Feeds:
ប្រកាស
មតិ

Archive for the ‘អ្នកនិពន្ធ’ Category


ផ្កាយNoveLs*– ក្នុងនាមជាអ្នកនិពន្ធម្នាក់ គ្មានអ្វីរំភើបជាងបានអានសៀវភៅដែលល្អមួយក្បាលនោះទេ។ សៀវភៅល្អអាចមាននិយមន័យផ្សេងៗគ្នា ទៅតាមទស្សនៈ និងរសនិយមរបស់អ្នកអានដែលមានច្រើនសណ្ឋានខុសៗគ្នាដែរ។ ចំពោះខ្ញុំ ស្នាដៃដែលល្អ ក្រៅពីប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្ត ផ្លូវអារម្មណ៍របស់ខ្ញុំហើយ សៀវភៅ ឬស្នាដៃនោះតែងតែរួមចំណែកជំរុញទឹកចិត្តខ្ញុំ ដែលបាត់បង់អារម្មណ៍ ឬកម្លាំងចិត្តក្នុងការសរសេរសៀវភៅឱ្យមានកំសួលចិត្តពុះកញ្ជ្រោលឡើងវិញ។

ក្រៅពីស្នាដៃរបស់អ្នកនិពន្ធចាស់ៗ ដូចជា លោក នូ ហាច អ្នកស្រី ម៉ៅ សំណាង… និងអ្នកនិពន្ធបរទេសជាច្រើនរូបទៀត ខ្ញុំកម្រពើបប្រទះនឹងស្នាដៃដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំលិចលង់ក្នុងជម្រៅមនោសញ្ចេតនា ឬក៏សិល្ប៍វិធីក្នុងការពិពណ៌នាអារម្មណ៍ភ្ជាប់ជាមួយនឹងធម្មជាតិ ក៏ទេដែរ។ អ្នកនិពន្ធថ្មីៗ ក្រៅពី សុខ ចាន់ផល ក្នុងស្នាដៃរឿង «សង្សារ១៤ថ្ងៃ» អ្នកនិពន្ធ ព្រុំគន្ធារ៉ូ ម្ចាស់ស្នាដៃរឿងខ្លី ចំ«ណែកដែលខ្វះ» និង «មនុស្សក្រៅបញ្ជី» ក្នុងសៀវភៅ នារីសក់ខ្លី… ពុំទាន់មានអ្នកនិពន្ធស្រករក្រោយណាធ្វើឱ្យខ្ញុំរំជើបរំជួល និងស្លុងជ្រៅទៅក្នុងរូបារម្មណ៍ដែលអ្នកនិពន្ធបានបង្កើតឡើងនៅឡើយទេ។

ថ្មីៗនេះ ខ្ញុំទើបតែបានអានស្នាដៃរឿង «ទេពច្យុតក្លែងក្លាយ» របស់អ្នកនិពន្ធ ធឿន វុទ្ធី ដែលជាអ្នកនិពន្ធដ៏ក្មេងខ្ចីម្នាក់ គឺក្មេងយកតែមែនទែន តែទឹកដៃនិពន្ធចាស់ទុំ និងប្រៀបបានជាស្នាដៃដែលពេញដោយបទពិសោធន៍មួយ ដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំភ្ញាក់ផ្អើល និងមិននឹកស្មានទាល់តែសោះថា ប្អូនប្រុសម្នាក់នេះអាចសរសេររឿងបានល្អិតល្អន់ និងស៊ីជម្រៅដល់ថ្នាក់នេះ។ គាត់សរសេរសាមញ្ញៗ ខ្លីៗ តែគ្រប់ពាក្យពេចន៍សុទ្ធសឹងដិតដាម ជ្រួតជ្រាបដោយមនោសញ្ចេតនាស៊ីជម្រៅ។ គាត់ជាអ្នកនិពន្ធម្នាក់ដែលពូកែសង្កេត និងពិពណ៌នាពីបុគ្គលិកលក្ខណៈ រូបសម្បត្តិ ការស្លៀកពាក់ សកម្មភាព រួមទាំងអារម្មណ៍របស់តួអង្គបានច្បាស់លាស់ និងស៊ីជម្រៅ។ គ្រប់យ៉ាងសុទ្ធសឹងតែដូចការពិតទាំងអស់។ ខ្ញុំក៏ធ្លាប់អានរឿង «អារក្សខ្មៅ» របស់គាត់ដែរ តែបានតែ ៤,៥វគ្គ ក៏ទុកសិនព្រោះរវល់ពេក និងបានត្រឹមនឹកស្ងើចសរសើរថា ជាស្នាដៃល្អមួយ។ បើប្រៀបធៀបនឹងរឿង «ទេពច្យុតក្លែងក្លាយ» គឺប្រៀបធៀបមិនកើតទេ ព្រោះរឿងទាំងពីរស្ថិតនៅក្នុងប្រភេទផ្សេងគ្នា។

អ្វីដែលខ្ញុំអត់សរសើរមិនបាននៅក្នុងស្នាដៃរឿង «ទេពច្យុតក្លែងក្លាយ» គឺអ្នកនិពន្ធសរសេរ និងរៀបចំឆ្អឹងរឿងបានល្អិតល្អន់ខ្លាំងណាស់។ អ្នកនិពន្ធមិនដែលភ្លេចសូម្បីតែកម្ទេចរឿងដ៏ល្អិតល្អោចតូចតាចមួយ តែមានឥទ្ធិពលអាចធ្វើឱ្យរង្គោះរង្គើដល់ផ្ទៃរឿងទាំងមូលបាន។ ជាក់ស្តែងនៅក្នុងឃ្លាមួយអ្នកនិពន្ធបានលើកឡើងថា «…ដើមណូអែលមួយដើមធំនោះ គេយកចេញទៅបាត់ហើយ គ្រាន់តែគេមិនបានយកអនុស្សាវរីយ៍របស់ខ្ញុំ និងមុនិន្ទទៅជាមួយ។ […]» អ្នកខ្លះអាចនឹងគិតថាធម្មតាៗ តែបើគេបានអានរឿងតាំងពីដើមដោយយកចិត្តទុកដាក់ ខ្ញុំគិតថាគេនឹងភ្ញាក់ផ្អើល ហើយគិតថាមិនធម្មតាដូចខ្ញុំដែរ។ និយាយទៅ បើអ្នកនិពន្ធមិនបានដាក់អារម្មណ៍ និងរៀបចំប្លង់រឿងបានល្អិតល្អន់ទេនោះ គាត់អាចមិនបាច់សរសេរពីដើមណូអែលនេះក៏បាន។ គាត់អាចសរសេរពីទេសភាពសួនច្បារ សរសេរពីយប់ងងឹត សរសេរពីអាកាសធាតុដែលអួរអាប់ សរសេរពីមេឃពីផ្កាយ… ឬអ្វីផ្សេងទៀតដែលមិនមែនជាដើមណូអែល ហើយអាចពិពណ៌នាបានរាប់សិបទំព័រផងក៏មិនដឹង។ តែសួរថា សរសេរហើយបានអ្វីមកវិញទេ? សរសេរហើយវាប៉ះទង្គិចអារម្មណ៍អ្នកអាន និងរង្គោះរង្គើដល់ផ្ទៃរឿងទាំងមូលដូចសរសេរពីដើមណូអែលដែលអ្នកនិពន្ធបានបង្ហើប និងបង្ហាញ(តែមិនប្រាប់) ពីខាងដើមមកទេ?

