Feeds:
ប្រកាស
មតិ

Archive for the ‘​យួន-វៀត​ណាម’ Category


12576278_10207686976507974_553370729_n(1)

ផ្កាយNoVeLs*– ថ្ងៃឈប់សម្រាកជិតចូលមកដល់ទៀតហើយ។ ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនឹងនិយាយបន្តពីការធ្វើដំណើរកម្សាន្តនៅហូជីមិញទាក់ទងនឹងការស្នាក់នៅវិញម្តង។

១. បែបបទផ្សេងៗមុនចាកចេញពីព្រលានយន្តហោះ

ក្រោយពីធ្វើដំណើរជិតមួយម៉ោងតាមយន្តហោះ យើងក៏មកដល់អាកាសយានដ្ឋាន ហូជីមិញ ឬ Tan Son Nhat International Airport។ ពេលចុះពីយន្តហោះរួច ខ្ញុំក៏ដើរតាមស្លាកសញ្ញាប្រាប់ផ្លូវ «Arrival» ទៅកាន់កន្លែងត្រួតពិនិត្យប៉ាស្ព័រ។ ខ្ញុំឈរតម្រង់ជួរនៅទីនេះមួយសន្ទុះ ទម្រាំដល់វេន ហើយក៏ហុចប៉ាស្ព័រទៅឲ្យមន្ត្រីប៉ូលីស។ ចប់ផ្នែកនេះ ខ្ញុំក៏ចុះជណ្តើរយន្តដើម្បីទៅយកវ៉ាលីរបស់ខ្លួនដែលកំពុងវិលតាមខ្សែពាននៅខាងក្រោម។ ពេលយកវ៉ាលីហើយ ប្រសិនបើយើងគ្មានសម្ភារៈ ឬទំនិញដែលត្រូវបង្ហាញដល់ភ្នាក់ងារគយទេ គឺអាចដើរចេញបានតាមច្រកទ្វារពណ៌ខៀវ តែបើមានត្រូវដើរតាមច្រកទ្វារពណ៌ក្រហម ដោយត្រូវស្គែនវ៉ាលី ឬសម្ភារៈរបស់យើងម្តងទៀត ដើម្បីត្រួតពិនិត្យថា មានទំនិញគេចពន្ធ ឬខុសច្បាប់នាំចូលមកក្នុងប្រទេសនេះដែរឬទេ។

Ho 2

២. ការប្តូរប្រាក់ និងទិញស៊ីមកាត

ពេលឆ្លងកាត់ការត្រួតពិនិត្យរួចរាល់ហើយ ខ្ញុំក៏បានចេញមកដល់ខាងក្រៅដែល មានបញ្ជរដូរប្រាក់ កន្លែងលក់ស៊ីមទូរស័ព្ទ និងទូ ATM យ៉ាងច្រើន។ តាមការសង្កេតមើលរបស់ខ្ញុំ អត្រាប្តូរប្រាក់នៅទីនេះគឺថោកជាងអត្រាប្តូរប្រាក់នៅហាងលីហួរស្រុកខ្មែរ ដូច្នេះដើម្បីភាពងាយស្រួល និងអាចចំណេញប្រាក់បានបន្តិចបន្តួចផងនោះ គឺយើងគួរតែដូរមកពីស្រុកខ្មែរឲ្យហើយ។ តែប្រសិនបើយើងភ្លេចដូរ ឬខ្លាចចាយមិនគ្រាន់ យើងអាចដូរបន្ថែមនៅទីនេះបាន ព្រោះអាចមានសុវត្ថិភាពជាងដូរនៅកន្លែងផ្សេងក្នុងក្រុង។ ចំណែកស៊ីមកាតក៏ដូចគ្នា បើមិនចេះភាសាវៀតណាម ឬមានមិត្តភក្តិវៀតណាមជួយទេ គឺគួរតែទិញនៅទីនេះទើបជាការប្រសើរ។ ក្រុមហ៊ុនទូរស័ព្ទផ្សេងៗនៅទីនេះមានដូចជា Vinaphone, Mobifone និង Viettel ដោយក្រុមហ៊ុន Viettel គឺជាក្រុមហ៊ុន Metfone នៅស្រុកខ្មែរនោះឯង។

Ho 3

៣. ការធ្វើដំណើរពីព្រលានទៅក្នុងក្រុង ឬកន្លែងស្នាក់នៅ

ពេលនេះ ខ្ញុំនឹងណែនាំដល់បងប្អូនអំពីវិធីធ្វើដំណើរពីព្រលានយន្តហោះ ទៅកាន់កន្លែងស្នាក់នៅ ឬក្នុងក្រុង ដោយអស់តម្លៃតិច និងមានសុវត្ថិភាព។ កន្លែងស្នាក់នៅដែលពេញនិយមបំផុតក្នុងក្រុងហូជីមិញសម្រាប់អ្នកទេសចរ មកពីជុំវិញពិភពលោក គឺនៅម្តុំទីប្រជុំជនមួយលើដងវិថីផាមង៉ូឡាវ(Pham Ngu Lao) ដ្បិតអីទីនេះគឺជាចំណុចកណ្តាលនៃតំបន់ទេសចរណ៍សំខាន់ៗនៅក្នុងក្រុង។ ជាធម្មតា យើងអាចធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីនោះបានតាមរយៈតាក់ស៊ី ម៉ូតូឌុប និងឡានក្រុង។ ប៉ុន្តែវិធីដែលងាយស្រួល និងមានតម្លៃថោកបំផុតគឺឡានក្រុងលេខ១៥២ ដោយចំណាយប្រាក់ត្រឹមតែ ៥០០០ដុង តែប៉ុណ្ណោះ និងត្រូវថែម៥០០០ដុងបន្ថែមទៀតប្រសិនបើមានវ៉ាលី ឬសម្ភារៈច្រើន។ ជាទូទៅ ពេលយើងដើរចេញពីព្រលានយន្តហោះ យើងនឹងឃើញឡានក្រុងលេខ ១៥២ ចតនៅខាងស្តាំដៃ ឬបើមិនឃើញ គឺរង់ចាំមិនលើសពី១៥នាទីទេ វានឹងមកដល់មិនខាន។ ចំណែកអ្នកដែលធ្វើដំណើរពីភ្នំពេញមកហូជីមិញតាមរថយន្ត គឺមិនបាច់ភ័យព្រួយទេ ព្រោះរថយន្តក្រុងភាគច្រើន នឹងទៅឈប់ចតនៅលើដងវិថីផាមង៉ូឡាវនេះតែម្តង ព្រោះសាខារបស់ក្រុមហ៊ុនឡានក្រុងភាគច្រើនគឺនៅទីនោះដូចជាក្រុមហ៊ុនភ្នំពេញសូរិយា ជាដើម។

Ho 4

៤. ផ្ទះសំណាក់សណ្ឋាគារនៅផាមង៉ូឡាវ

ធ្វើដំណើរប្រមាណ៣០នាទី ក៏មកដល់ចំណតត្រង់រង្វង់មូលជិតផ្សារបេនថាញ់(Ben Thanh Market)។ យើងអាចចុះនៅទីនេះក៏បាន ឬចុះត្រង់ចំណត De Tham ដែលស្ថិតនៅខាងមុខពីរចំណតទៀតក៏បាន សំខាន់យើងត្រូវចេះមើលស្លាកសញ្ញាប្រាប់ផ្លូវ ដើម្បីស្វែងរកផ្លូវឈ្មោះ Pham Ngu Lao ដែលស្ថិតនៅមិនឆ្ងាយពីទីតាំងទាំងពីរនេះប៉ុន្មានទេ។ នៅពេលឃើញផ្លូវ ផាមង៉ូឡាវ យើងអាចដើរលេងៗតាមបណ្តោយដងផ្លូវនេះ ដែលមានផ្ទះសំណាក់ សណ្ឋាគារ ព្រោងព្រាតឲ្យជ្រើសរើសតាមការពេញចិត្ត និងតម្លៃដែលខ្លួនចង់បាន។ មិនថាសណ្ឋាគារណាក៏ដោយ ខ្ញុំសូមធានាថា នៅប្លុកនេះគឺជាជម្រើសល្អបំផុត ព្រោះលោកអ្នកនឹងអាចធ្វើដំណើរកម្សាន្តដោយថ្មើរជើងទៅកាន់តំបន់ទេសចរណ៍ណាមួយនៅក្នុងក្រុងបានយ៉ាងងាយស្រួល ដោយមិនចាំបាច់ជិះម៉ូតូឌុប តាក់ស៊ី ឬក៏ឡានក្រុងនោះទេ។ សណ្ឋាគារតម្លៃថោក សេវាកម្មល្អ ដែលណែនាំដោយអ្នកទេសចរមកពីជុំវិញពិភពលោក ពិសេសអ្នកទេសចរអាស៊ី មានដូចជា៖ Hoang Phi Hotel, Kim Khoi Hotel, Duna Hotel, … ដែលសណ្ឋាគារទាំងនេះ អាចមានបុគ្គលិកទទួលភ្ញៀវដែលចេះនិយាយភាសាខ្មែរបានយ៉ាងច្បាស់ទៀតផង៕

Read Full Post »


IMG_8990

ផ្កាយNoVeLs*– ហ៊ឺម… ដូច​ជា​បោះ​បង់​ប្លក់​នេះ​យូរ​ពេក​ហើយ ហើយ​ក៏​ខក​ខាន​ការ​សន្យា​របស់​ខ្លួន​យូរ​ដែរ​ហើយ ទាក់​ទង​នឹង​ការ​សរសេរ​ Review ពី​ដំណើរ​កម្សាន្ត​ផ្សេងៗ​។ ថ្ងៃ​នេះ​ ខ្ញុំ​សូម​ត្រឡប់​មក​វិញ​ ជាមួយ​នឹង​ការ​សរសេរ Review ខ្លះៗ​​អំពី​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​កាន់​ហូជីមិញ ឬ​អតីត​ក្រុង​ព្រៃ​នគររបស់ខ្មែរ​។

