​គេ​រអ៊ូ​ព្រោះ​មិន​ចង់​មើល​រឿង​ខ្មែរ ដោយនិយាយថា «រឿង​ហ្នឹង​​គេ​ចង់​និយាយ​ពី​ស្អី មើល​​មិន​យល់​​សោះ មើល​យូរ​ហើយ ដូច​គ្មាន​ល្អ​មើល​អី​ស្អី​ផង!» ចំណែក​​ម្នាក់​​ប្រុស​ក៏​ថា​ឱ្យ​​វិញ «ស្អី! សាច់រឿងគេប៉ុណ្ណឹងហើយនៅមើលមិនយល់ទៀត រឿង​គេ​ល្អ​ប៉ុណ្ណឹង​ហើយ​​អត់ល្អមើលទៀត ហ្អែងបានតែទៅមើលអាតតស្អីនោះទេ បានល្អមើល ឆ្កួតៗ​ឡប់ៗ!» ក្រោយ​​មក​ម្នាក់​ស្រី​ក៏​ស្ងាត់​មាត់​ឈឹង ព្រោះ​គេ​ថា​ឱ្យត្រូវសាច់រឿង ដល់​ហើយ​​ឃើញ​អង្គុយ​ចុ​ច​ហ្វេស​ប៊ុគដល់ចប់រឿង។]

Comment របស់​ ឧស្សាហ៍ ស៊ិន ដែល​បង្ហាញ​ពី​ការ​ខ្វែង​គំនិត​គ្នា​របស់​សង្សារមួយ​គូ​ពេល​កំពុង​ទស្សនារឿង «ដុំហ្វីលចុងក្រោយ»​

Comment របស់​ [ឧស្សាហ៍ ស៊ិន] ដែល​បង្ហាញ​ពី​ការ​ខ្វែង​គំនិត​គ្នា​របស់​សង្សារមួយ​គូ​ពេល​កំពុង​ទស្សនារឿង «ដុំហ្វីលចុងក្រោយ»​

ខ្ញុំដឹងថា មនុស្សម្នាក់ៗគិតមិនដូចគ្នាទេ តែ​មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា​ក៏​គួរ​តែ​គិត​ពី​សិទ្ធិ​សេរីភាព​​ក្នុង​ការ​បញ្ចេញ​មតិ​យោបល់​របស់​គេ​ដែរ មិនគួរ​ប្រើ​សម្តី​គ្រោត​គ្រាត និង​អសុរស​ដោយ​គ្រាន់​តែ​ការ​យល់​ឃើញ​​ខុស​ៗ​​គ្នា​​នោះ​ឡើយ។ ជា​ទស្សនៈ​​​ផ្ទាល់​ខ្លួន​របស់​ខ្ញុំ(បញ្ជាក់​ដដែល​ៗ​ថា​នេះ​ជា​ទស្សនៈ​បុគ្គល) ក្រោយ​ពី​ទស្សនា​រឿង «ដុំ​​ហ្វីល​​ចុង​​ក្រោយ» រួច​​ខ្ញុំ​យល់​ឃើញ​ថា នេះជា The Best Khmer Movie Ever ក្នុង​ចំណោម​រឿង​ល្អៗមួយចំនួនទៀតដូចជា រឿង «គ្រាប់​ពេជ្រ» ជាដើម នៅ​ក្នុង​ទសវត្សរ៍​ថ្មីនេះ។​ ខ្ញុំ​សូម​​និយាយ​ខ្លីៗ​ថា រឿងខ្មែរមួយនេះគឺ AMAZING! រំភើប… រហូត​និយាយ​មិន​ត្រូវ។ ខ្ញុំ​មិន​នឹក​ស្មាន​ថា ខ្មែរ​យើង​ក៏​មានភាពយន្តល្អៗ បែបនេះមើល។ ខ្ញុំ​លែង​ឆ្ងល់​ហើយ​ថា ហេតុ​អ្វី​រឿង​នេះ​ទទួល​បាន​ពាន រង្វាន់ពីបរទេស សន្ធឹកសន្ធាប់យ៉ាងនេះ? ហេតុ​អ្វីក៏រឿងនេះថតបានល្អិតល្អន់យ៉ាងនេះ? (សុំ​មិន​និយាយ​ប្លង់​មួយ​ដែល​ថត​ជាប់​កៅអីជ័រ ក្នុងឈុតព្រះរាជា និង នារីស្រុកស្រែ)។ រឿង​នេះ​បាន​បញ្ចូល​ព្រលឹង​ស្ទើរ​តែ​គ្រប់ឈុតទាំងអស់ ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​បេះ​ដូង​ខ្ញុំ​ញ័រ​រំជើប​រំជួល​គ្រប់​វិនាទី​ដែល​ហ្វីល​រឿង​ដើរ។ គ្រប់តួម្នាក់ៗ មានអត្តសញ្ញាណច្បាស់លាស់ សម្តីមួយម៉ាត់ៗ សុទ្ធ​តែ​បង្កប់​នូវអាថ៌កំបាំង និងពន្លកបញ្ហា ហើយគ្រប់បញ្ហាទាំងនោះសុទ្ធតែ បាន​ដោះ​ស្រាយ​យ៉ាងលម្អិត រហូត​រឿង​បាន​​បញ្ចប់​។ ​ខ្ញុំ​​ក៏​​លែង​ឆ្ងល់​ទៀត​ដែរ ហេតុ​អ្វី​ក៏​អ្នក​វិភាគ​កុនរឿងថៃល្បីៗ នាំ​គ្នា​ពោល​សរសើរ​រឿង​នេះ ហើយ​​នឹក​​ច្រណែន​​ខ្មែរ​​ដែល​មាន​ខ្សែភាពយន្តល្អៗបែបនេះ។ ក្នុង​នាម​ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​ចូល​ចិត្ត​ទស្សនា​ខ្សែ​​ភាព​យន្ត​ម្នាក់ ខ្ញុំ​សូម​​លើកទឹកចិត្តទស្សនិកជនខ្មែរទាំងអស់ នាំ​គ្នា​ទៅ​មើល​រឿង​នេះ​ឱ្យ​បាន​គ្រប់ៗ​គ្នា ព្រោះ​ក្រៅពីដើម្បីគាំទ្រដល់វិស័យភាពយន្តខ្មែរ ក៏ដើម្បីដឹងថា យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ខ្មែរ​យើង​ក៏​មាន​រឿង​កុន​ល្អៗ​មើល​នឹង​គេ​ក្នុង​ទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ២០១៥ នេះដែរ។ រឿងនេះ ខ្ញុំជូនពិន្ទុ ៩/១០ ព្រោះ​នៅ​មាន​ចំណុចតូចៗមួយចំនួនទៀតត្រូវកែតម្រូវ ពិសេស​ឈុត​ថត​ជាប់​កៅ​អី​ជ័រ នៅក្នុងឈុត «ផ្លូវ​​​ឆ្ងាយ​ពី​ផ្ទះ»៕