និយាយទៅ គ្រប់យ៉ាងនៅក្នុងស្នាដៃនេះ គាត់ពិតជាធ្វើបានល្អិតល្អន់ខ្លាំងណាស់ មិនថាមនោសញ្ចេតនា មិនថាការដាក់អារម្មណ៍ រួមទាំងទឹកមុខ កាយវិការ និងសកម្មភាពរបស់តួអង្គម្នាក់ៗ។ ក្រៅពីនេះ អ្នកនិពន្ធបានប្រើសិល្ប៍វិធីថ្មីមួយបែបទៀតដែលអ្នកនិពន្ធជំនាន់មុនមិនធ្លាប់ធ្វើ និងមិនហ៊ានធ្វើ តែអ្នកនិពន្ធស្រករក្រោយបានធ្វើច្រើនគ្នាដែរហើយ។ នោះគឺការ ប្រើសិល្ប៍វិធីនិទានបែបបុរសទី១ដែលឆ្លាស់តួអង្គឱ្យនិយាយម្តងម្នាក់។ ចំណុចនេះគាត់ធ្វើបានល្អខ្លាំងណាស់ គឺល្អរហូតហ៊ាននិយាយបានថាឥតខ្ចោះ ឥតចន្លោះ ឥតច្រឡំត្រង់ណាទាល់តែសោះ។ តួម្នាក់ៗចែកអារម្មណ៍គ្នាដាច់ មិនច្រឡំតួ មិនច្រឡំភេទ មិនច្របូកច្របល់បុគ្គលិកលក្ខណៈគ្នា គឺម្នាក់ដឹងម្នាក់ អ្នកណានិយាយ គឺច្បាស់ជាអ្នកនោះ។ នេះជាចំណុចដ៏ពិសេសមួយរបស់អ្នកនិពន្ធ ដែលធ្វើបានយ៉ាងល្អ អត់ស្ងើចសរសេរមិនបាន។

បើនិយាយពីតួអង្គឬ? អ្ហឺម… ខ្ញុំមិនចង់និយាយសោះ ព្រោះបើរំឭកពីរឿងរ៉ាវរបស់ពួកគេ គឺតែងតែធ្វើឱ្យខ្ញុំឈឺគ្រប់ពេលដែលនឹកឃើញ! សូមមិននិយាយពីតួឯកប្រុសទាំងពីរទេ តែសូមនិយាយពីតួអង្គស្រីពីរនាក់វិញគឺ នាថ និងលីកា។ និយាយដល់ចំណុចនេះ ខ្ញុំអត់មិនសរសើរពីអ្នកនិពន្ធមិនបានទៀតហើយ! ហេតុអីក៏ពូកែម្ល៉េះ? ហេតុអីក៏បង្ហាញអារម្មណ៍របស់នាថបានច្បាស់ៗម្ល៉េះ? ខ្ញុំជាមនុស្សប្រុសម្នាក់ ដែលគួរណាស់តែចូលអារម្មណ៍តួប្រុសទាំងពីរនោះជាង តែតាមរយៈសិល្ប៍វិធីបញ្ជ្រាបមនោសញ្ចេតនាដ៏ប៉ិនប្រសប់របស់អ្នកនិពន្ធក៏ធ្វើឱ្យខ្ញុំចូលតួ ស្លុងអារម្មណ៍នឹកអាណិតនាថយ៉ាងដក់ចិត្ត។ ពោលគឺខ្ញុំឈឺចាប់ជំនួសនាថ ហើយពេលអានដល់វគ្គដែលនាងព្យាយាមធ្វើល្អយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះមុនិន្ទ គឺខ្ញុំតែងតែនឹកភ័យបុកពោះ បារម្ភខ្លាចក្រែងការពិតនាថបានស្រឡាញ់មុនិន្ទដែរ តែលាក់ទុកក្នុងចិត្ត និងភូតកុហកថានាងមិនស្រឡាញ់គេ តែស្រឡាញ់បុរសផ្សេងវិញ ដើម្បីកុំឱ្យមុនិន្ទរារែកចិត្តក្នុងការស្វែងរកសេចក្តីសុខរបស់គេជាមួយមនុស្សដែលខ្លួនស្រឡាញ់។ និយាយទៅ គឺខ្ញុំបារម្ភខ្លាចនាថលះបង់ដើម្បីមនុស្សដែលខ្លួនស្រឡាញ់ ដោយសុខចិត្តបៀមទុក្ខឈឺចាប់តែម្នាក់ឯង។

ចំណែកតួអង្គលីកាវិញ ស្តាយដែលអ្នកនិពន្ធមិនបានផ្តល់ឱកាសឱ្យនាង បានរៀបរាប់អារម្មណ៍ និងរឿងរ៉ាវខ្លួនឯងដល់អ្នកអានជាច្រើន ដែលខ្ញុំជឿថាមិនមែនមានតែខ្ញុំ ដែលរង់ចាំចង់ដឹងពីអារម្មណ៍ និងរឿងរ៉ាវជីវិតរបស់នាងតាមរយៈសម្តីរបស់នាងផ្ទាល់ឱ្យបានលម្អិតជាងនេះ។ ទោះយ៉ាងណា អ្នកនិពន្ធក៏មិនបោះបង់នាងចោលកណ្តោលទីដែរ គឺអ្នកនិពន្ធនៅតែបង្ហាញតួនាទីដ៏សំខាន់របស់នាងនៅក្នុងផ្ទៃរឿងរហូតដល់ចុងបញ្ចប់។ នេះមិនទាន់និយាយពី «ពូម៉ា» អ្នកក្រឡុកស្រាដ៏ពូកែ និងក្មេងប្រុសទុរគតឈ្មោះ «សុជាតិ» ផងទេ ព្រោះបើអ្នកនិពន្ធបំភ្លេចតួអង្គទាំងពីរនេះចោល «ភាពល្អឥតខ្ចោះ» នៃស្នាដៃនេះ នឹងថមថយទៅតាមនោះដែរ។

ខាងលើនេះ ខ្ញុំគ្រាន់តែនិយាយត្រួសៗពីទឹកដៃ និងសិល្ប៍វិធីក្នុងការនិពន្ធប៉ុណ្ណោះ មិនទាន់បាននិយាយពីកំហុសឆ្គងផ្នែកអក្ខរាវិរុទ្ធនៅក្នុងសៀវភៅនៅឡើយទេ។ សៀវភៅមួយក្បាលនេះ មានកំហុសអក្ខរាវិរុទ្ធដោយអន្លើ ដែលខ្ញុំជឿថាពុំមែនជាចេតនារបស់អ្នកនិពន្ធ និងក្រុមផលិតសៀវភៅឡើយ។ អ្នកនិពន្ធ និងក្រុមការងារពិតជាសោកស្តាយដូចគ្នាដែលមានកំហុសឆ្គងទាំងនោះកើតឡើង។ ដូច្នេះខ្ញុំជឿជាក់ថា បើមានការបោះពុម្ពលើកទី២ ឬមានស្នាដៃថ្មីផ្សេងទៀត អ្នកនិពន្ធ និងក្រុមការងារ នឹងខិតខំសម្រិតសម្រាំង ពិនិត្យផ្ចិតផ្ចង់ ព្រមទាំងព្យាយាមកាត់បន្ថយកំហុសឆ្គងទាំងនោះឱ្យបានតិចបំផុត តាមដែលអាចធ្វើទៅបានជាក់ជាពុំខាន។ ដោយក្តីស្រឡាញ់រាប់អាន! 🙂  #ទេពច្យុតក្លែងក្លាយ #ធឿនវុទ្ធី #វិភាគសៀវភៅ #BookReview #ចំណាប់អារម្មណ៍

