Feeds:
ប្រកាស
មតិ

Archive for the ‘អ្នក​និពន្ធខ្មែរ’ Category


ផ្កាយNoveLs*– ក្នុងនាមជាអ្នកនិពន្ធម្នាក់ គ្មានអ្វីរំភើបជាងបានអានសៀវភៅដែលល្អមួយក្បាលនោះទេ។ សៀវភៅល្អអាចមាននិយមន័យផ្សេងៗគ្នា ទៅតាមទស្សនៈ និងរសនិយមរបស់អ្នកអានដែលមានច្រើនសណ្ឋានខុសៗគ្នាដែរ។ ចំពោះខ្ញុំ ស្នាដៃដែលល្អ ក្រៅពីប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្ត ផ្លូវអារម្មណ៍របស់ខ្ញុំហើយ សៀវភៅ ឬស្នាដៃនោះតែងតែរួមចំណែកជំរុញទឹកចិត្តខ្ញុំ ដែលបាត់បង់អារម្មណ៍ ឬកម្លាំងចិត្តក្នុងការសរសេរសៀវភៅឱ្យមានកំសួលចិត្តពុះកញ្ជ្រោលឡើងវិញ។

ក្រៅពីស្នាដៃរបស់អ្នកនិពន្ធចាស់ៗ ដូចជា លោក នូ ហាច អ្នកស្រី ម៉ៅ សំណាង… និងអ្នកនិពន្ធបរទេសជាច្រើនរូបទៀត ខ្ញុំកម្រពើបប្រទះនឹងស្នាដៃដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំលិចលង់ក្នុងជម្រៅមនោសញ្ចេតនា ឬក៏សិល្ប៍វិធីក្នុងការពិពណ៌នាអារម្មណ៍ភ្ជាប់ជាមួយនឹងធម្មជាតិ ក៏ទេដែរ។ អ្នកនិពន្ធថ្មីៗ ក្រៅពី សុខ ចាន់ផល ក្នុងស្នាដៃរឿង «សង្សារ១៤ថ្ងៃ» អ្នកនិពន្ធ ព្រុំគន្ធារ៉ូ ម្ចាស់ស្នាដៃរឿងខ្លី ចំ«ណែកដែលខ្វះ» និង «មនុស្សក្រៅបញ្ជី» ក្នុងសៀវភៅ នារីសក់ខ្លី… ពុំទាន់មានអ្នកនិពន្ធស្រករក្រោយណាធ្វើឱ្យខ្ញុំរំជើបរំជួល និងស្លុងជ្រៅទៅក្នុងរូបារម្មណ៍ដែលអ្នកនិពន្ធបានបង្កើតឡើងនៅឡើយទេ។

ថ្មីៗនេះ ខ្ញុំទើបតែបានអានស្នាដៃរឿង «ទេពច្យុតក្លែងក្លាយ» របស់អ្នកនិពន្ធ ធឿន វុទ្ធី ដែលជាអ្នកនិពន្ធដ៏ក្មេងខ្ចីម្នាក់ គឺក្មេងយកតែមែនទែន តែទឹកដៃនិពន្ធចាស់ទុំ និងប្រៀបបានជាស្នាដៃដែលពេញដោយបទពិសោធន៍មួយ ដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំភ្ញាក់ផ្អើល និងមិននឹកស្មានទាល់តែសោះថា ប្អូនប្រុសម្នាក់នេះអាចសរសេររឿងបានល្អិតល្អន់ និងស៊ីជម្រៅដល់ថ្នាក់នេះ។ គាត់សរសេរសាមញ្ញៗ ខ្លីៗ តែគ្រប់ពាក្យពេចន៍សុទ្ធសឹងដិតដាម ជ្រួតជ្រាបដោយមនោសញ្ចេតនាស៊ីជម្រៅ។ គាត់ជាអ្នកនិពន្ធម្នាក់ដែលពូកែសង្កេត និងពិពណ៌នាពីបុគ្គលិកលក្ខណៈ រូបសម្បត្តិ ការស្លៀកពាក់ សកម្មភាព រួមទាំងអារម្មណ៍របស់តួអង្គបានច្បាស់លាស់ និងស៊ីជម្រៅ។ គ្រប់យ៉ាងសុទ្ធសឹងតែដូចការពិតទាំងអស់។ ខ្ញុំក៏ធ្លាប់អានរឿង «អារក្សខ្មៅ» របស់គាត់ដែរ តែបានតែ ៤,៥វគ្គ ក៏ទុកសិនព្រោះរវល់ពេក និងបានត្រឹមនឹកស្ងើចសរសើរថា ជាស្នាដៃល្អមួយ។ បើប្រៀបធៀបនឹងរឿង «ទេពច្យុតក្លែងក្លាយ» គឺប្រៀបធៀបមិនកើតទេ ព្រោះរឿងទាំងពីរស្ថិតនៅក្នុងប្រភេទផ្សេងគ្នា។

អ្វីដែលខ្ញុំអត់សរសើរមិនបាននៅក្នុងស្នាដៃរឿង «ទេពច្យុតក្លែងក្លាយ» គឺអ្នកនិពន្ធសរសេរ និងរៀបចំឆ្អឹងរឿងបានល្អិតល្អន់ខ្លាំងណាស់។ អ្នកនិពន្ធមិនដែលភ្លេចសូម្បីតែកម្ទេចរឿងដ៏ល្អិតល្អោចតូចតាចមួយ តែមានឥទ្ធិពលអាចធ្វើឱ្យរង្គោះរង្គើដល់ផ្ទៃរឿងទាំងមូលបាន។ ជាក់ស្តែងនៅក្នុងឃ្លាមួយអ្នកនិពន្ធបានលើកឡើងថា «…ដើមណូអែលមួយដើមធំនោះ គេយកចេញទៅបាត់ហើយ គ្រាន់តែគេមិនបានយកអនុស្សាវរីយ៍របស់ខ្ញុំ និងមុនិន្ទទៅជាមួយ។ […]» អ្នកខ្លះអាចនឹងគិតថាធម្មតាៗ តែបើគេបានអានរឿងតាំងពីដើមដោយយកចិត្តទុកដាក់ ខ្ញុំគិតថាគេនឹងភ្ញាក់ផ្អើល ហើយគិតថាមិនធម្មតាដូចខ្ញុំដែរ។ និយាយទៅ បើអ្នកនិពន្ធមិនបានដាក់អារម្មណ៍ និងរៀបចំប្លង់រឿងបានល្អិតល្អន់ទេនោះ គាត់អាចមិនបាច់សរសេរពីដើមណូអែលនេះក៏បាន។ គាត់អាចសរសេរពីទេសភាពសួនច្បារ សរសេរពីយប់ងងឹត សរសេរពីអាកាសធាតុដែលអួរអាប់ សរសេរពីមេឃពីផ្កាយ… ឬអ្វីផ្សេងទៀតដែលមិនមែនជាដើមណូអែល ហើយអាចពិពណ៌នាបានរាប់សិបទំព័រផងក៏មិនដឹង។ តែសួរថា សរសេរហើយបានអ្វីមកវិញទេ? សរសេរហើយវាប៉ះទង្គិចអារម្មណ៍អ្នកអាន និងរង្គោះរង្គើដល់ផ្ទៃរឿងទាំងមូលដូចសរសេរពីដើមណូអែលដែលអ្នកនិពន្ធបានបង្ហើប និងបង្ហាញ(តែមិនប្រាប់) ពីខាងដើមមកទេ?