និយាយ​ទៅ​ ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​កាន់​ក្រុង​មួយ​នេះ​ គឺមិន​មាន​អ្វី​ពិបាក​សោះ​ មិន​ថា​តាម​​យន្ត​ហោះ​ ឬ​រថយន្ត​ គឺ​អាច​និយាយ​ថា​ស្រួល​ជាង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅកាន់​ខេត្ត​ខ្លះ​​នៅ​​ក្នុង​ប្រទេស​ផង​ក៏​ថា​បាន​។ ហេតុ​អ្វី​បាន​ខ្ញុំ​ថា​ដូច្នេះ​? សុំ​ទុក​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​យន្ត​​ហោះមួយ​ឡែក​សិន។​ ​បើយើង​​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​រថយន្ត​​ គឺ​មាន​ក្រុម​ហ៊ុន​រថយន្ត​ក្រុង​ស្ទើរ​តែ​គ្រប់​ច្រក​ល្ហក​ទាំង​អស់​​នៅ​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ​ មិនថា​ក្រុម​ហ៊ុនខ្មែរ​ ឬ​វៀត​ណាម​ទេ​ ហើយ​តម្លៃ​ក៏​ថោក​សមរម្យ​ ចាប់​ពី​៦,៧ដុល្លារ​ ដល់ជាង​១០​ដុល្លារ​ ទៅ​តាម​ប្រភេទ​រថយន្ត​ និង​ភាព​ស្រណុក​ស្រួល​នៃ​សេវាកម្ម​។ ចំណែក​រយៈ​ពេល​នៃការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ក៏​មិន​យូរ ប្រើ​ពេល​ប្រហែល​៥,៦​ម៉ោង​ អាស្រ័យ​លើ​ការ​បើក​លឿន​ ឬ​យឺត និង​មាន​មនុស្ស​ច្រើន​ឬអត់​ពេល​ចុះ​ត្រួត​ពិនិត្យ​ប៉ាស្ព័រ​នៅតាម​​ព្រំដែន។

បើ​និយាយ​ពី​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​យន្ត​ហោះ​វិញ​ កាន់​តែ​ងាយ​ស្រួល​ទៀត​ ព្រោះ​ប្រើ​ពេល​ត្រឹម​តែ​៤៥​នាទី​ក៏​ដល់ ហើយ​ក៏​មិន​បាច់​តម្រង់​ជួរ​ត្រួត​ពិនិត្យ​ប៉ាស្ព័រ​យូរ​ដូច​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​រថយន្ត​ដែរ​។ បញ្ហា​ស្ថិត​នៅ​ត្រង់​តម្លៃ​ គឺ​ថ្លៃ​ជាង​ជិះ​រថយន្ត​ច្រើន​គួរ​សម​ គឺ​បើ​តម្លៃ​ធម្មតា​ប្រមាណ​ជាង​២០០$(ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ទិញ​ក្នុង​តម្លៃ​២២៧$)​ទាំង​ទៅ​ទាំង​មក​។ តែ​បើ​សំណាង​ទិញ​ប៉ះ​ចំ​ពេល​គេ​ប្រូម៉ូស្សិន​ គឺ​អាច​បាន​តម្លៃ​ទាបត្រឹម​ជាង​១០០$​អី​ប៉ុណ្ណោះ​។

ខាងក្រោម​នេះ គឺ​ជាកាលវិភាគ​ដើរ​កម្សាន្ត​រយៈ​ពេល​​ ៤ថ្ងៃ​ ៣​យប់ ដែល​ខ្ញុំ​បាន​​រៀប​ចំ​សម្រាប់​ខ្លួន​ឯង​កាល​ទៅ​ដើរ​លេង​គ្រាមុនជាមួយ​មិត្ត​ភក្តិ​។ សង្ឃឹម​ថា កាល​វិភាគ​នេះ​ អាច​ក្លាយជា​គំរូ​សម្រាប់​ការ​រៀប​ចំ​ដំណើរ​កម្សាន្ត​របស់​បង​ប្អូន​នៅ​ថ្ងៃ​ណា​មួយ​!​ 😉

IMG_8699

4 Days 3 Nights in Ho Chi Minh City

*Day 1(31 Dec 15):

1.45PM-2PM: PP-HCMC​ (By Flight)

2PM-3PM: Check in hotel and Relax

3PM-5PM: Lunch at Pho 2000 > Ben Thanh Market > The Workshop Coffee > Ho Chi Minh City Hall > Ho Chi Minh Square > Saigon Opera House > General Post Office > Notre Dame Cathedral > Independence Palace > Ho Chi Minh City Museum > Starbucks President Palace/ Loft Cafe(@95 Pasteur, Bến Nghé, Hồ Chí Minh)

5PM-6PM: (Book one day tour with Vietsea Tourist) > Shower and Relax

6PM-7PM: Dinner at Bun Cha Restaurant(Bun Cha 145, 145 Bùi Viện, Quận, 1 Phạm Ngũ Lão)

7PM-Midnight(Countdown): Chill Skybar @AB Tower

*Day 2(01 Jan 16):

6AM-8AM: The Workshop Coffee (3/F p. q. 1, 27 Ngô Đức Kế, Bến Nghé, Hồ Chí Minh)

8AM-7PM: (Vietsea Tourist) Cao Dai Temple > Cu Chi Tunnels (Price: 9o.ooo VND)

***Ask the guide where we can stop nearby Emperor Jade Pagoda (Chua Ngoc Hoang or Phuoc Hai Tu)

 Options:

1. Chùa Chantarangsay

2. Aeon Celadon (If no ONE DAY TOUR)

7PM-8PM: Shower & Relax

8PM-9PM: Dinner @ Nha Hang Ngon and Tour along Pham Ngu Lao Street (Skybar in option)

9PM-Morning: Sleep

*Day 3(02 Jan 16):

7AM-8AM: Starbucks Coffee World

 8AM-8.30AM: Mariamman Hindu Temple

 8.30AM-9AM: Tao Dan Park

 9AM-30AM: Xá Lợi Pagoda

 9.30AM-12PM: Shopping at Diamond Plaza + Movie (or waiting to watch at Bitexco)

 12PM-1PM: Lunch @Lotteria Diamond

 1PM-4PM: Shopping & Movie @BHD Star Cineplex (3rd & 4th Floor Bitexco Financial Tower, ICON 68 Shopping Mall)

4PM-5PM: Sightseeing @49 floors Bitexco Financial Tower – Saigon Skydeck (Arriving half an hour before sunset is ideal – the views are truly incredible.)

 5PM-7PM: Shower & Relax

 7PM-9PM: Dinner > Pham Ngu Lao walking street (Skybar in option)

 9PM-Morning: Sleep

*Day 4(03 Jan 16):

7AM-9AM: Breakfast & Shopping @Ben Thanh Market

9AM-10AM: L’Usine Le Loi (70 Lê Lợi, Bến Thành, Hồ Chí Minh)

10AM-12PM: Relax & Check out

12PM-5PM: Lunch and Shopping in the heart of the city

5PM-8PM: Boarding time @ Tan Son Nhat International Airport

Read Full Post »


12576278_10207686976507974_553370729_n

ព្រះវិហារកាតូលិក Notre Dame Cathedral ស្ថិត​នៅ​ចំកណ្តាល​បេះដូង​នៃ​ក្រុង​ហូជីមិញ

ផ្កាយNoVeLs*– បច្ចុប្បន្ន​ ទំនោរ​ដើរ​លេង​ក្រៅ​ប្រទេស​​មាន​ការ​កើន​ឡើង​គួរ​ឲ្យ​កត់​សម្គាល់។ មាន​កត្តា​ជាច្រើន​រួម​ចំណែក​ដល់​ការ​កើន​ឡើង​នៃ​ទេស​ចរក្នុង​ស្រុក​​ទៅកាន់​ប្រទេស​ក្រៅ។ ចំពោះ​ខ្ញុំ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​ទៅ​ដើរ​លេង​ក្រៅ​ប្រទេស​ដោយ​សារតែ​សេវា​កម្ម​នៅ​ក្រៅ​​ប្រទេស​ល្អ​ជាង ងាយ​ស្រួល​ជាង មិន​ស្មុគ​ស្មាញ ពិសេស​​មិន​មាន​ការ​តម្លើង​ថ្លៃ​​ក្នុង​ឱកាស​បុណ្យ​ទាន​ម្តង​ៗ មិន​ថា ផ្ទះសំណាក់ សណ្ឋាគារ ចំណី​អាហារ​ ក៏ដូចជា​​មធ្យោបាយ​ធ្វើ​ដំណើរ។

បន្ទាប់​ពីដំណើរ​កម្សាន្ត​ជា​លក្ខណៈ​គ្រួសារ​ទៅ​កាន់​ប្រទេស​ថៃ​ក្នុង​ឱកាស​បុណ្យ​ភ្ជុំ​បិណ្ឌ​ វិស្សមកាល​ចុង​​ឆ្នាំ២០១៥នេះ​ ខ្ញុំ​ក៏សម្រេច​ធ្វើ​ដំណើរ​កម្សាន្ត​ទៅ​កាន់​ក្រុង​ព្រៃ​នគរ ដែល​មនុស្ស​ខ្មែរ​បច្ចុប្ប​ន្ន​នាំ​គ្នា​ហៅពេញ​ៗ​មាត់​ថា ហូជីមិញ ឬ​សៃហ្គន។ ខ្ញុំ​សម្រេច​ចិត្ត​ទៅ​កាន់​អតីតក្រុងខ្មែរ​​មួយ​នេះ​ក៏​ព្រោះ​តែ​ ថ្ងៃ​ឈប់​សម្រាក​តិច ចំណាយ​ក៏​មាន​កំណត់​ ណាមួយ​ចង់​អនុវត្ត​ភាសា​វៀត​ណាម​ដែល​ទើប​តែ​រៀន​ចេះ​បាន​តិច​តួច​ផង​ដែរ។ 😉

12591936_10207686972467873_748945461_o

ផ្លូវ​មួយ​កណ្តាល​ក្រុងព្រៃនគរ ឬ​ហូជីមិញ។ ទោះ​បី​មាន​អគារខ្ពស់ៗ​លូត​លាស់​ដូច​ផ្សិត តែ​ព្រៃ​ឈើ​នៅ​តែ​ត្រូវ​បាន​អភិរក្ស​យ៉ាង​ល្អ​។