 

Read Full Post »


Suong Mak_Phnom Penh Post_archphkai

ផ្កាយNoVeLs*– ថ្ងៃ​នេះ​ រឿង​ «វិញ្ញាណ​គ្មាន​រូប» បាន​ចេញ​ផ្សាយ​តាម​ការ​គ្រោង​ទុក​ហើយ នៅលើ​ទំព័រ​ សប្បាយ។ សូមចុច​ទីនេះដើម្បី​អាន​រឿង​ទាំង​មូល។

ទន្ទឹម​នឹង​នេះ​ 7 Days របស់​កាសែត​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្តិ៍​ ក៏​បាន​ចុះ​ផ្សាយ​អំពីរូប​ខ្ញុំដែរ​។ សូម​ចុច​ទីនេះ​ ដើម្បី​អាន​ព័ត៌មាន​នោះ។

នៅ​មាន​អាថ៌កំបាំង​មួយ​ទៀត​ នៅ​ពីក្រោយ​រឿង «វិញ្ញាណ​គ្មានរូប»។ ខ្ញុំ​នឹង​បក​ស្រាយ​ជូន​ប្រិយ​មិត្ត​អ្នក​អាន​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ​នេះ​។ កុំ​ភ្លេច​រង់​ចាំ​អាន​ណ៎ា!

Read Full Post »


វិថី​ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​ការ​តែង​និពន្ធ​_archphkai

នេះគឺជា សិក្ខាសាលាអំពីការតែងនិពន្ធដំបូងបង្អស់ក្នុងក្រុងកំពង់ចាម ដែលត្រូវបានបង្កើត និង រៀបចំដោយ យុវសិស្សស្ម័គ្រចិត្ត នៃ​វិទ្យាល័យ​ព្រះសីហនុ។ ប្រសិនបើអ្នកចាប់អារម្មណ៍ ហើយស្រលាញ់វិស័យអក្សរសាស្ត្រ​ខ្មែរ ឬក៏មានបំណងចង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធ​ កុំ​ភ្លេច​ជួយ​ទិញ​សំបុត្រ​ចូល​រួម​កម្មវិធីរបស់ពួកយើង! ត្រឹមតែ ១$ សម្រាប់សិក្ខាសាលាពេញមួយថ្ងៃ​ ជាមួយនឹងអាហារពេលថ្ងៃត្រង់ដ៏កក់ក្តៅនិង​វា​គ្មិន​ដ៏​ជោគ​ជ័យ​របស់​ពួក​យើង!!​ អ្នកនឹងមានអារម្មណ៍ប្លែក ហើយភ្ញាក់ផ្អើល!!!

សំបុត្រអាចរកទិញបាន នៅខ្ចុះ មុខបណ្ណាល័យ វិទ្យាល័យព្រះសីហនុ ចាប់ពីឥឡូវនេះរហូតដល់ថ្ងៃសិក្ខាសាលាចាប់ផ្តើម! មកមុនបានមុន! (សំបុត្រ​មាន​កំណត់! រួសរាន់ឡើង!!!)

ព័ត៌មានបន្ថែម សូមទាក់ទង៖
096 44 70 438
069 84 80 03
070 70 78 61

បញ្ជាក់៖ អ្នកដែលនៅក្នុងក្រុងកំពង់ចាម ត្រូវបានលើកទឹកចិត្តអោយចូលរួម!

ជួបគ្នាថ្ងៃទី១៤ ឧសភា​នេះ​!!!

(អត្ថបទ​ និង​រូប​ភាព​៖ ទំព័រ វិថី​ឆ្ពោះ​ទៅកាន់​ការ​តែង​និពន្ធ​)

Read Full Post »


វីល្លៀម ស្ហេកស្ពៀរ​-​​​William Shakespeare

ផ្កាយ​NoVeLs*– ចាប់​ពី​​ថ្ងៃ​ទី​ ២១ ដល់​ថ្ងៃទី ២៧​ ខែ​មេសា​ នេះ​ គឺ​​ជា​សប្តាហ៍​ដ៏​សំខាន់​មួយ​សម្រាប់​ប្រជាជន​អង់គ្លេស​ ជា​ពិសេស​អ្នក​ដែល​លង់​ស្នេហ៍​នឹង​​កវីនិពន្ធន៍​របស់​ វីល្លៀម​ ស្ហេក​ស្ពៀរ(​​​William Shakespeare) ដែល​ប្រជាជន​អង់​គ្លេស​លើក​តម្កើង ​ជា​អ្នក​និពន្ធ​ឆ្នើម​​​ប្រចាំ​ប្រទេស ព្រោះ​​ថ្ងៃ​ទី២៣ និង​​២៦​ គឺ​ជា​ថ្ងៃ​​កំណើត​ និង​ថ្ងៃ​អនិច្ចកម្ម​របស់​អ្នក​និពន្ធ​រូប​នេះ​។ ក្រៅ​ពី​នេះ​ ឆ្នាំ​នេះ​គឺ​ជា​ឆ្នាំ​គម្រប់​​ខួប​៤៥០​ឆ្នាំនៃ​​​ថ្ងៃ​កំណើត​​របស់​លោក​ផង​ដែរ​។

ហេតុ​នេះ​ ទើប​ប្លក់​អ្នក​និពន្ធ​វ័យ​ក្មេង​ យក​រឿង​រ៉ាវ​៥​យ៉ាងរបស់​ស្ហេកស្ពៀរ ដែល​ប្រិយ​មិត្ត​​​ខ្លះអាច​​មិន​ទាន់​ដឹង​នៅ​ឡើយ​។

១. ឪពុក​របស់​ស្ហេកស្ពៀរប្រកប​របរ​ជា​​ច្រើន​ប្រភេទ ​​​​ក្នុង​គោល​បំណង​តែ​មួយ​​គឺមាន​ប្រាក់​គ្រប់​គ្រាន់​សម្រាប់​ទិញ​​ស្រា​ផឹក​។ ​ឪពុក​របស់​អ្នកនិពន្ធ​ល្បី​ស្ហេកស្ពៀរ ដើម​ឡើយ​​គ្រាន់​តែ​ជា​​កសិករក្រីក្រ​ដែល​ដើរ​​ជួល​ស្រែ​គេ​ធ្វើ​​ប៉ុណ្ណោះ​។ ចន ស្ហេកស្ពៀរ ​(John Shakespeare) អ្នក​ស្រែ​​ដែល​គ្មាន​អ្វី​សោះ​ បាន​មក​ដល់​ក្រុង ​Stratford-upon-Avon នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​១៥៥១ ហើយ​ប្រកប​របរ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ច្រើន​យ៉ាង ​រហូត​ក្លាយ​ជា​អ្នក​មើល​ការខុ​សត្រូវ​រោង​ចក្រ​ស្រា​បៀរ រួច​​បាន​រៀប​ការ​ជាមួយ​ ម៉ារី អាដេន (Mary Arden)  កូន​ស្រី​របស់​​​អ្នក​ចម្ការ​​ស្តុកស្តម្ភ​ម្នាក់​​ ដែលបាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​ឋានៈ​ក្នុងសង្គមរបស់​ខ្លួន​ឲ្យ​កាន់​តែ​ប្រសើរ​​ តែ​ក្រោយ​មក​ ចន​ជំពាក់​បំណុល​គេយ៉ាង​​ច្រើន​ រហូត​ត្រូវ​ប្រឈម​មុខ​​នឹង​ផ្លូវ​ច្បាប់​។