Read Full Post »


ប៉ុស្ត័ររឿង​ពី​ទំព័រ Legend Fan Page

ប៉ុស្ត័ររឿង​ពី​ទំព័រ Legend Fan Page

ផ្កាយNoVeLs*–ល្ងាចម្សិលមិញ(០២ កញ្ញា ២០១៥) ខ្ញុំបានទៅមើលរឿង «តត កំលោះ​​សម្បូរ​ស្នេហ៍» ឬ ​There​’s​ something​ about​ Tott​ រួច​ហើយ បន្ទាប់​ពី​លេច​ឮ​ពាក្យ​សរសើរ​តៗ​គ្នា​ពី​ទស្ស​និក​​ជន​​ខ្មែរ​ថា​ល្អ​មើល។​ តាម​ប​ទ​ពិសោធន៍​ខ្ញុំ រឿងដែលដឹកនាំដោយ​លោក​អានុន (អ្នក​ដឹក​នាំ​រឿង​ថៃ​ដែលមានភ្ជាប់ក្នុងរូបនេះ) ភាគច្រើនគឺមើលមិនកើតទេ ហើយពីដំបូងខ្ញុំក៏គ្មាន​បំណង​ចង់​ទៅ មើល​រឿង​នេះ​ដែរ។​ ប៉ុន្តែ​ដោយ​មិត្ត​ភក្តិ​បបួល​ង៉ូចៗ​ពេក ហើយ​ក៏​ចង់​ដឹង​ដូច​គ្នា​ថា រឿង​នេះ​ពិត​ជា​ល្អ​មើល​ដូចគេថាមែនឬអត់ ខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្តទៅមើល។ តែ​អង្គុយ​មើល​មិន​ដល់​កន្លះ​ម៉ោង​ផង ខ្ញុំ​ធុញ​​ស្ទើរ​តែ​ក្រោក​ចេញ​ពី​រោង​កុន​ទៅ​ហើយ…

អ្វីៗមិនដូចពាក្យចចាមអារ៉ាមដែលគេសរសើរតៗគ្នានោះទេ។ រឿងស៊ីជោរ និង​សាំ​ត្រប៉ែ​​មិន​​ខុស​​ពី​រឿង​របស់​នាយពាក់មីប៉ុន្មានទេ (គ្រាន់តែបច្ចេកទេស និង​តួ​សម្តែង​របស់​គេល្អជាង) ហើយ​រឿង​ទាំង​មូល​ក៏​គ្មាន​ Plot​ ត្រឹម​ត្រូវ​ដែរ គ្រាន់​​​តែ​​​ចាប់​​​ពី​​​ត្រង់​នេះ​​បន្តិច​ ដាក់​ត្រង់​នោះ​បន្តិច អូស​បន្លាយ​រឿង​ឱ្យ​តែ​វែងៗ ដើម្បីបញ្ចប់ប៉ុណ្ណោះ។ ចំណុចដែលអាចយកជាការបានគឺ​មាន​តែ​ឈុត​យាយ​ និង​តា​នៅ​មណ្ឌល​ចាស់​ជរា និង​តួម្តាយដែលកើតជំងឺភ្លេចភ្លាំងប៉ុណ្ណោះ ក្រៅពីនោះ គឺ​មើល​មិន​ចូល​ភ្នែក​ទាល់​តែ​សោះ។

លោកអានុន អ្នកដឹកនាំរឿង

លោកអានុន អ្នកដឹកនាំរឿង

តែទន្ទឹមនឹងនេះ ខ្ញុំក៏សង្កេតឃើញអ្នកមើលស្ទើរតែពេញរោងសើចគឹលៗ អត់​​តែ​​ពួក​ខ្ញុំ​​ប៉ុន្មាន​​នាក់​ប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំមិនដឹងថា នៅក្នុងផ្នត់គំនិតរបស់ទស្សនិកជនខ្មែរយើង ខ្សែ​ភាពយន្តមួយល្អ ត្រូវ​មាន​គុណ​សម្បត្តិ​អ្វី​ខ្លះ​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែចំពោះខ្ញុំ វា​​ត្រូវ​​តែ​​ល្អិត​ល្អន់ និង​មាន​លក្ខណៈ​សម្បូរ​បែប​ខ្លាំង​ណាស់ ដោយដំបូងវាត្រូវផ្តើមចេញពី Plot រឿង ដែលល្អ(ដំណើររឿង ឬ​សាច់​រឿង​ដែល​មាន​ហេតុ ​និង​ផល​ច្បាស់​លាស់) ​តួ​សម្តែង​ រួម​ទាំង​បច្ចេកទេសថតដែលប្រកបដោយគំនិតច្នៃប្រឌិត។