ចាំ​បាន​ថា កាល​នៅ​តូចៗ​ធ្លាប់​ឮ​អ្នក​ជិត​ខាង​និយាយ​គ្នាថា៖ «ថ្ងៃ​នេះ​​ប៉ាវាទៅ​ព្រៃ​នគរ​ គ្មាន​អ្នក​មក​ជួយ​លក់​ទេ។» ខ្លះថា «អូ! ឪអាវ៉ានាំ​ម៉ែ​​ទៅ​មើល​ជំងឺ​នៅ​ព្រៃ​នគរ។» ឬ​ក៏ថា​ «អាទិត្យ​ក្រោយ​ខ្ញុំ​ឡើង​ទៅ​យក​អីវ៉ាន់​នៅ​ព្រៃនគរ​ហើយ ព្រោះ​អស់​អី​លក់​ហើយ!» ជាដើម។ តាម​ឡានក្រុង ឬ​ឡាន​ឈ្នួល​នៅ​សម័យ​នោះ​ ខ្ញុំ​ក៏​ឃើញ​គេ​សរសេរ​ដាក់​បិទ​នឹង​ឡាន​ថា «ភ្នំពេញ-ព្រៃនគរ» «កំពង់ចាម-ព្រៃនគរ» «សួង-ព្រៃនគរ» ជាដើម។ ប៉ុន្តែ​បច្ចុប្បន្ន​ឈ្មោះ «ព្រៃ​នគរ» លែង​មាន​ទៀត​ហើយ! លែង​មាន​អ្នក​ហៅ​ហើយ! លែង​មាន​អ្នក​ស្គាល់​ហើយ! ម្នាក់ៗ​ហៅ​ និង​ស្គាល់តែ «ហូជីមិញ» ឬ «សៃហ្គន» ទៅវិញ។ តាម​ឡានក្រុង ឬ​ឡាន​ឈ្នួល​នានា​ក៏​សរសេរ​តែ «ភ្នំពេញ-ហូជីមិញ​(សៃហ្គន)»… អស់វិញដែរ។ តើ​អនាគតឈ្មោះនេះអាច​នឹង​លែង​មាន​ចារ សូម្បី​តែ​ក្នុង​ក្រាំងប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដែរឬទេ? 😥

សៀវភៅ​មគ្គុទ្ទេសក៍ ជំនួយការ​ពិសេស​សម្រាប់​ដំណើរ​កម្សាន្ត​លើក​នេះ។ ;)

សៀវភៅ​មគ្គុទ្ទេសក៍ ជំនួយការ​ពិសេស​សម្រាប់​ដំណើរ​កម្សាន្ត​លើក​នេះ។ 😉

ឈប់​និយាយ​ពី​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ ងាកមកដំណើរ​កម្សាន្ត​វិញ​ម្តង! ខ្ញុំ​ចូលចិត្ត​ដើរ​លេង​ដោយ​ឯក​ឯង អត់​ចូលចិត្ត​ដើរ​លេង​តាម​ធួរ​ទេ ទោះ​អត់​ធ្លាប់​ស្គាល់​ អត់​ចេះ​ភាសា ព្រោះ​ដើរ​លេង​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​មាន​ឯករាជ្យ​ជាង។ ចង់​ទៅណា​ ដើរ​ទៅ​នោះ! ដៃ​ម្ខាង​កាន់​សៀវភៅ​ ដៃ​ម្ខាង​កាន់ផែន​ទី។ ដើរ​បណ្តើរ​ អាន​បណ្តើរ មើល​ផែន​ទី​បណ្តើរ។ ហ៊ឺម… មាន​សេចក្តីសុខ​អ្វីម្ល៉េះ! 😉

សៀវភៅ​ដែល​ខ្ញុំ​អាន​ពេល​ធ្វើ​ដំណើរ​គឺ​ជា​សៀវភៅ​មគ្គុទ្ទេសក៍ ឬ​ជា​សៀវភៅ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដែល​និយាយ​អំពី​ទីកន្លែង​នោះ​។ ធ្វើ​ដំណើរ​បណ្តើរ​អាន​សៀវភៅ​បណ្តើរ​គឺ​ជា​សេចក្តីសុខ​យ៉ាង​ចម្លែក​ ដែល​ពិបាក​នឹង​រក​សេចក្តីសុខ​ឯណា​មក​ប្រដូច​បាន​។ ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​កាន់​ប្រទេស​វៀត​ណាម​លើក​នេះ​ ខ្ញុំ​យក​សៀវភៅ​ចំនួន​២​ក្បាល​ដាក់​តាម​ខ្លួន​។ មួយ​ជា​សៀវភៅ​មគ្គុទ្ទេសក៍​ទេសចរណ៍​​ជាភាសា​ថៃ​និយាយ​អំពី​ដំណើរ​កម្សាន្ត​ទៅ​កាន់​ប្រទេស​វៀតណាម​ភាគ​ខាងត្បូង មាន​ហូជីមិញ មុយណេ ញ៉ាត្រាង និង​ដាឡាត់។ មួយ​ក្បាល​ទៀត​ជា​សៀវភៅ​ចំណេះ​ដឹង​ទូទៅ​ជា​ភាសា​ខ្មែរ​ដែល​គ្រឹះស្ថាន​បោះ​ពុម្ព​ខ្មែរ​យើង​ប្រែ​ចេញ​ពី​ភាសា​ថៃ​ដែរ។ សៀវភៅ​នេះ​មាន​ចំណង​ជើង​ថា «១០០រឿង​ស្វែង​យល់​អំពី​ប្រទេស​វៀតណាាម»។ ថ្វី​បើ​មិន​បាន​និយាយ​អ្វី​លម្អិត​ពិស្តារ​អំពី​ប្រទេស​នេះ តែ​សៀវភៅ​នេះ​ក៏​ជួយ​យើងឱ្យ​បាន​យល់​ដឹង​អំពីរឿង​រ៉ាវ​ជា​ច្រើន​ដែល​យើង​មិន​ធ្លាប់​ដឹង​ពី​មុន​មក​។ ការ​ស្វែង​យល់​អំពី​ប្រទេស​ ឬ​ទីកន្លែង​ដែល​យើង​នឹង​ត្រូវ​ទៅ​ដល់ ក្រៅ​ពី​ផ្តល់​ចំណេះ​ដឹង វា​ក៏​ផ្តល់​នូវ​​ទំនុកចិត្ត​ និង​សេចក្តីក្លាហាន​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ដែរ។

សៀវភៅ​មួយ​ក្បាល​នេះ ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​យល់​ដឹង​កាន់​តែ​ច្រើន​អំពី​វៀតណាម។

សៀវភៅ​មួយ​ក្បាល​នេះ ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​យល់​ដឹង​កាន់​តែ​ច្រើន​អំពី​វៀតណាម។

ព្រៃ​នគរ… ​នៅ​តែ​ស័ក្តិ​សម​សម្រាប់​ឈ្មោះ​មួយ​នេះ ព្រោះ​រដ្ឋាភិបាល​គេ​ខិត​ខំ​ថែរក្សា​ និង​អភិរក្ស​​ព្រៃ​ឈើ ទន្លេ​បឹងអូរ នៅ​កណ្តាល​ក្រុង​យ៉ាងច្រើន។ សួន​ច្បារ​គេ​ធំៗ ដើរ​ហត់​ ទោះ​គ្មាន​មួក ឆត្រ ឬ​ឡេ​ការពារ​កម្តៅថ្ងៃ ក៏​មិន​ខ្លាច​ខូច​ស្បែក​ ព្រោះ​នៅ​ទី​ណា​ក៏​​មាន​ម្លប់​។ កម្តៅ​ព្រះអាទិត្យ​គ្មាន​អំណាច​គ្រប់​គ្រាន់​ដើម្បី​បំផ្លាញ​ម្លប់​ព្រឹក្សា​ទាំង​នោះ​បានឡើយ…

 

Read Full Post »


 

រូបភាព​ពី Google

រូបភាព​ពី Wiki

ផ្កាយ​NoVeLs*–ក្នុងថ្ងៃឆ្លងឆ្នាំកន្លងទៅនេះខ្ញុំនិងមិត្តភក្តិបានធ្វើដំណើរកម្សាន្តទៅ កាន់​ទឹក​ដី ព្រៃនគរអតីតដែនដីខ្មែរដែលត្រូវលេបត្របាក់ដោយប្រទេសជិតខាង ដែល​អាណា​ព្យាបាល​យើង​នៅតែចាត់ទុកជាមហាមិត្តម៉ឺនឆ្នាំគ្មានថ្ងៃសាបរលាប។

ដំណើរកម្សាន្តលើកនេះ គឺជាដំណើរកម្សាន្តសុទ្ធសាធ។ មិនមែនជាទស្សនកិច្ចសិក្សា មិន​មែន​ជា​ការស្រាវជ្រាវ តែជាដំណើរទស្សនាចរណ៍ជាមួយសៀវភៅមគ្គុទ្ទេសក៍ ប៉ុន្មាន​ក្បាល​ដែល​ខ្ញុំ​ដាក់​ជាប់​តាមខ្លួនជាមួយដើម្បីសិក្សាស្វែងយល់ អំពីភូមិប្រវត្តិរបស់ទីកន្លែងនីមួយៗដែលខ្ញុំនឹងទៅដល់។

អាចជារឿងចៃដន្យ ឬសំណាង មិត្តភក្តិបរទេសម្នាក់របស់ខ្ញុំដែលដឹងដំណឹងថា ខ្ញុំ​នឹង​ត្រូវ​ធ្វើ​ដំណើរ​កម្សាន្ត​ទៅកាន់ដែនដីរបស់អ៊ំហូក្នុងឆ្នាំថ្មីនេះ បានជូនកាដូសំបុត្រយន្តហោះពីរសន្លឹកមកឲ្យខ្ញុំ។ ដំបូងឡើយ ខ្ញុំគិតថានឹងធ្វើដំណើរតាមរថយន្តទេ ព្រោះ​ជា​ដំណើរ​កម្សាន្ត​លើក​ដំបូង​ទៅ​កាន់​ប្រទេស​នោះ ​ទើប​ចង់​    ឃើញទេសភាព និងជីវភាពប្រជាជនដែលរស់នៅតាមដងផ្លូវឲ្យបានច្រើន។