២. ក្នុង​ឆ្នាំ​១៥៨២ ស្ហេកស្ពៀរ​ក្នុង​វ័យ​១៨​ឆ្នាំ​ បាន​រៀប​ការ​ជាមួយ​ អ៊ែន ហាថាវេយ៍(Anne Hathaway) ​ដែលមាន​កូន​ក្នុង​ផ្ទៃ​បីខែ​ ហើយ​មាន​អាយុ​ចាស់​​ជាង​ស្ហេកស្ពៀរ​ដល់​ទៅ៨​ឆ្នាំ​។ ក្រោយ​រៀប​ការ​បាន​៦ខែ​ គ្រួសារ​ស្ហេកស្ពៀរ​ក៏​ទទួល​បាន​បុត្រី​ ស៊ូសានណា (Susanna)  និង​កូន​ភ្លោះប្រុស​ស្រី​ ហ៊ែមនេត (Hamnet)  និង​ជូដិដ្ឋ (Judith) ក្នុង​ពេល​បន្ទាប់​មក​។ គេ​មិន​សូវ​ដឹង​រឿង​ច្រើន​ទាក់​ទង​នឹង​ទំនាក់​ទំនង​ស្នេហា​​នេះ​ទេ ដឹង​ត្រឹម​ថា​​បន្ទាប់​ពីនោះ​ ស្ហេកស្ពៀរ​ចូល​ចិត្ត​​នៅ​បែក​គ្នា​ជាមួយ​ភរិយា​ជាញឹក​ញាប់​ រហូត​ទីបំផុត​ក៏​បាន​លែង​លះ​គ្នា​។

៣. ឪពុក​ម្តាយ​របស់​ស្ហេកស្ពៀរជា​អនក្ខរជន ពោល​គឺ​មិន​ចេះ​អក្សរ​ទាល់​តែ​​សោះ​ ចំណែក​កូន​ៗ​របស់​ស្ហេកស្ពៀរ​ក៏​ដូច​គ្នា​ដែរ​​។ គ្មាន​នរណា​ដឹង​ច្បាស់​ទេ​អំពី​រឿង​នេះ​ តែ​មាន​សេចក្តី​សន្និដ្ឋាន​ថា ចន និង​ម៉ារី​ គ្មាន​​ឱកាសបាន​រៀន​អាន ​និង​សរសេរអក្សរ​ឡើយ​ ដែល​​ជា​រឿង​ធម្មតា​ក្នុង​រជ្ជកាល​ម្ចាស់​ក្សត្រិយ៍​អាលីហ្សាប៊ែត។ អ្នកខ្លះ​បដិសេធ​ថា ឪពុក​របស់​ស្ហេកស្ពៀរ​គួរ​តែ​ចេះ​​អក្សរ​​ខ្លះ​តាម​មុខ​តំណែង​របស់គាត់​ តែនរណា​ទៅដឹង​ថា ​​ភាគ​ច្រើន​គាត់​តែងតែ​​ចុះ​ហត្ថលេខា​ដោយ​ការ​គូស​សញ្ញា​សម្គាល់។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​ ស្ហេកស្ពៀរ​ ដែល​បាន​ចូល​រៀន​នៅសាលា​Stratford’s local grammar school ​ធ្វើ​​ឲ្យ​គេមាន​សមត្ថភាព​អាច​សរសេរ អាន​ និង​និយាយ​ភាសាឡាតាំង​​បាន​យ៉ាង​ល្អ​។ ចំណែក​ប្រពន្ធ​ និង​កូន​ៗ​របស់​ស្ហេកស្ពៀរ គឺ​មាន​ភាគ​រយ​ដែល​មិន​​ចេះ​អក្សរ​ដែរ​ តែ​ស៊ូសានណា​កូន​ស្រីច្បង​ អាច​ចុះ​ហត្ថលេខា​បាន​ខ្លះៗ​។

៤. គ្មាន​នរណា​ដឹងថា ស្ហេកស្ពៀរ​ធ្វើ​អ្វី​ក្នុង​ចន្លោះ​ឆ្នាំ​ ១៥៨៥-១៥៩២ ទេ​ ដែល​នេះ​ជា​រឿង​ខកចិត្ត​យ៉ាង​ខ្លាំង​ សម្រាប់​អ្នក​ដែលចូលចិត្ត​​សរសេរ​រឿង​រ៉ាវ​ជីវិត ​របស់​ស្ហេកស្ពៀរ​។ ការ​បាត់​មុខ​របស់​​ស្ហេក​ស្ពៀរ ក្នុង​កំណត់​​ត្រា​​​ប្រវត្តិសាស្ត្រនៅ​​ចន្លោះ​ឆ្នាំនេះ​ ត្រូវ​បាន​​អ្នក​ប្រវត្តិ​សាស្ត្រ​​​សន្និដ្ឋាន​ថា ក្នុង​រយៈ​ពេល​៧​ឆ្នាំ​ដែល​លោក​បាត់ខ្លួន​​ គឺ​លោក​បាន​ទៅ​ធ្វើ​​ជា​គ្រូ​បង្រៀន​​ផ្នែក​ច្បាប់​ ធ្វើ​ដំណើរ​កម្សាន្ត​នៅ​​ទ្វីប​អឺរ៉ុប​ ឬ​ចូលរួម​ជា​មួយ​ក្រុម​អ្នក​សម្តែងសិល្បៈ ​​ដែល​បាន​ឆ្លង​កាត់​ទីក្រុង Stratford។  ​ តាម​បញ្ជី​ដែលបាន​កត់​ត្រាទុក​ក្នុង​សតវត្សរ៍​ទី១៧ ស្ហេកស្ពៀរ​បាន​បាត់​ខ្លួន​បន្ទាប់​ពី​បាន​លួច​ក្តាន់​ពី​ក្នុង​កសិដ្ឋាន​មួយ​របស់​អ្នក​មាន​ឋានៈ​ក្នុង​សម័យ​នោះ។

៥. អ្នក​ខ្លះ​គិត​ថា ស្ហេកស្ពៀរ​ជា​មនុស្ស​បោក​ប្រាស់។ តើ​អាច​ទៅរួច​ទេ​ដែល​មនុស្ស​ធម្មតា​មក​ពី​ខេត្ត​​ដាច់​ស្រយាល មិនធ្លាប់​រៀន​មហាវិទ្យាល័យ​ និង​មិន​ធ្លាប់​ធ្វើ​ដំណើរ​ចេញ​ពីទីក្រុង Sratford ​សោះ បែរ​ជា​​ក្លាយ​ជា​អ្នកនិពន្ធ​ដ៏​ល្បី​ម្នាក់​ក្នុង​ពិភព​លោក។ ​រយៈ​ពេល​ដំបូង​នៃ​អាជីព​របស់​​លោក​ គឺ​សរសេរ​រឿង​ទាក់​ទង​នឹង​ចំណេះ​ដឹងដ៏​​ជ្រៅ​ជ្រះ ​អំពី​​ការ​ងារ​រវាង​ប្រទេស​ ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ រឿង​រ៉ាវ​​រាជវង្ស​ និង​វណ្ណៈ​អភិជន​។ ដោយ​ហេតុ​ផល​នេះ​ អ្នក​ទ្រឹស្តី​និយម​ សន្និដ្ឋាន​ថាអាច​មាន​អ្នក​និពន្ធ​មួយ​ចំនួន​​ ឬ​ច្រើន​នាក់​ចង់​លាក់​បាំង​ឈ្មោះ​ខ្លួន​ឯង​ ដោយ​ប្រើ​ឈ្មោះ​របស់ស្ហេកស្ពៀរ​ដើម្បី​​បាំង​មុខ​ ដោយ​សន្និដ្ឋាន​ថា អាច​ជា ​​Edward De Vere, Francis Bacon, Christopher Marlowe  ឬ Mary Sidney Herbert តែ​អ្នក​ជំនាញ និង​អ្នក​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ភាគ​ច្រើន ​ក៏​នៅ​តែ​សង្ស័យ​​ចំពោះ​សេចក្តី​សន្និដ្ឋាន​នេះដូច​គ្នា​​ ហើយ​ជួន​កាល​ក៏គិត​ថា ស្ហេកស្ពៀរ​អាច​មាន​ការ​សហការ​ជា​មួយ​អ្នក​និពន្ធ​ដទៃ​ទៀត​ក៏​ថា​បាន​​។