នៅក្នុងរឿង «តត កំលោះសម្បូរស្នេហ៍» ក្រៅពីមាន Plot រឿង​មិន​ដឹង​ឯ​ណា​ឯ​ណី​ហើយ តួ​សម្តែង​ក៏​មិន​ណាស់​ណា។ តួ​ឯក​ប្រុស «តត» អាច​និយាយ​បាន​ថា​គ្រាន់​បើ សម្តែង​សម​មិ​ន​រឹង លេង​កំប្លែង​បាន​ដូច​ធម្មជាតិ ទោះ​​បី​​ជា​​មាន​​ចំណុច​​ខ្លះ​​សម្តែង​​មិន​បាន​​អស់​ក៏​ដោយ។ ចំណែក​តួ​ឯក​ស្រី សម្តែង​នៅ​រឹង​ខ្លាំង​ណាស់ ដូច​​ជា​​នៅ​​មាន​​គេ​ស្រែក​​ប្រាប់​(បោះ​ប៉ារ៉ូល)​ទើប​សម្តែង​ចេញ។ ការ​និយាយ​ស្តី​ក៏​មិន​លះ នៅ​​ស្ទាក់​ស្ទើរៗ​​ខ្លាច​ខុស​ខ្លាចត្រូវ មិនដឹងថាជារឿងដំបូងរបស់នាងក៏មិនដឹង។ ក្រៅ​ពី​នេះ​តួ​សម្តែង​រាយរងផ្សេងៗទៀតគឺធ្វើបានល្អហើយ ពិសេស​តួ​ម្តាយ​ដែល​មាន​ជំងឺ​ភ្លេច​ភ្លាំង​ និងតួយាយ និងតានៅមណ្ឌលចាស់ជរា ព្រោះ​ពួក​គាត់​សុទ្ធ​សឹង​ជា​តារា​ជើង​ចាស់។

តួឯកប្រុសស្រីក្នុងរឿង

តួឯកប្រុសស្រីក្នុងរឿង

បើនិយាយពីសាច់រឿងវិញ ខ្ញុំមិនដឹងថារឿងនេះចង់បានអ្វីឱ្យប្រាកដ? អ្វី​ជា​មូល​ន័យ​របស់​រឿង? ឬចង់​និយាយ​អំពី​រឿង​រ៉ាវ​ជីវិត​របស់​តត​ដែល​ត្រូវ​ម្តាយ​ចាក​ចោល​តាំង​ពី​ក្មេង ហើយ​​ត្រូវ​​តស៊ូ​​នឹង​ជីវិត​ដោយ​ខ្លួន​ឯង និង​​ខំ​​រក​​លុយ​​ដើម្បី​​យក​​យាយ​​នៅ​មណ្ឌល​​ចាស់​ជរា​ទៅ​រស់​នៅជាមួយ? ហ៊ឺម​… ខ្ញុំ​ថា​ណ៎ា​ សូម្បី​តែ​ចំណង​ជើង​ទាំង​ខ្មែរ ថៃ អង់គ្លេស ក៏​ពុំ​មាន​ភាព​ទាក់ទាញដែរ គឺ​ឃើញ​ហើយ​មិន​ចង់​ទៅ​មើល​តែ​ម្តង! ខ្លឹម​សារ​​​ពិសេស​​​របស់​​​រឿង​​នេះ ដែល​ខ្ញុំ​ចាប់​បាន​គឺ សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​ទំនាក់​ទំនង​របស់​ចៅ និង​យាយ​។ ​យាយ​ជា​មនុស្ស​ចាស់ ហើយមនុស្សចាស់គឺឯកាខ្លាំងណាស់ តែង​តែ​ចង់​រស់​នៅ​ក្បែរ​កូន​ចៅជានិច្ច ដូច្នេះ​ហើយ​ក្នុង​រឿង​យើង​តែង​តែ​ឃើញ​យាយ​ថ្ងូរ​ង៉ូចៗ​ថា ពេល​ចៅ​រក​លុយបានច្រើន មកទទួលយាយទៅនៅជាមួយផង។ មួយ​ទៀត រឿង​នេះ​ក៏​បង្ហាញ​ពី​អារម្មណ៍​ឯកា​របស់​តា​ចាស់​ម្នាក់​នៅ​ក្នុង​មណ្ឌល​ចាស់​ជរា​ដែរ គឺ​​នៅ​ពេល​ដឹង​ថាយាយរបស់តតត្រូវចាកចេញ គឺ​គាត់​មាន​អារម្មណ៍​ហេង​ហាង​ភ្លាម ព្រោះ​​គាត់​ខ្វះ​ភាពកក់ក្តៅយូរហើយ ហើយ​នឹង​កាន់​តែ​រងា​ឯកា​ទៅ​ទៀត​នៅ​ពេល​ដែល​មនុស្ស​ដែល​ខ្លួនមានភាពស្និទ្ធស្នាល និង​មនោសញ្ចេតនា​ជា​មួយ​ត្រូវ​ចាក​​ចេញ។ ក្រៅ​ពី​ប៉ុន្មាន​ចំណុចខាងលើនេះ រឿងទាំងមូលគ្មានអ្វីពិសេសទេ គឺ​គ្រាន់​​តែ​​ចាប់​ពី​ត្រង់​នេះ​បន្តិច ពី​ត្រង់​នោះ​បន្តិច​មក​ផ្សែ​ផ្សំ​គ្នា​ដើម្បី​បាន​សាច់​រឿង​មួយ​​ប៉ុណ្ណោះ។