និយាយទៅ គ្រប់យ៉ាងនៅក្នុងស្នាដៃនេះ គាត់ពិតជាធ្វើបានល្អិតល្អន់ខ្លាំងណាស់ មិនថាមនោសញ្ចេតនា មិនថាការដាក់អារម្មណ៍ រួមទាំងទឹកមុខ កាយវិការ និងសកម្មភាពរបស់តួអង្គម្នាក់ៗ។ ក្រៅពីនេះ អ្នកនិពន្ធបានប្រើសិល្ប៍វិធីថ្មីមួយបែបទៀតដែលអ្នកនិពន្ធជំនាន់មុនមិនធ្លាប់ធ្វើ និងមិនហ៊ានធ្វើ តែអ្នកនិពន្ធស្រករក្រោយបានធ្វើច្រើនគ្នាដែរហើយ។ នោះគឺការ ប្រើសិល្ប៍វិធីនិទានបែបបុរសទី១ដែលឆ្លាស់តួអង្គឱ្យនិយាយម្តងម្នាក់។ ចំណុចនេះគាត់ធ្វើបានល្អខ្លាំងណាស់ គឺល្អរហូតហ៊ាននិយាយបានថាឥតខ្ចោះ ឥតចន្លោះ ឥតច្រឡំត្រង់ណាទាល់តែសោះ។ តួម្នាក់ៗចែកអារម្មណ៍គ្នាដាច់ មិនច្រឡំតួ មិនច្រឡំភេទ មិនច្របូកច្របល់បុគ្គលិកលក្ខណៈគ្នា គឺម្នាក់ដឹងម្នាក់ អ្នកណានិយាយ គឺច្បាស់ជាអ្នកនោះ។ នេះជាចំណុចដ៏ពិសេសមួយរបស់អ្នកនិពន្ធ ដែលធ្វើបានយ៉ាងល្អ អត់ស្ងើចសរសេរមិនបាន។

បើនិយាយពីតួអង្គឬ? អ្ហឺម… ខ្ញុំមិនចង់និយាយសោះ ព្រោះបើរំឭកពីរឿងរ៉ាវរបស់ពួកគេ គឺតែងតែធ្វើឱ្យខ្ញុំឈឺគ្រប់ពេលដែលនឹកឃើញ! សូមមិននិយាយពីតួឯកប្រុសទាំងពីរទេ តែសូមនិយាយពីតួអង្គស្រីពីរនាក់វិញគឺ នាថ និងលីកា។ និយាយដល់ចំណុចនេះ ខ្ញុំអត់មិនសរសើរពីអ្នកនិពន្ធមិនបានទៀតហើយ! ហេតុអីក៏ពូកែម្ល៉េះ? ហេតុអីក៏បង្ហាញអារម្មណ៍របស់នាថបានច្បាស់ៗម្ល៉េះ? ខ្ញុំជាមនុស្សប្រុសម្នាក់ ដែលគួរណាស់តែចូលអារម្មណ៍តួប្រុសទាំងពីរនោះជាង តែតាមរយៈសិល្ប៍វិធីបញ្ជ្រាបមនោសញ្ចេតនាដ៏ប៉ិនប្រសប់របស់អ្នកនិពន្ធក៏ធ្វើឱ្យខ្ញុំចូលតួ ស្លុងអារម្មណ៍នឹកអាណិតនាថយ៉ាងដក់ចិត្ត។ ពោលគឺខ្ញុំឈឺចាប់ជំនួសនាថ ហើយពេលអានដល់វគ្គដែលនាងព្យាយាមធ្វើល្អយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះមុនិន្ទ គឺខ្ញុំតែងតែនឹកភ័យបុកពោះ បារម្ភខ្លាចក្រែងការពិតនាថបានស្រឡាញ់មុនិន្ទដែរ តែលាក់ទុកក្នុងចិត្ត និងភូតកុហកថានាងមិនស្រឡាញ់គេ តែស្រឡាញ់បុរសផ្សេងវិញ ដើម្បីកុំឱ្យមុនិន្ទរារែកចិត្តក្នុងការស្វែងរកសេចក្តីសុខរបស់គេជាមួយមនុស្សដែលខ្លួនស្រឡាញ់។ និយាយទៅ គឺខ្ញុំបារម្ភខ្លាចនាថលះបង់ដើម្បីមនុស្សដែលខ្លួនស្រឡាញ់ ដោយសុខចិត្តបៀមទុក្ខឈឺចាប់តែម្នាក់ឯង។

ចំណែកតួអង្គលីកាវិញ ស្តាយដែលអ្នកនិពន្ធមិនបានផ្តល់ឱកាសឱ្យនាង បានរៀបរាប់អារម្មណ៍ និងរឿងរ៉ាវខ្លួនឯងដល់អ្នកអានជាច្រើន ដែលខ្ញុំជឿថាមិនមែនមានតែខ្ញុំ ដែលរង់ចាំចង់ដឹងពីអារម្មណ៍ និងរឿងរ៉ាវជីវិតរបស់នាងតាមរយៈសម្តីរបស់នាងផ្ទាល់ឱ្យបានលម្អិតជាងនេះ។ ទោះយ៉ាងណា អ្នកនិពន្ធក៏មិនបោះបង់នាងចោលកណ្តោលទីដែរ គឺអ្នកនិពន្ធនៅតែបង្ហាញតួនាទីដ៏សំខាន់របស់នាងនៅក្នុងផ្ទៃរឿងរហូតដល់ចុងបញ្ចប់។ នេះមិនទាន់និយាយពី «ពូម៉ា» អ្នកក្រឡុកស្រាដ៏ពូកែ និងក្មេងប្រុសទុរគតឈ្មោះ «សុជាតិ» ផងទេ ព្រោះបើអ្នកនិពន្ធបំភ្លេចតួអង្គទាំងពីរនេះចោល «ភាពល្អឥតខ្ចោះ» នៃស្នាដៃនេះ នឹងថមថយទៅតាមនោះដែរ។