ទោះ​បី​ជា​មាន​រឿង​រ៉ាវ​​អាថ៌​កំបាំង​ គួរ​ឲ្យ​ងឿង​ឆ្ងល់​ និង​​ចាប់​អារម្មណ៍​​​ជា​ច្រើនពាក់​ព័ន្ធ​នឹង ​វីល្លៀម​ ស្ហេកស្ពៀរ តែ​​នៅ​ប្រទេស​អង់គ្លេស​ ស្ហេកស្ពៀរ​គឺ​ជា​កវី និង​អ្នកនិពន្ធ​ដ៏​សំខាន់ ​របស់​ប្រទេស​ក៏​ដូច​ជា​​ពិភព​លោក​ទាំង​មូល។​ ក្នុង​ឱកាស​គម្រប់​ខួប​៤៥០​ឆ្នាំ​ អ្នក​និពន្ធ​វ័យ​ក្មេង​សូម​សម្តែង​សេចក្តីគោរព និង​ភាព​ស្ញប់​ស្ញែង​ចំពោះ​វណ្ណកម្ម​​ឯក​​ជា​ច្រើន ​របស់​អ្នក​និពន្ធ​ដ៏​កំពូល​របស់​​ពិភព​លោក​រូប​នេះ​៕

Read Full Post »


អត្ថបទ​ឃោសនា​ពី​មន្ទីរ​ពេទ្យ​ទន្តសាស្ត្រ​​&សម្ផស្ស​រំចង់ ដែល​មាន​ផ្សាយ​លើ​ទំព័រ​កាសែត​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្តិ៍​និង​រស្មី​កម្ពុជា​

អត្ថបទ​ឃោសនា​ពី​មន្ទីរ​ពេទ្យ​ទន្តសាស្ត្រ​​&សម្ផស្ស​រំចង់ ដែល​មាន​ផ្សាយ​លើ​ទំព័រ​កាសែត​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្តិ៍​និង​រស្មី​កម្ពុជា​

ផ្កាយ​NoVeLs*– អត្ថបទ​នៅ​លើ​ទំព័រ​កាសែត​នានា​ មិន​សុទ្ធ​តែ​ជា​​អត្ថបទ​ដែល​សរសេរ​ដោយ​អ្នក​កាសែត​ ​ប្រចាំ​ស្ថាប័ន​ឬ​អង្គភាព​នោះ​ទេ តែ​ក៏​មាន​ចំណែក​​ពី ​Copywriter ​​មក​ពី​ក្រុម​ហ៊ុន​Agency នានា​ ដែល​ជា​អ្នក​​តំណាង​​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​​ដៃ​គូ​​ផង​ដែរ​។

អត្ថបទ​នៅ​លើ​ទំព័រ​កាសែត​​មាន​ច្រើន​ប្រភេទ​​។ អត្ថបទ​ដែល​​​និយាយ​ទាក់​ទ​ង​នឹង​​​​ការ​បង្ហាញ​ផលិត​ផល​ថ្មី​ ការ​បើក​សម្ពោធ​ហាង​ ឬ​សមិទ្ធិផល​ថ្មី​ របស់​ក្រុម​ហ៊ុន​ណាមួយ​ ភាគ​ច្រើន​គឺ​ជា​សំណេរ​របស់​ Copywriter ហើយ​នៅ​ពី​ក្រោម​អត្ថបទ​ច្រើន​សរសេរ​ដាក់​ថា «​អត្ថបទ​ក្រុម​ហ៊ុន​» ឬ​ដាក់​ឈ្មោះ​របស់​អ្នក​កាសែត​ណា​ម្នាក់​ដែល​បាន​កែ​តម្រូវ​អត្ថបទ​នោះ​។ ក្រៅ​ពី​អត្ថបទ​ប្រភេទ​នេះ​ នៅ​លើ​ទំព័រ​កាសែត​ក៏​នៅ​មាន​​អត្ថបទ​ផ្សាយ​ពាណិជ្ជកម្ម ដំណឹង​ជ្រើស​រើស​បុគ្គលិក​ ឬ​ក៏​ Print Ad ​ខ្លីៗ​​ដែល​ជា​ស្នាដៃ​និង​​​របស់​Copywriter ដែរ​។

ទាំង​នេះ​ ​​គឺ​ជា​ស្នាដៃ​របស់​ខ្ញុំ​ខ្លះៗ​ ​ក្នុង​នាម​ជា​ Copywriter ​​នៅលើ​ទំព័រ​កាសែត​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្តិ៍​ Cambodia Daily កោះ​សន្តិភាព​ រស្មីកម្ពុជា​… ​

N1 N3

 

Read Full Post »


Mak-Copywriter-MacBook

ផ្កាយ​NoVeLs*– នៅ​ពេល​មាន​គេ​សួរ​ថា សព្វ​ថ្ងៃ​ធ្វើ​ការ​អី?​ខ្ញុំ​មាន​ការ​ពិបាក​ឆ្លើយ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ ព្រោះ​នៅ​ពេល​ឆ្លើយ​ប្រាប់​គេ​ថា ខ្ញុំ​ជា​ Copywriter គេតែង​តែ​សួរ​មក​វិញ​ថា Copywriter ជា​អ្វី? ថែម​ទាំង​មាន​អ្នក​ខ្លះ​លើក​ឡើង​ថា Copy មាន​ន័យ​ថា ចម្លង​​, Writer មាន​ន័យ​ថា អ្នក​និពន្ធ​។ អ៊ីចឹង​ Copywriter មាន​ន័យ​ថា​ អ្នក​និពន្ធ​លួច​​ចម្លង​? មុន​នឹង​ឆ្លើយ​តប​ទៅនឹង​ចម្ងល់​នេះ ខ្ញុំ​សុំ​និយាយ​ពីបទ​ពិសោធ​ខ្ញុំ​ទាក់​ទង​នឹង​ការ​ភាន់​ច្រឡំ​ចំពោះ​ន័យ​ និង មុខ​ងារ​របស់​ពាក្យ​នេះ​សិន​។