សរុបមក រឿងនេះខ្ញុំឱ្យពិន្ទុ ៤/១០ តែបើគ្រាន់តែមើលបែបកំប្លែងៗ ដើម្បី​សើច​លេង ត្រឹម​លំហែ​អារម្មណ៍​លំហែ​ខួរ​ក្បាល ខ្ញុំថាអាចត្រូវចិត្តនឹងយុវវ័យខ្មែរ តែ​​បើ​​យក​​ជា​ការ ខ្ញុំ​​ថា​​រឿង​​នេះ​មិន​ជាប់​ក្នុង​បញ្ជី​ទេ។ ខ្ញុំ​ឃើញ​ទស្សនិកជនភាគច្រើនសើច តែ​​ខ្ញុំ​អត់​​សើ​ច​សោះ ព្រោះ​ចំណុច​ដែល​ត្រូវ​សើច​នោះ វា​អត់​ទំនង ម្យ៉ាង​​ខ្ញុំ​​ចង់​​មើល​​កុន​ដែល​មានគុណភាព មិនមែនមើលដើម្បីតែមើល ហើយ​សើច​ហាស​ហាស​អត់​ប្រយោជន៍​នោះទេ។ អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​និយាយ​ទាំង​អស់​នេះ​គឺ​ក្នុង​នាម​ទស្សនិក​ជន​ម្នាក់​ប៉ុណ្ណោះ ​ពុំ​មាន​បំណង​មិន​ចង់ឱ្យនរណាម្នាក់ទៅមើលរឿងនេះទេ គឺ​​មាន​​តែ​​ចង់​​ឱ្យ​ទៅ​​មើល​គ្រប់ៗគ្នាផង ដើម្បី​ដឹង​ថា តើ​​ការ​យល់​ឃើញ​របស់​ខ្ញុំ​ដូច​គ្នា​នឹង​ការ​យល់​ឃើញ​​របស់​អ្នក​ទាំងអស់គ្នាដែរឬទេ?

Read Full Post »


Thai Drama_Archphkai ផ្កាយ​NoVeLs*– យូរ​ក្រែល​ដែរ​ហើយ​ដែល​រឿងភាគ​ថៃ​ចាប់​ផ្តើម​វាយ​លុក​ទីផ្សារ​ភាព​យន្ត​ខ្មែរ​ជា​បណ្តើរៗ​តាម​រយៈ​ស្ថានីយ​ទូរទស្សន៍​កញ្ជះ​ថៃមួយ​នោះ​។ គេ​សង្កេត​ឃើញថា តាំង​ពី​ប៉ុស្តិ៍​នោះ​ឈប់​ផ្សាយ​រឿង​ថៃ​មួយ​រយៈ​ធំ​មក ស្ថានីយ​ទូរទស្សន៍​ដែលធ្លាប់​តែ​ល្បីដាច់​គេ​កាល​ពី​​ជំនាន់​មុន ​ស្ទើរ​តែ​ដាំ​ក្បាល​ដួល​ម្តងៗ​ទៅ​ហើយ​។ ប៉ុន្តែ​ថ្មីៗ​នេះ​ តាំង​ពី​ចាប់​ផ្តើម​ដាក់​ផ្សាយ​រឿង​ភាគ​ថៃ​ជា​បណ្តើរ​ៗ​មក គេ​សង្កេត​ឃើញ​ថា​ប៉ុស្តិ៍​ដែល​ស្ងាត់​ច្រៀប​ដូច​ចោរ​លួច​សេះ​មួយ​នេះ​ ស្រាប់​តែ​មាន​ក្រុម​ហ៊ុន​មួយ​ចំនួន​ទាក់​ទង​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ផលិត​ផល​របស់​ខ្លួន ​​យ៉ាង​ព្រោង​ព្រាត​។

មាន​រឿង​សម្ងាត់​មួយ​(ហាម​ប្រាប់​អ្នកណា! 😀 ) យប់​មិញ​ក្រោយ​ពី​ចប់​រឿង «ស្អែកនៅតែ​ស្នេហ៍» ដែលខ្ញុំ​ធ្លាប់​មើល​ជា​វ៉័រសឹន​ថៃ​ចប់​ម្តង​ហើយ​នោះ ពេល​ចុច​បិទ​ទូរទស្សន៍​ស្រាប់តែ​ខ្ញុំ​នៅ​តែ​ឮ​សំឡេង​ចម្រៀង​អម​របស់​រឿង​នេះ​លាន់​ឡើង​ចេញ​ពី​ផ្ទះ​អ្នក​ជិត​ខាង។ ព្រះជា​ម្ចាស់!!! (ខ្ញុំ​ប្រហោង​ពោះធ្លុង) នេះ​បានន័យ​ថា មិន​មែន​តែ​ខ្ញុំ​ទេ ដែល​បើក​ប៉ុស្តិ៍​នេះ​មើល​រឿងថៃ?(Sic) ហើយ​ខ្ញុំ​គិតថា ភាព​យន្ត​ខ្មែរ​នឹង​ដាំ​ក្បាល​ចុះ​ជា​ថ្មី បើ​គុណ​ភាព​នៅ​តែ​គ្មាន​អ្វី ប្រែ​ប្រួល​ដូច្នេះ​។