ខាងលើនេះ ខ្ញុំគ្រាន់តែនិយាយត្រួសៗពីទឹកដៃ និងសិល្ប៍វិធីក្នុងការនិពន្ធប៉ុណ្ណោះ មិនទាន់បាននិយាយពីកំហុសឆ្គងផ្នែកអក្ខរាវិរុទ្ធនៅក្នុងសៀវភៅនៅឡើយទេ។ សៀវភៅមួយក្បាលនេះ មានកំហុសអក្ខរាវិរុទ្ធដោយអន្លើ ដែលខ្ញុំជឿថាពុំមែនជាចេតនារបស់អ្នកនិពន្ធ និងក្រុមផលិតសៀវភៅឡើយ។ អ្នកនិពន្ធ និងក្រុមការងារពិតជាសោកស្តាយដូចគ្នាដែលមានកំហុសឆ្គងទាំងនោះកើតឡើង។ ដូច្នេះខ្ញុំជឿជាក់ថា បើមានការបោះពុម្ពលើកទី២ ឬមានស្នាដៃថ្មីផ្សេងទៀត អ្នកនិពន្ធ និងក្រុមការងារ នឹងខិតខំសម្រិតសម្រាំង ពិនិត្យផ្ចិតផ្ចង់ ព្រមទាំងព្យាយាមកាត់បន្ថយកំហុសឆ្គងទាំងនោះឱ្យបានតិចបំផុត តាមដែលអាចធ្វើទៅបានជាក់ជាពុំខាន។ ដោយក្តីស្រឡាញ់រាប់អាន! 🙂  #ទេពច្យុតក្លែងក្លាយ #ធឿនវុទ្ធី #វិភាគសៀវភៅ #BookReview #ចំណាប់អារម្មណ៍

 

Read Full Post »


Suong Mak_Phnom Penh Post_archphkai

ផ្កាយNoVeLs*– ថ្ងៃ​នេះ​ រឿង​ «វិញ្ញាណ​គ្មាន​រូប» បាន​ចេញ​ផ្សាយ​តាម​ការ​គ្រោង​ទុក​ហើយ នៅលើ​ទំព័រ​ សប្បាយ។ សូមចុច​ទីនេះដើម្បី​អាន​រឿង​ទាំង​មូល។

ទន្ទឹម​នឹង​នេះ​ 7 Days របស់​កាសែត​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្តិ៍​ ក៏​បាន​ចុះ​ផ្សាយ​អំពីរូប​ខ្ញុំដែរ​។ សូម​ចុច​ទីនេះ​ ដើម្បី​អាន​ព័ត៌មាន​នោះ។

នៅ​មាន​អាថ៌កំបាំង​មួយ​ទៀត​ នៅ​ពីក្រោយ​រឿង «វិញ្ញាណ​គ្មានរូប»។ ខ្ញុំ​នឹង​បក​ស្រាយ​ជូន​ប្រិយ​មិត្ត​អ្នក​អាន​ក្នុង​ពេល​ឆាប់ៗ​នេះ​។ កុំ​ភ្លេច​រង់​ចាំ​អាន​ណ៎ា!

Read Full Post »


វិថី​ឆ្ពោះ​ទៅ​កាន់​ការ​តែង​និពន្ធ​_archphkai

នេះគឺជា សិក្ខាសាលាអំពីការតែងនិពន្ធដំបូងបង្អស់ក្នុងក្រុងកំពង់ចាម ដែលត្រូវបានបង្កើត និង រៀបចំដោយ យុវសិស្សស្ម័គ្រចិត្ត នៃ​វិទ្យាល័យ​ព្រះសីហនុ។ ប្រសិនបើអ្នកចាប់អារម្មណ៍ ហើយស្រលាញ់វិស័យអក្សរសាស្ត្រ​ខ្មែរ ឬក៏មានបំណងចង់ក្លាយជាអ្នកនិពន្ធ​ កុំ​ភ្លេច​ជួយ​ទិញ​សំបុត្រ​ចូល​រួម​កម្មវិធីរបស់ពួកយើង! ត្រឹមតែ ១$ សម្រាប់សិក្ខាសាលាពេញមួយថ្ងៃ​ ជាមួយនឹងអាហារពេលថ្ងៃត្រង់ដ៏កក់ក្តៅនិង​វា​គ្មិន​ដ៏​ជោគ​ជ័យ​របស់​ពួក​យើង!!​ អ្នកនឹងមានអារម្មណ៍ប្លែក ហើយភ្ញាក់ផ្អើល!!!

សំបុត្រអាចរកទិញបាន នៅខ្ចុះ មុខបណ្ណាល័យ វិទ្យាល័យព្រះសីហនុ ចាប់ពីឥឡូវនេះរហូតដល់ថ្ងៃសិក្ខាសាលាចាប់ផ្តើម! មកមុនបានមុន! (សំបុត្រ​មាន​កំណត់! រួសរាន់ឡើង!!!)

ព័ត៌មានបន្ថែម សូមទាក់ទង៖
096 44 70 438
069 84 80 03
070 70 78 61

បញ្ជាក់៖ អ្នកដែលនៅក្នុងក្រុងកំពង់ចាម ត្រូវបានលើកទឹកចិត្តអោយចូលរួម!

ជួបគ្នាថ្ងៃទី១៤ ឧសភា​នេះ​!!!