កាល​ពីមុន​ នៅពេល​ខ្ញុំ​ឃើញ​គេ​ប្រកាស​ជ្រើស​រើស​ Copywriter ខ្ញុំ​តែង​តែ​ងឿង​ឆ្ងល់​យ៉ាង​ខ្លាំង​ ថា​តើ​Copywriter មាន​មុខ​ងារ​ដូចម្តេច​?​ ហើយ​តើ​​គេ​ត្រូវ​ការ ​Copywriter ទៅ​ធ្វើ​អ្វី? ទៅចម្លង​​ទិន្នន័យ​​ ឬឯកសារ​​របស់​ក្រុម​ហ៊ុន​? ឬ​មួយ​យក​ទៅ​ហ្វូតូ​កូពី​ឯក​សារ​? កាន់​តែ​ឆ្ងល់​ជាង​នេះ​ទៅទៀត​នោះ ក្រុម​ហ៊ុន​ដែល​ជ្រើស​រើស​ Copywriter សុទ្ធ​តែ​ជា​ក្រុម​ហ៊ុន​ជំនួញ​ធំៗ ជា​លក្ខណៈ​ធុរកិច្ច ​​និង​ពាណិជ្ជកម្ម​។ តើ​គេ​ត្រូវ​ការ​អ្នក​និពន្ធ​ទៅធ្វើ​អ្វី? ដូច្នេះគ្រាន់​តែ​ឃើញ​លក្ខណៈ​របស់​ក្រុម​ហ៊ុន​ ខ្ញុំ​ចុច​quit ចោល​បាត់​ទៅហើយ​ ព្រោះ​ការ​ងារ​បែបbusiness អស់​នេះ​ មិន​ត្រូវ​នឹង​ចំណង់​ចំណូល​ចិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​សោះ។

ត្រឡប់​មក​​ការ​ចាប់​ផ្តើម​ការងារ​ជា Copywriter របស់​ខ្ញុំ​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​ហ៊ុន​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​វិញ​ម្តង​ គឺ​វា​​ជា​រឿង​ចៃ​ដន្យ​ខ្លាំង​ណាស់ ព្រោះ​​ដំបូង​ខ្ញុំ​មិ​នដឹង​ថា ខ្ញុំ​ត្រូវ​មក​ធ្វើ​ជា ​Copywriter នៅ​ទីនេះ​ទេ។ ដំបូង​​ខាង​ក្រុម​ហ៊ុន​បាន​ទាក់​ទង​​មក​ខ្ញុំ​ និង​ សុំ​ណាត់​ជួប​ តែ​ខ្ញុំ​បដិសេធ​រហូត​​អស់​រយៈ​ពេល​ជាង​​ពីរ​សប្តាហ៍​ ព្រោះ​ពេល​នោះ​កំពុង​​ជាប់​ធ្វើ​ការ​នៅ​ក្រុម​ហ៊ុន​ចាស់​​​​ និង ​ឆ្ងល់​ថា ហេតុ​អ្វី​​ក្រុម​ហ៊ុន​ជំនួញ​​ធំ​បែប​នេះ មក​ត្រូវ​ការ​អ្នក​និពន្ធ​ទៅវិញ​​? លុះ​ស្តាប់​ការ​ពន្យល់​រួច​ហើយ​ ខ្ញុំ​ក៏​​ចាប់​ផ្តើម​​យល់​តិចៗ​​ថា អ្វី​ជា Copywriter?

ពាក្យ​ Copy នៅ​ទីនេះ​ មិន​មែន​មាន​ន័យ​ថា ចម្លង​ នោះ​ទេ តែ​មាន​ន័យ​ថា  អត្ថបទ​ ឬ​សំណេរ​ខ្លីៗ​​ ជា​​ខ្លឹម​សារ​​ឬ​​សំណៅ​ដើម​របស់​អ្នក​និពន្ធ​។​ ដូច្នេះ​ Copywriter និយាយ​​ឲ្យ​ខ្លី​ងាយ​យល់ គឺ​អ្នក​សរសេរ​អត្ថបទ​​នោះ​ឯង។ តែ ​Copywriter សម្រាប់​ក្រុម​ហ៊ុន​ Agency​ ឬ​ធុរកិច្ច​​ពាណិជ្ជកម្ម អត្ថបទ​​សំខាន់​ដែល​ត្រូវ​​សរសេរ​ គឺ​អត្ថបទ​ផ្សាយ​ពាណិជ្ជកម្ម​​។ ប៉ុន្តែ​​ Copywriter មិន​មែន​សរសេរ​តែ​អត្ថបទ​ពាណិជ្ជកម្ម​មួយ​មុខ​នោះ​ទេ។​ Copywriter មាន​ន័យ​ទូលំទូលាយ​ជាង​ Writer ឬ​ អ្នក​និពន្ធ​ទូទៅ ព្រោះ Copywriter គឺ​ជា​មេគំនិត​ ​ជា​អ្នក​​ច្នៃ​ប្រឌិត​អ្វី​​ដែល​ថ្មី​ ប្លែក​​ និង​មិន​ធ្លាប់​មាន​គេ​ធ្វើ​ពី​មុន​។​​Copywriter ​មាន​តួនាទី​ធ្វើ​គ្រប់​កិច្ច​ការ​ដែល​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​ការ​សរសេរ​ ឬ​បង្កើត​អ្វីដែល​ថ្មី មិន​ថា​ជា​សំណេរ​អត្ថបទ​​ ទំនុក​ច្រៀង សេណារីយ៉ូកុន​ ឬ​ការ​បក​ប្រែ​ឯកសារ​ផ្សេងៗ​នោះ​ទេ។​

ជាធម្មតា Copywriter ម្នាក់​ នឹង​ទទួល​ Brief ពី​ក្រុម​ហ៊ុន​ដៃ​គូ​ ហើយ​សហការ​យ៉ាង​ជិត​ស្និ​ត​ជាមួយ​ក្រុម Creative ដើម្បី​បង្កើត​​ Tagline/Slogan ឬ Script សម្រាប់​អត្ថបទ​ឃោសនា/TVC ឬ​តាម​មធ្យោបាយ​ផ្សេងៗ​ទៀត​ ទៅតាម​តម្រូវ​ការ​របស់​អតិថិជន​៕

 

Read Full Post »


The Exchanged Gifts Event

កម្ម​វិធី​ The Exchanged Gifts Event នៅ​ក្រុម​ហ៊ុន​

 

ផ្កាយ​NoVeLs*– What a long holiday!!! ហិហិហិ… ធ្វើ​ការ​ជាមួយ​បរទេស​ ស្រួល​ម្យ៉ាង​ដែរ ថ្ងៃ​បុណ្យ​របស់​គេ​ឈប់​បាន​យូរ​ 😀 ។

ពីរ​អាទិត្យ​ហើយ​ដែល​ខ្ញុំ​​ធ្វើ​ការ​នៅ​ទីនេះ​ ថ្ងៃ​ខ្លះ​ក៏​មាន​ការ​ងារ​ធ្វើ​ច្រើន​ ថ្ងៃ​ខ្លះ​ក៏​អត់​ ​ហើយ​ថ្ងៃ​ខ្លះ​ក៏​មាន​ហៀរ​រហូត​អត់​បាន​ដេក​ពួន​។ តែ​យ៉ាង​ណា​ក៏​ខ្ញុំ​ពេញ​ចិត្ត ​និង​ស្រឡាញ់​ការងារ​នេះ​ជា​ទីបំផុត​ដែរ​។ តួនាទីរបស់​ខ្ញុំ​គឺ​ជា​ Copywriter ឬ​​និយាយ​ឲ្យ​ស្រួល​ស្តាប់​​​គឺ​ជា​ អ្នក​សរសេរ​អត្ថបទ​ផ្សាយ​ពាណិជ្ជកម្ម​។ តែ​ការ​ងារ​ពិត​ប្រាកដ​របស់​ Copywriter មិន​មែន​សរសេរ​តែ​អត្ថបទ​ផ្សាយ​ពាណិជ្ជកម្ម​តែ​ម្យ៉ាង​ទេ គឺ​មាន​ទាំង​​បក​ប្រែ​ឯកសារ​ សរសេរ​​ទំនុក​ច្រៀង​​ សរសេរ​​សេណារីយ៉ូ​កុន​​ និង​​ដឹក​នាំ​រឿង​​ផង​ដែរ​។ និយាយ​ឲ្យ​ខ្លី​ អ្វី​​ក៏​ដោយ​ដែល​ទាក់​ទង​នឹង​ការ​ងារ​សរសេរ​ និង​ តែង​និពន្ធ​ គឺ​ជា​មុខ​ងារ​របស់​ Copywriter ទាំង​អស់​។