ខ្ញុំសូមផ្អាកនិយាយពីរឿងការធ្វើដំណើរត្រឹមនេះសិន ព្រោះអត្ថបទនេះខ្ញុំចង់ផ្តោត សំខាន់​លើ​វត្ត​ចន្ទរង្សី​ដែល​ជា​វត្តខ្មែរមួយស្ថិតនៅកណ្តាលក្រុងព្រៃនគរ។ បន្ទាប់ពីអត្ថបទនេះ បើ​សិន​ជា​មាន​ពេល​ ខ្ញុំ​នឹង​និយាយ​លម្អិតបន្ថែមពីការធ្វើដំណើរ របស់ខ្ញុំ ឬជា Travel Review ដើម្បី​អាច​ប្រើ​​ជា​​ប្រយោជន៍​​ខ្លះៗ​​សម្រាប់​​អ្នក​​ដែល​ចង់​ធ្វើ​ដំណើរទៅកាន់អតីតក្រុងខ្មែរមួយនេះ។

ថត​រូប​អនុស្សាវរីយ៍​នៅខាង​មុខ​ខ្លោង​ទ្វារ​វត្ត​

ថត​រូប​អនុស្សាវរីយ៍​នៅខាង​មុខ​ខ្លោង​ទ្វារ​វត្ត​

នៅថ្ងៃចុងក្រោយនៃដំណើរកម្សាន្តនេះ ខ្ញុំបានឆ្លៀតពេលដើម្បីដើរស្វែងរកវត្ត ចន្ទរង្សី​ដែល​ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ដឹង​ឮ​ប្រវត្តិខ្លះៗពីមុនរួចមកហើយ។ ខ្ញុំស្គាល់អាសយដ្ឋានវត្តនេះច្បាស់ណាស់​ ព្រោះបានស្វែងរកតាម Google Map តាំងពីនៅស្រុកខ្មែរម្ល៉េះ។ ប៉ុន្តែ​ពេល​មក​ដល់​ហូជីមិញ ខ្ញុំ​មិន​គិត​ថា​នឹង​មាន​ពេល​ដើម្បី​ទៅ​រក​វត្ត​នេះ​ទេ ព្រោះនៅមានកន្លែងកម្សាន្តផ្សេងៗជាច្រើនទៀត ដែលខ្ញុំពុំទាន់បានទៅ។ តែ​ចិត្ត​មួយ​ក៏​គិត​ថា បំណាច់​​ជា​​មក​ដល់​​​ទៅ​​​ហើយ ខ្ញុំ​ត្រូវ​តែ​ទៅ​ឱ្យ​ដល់​វត្ត​នេះ។

ដោយគ្មានគម្រោងច្បាស់លាស់ ទើបការធ្វើដំណើរដោយថ្មើរជើងទៅកាន់ វត្ត​នេះ​ត្រូវ​ប្រើ​ពេល​មួយ​ទ្វេ​ជា​បី ព្រោះខ្ញុំនិងមិត្តភក្តិធ្លាប់ដើរក្រវែលៗ​វត្តនេះប៉ុន្មានដងដែរ តែ​មិន​នឹក​ភ្នក​សោះ​ថា​ខ្លួន​បាន​ដើរ​មក​ដល់​ជិត​វត្ត​នេះ។ លុះដើរចេញ ឆ្ងាយពីវត្តនេះហើយ ទើប​នឹក​ឃើញ​មើល​ផែ​ន​ទី ហើយ​​​ដើរ​​ត្រឡប់​​មក​​កាន់​​ទី​តាំង ដែល​ធ្លាប់​ដើរឆ្លងកាត់ជាថ្មី។

ចន្ទរង្សី គឺជាវត្តព្រះពុទ្ធសាសនាថេរវាទខ្មែរក្រោមមួយ ស្ថិតនៅចំកណ្ដាលរដ្ឋធានី ព្រៃនគរ ត្រូវ​បាន​កកើត​ឡើង​ដោយព្រះតេជព្រះគុណ ឡឹម ឯម នា ព. ស. ២៤៩១ គ. ស. ១៩៤៧ មកដល់ឆ្នាំ ២០១៥ នេះ មានអាយុ កាល ៦៨ ឆ្នាំហើយ។ បច្ចុប្បន្ន វត្តចន្ទរង្សី មាន អាសយដ្ឋាន លេខ 164/235 វិថី ត្រឹងវ៉ឹកថាវ សង្កាត់ទី ៣ ទីក្រុង ព្រៃនគរ (Số 164/235 quốc lộ Trần Quốc Thảo Quận 3 thành phố Hồ Chí Minh)។

IMG_9530

វត្តខ្មែរនៅកម្ពុជាក្រោម មិនមានសិទ្ធិសេរីភាពពេញលេញដូចវត្តខ្មែរ ឬ​បុរាណ​ដ្ឋាន ផ្សេងៗ​ទៀត​នៅ​ខេត្ត​សុរិន្ទ ក្នុងប្រទេសថៃសព្វថ្ងៃនោះទេ។ តាមអ្វីដែលខ្ញុំបានឃើញជាក់ស្តែង ទិដ្ឋ​ភាព​វត្ត​ខ្មែរ​មួយ​នេះ ស្ទើរ​តែ​បាត់​បង់​អត្តសញ្ញាណដើមទៅ​ហើយ។ ដើម្បី​រក្សា​អត្ថិភាព​របស់​ខ្លួន នៅ​តាម​ខ្លោង​ទ្វារ​វត្ត​ត្រូវ​សរសេរ​ដាក់​ថា «សមាគម​ពុទ្ធសាសនាវៀតណាម»។ ភាសា​ដែល​ប្រើ​នៅ​តាម​សេចក្តី​ប្រកាស​នានា ក្នុង​បរិវេណ​វត្ត​គឺ​ប្រើភាសាយួន។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ នៅ​តាម​កុដិ​ខ្លះ​មាន​ឧបាសក ឧបាសិកា​​ពាក់​​មួក​​ដួន​​រស់​​នៅ​ ហាក់​ក្លាយ​ទៅជារឿងធម្មតាទៅហើយ។ ព្រះសង្ឃកំលោះៗខ្លះលែងខ្លួនទទេ​ខណៈ​ដែល​មាន​ឧបាសិកា​វ័យ​នៅ​ខ្ចីៗ រស់​​នៅ​​ឡូក​ឡំ។

រឿងមួយទៀតដែលគួរឲ្យសង្វេគជាទីបំផុតនោះ ដែល​ខ្ញុំ​ក៏​មិន​ដឹង​ថា​ជា​ចេតនា​របស់​រដ្ឋា​ភិបាល​វៀត​ណាម ឬ​ក៏​ជា​ការ​​ធ្វេស​​ប្រហែស​​របស់​​ពុទ្ធ​បរិស័ទនៅទីនោះ ក៏ទេដែរ… គឺ​គេ​បាន​យក​ព្រះ​ពុទ្ធ​រូប​វៀត​ណាម មក​​ដាក់​​ពាំង​បាំង​​ពី​​មុខ​​ព្រះពុទ្ធរូបខ្មែរ ព្រម​ទាំង​តម្កល់​ឱ្យ​មានកម្ពស់ខ្ពស់ជាងទៀត ដែល​ទង្វើ​នេះ​ហាក់​មាន​ចេតនា​លេប​ត្របាក់​អត្ត​សញ្ញាណ​ដើម​របស់​វត្ត​ខ្មែរ​បន្តិច​ម្តងៗ រហូត​នៅ ថ្ងៃ​ណា​មួយ​ វត្ត​នេះ​នឹង​គ្រប​ដណ្តប់​ទៅ​ដោយអត្តសញ្ញាណសិល្បៈ វប្បធម៌ និងសាសនារបស់វៀតណាមទៅវិញ។

សង្ឃឹមថា បងប្អូនខ្មែរកម្ពុជាក្រោមនៅទីនោះ នឹងមិនព្រងើយកន្តើយចំពោះចេតនា មិន​ល្អ​ណា​មួយ​របស់​រដ្ឋាភិបាលវៀតណាម ក៏ដូចជាប្រជាជនដែលរស់នៅតាមចំណុះជើងវត្តនៅទីនោះទេ៕

**រូបភាព​ទាំង​អស់​នេះ​ថតដោយ​ប្រើ​ទូរស័ព្ទ​ដៃ​ប៉ុណ្ណោះ ដូច្នេះ​គុណ​ភាព​មិន​ជា​ច្បាស់​ល្អ​នោះ​ទេ៖

IMG_9536

បម្រាម និង​ប្រកាស​ផ្សេងៗ​ដែល​សរសេរ​ជាភាសាវៀតណាម

IMG_9530

ព្រះពុទ្ធរូបវៀតណាមដែលគេយក​មកតម្កល់​ពាំងពីមុខព្រះពុទ្ធរូបខ្មែរ។ បើមើលពីក្រោយ ឬបានឃើញ​ជាក់ស្តែង​នឹង​ឃើញ​ថាព្រះពុទ្ធរូបខាងមុខ​នេះ​ គេតម្កល់​ឲ្យ​ខ្ពស់​ជាង​ព្រះពុទ្ធរូបខ្មែរ​កម្រិត​ណា…

IMG_9535

IMG_9532

រូបសំណាក​ព្រះ​មាតាព្រះពុទ្ធ​ក្នុង​រចនាបថវៀតណាម និង​បណ្ណាល័យ​នៅខាងក្រោយ

IMG_9534

ព្រះពុទ្ធរូបវៀតណាមនៅពាំងពីមុខ​ព្រះពុទ្ធរូបខ្មែរ និង​ដាក់តម្កល់ខ្ពស់​ជាង

IMG_9531

បណ្ណាល័យ

Read Full Post »