(អត្ថបទ​ និង​រូប​ភាព​៖ ទំព័រ វិថី​ឆ្ពោះ​ទៅកាន់​ការ​តែង​និពន្ធ​)

Read Full Post »


ប្រយោគ​ដំបូង​ដែល​ខ្ញុំ​ចង់​និយាយ​នៅ​ពេល​នោះ​​គឺ​ I WANT TO CRY AND I WANT TO DIE… ជា​ការ​ឡើង​ឆាក​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​ខ្លាច​បំផុត​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​។ នៅ​ជុំ​វិញ​ខ្ញុំ​សុទ្ធ​តែ​ជន​បរទេស​ គ្មាន​ខ្មែរ​ណា​ម្នាក់​ចូល​រួម​កម្មវិធី​នេះ​សោះ​។ ខ្ញុំ​ទើប​តែ​ដឹង​ ថា​គេ​អញ្ជើញ​ខ្ញុំ​ទៅ​លើក​នេះ គឺ​ហៅ​ទៅ​បង្រៀន​ជន​បរទេស​ឲ្យ​ចេះ​និពន្ធ​រឿង​។ ព្រះ​អើយ!​ តើ​គេ​ចង់​លេង​សើច​នឹង​ខ្ញុំ​ ឬ​ក៏​មែន​ទែន​។ ដំបូង​ខ្ញុំ​ស្មាន​ថា​ គេ​ហៅ​ខ្ញុំ​ទៅ​ធ្វើ​បទ​បង្ហាញ​ជូន​ដល់​សិស្ស​និស្សិត​ខ្មែរ​ ដែល​​មាន​ចំណាប់​អារម្មណ៍​នឹង​ការ​តែង​និពន្ធ​រឿង។​ តែ​នេះ​មិន​មែន​ទេ គេ​ហៅ​ខ្ញុំ​ទៅ​និយាយ​ពី​រឿង​ដែ​លខ្ញុំ​សរសេរ​ក្នុង​សៀវភៅ​ Phnom Penh Noir និង​ បង្ហាញ​ពីវិធីសាស្ត្រ​ក៏​ដូច​ជា​គន្លឹះ​ខ្លះៗ​ក្នុង​ការ​តែង​និពន្ធ​ដល់​ជន​បរទេស​​។ ​កម្មវិធី​នេះ​មិនមែន​ហ្វ្រី​ដូច​ខ្ញុំ​គិត​​ទេ គឺ​ម្នាក់​ៗ​ត្រូវ​បង់​ពីរដុល្លារ​។ ដូច​នេះ​ល្អ​ហើយ​ ដែល​គ្មាន​​ខ្មែរ​ណា​ម្នាក់​ចូល​រួម​។

ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា ហេតុ​អ្វី​ម្នាក់​ៗ​ចាប់​អារម្មណ៍​នឹង​រឿង​ Hell in the City របស់​ខ្ញុំ​ម្ល៉េះ​? ​អ្នក​និពន្ធ​Phnom Penh Noir ស្ទើរ​តែ​គ្រប់​គ្នា ​សុទ្ធ​តែ​លើក​សរសើរ​ពី​រឿង​របស់​ខ្ញុំ ​ប្រាប់​​ដល់​ភ្ញៀវ​ដែល​បាន​ចូល​រួម​​ទាំង​អស់​។ ហេតុ​ដូច​នេះ ​​​សំណួរ​ផ្សេង​ៗ​បាញ់​មក​ខ្ញុំ​ជា​ពិសេស​ ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​​ញ័រ​ខ្លួន​ស្ទើរ​តែ​ធ្លាក់​ពី​លើ​ឆាក​។ តែ​ទោះ​យ៉ាង​ណា​ ក៏​ខ្ញុំ​ខំ​ទប់​អារម្មណ៍​ ប្រឹង​ញញឹម​(ទាំង​មុខ​ស្លេក​) ​សម្លឹង​ភ្នែក​ចំ​ទៅ​កាន់​ភ្ញៀវ​ទាំង​អស់​ ព្យាយាម​ឆ្លើយ​សំណួរ​ម្តង​មួយ​ៗ​ មិន​ឲ្យ​រអាក់​រអួល​​ រហូត​សំឡេង​ទះ​ដៃ​លាន់​កក្រើក​ម្តង​ហើយ​ម្តង​ទៀត​។ ទម្រាំ​កម្មវិធី​ចប់​ ខ្ញុំ​ស្ទើរ​តែ​សន្លប់​។ ភ្ញៀវ​ខ្លះ​ចូល​មក​សួរ​រាក់​ទាក់ លើក​ទឹក​ចិត្ត​ អប​អរ​សាទរ​ និង​ ខ្លះ​សុំ​ហត្ថលេខាលើ​សៀវភៅ​​។ ម្ចាស់​គម្រោង​​ដើរ​មក​ចាប់​រលាក់​ដៃ​ខ្ញុំ​ ហើយ​និយាយ​ថា​ YOU DO THE BEST TODAY!

អរគុណ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ ដែល​ខ្ញុំ​មិន​ដួល​សន្លប់​មុន​ចប់​កម្មវិធី​! ថ្ងៃ​ក្រោយ​បើ​មាន​កម្មវិធី​បែប​នេះ​ទៀត​ ខ្ញុំ​សុខ​ចិត្ត​ប្រាប់​គេ​ថា ខ្ញុំ​ឈឺ​!…

P.S: ខ្លាច​… សូម្បី​តែ​ថត​រូប​មួយ​ប៉ុស្តិ៍​ក៏​មិន​ហ៊ាន​ដែរ​​។ 😥

Read Full Post »


PHNOM PENH NOIR BOOK LAUNCH: WORKSHOP & AUTHORS TALK
  • 2PM: The authors of the new book PHNOM PENH NOIR take you inside the lives of Cambodians who carry the legacy of that fateful day on 17th April 1975 when the Khmer Rouge arrived. Please register for today’s WRITERS WORKSHOP via tel. 012-312333 or email mesterharm@gmx.net. From 2PM, Canadian novelist Christopher G. Moore, Bob Bergin and John Burdett will share insights about the writing process, editing and publishing eBooks
  • 7PM: For our PP NOIR AUTHORS” TALK, we have invited Suong Mak, Christopher Minko, Jack Narciso and Neil Wilford. Cambodian based authors share their thoughts on creativity and writing. The evening will be hosted by Christopher G. Moore.