រដូវ​កាល​គ្រិស្តម៉ាស​មក​ដល់ បុគ្គលិក​កន្លែង​ខ្ញុំ​​ត្រូវ​បាន​ឈប់​សម្រាក​រហូត​ដល់​ទៅ​ប្រាំ​ថ្ងៃ​ ដោយ​រាប់​ទាំង​ថ្ងៃ​សៅរ៍​​ និង​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​។ ថ្ងៃ​សុក្រ​ចុង​សប្តាហ៍​​នេះ​ នៅ​ក្រុម​ហ៊ុន​មាន​កម្មវិធី​ចាប់​កាដូ​ យ៉ាង​សប្បាយ​រីករាយ​។ ថ្វី​បើ​ខ្ញុំ​ចាប់​មិន​បាន​រង្វាន់​ធំ តែ​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​កែវ​កាហ្វេ​ដ៏​ស្រស់​​ស្អាត​មួយ​ ដែល​នឹង​មក​ជំនួស​កែវ​ Starbucks ដែលបាន​​​ធ្លាក់​បែក​កាល​ពីរៀប​ចំ​សៀវភៅ​លើក​មុន​​។

ឈប់​ប្រាំ​ថ្ងៃ​នេះ ខ្ញុំ​ចង់​ទៅដើរ​លេង​នៅ​កន្លែង​ណា​ដែល​មាន​អាកាសធាតុ​ត្រជាក់ៗ​ និង​ ស្ងប់​ស្ងាត់​ដើម្បី​មាន​គំនិត​ស្រស់​ថ្លា​​​បង្កើត​​បាន​ concept ថ្មីៗ​​សម្រាប់​ស្ពត​ពាណិជ្ជកម្ម​​ជា​ច្រើន​ទៀត​​។ ដើម​ឆ្នាំ​២០១៣​ ការ​ប្រគំ​​តន្ត្រី​ដ៏​ធំ​ប្រចាំ​​ឆ្នាំ​របស់​ស្ថានទូត​អាមេរិក​នឹង​ចាប់​ផ្តើម​ឡើង​នៅ​តាម​បណ្តា​ខេត្ត​ចំនួន​១២​ ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​ក៏​ត្រូវ​ត្រៀម​ចម្រៀង​៨​បទ​សម្រាប់​ការ​ប្រគំ​តន្រ្តី​នេះ​ដែរ​។ ទោះ​ជា​​ហូលីដេ តែ​ក៏​ត្រូវ​ប្រើ​ខួរ​ក្បាល​គិត​ពីការ​ងារ​ដែរ ដើម្បី​ប្រាក់​ខែ​ឡើង​ដល់​លេខ​៤​ខ្ទង់​ឆាប់ៗ! 😀

Read Full Post »


ប្រយោគ​ដំបូង​ដែល​ខ្ញុំ​ចង់​និយាយ​នៅ​ពេល​នោះ​​គឺ​ I WANT TO CRY AND I WANT TO DIE… ជា​ការ​ឡើង​ឆាក​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​ខ្លាច​បំផុត​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​។ នៅ​ជុំ​វិញ​ខ្ញុំ​សុទ្ធ​តែ​ជន​បរទេស​ គ្មាន​ខ្មែរ​ណា​ម្នាក់​ចូល​រួម​កម្មវិធី​នេះ​សោះ​។ ខ្ញុំ​ទើប​តែ​ដឹង​ ថា​គេ​អញ្ជើញ​ខ្ញុំ​ទៅ​លើក​នេះ គឺ​ហៅ​ទៅ​បង្រៀន​ជន​បរទេស​ឲ្យ​ចេះ​និពន្ធ​រឿង​។ ព្រះ​អើយ!​ តើ​គេ​ចង់​លេង​សើច​នឹង​ខ្ញុំ​ ឬ​ក៏​មែន​ទែន​។ ដំបូង​ខ្ញុំ​ស្មាន​ថា​ គេ​ហៅ​ខ្ញុំ​ទៅ​ធ្វើ​បទ​បង្ហាញ​ជូន​ដល់​សិស្ស​និស្សិត​ខ្មែរ​ ដែល​​មាន​ចំណាប់​អារម្មណ៍​នឹង​ការ​តែង​និពន្ធ​រឿង។​ តែ​នេះ​មិន​មែន​ទេ គេ​ហៅ​ខ្ញុំ​ទៅ​និយាយ​ពី​រឿង​ដែ​លខ្ញុំ​សរសេរ​ក្នុង​សៀវភៅ​ Phnom Penh Noir និង​ បង្ហាញ​ពីវិធីសាស្ត្រ​ក៏​ដូច​ជា​គន្លឹះ​ខ្លះៗ​ក្នុង​ការ​តែង​និពន្ធ​ដល់​ជន​បរទេស​​។ ​កម្មវិធី​នេះ​មិនមែន​ហ្វ្រី​ដូច​ខ្ញុំ​គិត​​ទេ គឺ​ម្នាក់​ៗ​ត្រូវ​បង់​ពីរដុល្លារ​។ ដូច​នេះ​ល្អ​ហើយ​ ដែល​គ្មាន​​ខ្មែរ​ណា​ម្នាក់​ចូល​រួម​។

ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា ហេតុ​អ្វី​ម្នាក់​ៗ​ចាប់​អារម្មណ៍​នឹង​រឿង​ Hell in the City របស់​ខ្ញុំ​ម្ល៉េះ​? ​អ្នក​និពន្ធ​Phnom Penh Noir ស្ទើរ​តែ​គ្រប់​គ្នា ​សុទ្ធ​តែ​លើក​សរសើរ​ពី​រឿង​របស់​ខ្ញុំ ​ប្រាប់​​ដល់​ភ្ញៀវ​ដែល​បាន​ចូល​រួម​​ទាំង​អស់​។ ហេតុ​ដូច​នេះ ​​​សំណួរ​ផ្សេង​ៗ​បាញ់​មក​ខ្ញុំ​ជា​ពិសេស​ ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​​ញ័រ​ខ្លួន​ស្ទើរ​តែ​ធ្លាក់​ពី​លើ​ឆាក​។ តែ​ទោះ​យ៉ាង​ណា​ ក៏​ខ្ញុំ​ខំ​ទប់​អារម្មណ៍​ ប្រឹង​ញញឹម​(ទាំង​មុខ​ស្លេក​) ​សម្លឹង​ភ្នែក​ចំ​ទៅ​កាន់​ភ្ញៀវ​ទាំង​អស់​ ព្យាយាម​ឆ្លើយ​សំណួរ​ម្តង​មួយ​ៗ​ មិន​ឲ្យ​រអាក់​រអួល​​ រហូត​សំឡេង​ទះ​ដៃ​លាន់​កក្រើក​ម្តង​ហើយ​ម្តង​ទៀត​។ ទម្រាំ​កម្មវិធី​ចប់​ ខ្ញុំ​ស្ទើរ​តែ​សន្លប់​។ ភ្ញៀវ​ខ្លះ​ចូល​មក​សួរ​រាក់​ទាក់ លើក​ទឹក​ចិត្ត​ អប​អរ​សាទរ​ និង​ ខ្លះ​សុំ​ហត្ថលេខាលើ​សៀវភៅ​​។ ម្ចាស់​គម្រោង​​ដើរ​មក​ចាប់​រលាក់​ដៃ​ខ្ញុំ​ ហើយ​និយាយ​ថា​ YOU DO THE BEST TODAY!