Read Full Post »


Read Full Post »


ផ្កាយ​NoVeLs*– វា​ជា​រឿង​មួយ​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​មាន​មោទនភាព ​​ដែល​បទ​ចម្រៀង​ «​ហេតុ​អ្វី​ឲ្យ​បង​ស្គាល់​អូន?» របស់​ផលិត​កម្ម​ថោន​ ដឹក​នាំ​ដោយ​ លោក​ ប៊ុន​ រតនា​ ទទួល​បាន​​​ភាព​ល្បី​ខ្ចរ​ខ្ចាយ​​ពេញ​ប្រទេស​ក្នុង​តំបន់​ឥណ្ឌូចិន ​ដោយ​ក្នុង​នោះ​​រួម​មាន​ទាំង​ប្រទេស​ថៃ​​ផង​ដែរ​​។

  • បទ​ «Mùa băng giá»ឬ​ «​ហេតុ​អ្វី​ឲ្យ​បង​ស្គាល់​អូន​?» Version វៀត​ណាម​

បទ​ចម្រៀង​ «​ហេតុ​អ្វី​ឲ្យ​បង​ស្គាល់​អូន?» ដែល​គេ​ដឹង​ថា បទ​ភ្លេង​ចម្លង​មក​ពី​ប្រទេស​វៀត​ណាម(Mùa băng giá)​ តែ​MV​ប្រឌិត​ថត​ថ្មី​ បាន​ទទួល​ការ​​ចាប់​អារម្មណ៍​យ៉ាងខ្លាំង​ពី​បណ្ដា​យុវវ័យ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ខ្មែរ​ ថៃ​ លាវ​ និង​វៀត​ណាម​។ ក្នុង​នោះ​ក្រៅ​ពីការ ​tag ​តាម​រយៈ ​Facebook​ គេ​សង្កេត​ឃើញ​ថា បណ្តា​ប្លក់​យុវវ័យ​នានា​ក៏​មាន​ការ​ចុះ​ផ្សាយ​ពីបទ​នេះ​យ៉ាង​គគ្រឹក​គគ្រេង​ផង​ដែរ។ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ បទ​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​យក​ទៅ​ធ្វើ​ជា ​Subtitle អង់​គ្លេស​ វៀតណាម និង​ ​អធិប្បាយ​ជា​ភាសាថៃ​​​ទៀត​ផង។ ហេតុ​ដូច្នេះ​ហើយ​ ទើប​បណ្តាល​ប្លក់​ និង ​វ៉ិបសាយ​នានា ​របស់​ប្រទេស​​ ថៃ លាវ និងវៀត​ណាម ក៏​បាន​យក​បទ​នេះ​ទៅ​ចុះ​ផ្សាយ​យ៉ាង​ច្រើន​កុះ​ករ​ផងដែរ។

  • ​បទ​ «​ហេតុ​អ្វី​ឲ្យ​បង​ស្គាល់​អូន?» ពន្យល់​ជា​ភាសា​ថៃ​

ក្នុង​នោះ​នៅ​ក្នុង​ទំព័រ​ Youtube របស់​ខ្ញុំ​​ ដែល​មាន​ចុះ​ផ្សាយ​បទ​នេះ​​ (MV เขมร เรียกน้ำตาผู้ชมนับล้าน!) ដោយ​អធិប្បាយ​ពន្យល់​ជា​ភាសា​ថៃ បាន​ទទួល​ការ​ពេញ​និយម​ជាង​បទ​នានា​ទាំង​អស់ ​ដែលខ្ញុំ​ធ្លាប់​ផ្សាយ​កន្លង​មក​។ មាន​ប្រិយ​មិត្ត​ចូល​ទស្សនា​ដល់​ទៅជិត​៤​ម៉ឺន​នាក់​ និងComment ​ចំនួន៨៦​ ខំមិន ដែល​ជា​ស្ថិតិ​មួយ​ខ្ពស់​​បំផុត​ក្នុង​រយៈ​ពេល​៣​ខែ​ដំបូង ព្រោះ​វា​​ជា​ស្ថិតិ​មិន​ធ្លាប់​មាន​នៅ​ក្នុង​ Chanel របស់​ខ្ញុំ​។

តាម​រយៈ​​Comment​ទាំង​នោះ​ បង្ហាញ​ឲ្យ​ដឹង​ថា ចម្រៀង​មួយ​បទ​នេះ ពិត​ជា​ធ្វើ​ឲ្យ​មិន​តិច​នាក់​ទេ ដែល​ស្រក់​ទឹក​ភ្នែក​ដោយ​សារ​អាណិត​តួ។ ជន​ជាតិ​ថៃដែល​ធ្លាប់​តែ​មាក់​ងាយ​ពី ​តា​រា​ខ្មែរ​ ចម្រៀង​ខ្មែរ​ ក៏​ប្រាប់​ថា កម្សត់​ ស្រឡាញ់​ ចូលចិត្ត​ តួ​​ស្រី​ស្អាត​ ញញឹម​ស្រស់​ គឺ​ម្នាក់​ៗ​សរសើរ​មិន​ដាច់​ពី​មាត់ និង​ថែម​ទាំង​ស្នើ​សុំ​ឲ្យ​សរសេរ​ ​Subtitle ជា​ភាសា​ថៃ​ទៀត​ផង។

  • បទ​ «​ហេតុ​អ្វី​ឲ្យ​បង​ស្គាល់​អូន?» Subtitle ភាសា​អង់​គ្លេស​

ក្នុង​នោះ​​​ ជនជាតិ​ថៃ​ជាតិ​និយម​ជ្រុល​ខ្លះ​ បាន​បញ្ចេញ​មតិយោបល់​បែប​អគតិ ​មក​លើ​ចម្រៀង​មួយ​បទ​នេះ​ថា MVចម្រៀង​នេះ​ ច្បាស់​ជា​មាន​ជន​ជាតិ​ថៃ​​សហការ​ជាមួយ​ ឬ​ជួយ​ដឹក​នាំ​ហើយ​ ទើប​ធ្វើ​បាន​ល្អ​ដល់​ថ្នាក់​នេះ។ តែ​នេះ​ជា​រឿង​ធម្មតា​ទេ​សម្រាប់​ជន​ជាតិ​ថៃ ព្រោះ​សូម្បី​តែ​ចម្រៀង​លាវ​ដែល​ផលិត​ល្អៗ​ក៏​ថៃ​ថា មាន​គ្នា​វា​ជួយ​ដឹក​នាំ​ដែរ(Sic)​។

ចំណែក​​​ប្រិយមិត្ត​ដែល​ជា​ជន​ជាតិ​លាវ​វិញ​ ក៏​ឃើញ​មាន​​ចូល​មក​មើលនិង​សរសេរComment​​ប្រាប់​ថា បទ​នេះ​ពិត​ជា​​កម្សត់​​មែន​ ហើយ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​គេ និង​មិត្ត​ភក្តិ​នៅ​កន្លែង​ធ្វើ​ការ​​ ស្រក់​ទឹក​ភ្នែក​មិន​តិច​នាក់​ ទេ​។ គួរ​រម្លឹក​ដែរ​ថា នេះ​មិន​មែន​ជា​បទ​ខ្មែរ​​ទី​១​ទេ ​ដែលល្បី​នៅ​ប្រទេសលាវ ព្រោះ​បទ​ I’m Sorry ដែល​​ច្រៀង​ដោយ ​មាស សុខសោភា កាល​ពី​លើក​មុន​ ក៏​ធ្លាប់​ល្បី​រហូតដល់​មាន​និស្សិត​​លាវ​រៀន​ច្រៀង​បទ​នេះ យក​ទៅសម្តែង​នៅ​​ក្នុង​​មហោស្រព​​សិល្បៈ​ប្រចាំ​ឆ្នាំ​ របស់​មហាវិទ្យាល័យ​​ផង​ដែរ​។

  • បទ​ «​ហេតុ​អ្វី​ឲ្យ​បង​ស្គាល់​អូន?» Subtitle ភាសា​វៀត​ណាម
លោក​ ខាញ់​ ជុង​(Khánh Trung) តារា​ចម្រៀង​វៀត​ណាម ម្ចាស់​បទ​ Mùa băng giá

លោក ខាញ់ ជុង (Khánh Trung) តារា ចម្រៀង វៀត ណាម

ក្នុង​នោះ​ដែរ ចម្រៀង ​«​ហេតុ​អ្វី​ឲ្យ​បង​ស្គាល់​អូន​?» ដែល​មាន ​Subtitle ជា​ភាសា​វៀត​ណាម​ ក៏​​ទាក់​ទាញ​​ការ​និយម​ចូលចិត្ត​​ពី​ប្រិយ​មិត្ត​វៀត​ណាម​មិន​តិច​នាក់​ដែរ​។ ហេតុ​ផល​មួយ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​បទ​នេះ​ល្បី​នៅ​វៀត​ណាម​ គឺ​មក​ពី​បទ​នេះ​ចម្លង​យក​បទ​ភ្លេង​ពី​ចម្រៀង​​វៀត​ណាម​ ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា​ Mùa băng giá ​ដែល​អាច​មាន​ន័យ​ជា​ភាសា​ខ្មែរ​ថា (រដូវ​រងា?)។ ឯហេតុ​ផល​សំខាន់​មួយ​ទៀត​ គឺ​មក​ពី​បទ​ខ្មែរ​ផលិត​MVបាន​ល្អ​ឥត​ខ្ចោះ​ ជាងMV​វៀត​ណាម ​ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ធម្មតាៗ​ រហូត​ហ្វែន​ៗ​របស់​តារា​ចម្រៀង​វៀត​ណាម​គិត​ថា បទ​នេះ​វៀតណាម​ចម្លង​មក​ពី​ខ្មែរ​ឬ​យ៉ាងណា? ប៉ុន្តែ​លោក ខាញ់​ ជុង​(Khánh Trung) ​ដែល​ជា​ម្ចាស់​បទ​នេះ​ផ្ទាល់​ បាន​ចេញ​មក​បក​ស្រាយ​​ប្រាប់​ហ្វែនៗ​របស់​ខ្លួន​ថា បទ​នេះ​លោក​ពិត​ជា​បាន​    និពន្ធ​មុន​បទ​ខ្មែរ​យ៉ាងប្រាកដ​។