Read Full Post »


8

ផ្កាយ​NoVeLs*–​ ម្សិល ​មិញ​នៅ FCCC(the Foreign Correspondents Club of Cambodia) កម្ម​វិធី​សម្ពោធន៍​សៀវភៅ Phnom Penh Noir បាន​ចាប់​ផ្តើម​ឡើង​នៅ​វេលា​ម៉ោង​៧​យប់ ​ដោយ​មាន​ការ​ចូលរួម​ពី​ភ្ញៀវ​កិត្តិយស​បរទេស​​​យ៉ាង​ច្រើន​កុះ​ករ​។ នេះ​ជា​ពិធី​សម្ពោធន៍​សៀវភៅ​លើក​ដំបូង​សម្រាប់​ខ្ញុំ​​ក្នុង​នាម​អ្នក​ និពន្ធ​ម្នាក់​របស់​កម្មវិធី​។ ខ្ញុំ​ពិត​ជា​ទទួល​អារម្មណ៍​រំភើប​រីក​រាយ​ ​រក​អ្វី​មក​ពិពណ៌នា​ពីអារម្មណ៍​នោះ​​​មិន​បាន​ទេ ព្រោះខ្ញុំ​ប្រៀប​ដូចជា​តារា​មួយ​ដួង​ដែល​រះចិញ្ចែង​ចិញ្ចាច​នៅក្នុង​ កម្មវិធី​នេះ​។ អ្នក​អាន​បរទេស​ជា​ច្រើន​ដែល​បាន​អាន​រឿង​របស់​ខ្ញុំ ក៏​ដូចជាកាសែត​ដែល​ចុះ​ផ្សាយ​អំពី​ខ្ញុំ​ បាន​មក​សួរ​រាក់ទាក់ និង​សរសើរ​ពី​រឿងរបស់​ខ្ញុំ​ជា​ខ្លាំង​។

ដំបូង​ ខ្ញុំ​មាន​ការអាក់​អន់​ចិត្ត​​ខ្លះៗ​ដែរ​ ហើយ​​ សម្រេចចិត្ត​ថា នឹង​មិន​ចូល​រួម​ក្នុង​ពិធី​សម្ពោធន៍​​សៀវភៅ​នេះ​ទេ ​ព្រោះ​នៅ​លើ​ក្រប​សៀវភៅ​គ្មាន​ឈ្មោះខ្ញុំ​ និង ​ការ​ពណ៌នា​ពីសៀវភៅ​គឺ​គេ​លើក​សរសើរ​តែ​អ្នក​និពន្ធ​ពាន​រង្វាន់​អូស្ការ និង​ the Best Seller របស់​ New York Times​ ប៉ុណ្ណោះ​។ ប៉ុន្តែ​នោះ​គឺ​ជា​ការ​យល់​ខុស​ ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​សម្រេចចិត្ត​ចូល​រួម​កម្មវិធីវិញ នៅពេល​មាន​ការណែ​នាំ​ពី​មិត្ត​អ្នក​និពន្ធ​អូស្ត្រាលី និង​ ទទួល​បាន Feedback ស្ងើច​សរសើរ​ខ្ញុំ​ជា​ច្រើន​ពី​អ្នក​អាន​បរទេស​ដែល​បាន​អាន​រឿង​ខ្ញុំ ក៏​ដូច​ជា​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ពី​សារព័ត៌មាន​នានា​។ ពិសេស​​នៅពេលខ្ញុំ​បាន​ចូល​​រួម​កម្មវិធីនេះ ទើប​ខ្ញុំ​ដឹងថា រឿង​ខ្ញុំ​ទទួល​បាន​ចំណាប់​អារម្មណ៍​ពី​អ្នក​អាន​បរទេស​ខ្លាំង​​កម្រិត​ណា។

អ្នក ​អាន​ភាគ​ច្រើន​និយាយថា អ្នក​និពន្ធ​បរទេស​ដទៃ​ទៀត​សរសេរ​ដោយ​មិន​បាន​យល់​អ្វី ច្បាស់​ពី​ខ្មែរ តែ​ចំពោះខ្ញុំ​​បានសរសេរ​ចុច​ចំយ៉ាង​ជ្រៅ​ដល់​ស្ថានភាព​រស់​នៅ​ និង​ជីវិត​ពិត​របស់​ប្រជាជន​ខ្មែរ​ដែល​កំពុង​រស់​នៅ ក្នុង​ជ្រុង​ងងឹត​មួយ​នៃ​ទី​ក្រុង​ភ្នំពេញ​។ អរគុណ​ចំពោះ​ការ​គាំ​ទ្រ​ អរគុណ​ភ្ញៀវ​កិត្តិយស​ទាំង​បី ដែល​មិន​ទុក​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ឯកោ​៕ 😀 😥 😀

*** ខាង​ក្រោម​គឺ​ជា​ទិដ្ឋ​ភាព​ខ្លះ​ៗ​នៅ​ក្នុង​កម្មវិធី ៖

b

b3

IMG_0612IMG_0622IMG_0855IMG_0620IMG_0764IMG_0621IMG_0619IMG_0861IMG_0856IMG_0760IMG_0627IMG_0624IMG_0866IMG_0631IMG_0869IMG_0623IMG_0758IMG_0635IMG_0870IMG_0617

0

65913315101172201216819181262737323024291723223842403544392534364145

e3e2e4

4

28

E1

43

Read Full Post »


Author Suong Mak, whose most recent novel, Boyfriend, will be translated into English early next year. Photograph: Mai Vireak/Phnom Penh Post

Author Suong Mak had not even turned 16 when he was urged by teachers, family and friends to approach Phnom Penh’s publishing houses with the collection of his own short stories and novellas that had piled up on his desk.

With four published books now under his belt, the softly-spoken 26-year-old’s most recent story, Hell in the City, was included in this month’s Phnom Penh Noir anthology, alongside spoken word poet Kosal Khiev and The Killing Fields director Roland Joffé.

Hell in the City is a gritty crime thriller which relates how the city’s dingy street life – impoverished noodle sellers, taxi drivers, boozed-up violence and rape – is bound up with the other facets of Cambodian life. Wealthy politicians, doctors, journalists and high ranking police officers are all involved.

Phnom Penh Noir editor and novelist Christopher G Moore hailed Mak as one of the Khmer literary scene’s next big things and believes the young author will soon garner an international following. Mak’s amorous novel about a young gay couple growing up in Phnom Penh, Boyfriend, was a hit in the Kingdom and is now being translated into English and published in Australia.

What inspired you to write Hell in the City, and set it in a daunting, derelict building? Is this a side of Phnom Penh familiar to many?