គួរ​រម្លឹក​ថា សូម្បី​តែ​អតីត​ព្រះ​មហាក្សត្រ​ខ្មែរ​ ព្រះ​បាទ​នរោត្តម​សីហនុ​ ក៏​ធ្លាប់​មាន​ព្រះ​រាជឱ​ង្ការថា រឿង​ភាគ​ថៃ​ជា​រឿង​ពាលាមាន​តែ​ស្រី​វ៉ៃ​គ្នា​ដណ្តើម​ប្រុស​ ពុំ​គួរណាប្រជាជន​ខ្មែរ​​នាំ​គ្នា​ទស្សនា​សោះ​​ឡើយ​។ ឆ្លៀត​ក្នុង​ឱកាស​នេះ​ ខ្ញុំ​សូម​លើក​យក​ចំណុច​ឆ្កួតៗ​ឡប់​ៗ​របស់​រឿងថៃ​ដប់​ចំណុច​​មក​បង្ហាញ​ ដើម្បីបញ្ជាក់​ថារឿង​ថៃ​គ្មាន​អ្វី​ល្អ​មើល​ឡើយ​ ក្រៅ​ពី​ផ្តល់​គំរូ​អាក្រក់​ដល់​សង្គម​ខ្មែរ​ និង​ប្រជា​ជន​ថៃ​ផ្ទាល់​។ បើ​ផលិត​ករ​ភាព​យន្ត​ខ្មែរ​ចេះ​អភិវឌ្ឍគុណភាព​ស្នាដៃ​របស់​ខ្លួន​​តែ​បន្តិច កុន​ខ្មែរ​នឹង​មាន​ប្រៀប​លើ​ថៃ​យ៉ាង​ប្រាកដ។

Archphkai_Thai Drama

១. ផ្តើម​រឿង​ដោយ​តួ​ឯក​ប្រុស​ តួឯក​ស្រី​មិន​ត្រូវ​គ្នា​

អាច​​ថា​​នេះ​ជា​ឆាកកេរ​ពី​ដូន​តា​ក៏ថា​បាន​ ព្រោះ​សាច់​រឿង​បែប​នេះ​មានស្ទើរ​តែ​គ្រប់​រឿង​ មិន​ដឹង​ថា​​មិន​ត្រូវ​គ្នា​តាំង​ពីជាតិ​ណា ចេញ​ឡើង​មិន​ដែល​ឃើញ​តួឯក​ត្រូវ​គ្នា​ ស្រាប់​តែ​ចុង​បញ្ចប់​ត្រឡប់​ជា​ស្រឡាញ់​គ្នា​ឆ្កុយ!
២. តួ​ច្រណែន​ឈ្នានីស​ត្រូវ​តែ​ផាត់​មុខ​ឲ្យ​ក្រាស់ៗ​

នេះ​ជាលក្ខណៈ​ពិសេស​​របស់​តួឆ្នាស់ថៃ​ ដែល​តួ​ត្រូវ​តែ​ផាត់​មុខ​ក្រាស់ៗ គូរ​​រោម​ចិញ្ចើម​បះ​ឆ្កឺតៗ​​ រោម​ភ្នែក​ងៗ​ ផាត់​ក្រែម​ក្រហម​ដិតៗ​ ហើយ​ចូលចិត្ត​ស្រែក​ឡូឡាស្ទើរ​បែក​ក្រដាស​ត្រចៀក។

៣. ឆាក​វ៉ៃ​គ្នា​ដណ្តើម​ប្រុស​

ឆាក​នេះ​មាន​ច្រើន​លើស​ឆាក​ស្នេហាទៅ​ទៀត​ ដោយ​ភាគ​ច្រើន​អ្ន​កដែល​ត្រូវ​គេវ៉ៃ​គឺ​តួឯកស្រី​​ ដែល​ទន់​ជ្រាយ​ហើយ​​បើ​និយាយ​ពី ស្លូត​នោះគឺ​ស្លូត​ហួស ស្ទើរ​តែ​រក​មនុស្ស​ក្នុង​លោក​នេះ​ប្រដូច​គ្មាន​។

៤. ឆាក​ចាប់​រំលោភ​

ឆាក​នេះ​ជួប​ច្រើន​នៅ​ក្នុង​រឿង​ភាគ​ថៃ​ ជា​ពិសេស​ពេល​ដែល​តួ​ឯក​ប្រុស​ខឹង​តួ​ឯក​ស្រី​ខ្លាំង​ពេក​ គ្មាន​អ្វី​ដោះ​ស្រាយ​ក៏​ធ្វើ​បែប​នេះ​។ រួច​បន្ទាប់​ពី​នោះ​តួស្រី​ក៏​ចាប់​ផ្តើម​មាន​អាការៈ​ក្អួត​ចង្អោរ​ចាញ់​កូ​ន​ភ្លាម​។