សរុប​មក​ ភាព​ល្បី​ល្បាញ​របស់​ចម្រៀង​ខ្មែរ​មួយ​បទ​នេះ​ កើត​ឡើងដោយ​ហេតុ​ផល​ពីរយ៉ាង​។ មួយ​ព្រោះ​បទ​នេះ​ផលិត​MV​បាន​ល្អ​ ប្លង់​ឡូយ សាច់​រឿង​កម្សត់ និង​មាន​ Storyline​ដែល​​ចាប់​បាន​ចំណុច​រំភើប​របស់​អ្នក​​ទស្សនា​។ ឯ​ហេតុ​ផល​មួយ​ទៀត​ គឺ​ព្រោះ​បទ​នេះ​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​បទ​បរទេស​។ ទោះ​យ៉ាង​ណា​ក្តី​បទ​នេះ​គឺ​ជា​បទ​ដែល​ខ្ញុំ​ចូលចិត្ត​ជាង​បទ​នានា​ទាំង​អស់ បន្ទាប់​ពី I’m Sorry របស់ ​មាស សុខ​សោភា​៕

»»» អាន​ផង​ដែរ៖​​​

Read Full Post »


ផ្កាយ​NoVeLs*–  មុន​​ថ្ងៃ​សែន​ព្រះ​ខែ​មួយ​ថ្ងៃ ​ដែល​ត្រូវ​នឹង​ថ្ងៃ​ទី​១២​កញ្ញា​  ប្រជាជន​​វៀតណាម​ជា​ច្រើន​ពាន់​នាក់​ បាន​នាំ​គ្នា​ចេញ​​មក​ដើរ​កម្សាន្ត​លេង​​តាមដង​ផ្លូវ​​នានា​ក្នុង​​ទី​​ក្រុង​ ដើម្បី​ទិញ​របស់​​លេង​​ និង​ សម្ភារៈ​តុប​តែង​លម្អ​ផ្សេង​ៗ ​ក្នុង​បរិយាកាស​យ៉ាង​សប្បាយ​រីក​រាយ​ជាទី​បំផុត​​។

ទី​ភ្នាក់​ងារសារ​ព័ត៌មាន​​​ VietnamNet បាន​ថត​យក​​រូប​ភាព​ជា​ច្រើន​​ទាក់​ទង​នឹង​បរិយាកាស​ក្នុង​ពិធី​បុណ្យ​មួយ​នេះ​។

Read Full Post »


អាម៉ុកខ្មែរ, រូបភាពដោយ CHANBOKEO.COM

អា​ម៉ុក គឺ​ជា​មុខ​ម្ហូប​មួយ​ប្រភេទ​ដែល​ខ្មែរ​យើង​ចូល​ចិត្ត​យក​ទៅ​អួតអាង​​ប្រាប់​បរទេស​ថា​ជា​​ម្ហូប​ប្រចាំ​ជាតិ​​។ តាម​ការ​សង្កេត​ឃើញ​ជាក់​ស្តែង​ អាម៉ុក​ហាក់​បាន​ត្រូវ​លើក​តម្កើង​ឲ្យ​ក្លាយ​ជា​ម្ហូប​​មួយ ​ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ថ្លៃ​ថ្នូរ​ជាង​​ម្ហូប​​ណាៗ​ទាំង​អស់​ក្នុង​សង្គម​ខ្មែរ​​​​ ព្រោះ​គេ​មិន​​ឃើញ​មាន​​​លក់​នៅ​តាម​ទី​ផ្សារ​សាធារណៈ​ ឬ​តូប​លក់​បាយ​តូច​តាច​នោះ​ទេ​ គឺ​ភាគ​ច្រើន​មាន​​តែ​ក្នុង​អាហាដ្ឋាន ​ឬ​ភោជនីយដ្ឋាន​ធំៗ ​ដែល​មាន​លក្ខណៈ​​​ជាតិ​ និង​អន្តរជាតិ​សម្រាប់​ទាក់​ទាញ​ភ្ញៀវ​ទេសចរ​​ ពិសេស​ទេស​ចរ​​បរទេស​។

និយាយ​ពី​ប្រភព​កំណើត​របស់​អាម៉ុក​ ក៏​ដូច​ជា​ម្ហូប​ខ្មែរ​ផ្សេង​ៗ​ទៀត​ គឺ​ពុំ​ទាន់​មាន​ឯកសារ​​ស្រាវ​ជ្រាវ​ណា​មួយ ​បញ្ជាក់​ច្បាស់​​ពី​ប្រវត្តិ​ជាប់​ទាក់​ទង​នឹង​​មុខ​ម្ហូប​​​ទាំង​នេះ​ឡើយ​។ ឯកសារ​បរទេស​ជា​ច្រើន​ បាន​វាយតម្លៃ​យ៉ាង​ទាប​​មក​លើ​ម្ហូប​ខ្មែរ​​ថា ខ្មែរ​គ្មាន​ម្ហូប​ជា​របស់​ខ្លួន​ឯង​ទេ​ គឺ​ភាគ​ច្រើន​​ទទួល​ឥទ្ធិពល​ពី​ប្រទេស​ជិតខាង​​​​​ដូច​ជា​ ថៃ​ លាវ​ និង​វៀត​ណាម​​។ ក្នុង​នោះ​ តាម​រយៈ​ជន​ជាតិ​ចិន​​ក្នុង​ស្រុក,​ ខ្មែរ​ក៏​ទទួល​​​ឥទ្ធិពល​ពី​ប្រទេស​នេះ​មិន​តិច​ដែរ​។ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​​ ឥទ្ធិពល​របស់​ប្រទេស​បារាំង​​​ ក៏​បាន​​ចាប់​ផ្តើម​លាប​ពណ៌​មក​លើ​ម្ហូប​ខ្មែរ​ តាំង​ពី​សម័យ​អាណា​និគម​មក​ម្ល៉េះ​​។

​​បើ​ក្រឡេក​មើល​ទៅ​ប្រទេស​ជិត​ខាង​យើង​ សម្រាប់​មុខ​​ម្ហូប​ អាម៉ុក​ ពិត​ជា​មិន​មែន​

អាម៉ុកថៃដូចអាម៉ុកខ្មែរបេះដាក់, រូបភាពដោយ GOOGLE.COM

មាន​តែ​នៅ​ខ្មែរ​នោះ​ទេ ប្រទេស​ថៃ​ និង​ប្រទេស​លាវ​ក៏​មាន​ដូច​គ្នា​។ ក្នុង​នោះ​ប្រទេស​ថៃ​ហៅ        ​អាម៉ុក​ថា «ហ​ហ្មុក»​ ឯប្រទេស​លាវ​ហៅ​ថា «ហ្មុក​»។ ទាក់​ទង​នឹង​ការ​ហៅ​ឈ្មោះ​នេះ​ វចនានុក្រម​ជួន​ណាត​ ទំព័រ​ ១៥១២ ​បោះ​ពុម្ព​​​ឆ្នាំ​ ១៩៦៧ បាន​​បញ្ជាក់​យ៉ាង​ច្បាស់​ថា គួរ​កុំ​ច្រឡំ​ហៅ​អាម៉ុក​ ព្រោះ​ជា​សម្តី​ពុំ​គួរ​សោះ​ឡើយ(អាស​គ្រាម​)​​។ ក្នុង​វចនា​នុក្រម​ដដែល​នេះ​​ បាន​សំណូម​ពរ​ឲ្យ​ហៅអាហារ​នេះ ​​​ដូច​​ថៃ​​ហៅ​ដែរ ​គឺ ​«ហ​ហ្មុក» ​​ដោយ​បាន​បញ្ជាក់​ពី​ប្រភព​កំណើត​​​របស់​ពាក្យ​នេះ​ថា ​​ជា​ពាក្យ​របស់​សៀម​ គឺ «​ហ​» មាន​ន័យ​ថា ខ្ចប់​ ឯ​ «ហ្មុក»​ ប្រែ​ថា កប់​។ ទន្ទឹម​នឹង​នេះ ​វចនា​នុក្រម​ជួន​ណាត​ បាន​ពន្យល់​យ៉ាង​លម្អិត​លើ​អត្ថន័យ​របស់​ពាក្យ​នេះ​ថា ជា​​ឈ្មោះ​ម្ហូប​មួយ​ប្រភេទ​ធ្វើ​ដោយ​ត្រី​ស្រស់​ផ្សំ​គ្រឿង ​មាន​កាពិ​បុក​និង​ខ្ទិះ​​ដូង​ជា​ដើម​ ​ដោយ​​គេ​​យ​ក​វា​ទៅ​ខ្ចប់​​ចំហុយ​ ដូច​ជា​ ហហ្មុក​ត្រី​រ៉ស់​​, ហហ្មុក​​ត្រី​អណ្តែង​ដាក់​ស្លឹក​ញ​។​

ផ្ទុយ​នឹង​ទស្សនៈ​របស់​សម្តេច​ព្រះ​សង្ឃរាជ​ជួន​ណាត អ្នក​ស្រី​ កែវ ​ច័ន្ទ​បូរណ៍ ​អ្នក​     និពន្ធ​ខ្មែ​រ​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិច ​បាន​ឲ្យ​ទស្សនៈ​ថា៖ «ខ្ញុំនៅ​មិនទទួលដដែលថា ពាក្យ​នេះ​ជា​ពាក្យ​សៀម ព្រោះថា ស្រុកយើងបានហៅឈ្មោះនេះពេញស្រុកខ្មែរ ជុំវិញទន្លេសាប ឬ     សូម្បី​​តែ​នៅ​ក្នុងតំបន់ ដែលមិនធ្លាប់មានសៀមកាន់កាប់។ ខ្មែរយើងខ្លះ​ ចូល​ចិត្ត​ឲ្យ​​តម្លៃ​ខ្ពស់​ទៅ​ប្រទេស​គេ ភាសាគេ វប្បធម៌​គេ​ ដោយការបង្អាប់ ឬបំបាត់ ចំណេះចេះដឹង ដែល​ជា​មូល​ដ្ឋាន ឫស​គល់ របស់ជាតិយើង។