I was always fascinated with, and fearful of these kind of old buildings and what life exists in there. Crime in Phnom Penh, I believe, is very dark… not only rape, which is a huge issue in this country, but rampant drug use in these empty spaces. The plot links people from different walks of life together… but they all have different ideas about the crime and what happened – there are clues scattered throughout but you only find out right at the end. Some of them think in the right way, with morality, but many of the characters have no (morality). I’m very anxious and troubled about the situation of rape and the rate it is happening and I wanted to express that in some way… it is increasing and affects our culture deeply. One can see many headlines in the newspapers and it can happen anywhere – a village or a city. I want the people and the government to think much more about this problem and find a way to solve it.

Tell us about your most recent book, Boyfriend, which was a success here in Cambodia and is now being translated into English and published in Australia?

Boyfriend is the tale of high school lovers – two young boys. This was the first gay book published in Cambodia, I was approached by many young gay men who felt inspired after they read it – also girls too though. Initially the boys start as friends, one a swimmer from Siem Reap who comes to study in Phnom Penh, and the other a gangster from a high school… and their friends all begin to think they are gay and talk badly to them, so the boys separate – but they feel like something is missing in their lives, and they get back together despite the criticisms from society. It explores themes such as homophobia, judgements… the message is no matter what gender or sexuality you are, love is always beautiful.

What do you think about the literature scene in Cambodia at the moment, particularly for young people?

I have a blog about writers… there are many, many young aspiring writers right now… they often contact me. I think the interest is there but there is a lack of training. Sadly, it’s often the younger kids with money, whose parents can afford to send them abroad for education or a special arts school, who get the training and education. There’s a lack of reading in this country among young people and that stifles the scene. How can you write without reading? Many kids, I notice, just read what texts they are prescribed at school, if even those. I think the government doesn’t really care about writers here. I think it’s therefore the responsibility of the writing community to foster networks and ways we can improve it.

Phnom Penh Noir is published via Heavenlake Press. The official launch will be on Friday, November 30, at the Foreign Correspondents Club. The authors and publishers will contribute 20 per cent of their earnings to selected charity organisations in Cambodia. The Phnom Penh Post is a media sponsor.

Recourse: The Phnom Penh Post

Read Full Post »


ផ្កាយ​NoVeLs*– ស្រប​ពេល​ដែល​សៀវភៅ​ Phnom Penh Noir នឹង​ចាប់​ផ្តើម​ដាក់​​សម្ពោធន៍​​ជា​ផ្លូវ​ការ​នៅ​ថ្ងៃ​សុក្រ​សប្តាហ៍​នេះ កាសែត​ភាសា​អង់គ្លេស​​​ Phnom Penh Post បាន​អញ្ជើញ​ខ្ញុំ​ទៅ​ផ្តល់​​បទ​សម្ភាសន៍​ដល់​ការិយាល័យ​​កាល​ពី​សប្តាហ៍​កន្លង​ទៅ​។

ថ្ងៃ​នេះ​​ ​​ដែល​ជា​ថ្ងៃ​ដំបូង​នៃ​សប្តាហ៍​ដាក់​សម្ពោធន៍​សៀវភៅ​ ខ្ញុំ​ក៏​លេច​មុខ​ជា​ថ្មី​ម្តង​ទៀត​លើ​ទំព័រ Lifestyle របស់​​កាសែត​​ដ៏​ល្បី​ឈ្មោះ​នេះ​​​​​​។​ កាសែត​​បាន​សរសេរ​អក្សរ​ធំៗ​នៅ​លើ​ទំព័រ​មុខ​របស់​ Lifestyle ​ថា “Rising Khmer literary star goes noir with crime thriller”

ខ្លឹម​សារ​ពិស្តារ​យ៉ាង​ណា​នោះ ប្រិយ​មិត្ត​អាច​រក​ទិញ​កាសែត​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្តិ៍​ ចុះ​ផ្សាយ​ថ្ងៃ​នេះ​(២៦​វិច្ឆិកា​២០១២)​ ដើម្បី​អាន​បាន​ ឬ​រង់​ចាំ​រហូត​ដល់​មាន​ការ​ចុះ​ផ្សាយ​ដំណឹងនេះ​នៅ​លើ​គេហទំព័ររបស់​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្តិ៍​៕ 😀

Read Full Post »


1. Roland Joffé
Fiction

លោក​ Roland Joffé គឺ​ជា​អ្នក​ដឹក​នាំ​ខ្សែ​ភាព​យន្ត​ម្នាក់​។ លោក​កើត​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​អង់​គ្លេស​​ នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​ ១៩៤៥​។ ស្នាដៃ​របស់​លោក​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​ Phnom Penh Noir មាន​ចំណង​ជើង​ថា Hearts and Minds​

2. James Grady
Fiction

ស្នាដៃ​រឿង​ប្រលោម​លោក​ដំបូង​របស់​ James Grady បាន​ថត​ជា​ខ្សែ​ភាព​យន្ត​ដោយ​ Robert Redford ក្រោម​ចំណង​ជើង​ថា Three Days of the Condor និង​បាន​ផ្តល់​ភាព​ជោគ​ជ័យ​ជា​ខ្លាំង​ដល់​​ការ​ងារ​​តែង​និពន្ធ​របស់​លោក​​ Grady រហូត​បាន​ក្លាយ​ខ្លួន​​ជា​អ្នក​និពន្ធ​ប្រចាំ​នៅ​ហូលីវូដ​។ លោក​ Grady រស់​នៅ​ក្នុង​ក្រុង​ Washington, D.C. ស្នាដៃ​​របស់​លោក​នៅ​ក្នុង​​សៀវភៅ​ Phnom Penh Noir​ មាន​ចំណង​ជើង​ថា The Fires of Forever

3. John​​​ Burdett
Fiction

លោក​ John Burdett ធំ​ធាត់​នៅ​ក្នុង​ភាគ​ខាង​ជើង​ទីក្រុង​ឡុងដ៍ និង ​បាន​សិក្សា​នៅ​សាកល​វិទ្យាល័យ​ Warwick កន្លែង​ដែល​លោក​បាន​អាន​អក្សរសិល្ប៍​អង់​គ្លេស​ និង​ អាមេរិក​។ លោក​បាន​​​លាឈប់​ពី​​ការ​ងារ​​នៅ​ទី​ក្រុង​ហុង​កុង ដើម្បី​​ចាប់​ផ្តើម​សរសេរ​ប្រលោម​លោក​។ សព្វ​ថ្ងៃ​ លោក​បាន​បោះ​ពុម្ព​​ប្រលោម​លោក​​ចំនួន​ប្រាំ​មួយ​រួច​មកហើយ​ ដោយ​រាប់​បញ្ចូល​ទាំងស៊េរី​​សៀវភៅ ដែល​​លក់​ដាច់​បំផុត​ឈ្មោះ​ថា Bangkok series ដូច​ជា​៖ Bangkok 8; Bangkok Tattoo; Bangkok Haunts and The Godfather of Kathmandu