៥. តួឯកតែង​តែ​ល្ងង់

ទោះ​បី​ជា​តួ​ឯក​ប្រុស​រៀន​ចប់​បណ្ឌិត​ ឬ​​រៀន​ខ្ពស់​កម្រិត​ណាក៏​ដោយ​ ឲ្យ​តែ​តួឆ្នាស់​និយាយ​​ផ្លុំ​ត្រចៀក​បន្តិច​ គឺជឿ​ស្លុង​ដោយ​គ្មាន​ហេតុ​ផល​ បើ​ទោះ​បី​ជាមាន​ការ​ពន្យល់​បក​ស្រាយ​​ពី​តួ​ឯកស្រី ឪពុកម្តាយ​ ឬ​តួនានា។ បើ​មាន​តួស្រី​បន្លំ​ខ្លួ​ន​ជា​ប្រុស​ តួ​ឯក​ប្រុស​ជា​អ្នក​ដែល​មើល​ដឹង​ក្រោយ​គេបំផុត​(ល្ងង់​រកលេខ​ដាក់​គ្មាន)។ Lakhorn Thai_Archphkai ៦. តួឆ្នាស់​តែង​តែ​ឆ្កួត​នៅ​ចុង​បញ្ចប់

ចុង​បញ្ចប់​តួ​ឆ្នាស់​ត្រូវ​តែ​ឆ្កួត ឬ​ពេលខ្លះ​ក៏​មាន​ស្លាប់​ ឬ​ត្រឡប់​មក​ជា​ល្អ​វិញ​ដែរ តែ​មិន​ដែល​បាន​ឃើញ​តួ​ឆ្នាស់​បាន​សង​នូវ​អ្វីដែលខ្លួន​ធ្លាប់​ធ្វើ​កន្លង​មក​សោះ​។

៧. «យើង​ជា​នរណា?» សំណួរ​ប្រចាំ​ត្រកូលរបស់​តួឆ្នាស់

តួឆ្នាស់​ចូលចិត្ត​​សួរ​​​ថា «នាង​ដឹង​ទេថា​យើង​ជា​នរណា??» បន្ទាប់​ពី​នោះ ក៏​ស្រែក​ជំទាល​ស្ទើរ​បែក​ក្រដាស​ត្រចៀក ឬ​ក៏​យក​ស្បែក​ជើង​កែង​វាយ​ប្រកាប់​ប្រចាក់​គ្នា​រញ្ជួយ​ផែនដី។

៨. តួឯក​តែង​តែ​ត្រចៀកស

តួ​ឯក​ទាំង​ប្រុស​ទាំង​ស្រី​តែង​តែ​ជឿ ឬ​ស្តាប់​ពាក្យ​ញុះ​ញង់​របស់​តួ​ឆ្នាស់​ជា​និច្ច​ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ចំណង​ស្នេហ៍​ពួកគេ​តែ​ង​តែ​ប្រេះ​ឆា​​ជា​ច្រើន​លើក​ច្រើន​សា។

៩. អ្នក​មាន​ជា​អ្នក​ក្រ អ្នក​ក្រ​ជា​អ្នក​មាន​

បើ​តួ​ឯក​ជា​កូន​អ្នក​ក្រី​ក្រ​តោកយ៉ាក កុំ​បារម្ភ​ឲ្យ​សោះ​ មិន​យូរ​មិន​ឆាប់​គេ​នឹងរក​ឃើញ​ថា ការ​ពិត​គេ/នាង​​ជាកូន​សេដ្ឋី​ដែល​ឆ្មប ឬ​តួ​ខូច​ចាប់​ពង្រត់​ទៅ។

១០. ស្រីចាប់​រំលោភ​ប្រុស​

រឿង​ដែល​តួ​ស្រី​ចាប់​រំលោភ​ប្រុសអាច​កម្រ​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​រឿង​ប្រទេស​នានា​​ តែ​ក្នុង​រឿង​ភាគ​​ថៃ​ រឿង​ដប់​ស្ទើរ​តែ​មាន​ប្រាំ​បីក្នុង​នោះ​។ តួ​ឯក​ប្រុស​តែងតែ​ត្រូវ​តួ​ឆ្នាស់ចាប់​​បង្អក​ស្រា ឬ​​លប​លួច​ដាក់ថ្នាំ​ បើ​ចាប់​រំលោភ​មិន​បាន​សម្រេច​ យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ក៏​ធ្វើ​ឲ្យ​តួ​ឯកស្រី យល់​ច្រឡំដែរ​៕

Read Full Post »