អាម៉ុកលាវ, រូបភាពដោយ GOOGLE.COM

ទាក់​ទិន​នឹង​ប្រភព​ពាក្យ​នេះ​ គួរ​ឲ្យ​នឹក​ឆ្ងល់​ថា​ បើ «ហហ្មុក» ជាពាក្យខ្មែរ តើ «ហ» មួយម៉ាត់​ មាន​ន័យ​ដូច​ម្តេច​? ចុះ «ហ្មុក» វិញ? បើ​យោង​តាម​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​​​​ជាក់​ស្តែង​ក្នុង​ភាសា​ថៃ​ ពាក្យ​ថា «ហហ្មុក» ​នេះ ​គឺពិត​ជា​ពាក្យ​ថៃ​ ដូច​វចនានុក្រម​ជួនណាត ​សរសេរ​​នោះ​ហើយ ព្រោះ​ថៃគេសរសេរថា «ห่อหมก» ហើយ​ដែល​ខ្មែរ​យើង​យក​ពាក្យ​គេ​មក​ប្រើ ដោយ​នៅ​រក្សា​តាមទម្រង់ដើមទាំងស្រុង។ ដូចពាក្យ «ห่อ» ទៅជា «ហ» និងពាក្យ «หมก» ទៅ​ជា «ហ្មុក» ដែល​សំខាន់​គឺ​ពាក្យ ​«ហ្មុក» ​ចុង​ក្រោយ​នេះ ដែល​មិនសរសេរជា «ម៉ុក» ព្រោះ​ថៃ​គេ​​សរសេរ មាន​ «ហ» នាំមុខ។ សម្រាប់ពាក្យថៃទាំង «ហ» ទាំង «ហ្មុក» ​​សុទ្ធ​តែ​មាន​ន័យ​ទាំង​អស់​គឺ​    «​ហ​»​ មាន​ន័យ​ថា​​ «វេច​ឬខ្ចប់» ឯ ​«​ហ្មុក» មាន​ន័យ​ថា «កប់, ដុត​ ឬ​ចំហុយ»​​ បើហហ្មុកត្រី គឺខ្ចប់ត្រីនេះឯង ដែលត្រូវនឹងន័យរបស់​​ម្ហូប​ខ្មែរដូចគ្នា គឺខ្ចប់ត្រីនៅក្នុងកន្ទោង​ស្លឹក​ចេក ឬ ស្លឹកញ​ ហើយដាក់ចំហុយ។

ដើម្បីនឹងឆ្លើយ​តប​​ចម្ងល់​នេះ អ្នក​ស្រី​ កែវ​ ច័ន្ទ​បូរណ៍ ​បាន​ផ្តល់​ការ​ពន្យល់​ថា៖ «ហហ្មុក ជាពាក្យកួយ ដែលមានសំនៀងដើមហៅថា លម៉ុ ឬ ឡាម៉ុ ជា​ពាក្យ​ខ្មែរ​ដើម​ម្ចាស់​ស្រុក​មួយក្រុម ដែលរស់នៅ នៅម្តុំខាងជើង និងម្តុំពាយព្យ នៃទន្លេសាបប្រទេស​ខ្មែរ ដែល​ជា​តំបន់បរិបូណ៌ ដោយភោគផលត្រី​ យកសាច់ត្រីធ្វើជាប្រហុក ធ្វើគ្រឿងផ្សំអាហារឆ្ងាញ់ៗ បាន​ច្រើន​បែប​ច្រើន​យ៉ាង មានទឹកគ្រឿង នំបញ្ចុកសម្ល​ខ្មែរ និងលម៉ុ នេះ ជាដើម។ សៀម​បាន​ចូល​មក​លុក​លុយ​ប្រទេស​យើង សម្លាប់អ្នកប្រាជ្ញយើង ហើយបានប្រមូល​ក្បួន​សាស្រ្តា​របស់​យើង​ជា​ច្រើន​ទៅ​ប្រ​ទេសគេ រួចសល់ខានប៉ុន្មានដែល​ស្ពាយ​មិន​រួចក៏​ដុត​ចោល ​ដើម្បី​បំបាត់​វប្បធម៌​​ដើម​របស់​យើង។ លុះចំណេរក្រោយមក យើងឃើញតែសៀវភៅដែលចេញ​ផ្សាយ​ពីប្រទេស​សៀម​មក​វិញ តែពុំមានចេញពីសៀវភៅ ដែល​តម្កល់​នៅ​ក្នុងប្រទេសយើង ដើម្បី​រក្សា​គ្រឹះ​មូល​ដ្ឋាន​ជាតិ ម៉្លោះហើយ យើងក៏ប្រែក្លាយទៅជនកម្ចី លួច​ខ្ចី​ពាក្យ​គេ​មក​ប្រើ​វិញ ដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ ហើយ​នៅបច្ចុប្បន្ននេះទៀត តើ​យើង​មាន​សិក្សា​ទេថា តើ​ជាតិ​ខ្មែរ​កន្លង​មក​បាន​ត្រូវ​ឆ្លង​កាត់​សង្គ្រាម​ ដោយសារជាតិជិតខាង ឈ្លាន​ពានច្រើនប៉ុណ្ណា​? ហើយ​សង្គ្រាម​​​នី​មួយៗ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នកប្រាជ្ញខ្មែរស្លាប់អស់ប៉ុណ្ណា​? ហើយ បណ្ណាល័យ អក្សរសាស្រ្ត វប្បធម៌ជាតិខ្មែរ ត្រូវ​គេ​រំលត់រំលាយចោលអស់ប៉ុណ្ណា​ ដោយស្នាដៃបរទេសរំលត់ ឬ​ស្នាដៃ​បុគ្គល​ក្បត់ជាតិខ្លួន បំផ្លិច​បំផ្លាញ ព្រោះតែគេត្រេកថ្កើង ទទួលស្គាល់តែរបស់អ្វីៗ មកពី​បរទេស​ទាំងភាសា   វប្បធម៌ និង សម្ភារៈ។​»

ដូច​គ្នា​​នេះ​​ដែរ​ ​តាមរយៈ​សៀវភៅ ​Southeast Asian Food របស់​ Rosemary Brissenden  ​ដែល​បោះ​ពុម្ព​ក្នុង​ឆ្នាំ ​២០០៣ បាន​សរសេរ​​ក្នុង​ទំព័រ​ ៤៧០ ​​លើ​មុខ​ម្ហូ​ប​អាម៉ុក​ថា «This dish appears in much the same form in Cambodia, Laos and Thailand but had its own origin, I suspect, as a classic Khmer dish. Called “Ho Mok” in Thai​land and “Mawk” in Laos, it is often made there with egg to produce a savory custard. The egg version appear in Khmer cuisine too,…»(​ម្ហូប​នេះ​​គេ​​ឃើញ​មាន​ដូច​គ្នា​​នៅ​កម្ពុជា, លាវ និង​ថៃ​ ប៉ុន្តែ​មាន​លក្ខណៈ​ប្រចាំ​ជាតិ​របស់​គេ​រៀង​ៗ​ខ្លួន។ ចំពោះ​ខ្ញុំ​ ខ្ញុំ​ជឿ​ជាក់​ថាវា​​ជា​ម្ហូប​ដើម​របស់​ខ្មែរ​។​​​ ម្ហូប​នេះ​នៅ​ស្រុក​ថៃ​គេ​ហៅ​ថា «​ហហ្មុក» ឯ​នៅ​លាវ​គេ​ហៅ​ថា «​ហ្មុក» ដែល​ជា​ទូទៅ​គេ​ចម្អិន​ជាមួយ​ស៊ុត ​​ដើម្បីឲ្យ​​បាន​រស​ជាតិ​​​ស្អិត​ល្មួត។ ចំពោះ​អាម៉ុក​ធ្វើ​ដោយ​​ស៊ុត​ នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​ក៏គេ​​ឃើញ​មាន​ដែរ​…​)។

សៀវភៅដែលអះអាងថា អាម៉ុកមានដើមកំណើតនៅស្រុកខ្មែរ

ស្រប​គ្នា​នឹង​មតិ​អ្នក​ស្រី​ កែវ ​ច័ន្ទ​បូរណ៍​ សៀវភៅ​ដដែល​បាន​បញ្ជាក់​ក្នុង​ទំព័រ​​ ៤៥៨​ទៀត​ថា «​Given Cambodia’s history and its geographical position, it is not surprising to find that many of its dishes are similar to those from other parts of Southeast Asia. Indeed the impressive reach of the Khmer Empire, based at Angkor during the 9th to 15th centuries, over large sections of modern Thailand, Laos and present day Vietnam, raises the possibility that several of these dishes maybe Cambodian in origin.»​ (តាម​រយៈ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ និង​ភូមិសាស្ត្រ​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​ គ្មាន​អ្វី​ប្លែក​ទេ​ដែល​គេ​ឃើញ​ថា ម្ហូប​ជា​ច្រើន​របស់​ខ្មែរ​មាន​លក្ខណៈ​ប្រហាក់​ប្រហែល​​​គ្នា​ នឹង​ប្រទេស​ជិត​ខាង​ក្នុង​តំបន់​​អាស៊ី​អាគ្នេហ៍​។ ជា​ការ​ពិត​ ​ ស្លាក​ស្នាម​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ ​នៃអាណាចក្រ​ខ្មែរ​​ ដែល​មាន​ទី​​តាំង​ក្នុង​តំបន់​អង្គរ ​ពី​​សតវត្ស​ទី ​៩ ​ដល់ ​១៥ ​បាន​វាត​ទី​​គ្រប​ដណ្តប់​លើ​តំបន់​ជា​ច្រើន ​ក្នុង​ប្រទេស​​​ថៃ លាវ​ និង​វៀត​ណាម​​បច្ចុបន្ន​ ដែល​ភស្តុ​តាង​នេះ​​​អាចឲ្យ​គេ​​អះអាង​បាន​ថា ​ម្ហូប​ទាំង​នោះ​​មាន​ប្រភព​ដើម​​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​។)