4. Christopher G. Moore
Fiction, Thai language

លោក​ Christopher G. Moore គឺ​ជា​អ្នក​និពន្ធ​សញ្ជាតិ​កាណាដា​ និង​ជា​អ្នក​ផ្តួច​ផ្តើម​គំនិត​បង្កើត​ពាន​រង្វាន់​​ Vincent Calvino crime fiction series រួម​ទាំង​​ជា​ម្ចាស់​ស្នាដៃ​រឿង​ the Land of Smiles Trilogy ផង​ដែរ​។

5. Kosal Khiev
Fiction

Kosal Khiev គឺ​ជា​អ្នក​ចម្រៀង​ និង​សរសេរ​កំណាព្យ​សញ្ជាតិ​កម្ពុជា​។ លោក​កើត​នៅ​ក្នុង​ជំរុំ​ភៀស​ខ្លួន​ក្នុង​ប្រទេស​ថៃ​។​ ស្នាដៃ​របស់​លោក​ក្នុង​សៀវភៅ​ Phnom Penh Noir​ មាន​ចំណង​ជើង​ថា Broken Chains

6. Prabda Yoon

Fiction

Prabda Yoon កើត​នៅ​ក្នុង​ទី​ក្រុង​បាង​កក​ ហើយ​បាន​ចាក​ចេញ​ទៅ ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​នៅ​អាយុ​១៤​ និង​ត្រឡប់​មក​​វិញ​នៅ​អាយុ​២៦​ឆ្នាំ​។ លោក​សរសេរ​ស្នាដៃ​​ស្ទើរ​តែ​គ្រប់​ប្រភេទ​មិន​ថា រឿង​ខ្លី​ ប្រលោម​លោក​ អត្ថបទ​សាក​ល្បង​ អត្ថបទ​ភាព​យន្ត​ និង​ ទំនុក​ច្រៀង​។ កម្រង​ស្នាដៃ ​Kwam Na Ja Pen (Probability បាន​ឈ្នះ​ពាន​រង្វាន់​ the S.E.A. Write Award នៅ​ឆ្នាំ​២០០២​។

7. Bopha Phorn
Fiction

Bopha Phorn គឺ​ជា​អ្នក​សារព័ត៌មាន​ប្រចាំ​នៅ​ the Cambodian Daily។ ស្នាដៃ​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​

Phnom Penh Noir របស់​ Bopha មាន​ចំណង​ជើង​ថា Dark Truths ដែល​ជា​ស្នាដៃ​​រឿងខ្លី​​ដំបូង​​របស់​ខ្លួន​​។

8. Giancarlo Narciso
Fiction

Giancarlo Narciso កើត​ និង ​ធំធាត់​នៅ​ក្នុង​ក្រុង​ Milano។ លោក​លង់​ស្នេហ៍​នឹង​ប្រទេស​ក្នុង​តំបន់​អាស៊ី​អាគ្នេហ៍​យ៉ាង​ខ្លាំង​ ហើយ​ប្រលោម​លោក​ទាំង​១២​របស់​លោក​ សុទ្ធ​សឹង​តែ​និយាយ​អំពី​ប្រទេស​ក្នុង​តំបន់​​នេះ​ទាំង​អស់​​ ​ពិសេស​​បាន​ឈ្នះ​ពាន​រង្វាន់​ Incontro a Daunanda, Otherside and Singapore Sling ទៀត​ផង។ ស្នាដៃ​របស់​លោក​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​ ​Phnom Penh Noir មាន​ចំណង​ជើង​ថា Play with Fire: A Sergio Biancardi Mystery

9. Christopher West
Fiction

Christopher West បាន​សិក្សា​​ទស្សនវិជ្ជា​នៅ​សាលា​ the London School of Economics, ហើយ​បន្ទាប់​ពី​បាន​បញ្ចប់​សាកលវិទ្យាល័យ​ លោក​បាន​ប្រកប​របរ​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ដោយ​ការ​សរសេរ​។ ស្នាដៃ​​ប្រលោម​លោក​ថ្មី​ៗ​របស់​លោក​រួម​មាន​​៖ Death of a Blue Lantern, Death on Black Dragon River, Red Mandarin, និង​ The Third Messiah​ ។ ស្នាដៃ​នៅ​ក្នុង​ Phnom Penh Noir មាន​ចំណង​ជើង​ថា Orders។

10. Richard Rubenstein
Fiction

Richard Rubenstein គឺ​ជា​អ្នក​និពន្ធ​​ដែល​​មាន​ស្នាដៃ​​បោះ​ពុម្ព​​៨​ក្បាល​មក​ហើយ ​រួម​ទាំង​​សៀវភៅ​ដែល​លក់​ដាច់​បំផុត When Jesus Became God និង ​ស្នាដៃ​ចុង​ក្រោយ​ Reasons to Kill: Why Americans Choose War ផង​ដែរ​។ ស្នាដៃ​នៅ​ក្នុង Phnom Penh Noir មាន​ចំណង​ជើង​ថា​ Sabbatical Term

11. Suong Mak
Fiction

Suong Mak គឺ​ជា​អ្នក​​និពន្ធ​ខ្មែរ​មួយ​រូប​។ ស្នាដៃ​ប្រលោក​លោក​របស់​លោក​រឿង​ Boyfriend ដែល​ជា​ប្រលោម​លោក​​​ភាសា​ខ្មែរ​​ដំបូង​គេ​​ និយាយ​ពី​​ស្នេហារវាង​​បុរស​និង​បុរស​ កំពុង​ត្រូវ​បាន​បក​ប្រែ​ជា​ភាសា​អង់គ្លេស​។ស្នាដៃ​រឿង​ខ្លី​របស់​លោក​​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​ Phnom Penh Noir ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា Hell in the City គឺ​ជា​រឿង​ភាសា​អង់គ្លេស​ទី​មួយ​របស់​លោក​។ បច្ចុប្បន្ន​លោក​មាន​អាយុ​២៦​ឆ្នាំ​ហើយ​។