Tai Hong

ផ្កាយ​NoVeLs*– និយាយ​តាម​ត្រង់​ ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ម្នាក់​ដែល​ចូលចិត្ត​មើល​កុន​ តែ​​មុន​នឹង​សម្រេច​ចិត្ត​ទិញ​សំបុត្រ​ចូល​អង្គុយ​មើល​ក្នុង​រោង​ម្តង​ៗ​ ខ្ញុំ​គិត​វែង​ឆ្ងាយ​ណាស់​ មិន​មែន​ចេះ​តែ​មើល​ឲ្យ​តែ​មាន​កុន​ចេញថ្មី​នោះ​ទេ។ ជា​ធម្មតា​ខ្ញុំ​ចូល​ចិត្ត​ទិញ​ឌីស ឬ​ដោន​ឡូត​ពី​អ៊ីនធើណេត​​ ហើយ​អង្គុយ​មើល​ម្នាក់​ឯង​ ជាជាង​ចូល​មើល​ក្នុង​រោង​។ហេតុ​ផល​គឺ​មើល​ម្នាក់​ឯង​អាច​ផ្តោត​អារម្មណ៍​​បាន​ច្រើន​លើ​រឿង​ដែល​កំពុង​មើល ហើយ​បើ​ឈុត​ណា​មើល​មិន​ទាន់​អាច​សាដើម​មើល​ជា​ថ្មី​បាន​។ ចំណែក​មើល​ក្នុង​រោង​ ក្រៅ​ពី​ឮសំឡេង​មនុស្ស​ជជែក​គ្នា​រញ៉េរញ៉ៃ​ហើយ សំបុត្រ​កុន​ក៏​តម្លៃ​ខ្ពស់​ទៀត​។ ហេតុ​ផល​ពីរ​​ដែល​អាច​​ទាក់​ចិត្ត​ខ្ញុំ​ឲ្យ​សម្រេច​ចិត្ត​ទិញ​សំបុត្រ​មើល។ ទី​មួយ​គឺ​លុះ​ត្រា​តែ​រឿង​នោះ​ល្បី​លំដាប់​ពិភព​លោក​។ ឯទី​ពីរ​គឺ​​បាន​មើល​រឿង​នោះ​មុន​គេ តែ​គួរ​ឲ្យ​ស្តាយ​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​ការ​ចាក់​បញ្ចាំង​​កុន​មិន​ទាន់​មាន​ស្តង់ដារ​នៅ​ឡើយ​ ព្រោះ​រឿង​ភាគ​ច្រើន​ចាក់​បញ្ចាំង​ក្រោយ​គេ រឿង​ខ្លះ​គេដោន​ឡូត​បាន​ព្រោង​ព្រាត​ទៅ​ហើយ​ទើប​តែ​យក​មក​បញ្ចាំង​។ ​

ម្សិល​មិញ​ ពេល​ចេញ​ពីធ្វើ​ការ​ ខ្ញុំ​សម្រេចចិត្ត​ទិញ​សំបុត្រ​កុន​រឿង​ «តៃ​ហោង»​ របស់​ថៃ​មើល​ ដោយ​រំពឹង​ថា​ នឹង​មិន​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ស្តាយ​លុយ​ក្រោយ​ពេល​មើល​ចប់ ព្រោះ​ខ្ញុំ​ឮ​តែ​មិត្ត​ភក្តិ​សរសើរ​ថា​ល្អ​អ៊ីចេះ​ ល្អ​អ៊ីចុះ។ មិត្ត​ភក្តិ​នោះ  គ្មាន​នរណាឆ្ងាយ​ទេ គឺ​កញ្ញាសក់ក្រហម​ខុស​គេ ចាន់ ស៊ីណេត និង​ លោកអ្នកនិពន្ធ​ល្បី​ សុខ​ ចាន់ផល ដែល​នាំ​គ្នា​និយាយ​ចេចចាច​ពី​រឿង​នេះ​ កាល​បាន​ជួប​គ្នា​ផឹក​តែតាប៉ែលត​នៅ​ Chatime មាត់​ទន្លេកាល​ពីរាត្រី​ថ្ងៃ​សៅរ៍ 😛 ។

មាន​មនុស្ស​មិន​ច្រើន​ទេដែល​ទៅ​មើល​រឿង​នេះ​ ព្រោះ​គេ​ដាក់​បញ្ចាំង​យូរ​ហើយ ជិត​ឈប់​បញ្ចាំង​ទៀត​ទៅ​ហើយ។ មាន​កៅ​អីទំនេរ​ច្រើន​កន្លែង​ដែរ តែ​ខ្ញុំ​សម្រេចចិត្ត​ជ្រើស​រើសកៅអី​លេខ១០គត់ ព្រោះ​មក​មើល​រឿង​ខ្មោច ត្រូវ​តែ​ជ្រើស​រើស​យក​លេខ​​ខ្មោច។ មាន​អី​ បរិយាកាស​ក្នុង​រោង​កុន​ មនុស្ស​​និយាយ​គ្នា​អ៊ូ ថា​តួ​នេះ​អ៊ីចេះ​ តួនោះ​អ៊ីចុះ ហើយ​គ្រាន់​តែ​ខ្មោច​ចេញ​បន្តិច​នាំ​គ្នាស្រែក​យ៉ៃ​លាន់​រក​តែ​​ខ្ញុំ​ផ្តោត​អារម្មណ៍​ ​វិភាគ​សាច់​រឿង​ វិភាគ​តួ​អី​មិន​បាន​។ មាន​គូ​សង្សារ​មួយ​គូ​នោះ ដល់​ឈុត​តួ​គេ​បឺត​មាត់​គ្នា​ ស្រាប់​តែ​ជ្រួល​ច្របល់​បឺត​មាត់​តាម​រឿង​កុន​ដែរ ចំ​ជា​​គ្មាន​ការ​អៀន​ខ្មាស​មែន! Shit!~

បាន​ហើយ​ សុំ​និយាយ​ពី​ទិដ្ឋភាព​ក្នុង​រោង​កុន​តែ​ប៉ុណ្ណឹង​ចុះ​ ឥឡូវ​ចាប់​ផ្តើម​ចូល​សាច់​រឿង។ ភាពយន្ត​រឿង​ «តៃហោង» ឬ 14.16.15.13 ​គឺ​ជា​ប្រភេទ​រឿងខ្លីៗ​៤​​ក្នុង​រឿង​តែ​មួយ​ ដែល​បច្ចុប្បន្ន​កំពុង​ពេញ​និយម​ខ្លាំង​សម្រាប់​ផលិតករភាព​យន្ត​ថៃ​។