បើ​សង្កេត​លើ​លក្ខណៈ​រូប​រាង​ ​វិធី​ធ្វើ​ និង​ គ្រឿង​ផ្សំ​ អាម៉ុក​​របស់​ប្រទេស​ទាំង​បី​

6. អាម៉ុកម្ទេសរបស់លាវ, រូបភាពដោយ GOOGLE.COM

នេះ​ ក៏​ពុំ​មាន​លក្ខណៈ​អ្វី​​ខុស​គ្នា​​ច្រើន​ដែរ គឺ​​គ្រាន់​តែ​ខុស​លើ​ផ្នែក​រស​ជាតិ​ និង​រូប​រាង​ខ្លះៗ​ទៅ​តាម​តំបន់​ និង​ការ​និយម​របស់​​ជនជាតិ ​​ក្នុង​​ប្រទេស​នីមួយៗ​ប៉ុណ្ណោះ។ ដោយ​ឡែក​ ​ក្នុង​ប្រទេស​លាវ ​​គេ​ឃើញ​មាន​អាម៉ុក​​​ច្រើន​ប្រភេទ​ដូច​ជា ហ្មុក​ប៉ា(អាម៉ុក​ត្រី), ហ្មុក​ខៃ(អាម៉ុក​ស៊ុត), ហ្មុក​ប៉ាឌែក(អាម៉ុក​ប្រហុក​), ហ្មុក​ណម៉ៃ(អាម៉ុក​ទំពាំង​), ហ្មុក​ម៉ាក​ផេត​(អាម៉ុក​ម្ទេស​)… ខណៈ​ដែល​​ប្រទេស​ថៃ​ និង​ កម្ពុជា​ ពុំ​សូវ​និយម​លើ​​អាម៉ុក​បី​ប្រភេទ​ចុង​ក្រោយ​នេះ​ប៉ុន្មាន​ទេ​។

​ទាក់​ទិន​នឹង​វិធី​ធ្វើ​​នេះ​ អ្នក​ស្រី​កែវ​ ច័ន្ទ​​​ បូរណ៍​ បាន​ប្រាប់​ពី​ប្រវត្តិ​នៃ​ការ​ចម្អិន​អាម៉ុក​ខ្មែរ​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍​ថា៖ «កាលជំនាន់មុន គេច្រើនចំហុយអាហារនេះ ដោយសាច់ត្រី​ដំរី ប្រហុក ខ្ទិះដូង និង​គ្រឿង​សម្លខ្ទិះ តែដោយត្រីដំរីជាត្រីកម្រ អ្នកប្រាជ្ញជំនាន់ដើមបាន សរសេរប្រឌិត រឿង «មរណមាតា» ឡើង ដើម្បីខារខាំងចិត្តមនុស្សកុំឲ្យ​សម្លាប់ត្រីដំរី ព្រោះខ្លាច​បាត់​បង់​ពូជ​ត្រី​ជំពូកនេះ។ ដោយមូលហេតុនេះហើយ ទើប​យើង​ឃើញ​ចុង​ភៅ​សម័យ​ក្រោយៗ យក​សាច់​ត្រីរ៉ស់ ត្រីឆ្តោរ ធ្វើជំនួសវិញ។ លុះត្រីរ៉ស់ ត្រីឆ្តោរ កាន់​តែ​ពាយ​ទៅ ចុងភៅក៏ចេះតែច្នៃ​ប្រឌិតថែមទៀត ដោយដាក់សាច់មាន់ សាច់ត្រីឌៀប ត្រីផ្លានីន ជា​ដើម។»

សរុប​មក​ មាន​​​ការ​យល់​ឃើញ​ជា​ច្រើន​ទាក់​ទង​នឹង ​ប្រភព​កំណើត​របស់​ម្ហូប​ឈ្មោះ​ អាម៉ុក ឬ​ ហ​ហ្មុក​​​នេះ​។​ ​​យោង​តាម​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ មិន​តិច​នាក់​ទេ​បាន​ឲ្យ​តម្លៃ​​មក​លើ​ខ្មែរ​ ថា​ជា​ប្រទេស​ដើម​កំណើត​ នៃ​មុខ​ម្ហូប​ឈ្មោះ​អាម៉ុក​ និង​ម្ហូប​ដទៃៗ​ទៀត​។ ក្នុង​ស្មារតី​ជាតិ​និយម​   ទស្សនៈ​របស់​អ្នក​ស្រី ​កែវ ​ច័ន្ទ​បូរណ៍​ ជា​ទស្សនៈ​​មួយ​ដែល​គួរ​ឲ្យ​ចាប់​អារម្មណ៍​ជាង​គេ​។ តែ​បើ​យោង​តាម​ភស្តុតាង​លើ​ផ្នែក​ភាសា ​​ដែល​​​មាន​ប្រើ​​ជាក់​ស្តែង​​ក្នុង​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ ប្រភព​កំណើត​​របស់​អាម៉ុក​ ឬ​ហហ្មុក ​ក្នុង​វចនានុក្រម​ជួន​ណាត គួរ​តែ​អាច​យក​ជា​ការ​បាន​។ ដូច្នេះ​ អាម៉ុក​ ជា​ម្ហូប​ខ្មែរ​ដែល​ជាប់​ខ្សែ​ស្រលាយ​ថៃ​ ឬ​យ៉ាង​ណា​នោះ សូម​ប្រិយ​មិត្ត​ពិចារណា​ ដោយ​​​វិចារណញ្ញា​ណ ​តាម​ការ​គួរ​ផង​ចុះ៕

អត្ថបទ​​ដោយ​៖ សួង​ ម៉ាក់ (ផ្កាយ​ណូវែល)

Read Full Post »


Getting out of the gang… is just as hard as getting in.

          ***ផ្កាយ​NoVeLs— Clash គឺ​ជា​ឈ្មោះ​ខ្សែភាព​យន្ត​ល្បី​របស់​វៀត​ណាម​ ដែល​គេ​ជឿ​ជាក់​ថា​ល្បី​ពេញ​ពិភព​ភាព​យន្ត​​ក្នុង​ទ្វីប​អាស៊ី។ តាម​រយៈ​កាយ​វិការ​សម្តែង​ដ៏​ឆ្នើម​របស់​តួ​ឯក​ស្រី​ និង​​ទឹក​មុខ​សម្តែង​សម​ឥត​ខ្ចោះ​របស់​តួ​ឯក​ប្រុស​ ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្សែភាព​យន្ត​រឿង​នេះ ​មិន​គួរ​​ប្រាស​ចាក​ពី​ពាក្យ​សរសើរ​ខាង​លើ​នេះ​ទេ ថ្វី​បើ​ឆាក​ និង​ប្លង់​ថត ​នៅ​សាមញ្ញ​ធម្មតា​ក៏​ដោយ។

          ខាង​ក្រោម​ គឺ​ជា​សាច់​រឿង​សង្ខេប ​និង​ឈុត​ខ្លះ​ៗ​ក្នុង​រឿង​៖

  • រឿង​សង្ខេប

           ហ្វីនិក្ស(Phoenix)​ ជា​កុលាប​ដែក​ដៃ​ប្រហារ​​ដែល​មាន​ជីវិត​​អួរ​អាប់​បំផុត​​។ កាល​ពី​មុន​នាង​​ត្រូវ​បាន​ជន​ខិល​ខូច​​​នាំ​ខ្លួន​ពី​ប្រទេស​វៀត​ណាម​ យក​ទៅ​លក់​​នៅ​ផ្ទះ​បន​​មួយ​កន្លែង​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ រហូត​កើត​បាន​កូន​ស្រី​ម្នាក់​។ បន្ទាប់​ពី​នោះ​ នាង​ក៏​ត្រូវ​បាន​​ជួយសង្គ្រោះ​ពី ​នាគ​ខ្មៅ​ បង​ធំ​ក្រុម​ម៉ាហ្វៀ​ក្រៅ​ច្បាប់​ដ៏​មាន​ឥទ្ធិពល​ ស៊ី​ឈ្នួល​សម្លាប់​មនុស្ស​​ដោយ​មាន​ឃាតករ​ដៃ​ដល់​​ក្នុង​ក្រុម​យ៉ាង​ច្រើន​។

          ហ្វីនិក្ស​ ត្រូវ​បាន​​យក​ទៅ​បង្ហាត់​បង្រៀន​ឲ្យ​​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ស្រី​ដៃ​ដល់​ ចេះ​វាយ​តប់​សម្លាប់​មនុស្ស ​រហូត​ពូកែ​​អាច​ទទួល​ភារកិច្ច​​ជួញ​ដូរ​ផ្លូវ​ងងឹត ​និង​សម្លាប់​មនុស្ស​ជំនួស​នាគ​ខ្មៅ​បាន។ ហ្វីនិក្ស​ ទទួល​​​ធ្វើ​ភារកិច្ច​គ្រប់​បែប​យ៉ាង​​ពី​នាគ​ខ្មៅ​​ ដើម្បី​​​ផ្លាស់​ប្តូរ​ជាមួយ​នឹង​​​ជីវិត​កូន​ស្រី​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ដៃ​របស់​គេ​​។

          ប៉ុន្តែ​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​នោះ​ មាន​​អ្នក​គិត​ចង់​ក្បត់​គ្រប់​ពេ​ល​វេលា​ ព្រម​ទាំង​មាន​​​បណ្តាញ​សម្ងាត់​របស់​ប៉ូលីស​​​មក​បង្កប់​ខ្លួន​ផង​។ តើ​ចុង​បញ្ចប់​ ហ្វី​និក្ស​ អាច​បាន​ជួប​​មុខ​កូន​ស្រី​របស់​ខ្លួន​ទេ? បើ​ចង់​ដឹង​ច្បាស់​ សូម​តាម​ដាន​ទាំង​អស់​គ្នា​នៅ​ក្នុង​ខ្សែ​ភាព​យន្តល្បី​របស់​វៀត​ណាម​​ Clash…

  • ភាពយន្ត​Trailer

Read Full Post »

Older Posts »