អរគុណ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ ដែល​ខ្ញុំ​មិន​ដួល​សន្លប់​មុន​ចប់​កម្មវិធី​! ថ្ងៃ​ក្រោយ​បើ​មាន​កម្មវិធី​បែប​នេះ​ទៀត​ ខ្ញុំ​សុខ​ចិត្ត​ប្រាប់​គេ​ថា ខ្ញុំ​ឈឺ​!…

P.S: ខ្លាច​… សូម្បី​តែ​ថត​រូប​មួយ​ប៉ុស្តិ៍​ក៏​មិន​ហ៊ាន​ដែរ​​។ 😥

Read Full Post »


PHNOM PENH NOIR BOOK LAUNCH: WORKSHOP & AUTHORS TALK
  • 2PM: The authors of the new book PHNOM PENH NOIR take you inside the lives of Cambodians who carry the legacy of that fateful day on 17th April 1975 when the Khmer Rouge arrived. Please register for today’s WRITERS WORKSHOP via tel. 012-312333 or email mesterharm@gmx.net. From 2PM, Canadian novelist Christopher G. Moore, Bob Bergin and John Burdett will share insights about the writing process, editing and publishing eBooks
  • 7PM: For our PP NOIR AUTHORS” TALK, we have invited Suong Mak, Christopher Minko, Jack Narciso and Neil Wilford. Cambodian based authors share their thoughts on creativity and writing. The evening will be hosted by Christopher G. Moore.

Read Full Post »


8

ផ្កាយ​NoVeLs*–​ ម្សិល ​មិញ​នៅ FCCC(the Foreign Correspondents Club of Cambodia) កម្ម​វិធី​សម្ពោធន៍​សៀវភៅ Phnom Penh Noir បាន​ចាប់​ផ្តើម​ឡើង​នៅ​វេលា​ម៉ោង​៧​យប់ ​ដោយ​មាន​ការ​ចូលរួម​ពី​ភ្ញៀវ​កិត្តិយស​បរទេស​​​យ៉ាង​ច្រើន​កុះ​ករ​។ នេះ​ជា​ពិធី​សម្ពោធន៍​សៀវភៅ​លើក​ដំបូង​សម្រាប់​ខ្ញុំ​​ក្នុង​នាម​អ្នក​ និពន្ធ​ម្នាក់​របស់​កម្មវិធី​។ ខ្ញុំ​ពិត​ជា​ទទួល​អារម្មណ៍​រំភើប​រីក​រាយ​ ​រក​អ្វី​មក​ពិពណ៌នា​ពីអារម្មណ៍​នោះ​​​មិន​បាន​ទេ ព្រោះខ្ញុំ​ប្រៀប​ដូចជា​តារា​មួយ​ដួង​ដែល​រះចិញ្ចែង​ចិញ្ចាច​នៅក្នុង​ កម្មវិធី​នេះ​។ អ្នក​អាន​បរទេស​ជា​ច្រើន​ដែល​បាន​អាន​រឿង​របស់​ខ្ញុំ ក៏​ដូចជាកាសែត​ដែល​ចុះ​ផ្សាយ​អំពី​ខ្ញុំ​ បាន​មក​សួរ​រាក់ទាក់ និង​សរសើរ​ពី​រឿងរបស់​ខ្ញុំ​ជា​ខ្លាំង​។

ដំបូង​ ខ្ញុំ​មាន​ការអាក់​អន់​ចិត្ត​​ខ្លះៗ​ដែរ​ ហើយ​​ សម្រេចចិត្ត​ថា នឹង​មិន​ចូល​រួម​ក្នុង​ពិធី​សម្ពោធន៍​​សៀវភៅ​នេះ​ទេ ​ព្រោះ​នៅ​លើ​ក្រប​សៀវភៅ​គ្មាន​ឈ្មោះខ្ញុំ​ និង ​ការ​ពណ៌នា​ពីសៀវភៅ​គឺ​គេ​លើក​សរសើរ​តែ​អ្នក​និពន្ធ​ពាន​រង្វាន់​អូស្ការ និង​ the Best Seller របស់​ New York Times​ ប៉ុណ្ណោះ​។ ប៉ុន្តែ​នោះ​គឺ​ជា​ការ​យល់​ខុស​ ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​សម្រេចចិត្ត​ចូល​រួម​កម្មវិធីវិញ នៅពេល​មាន​ការណែ​នាំ​ពី​មិត្ត​អ្នក​និពន្ធ​អូស្ត្រាលី និង​ ទទួល​បាន Feedback ស្ងើច​សរសើរ​ខ្ញុំ​ជា​ច្រើន​ពី​អ្នក​អាន​បរទេស​ដែល​បាន​អាន​រឿង​ខ្ញុំ ក៏​ដូច​ជា​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ពី​សារព័ត៌មាន​នានា​។ ពិសេស​​នៅពេលខ្ញុំ​បាន​ចូល​​រួម​កម្មវិធីនេះ ទើប​ខ្ញុំ​ដឹងថា រឿង​ខ្ញុំ​ទទួល​បាន​ចំណាប់​អារម្មណ៍​ពី​អ្នក​អាន​បរទេស​ខ្លាំង​​កម្រិត​ណា។

អ្នក ​អាន​ភាគ​ច្រើន​និយាយថា អ្នក​និពន្ធ​បរទេស​ដទៃ​ទៀត​សរសេរ​ដោយ​មិន​បាន​យល់​អ្វី ច្បាស់​ពី​ខ្មែរ តែ​ចំពោះខ្ញុំ​​បានសរសេរ​ចុច​ចំយ៉ាង​ជ្រៅ​ដល់​ស្ថានភាព​រស់​នៅ​ និង​ជីវិត​ពិត​របស់​ប្រជាជន​ខ្មែរ​ដែល​កំពុង​រស់​នៅ ក្នុង​ជ្រុង​ងងឹត​មួយ​នៃ​ទី​ក្រុង​ភ្នំពេញ​។ អរគុណ​ចំពោះ​ការ​គាំ​ទ្រ​ អរគុណ​ភ្ញៀវ​កិត្តិយស​ទាំង​បី ដែល​មិន​ទុក​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ឯកោ​៕ 😀 😥 😀

*** ខាង​ក្រោម​គឺ​ជា​ទិដ្ឋ​ភាព​ខ្លះ​ៗ​នៅ​ក្នុង​កម្មវិធី ៖

b

b3

IMG_0612IMG_0622IMG_0855IMG_0620IMG_0764IMG_0621IMG_0619IMG_0861IMG_0856IMG_0760IMG_0627IMG_0624IMG_0866IMG_0631IMG_0869IMG_0623IMG_0758IMG_0635IMG_0870IMG_0617

0

65913315101172201216819181262737323024291723223842403544392534364145

e3e2e4

4

28

E1

43

Read Full Post »

Older Posts »