14

រឿង​ទី១ គឺ​រឿង​លេខ 14 : [ឡាន​ឈ្នួល​ធ្លាក់​ផ្លូវ]​ សាច់​រឿង​និយាយ​ពី​​និស្សិត​​ស្រីម្នាក់​​មក​ហ្វឹកហាត់​​ការ​ងារ​នៅ​ក្រុម​ហ៊ុន​មួយ​។ នាង​ព្យាយាម​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ផ្ទះ​ក្នុង​ពេល​យប់​រំលង​អធ្រាត្រ​ តែ​ពេល​កំពុង​ធ្វើ​ដំណើរ​ដោយ​ការ​ជិះ​ឡាន​ឈ្នួល នាង​ក៏​ទទួល​អារម្មណ៍ថា មាន​អ្នក​កំពុង​តាម​នាង​។ រឿង​នេះ​​អ្នក​ផលិត​​ផ្តោត​សំខាន់​លើ​ការ​ប្រើ​ចលនាកាមេរ៉ា និង​សំឡេង​ក្ឌុង​ក្ឌាំង​ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​ទស្សនាភ្ញាក់។ ខ្ញុំ​សុំ​ឲ្យ​ពិន្ទុ២/១០ ព្រោះ​សាច់​រឿង​ដូច​ជា​ធម្មតាៗ ហើយ​ធ្លាប់​មាន​ច្រើន​ហើយ​រឿង​បែប​នេះ​ គ្មាន​អ្វី​អស្ចារ្យ​ទេ ចលនា​កាមេរ៉ា​ក៏​មិន​សូវ​ល្អ​ ឯសំឡេង​ប្រើ​​​សម្រាប់​តែ​ពញ្ញាក់​អ្នក​មើល​​ប៉ុណ្ណោះ​ សំឡេង​ខ្លះ​ភូត​ហួស​ពីការ​ពិត​ ដូច​ជា​សំឡេង​ម៉ាស៊ីន​កូពី​ឯកសារ​ជា​ដើម។ នេះ​មិន​ទាន់​និយាយ​ពី​ចំណុច​មិន​សម​ហេតុ​ផល​មួយ​ចំនួន​ផង​។

16

រឿង​ទី២ គឺរឿងលេខ 16: [បន​ខ្មោច] សាច់​រឿង​និយាយ​ពីការ​ទៅ​ដើរ​លេង​បន​ស្រី​របស់​ក្មេង​កំលោះៗ​ដែល​មិន​ធ្លាប់​ដឹង​សោះ​ថា​កន្លែង​នេះ​មាន​ស្រីៗ​ជា​ច្រើន​ដែល​ត្រូវគេ​បោក​យក​មក​លក់​ ហើយ​ពួក​នាង​ក៏​បាន​ក្លា​យ​ទៅ​ជា​ខ្មោច​អស់​ដែរ​។  រឿង​នេះ​ជា​រឿង​ខ្មោច​បែប​កំប្លែង​ សាច់​រឿង​គួរ​ឲ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍​ តួ​ក៏​​កំប្លែង​សម តែ​ក៏​នៅ​រឹង​ដោយ​កន្លែង​ដែរ។ ជូន​ពិន្ទុ​៤​/​១០។

15

រឿង​ទី៣ គឺ​រឿង​លេខ 15: [ខ្មោច​​ក្នុង​ម៉ាស៊ីន​ត្រជាក់]​ សាច់​រឿង​មិន​ដឹង​ស្អី ប្តី​សម្លាប់​ប្រពន្ធ​ញាត់​ចូល​ក្នុង​ម៉ាស៊ីន​ត្រជាក់​ ហើយ​ខ្មោច​ក៏​មក​តាម​លង​សហាយ។ ហេតុ​ផល​អាច​ថា មក​ពី​សហាយ​មិន​ជួយ​នាង​ពេល​ដែល​ប្តី​ធ្វើ​បាប? ចុះ​តួ​ប្តី​បាត់​ទៅណា ហេតុ​អី​មិន​តាមសម្លាប់? ហាសហា… តែ​អ្វី ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ អ្ន​កទស្សនាចង់​មើល​​ជាង​គេ​នោះ​គឺ​ តើ​ពេល​ណា​បាន​តួប្តីនោះស្រាត​ខោ ហើយ​ពេល​ណា​ទើប​តួសហាយ​របូត​កន្សែង? ឡុលលល… ពិន្ទុ២/១០។

13

រឿង​ទី៤ គឺ​រឿង​លេខ 13: [​កម្ម] ជា​រឿង​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍​ជាង​គេ​ សាច់​រឿង​និយាយ​ពី​ព្រះ​សង្ឃ​កំលោះ​លាចាក​សិក្ខាបទ​ព្រោះ​តួស្រី​ជា​សង្សារ​អូសទាញ​។តួសម្តែង​លេង​បាន​ល្អ​ និង​មាន​លាយ​ឡំ​ដោយ​​ឈុត​ឆាក​Drama ដោយ​អន្លើ តែ​ក៏​មាន​ចំណុច​មិន​សម​ហេតុ​ផល​មួយ​ចំនួន​ដែរ​។ ខ្ញុំ​ជូន​​៦/​១០សម្រាប់​រឿង​នេះ​។

សរុប​មក​ រឿង​ «តៃ​ហោង»​ ជា​រឿង​ខ្មោច​ដែល​ល្មម​អាច​មើល​បាន មិន​អាក្រក់​រហូត​នឹក​ស្តាយ​លុយ​នោះ​ទេ។ ពិន្ទុ​សរុប​ ខ្ញុំ​សុំ​ជូន​៧/១០៕

Read Full Post »

Older Posts »