12. Andrew Nette
Fiction

Andrew Nette គឺ​ជា​អ្នក​និពន្ធ​រស់​នៅ​ក្នុង​ទី​ក្រុង​ Melbourne ប្រទេស​អូស្ត្រាលី​។ លោក​ក៏​ជា​និពន្ធ​នាយក​​ប្រចាំ​ទស្សនាវដ្តី​ឧក្រិដ្ឋកម្ម​តាម​ប្រព័ន្ធ​អ៊ីនធើណេត​មួយ​រូប​ដែរ​។ ស្នាដៃ​របស់​លោក​ Ghost Money គឺ​ជា​រឿង​ឧក្រិដ្ឋ​កម្ម​មួយ​ ស្តី​អំពី​ប្រទេស​កម្ពុជា ​ក្នុង​ពាក់​កណ្តាល​សតវត្សរ៍​ទី​១៩​។ ស្នាដៃ​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​

Phnom Penh Noir របស់​លោក​មាន​ចំណង​ជើង​ថា Khmer Riche

13. Bob Bergin

Fiction

Robert Bergin គឺ​ជា​អ្នក​និពន្ធ​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​អ្នក​និពន្ធ​១៤​អ្នក​ដទៃ​ទៀត ​ដែល​មាន​ស្នាដៃ​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​ Phnom Penh Noir ។ ស្នាដៃ​របស់​លោក​ក្នុង​សៀវភៅ​នេះ​ មាន​ចំណង​ជើង​ថា Snake in the grass

14. Neil Wilford
Fiction

បន្ទាប់​ពី Neil Wilford បាន​សិក្សា​ប្រវត្តិសាស្ត្រ ​​និង​ អក្សរ​សាស្ត្រ​នៅ​ Manchester ប្រទេស​អង់​គ្លេស​ និង​ Illinois សហរដ្ឋ​អាមេរិក។​ លោក​បាន​ចាក​ចេញ​ពី​ភាគ​អាគ្នេហ៍ ​នៃ​ប្រទេស​អង់​គ្លេស​ មក​កាន់​​​អាស៊ី​អាគ្នេហ៍​ ហើយ​បាន​បន្ត​ជីវិត​រស់​នៅ​ ក្នុង​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​២០០១​មក​ម្ល៉េះ​។​ Rebirth គឺ​ជា​ស្នាដៃ​​ទី​មួយ​ដែល​បាន​បោះ​ពុម្ព​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ ​​Phnom Penh Noir​

15. Christopher Minko
Songwriter

Christopher Minko គឺ​ជា​អ្នក​​ស្ថាប​និក​, អ្នក​និពន្ធ​បទ​ភ្លេង​, ទំនុក​ច្រៀង​, អ្នក​លេង​ហ្គីតា​ និង ​ជា​អ្នក​ចម្រៀង​សញ្ជាតិ​អូស្ត្រាលី​​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​ “KROM” ដែល​បាន​បង្កើត​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០១០​ ជា​មួយ​ក្រុម​តន្ត្រី​ករ​ ​ខ្មែរ​​ជា​ច្រើនរូប​​ទៀត​។ លោក​បាន​​យក​ប្រទេស​កម្ពុជា​ធ្វើ​ជា​ផ្ទះ​ទី​ពីរ​របស់​លោក​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​ ១៩៩៦​ ម្ល៉េះ​។

ព័ត៌​មាន​លម្អិត​ពី​អ្នក​និពន្ធ​ សូម​ចូល​ទៅ​កាន់​៖ http://www.phnompenhnoir.com/

 

Read Full Post »


120608_03

Cambodia’s most prolific author, Suong Mak, is about to make his English-language debut.

He’s only 26, but author Suong Mak has already written 50 novels and more than 200 short stories, most of which are published on a popular blog he writes from Vientiane, Laos, where he studies Laotian literature. In October, one of his short stoires will be included with several of the region’s best-selling English language writers in the collection Phnom Penh Noir. His novel Boyfriend, the first contemporary Khmer novel about a gay-male couple, is also being translated into English. 7Days spoke with him about his startling career, which is only just beginning.

Tell us a bit about your background and how you became a writer.

My mother always encouraged me to read and write because she loved to do so when she was young, but couldn’t do it as a single mom. She supported me and my brother by selling noodles in our village in Kampong Cham province. I wrote my first book when I was 15 or 16, I’m not sure exactly, but I did not intend to write it. I just wanted to tell a story to frighten my brother and cousin. I like horror stories. It was about two lovers who could not get together (because of family pedigree), but when the hero was killed the heroine killed herself and became a spirit, waiting for the hero to be reborn. They both lived together for a while in the hero’s next life. At the end, the spirit heroine left and the hero became a monk. The title translates into English as something like The Spirit of Love Karma. Then, I won a silver medal for Khmer literature in high school and everyone encouraged me to get the story published as a book, so my mother and I took a bus to Phnom Penh to find a publisher.

What happened in Phnom Penh?

Well, we arrived in the city with US$10 and went to visit a publisher whose name I had seen on a book. There was a misunderstanding, though, because he thought we were going to pay him to publish it.

But he was kind and he gave my mother $5 to take a moto to O’Russey market and told us we could look for a publisher among the book stalls there. Many bookstall owners wanted to buy my book, but when they found out I wrote it they changed their minds, saying I was too young. Finally, one woman bought it. This was in 2002.

How much did she pay for it?

Well, I didn’t get paid for three years because I did not have a phone number for her to contact me. At the time, she asked me how much I wanted, but I did not know what price to ask so we just left. I remember thinking that I would have taken $5. All I cared about was to get my first book published.

When did you get paid?

That happened about three years later when I went to Phnom Penh to go to university. I saw the book with my name on it. I felt so proud, but I was nervous about meeting the publisher so I asked a friend to buy it. She asked my friend if he knew the author and when she found out he did she asked to meet me the next day. She gave me $50. It was the first time I ever earned money.

Did you give it to your mother?

Sure! Then, the publisher asked me for another book and I sold it for the same price. For my third book, though, I got $300 and $500 for the fourth. Boyfriend was shorter but got a high price because I sold it to Angkor book shop. Now, I’ve published six novels and the payment is getting higher.

Boyfriend was the first contemporary Khmer novel about a gay male couple, was it difficult to get published?

Not at all. It was the easiest and the payment was high, even though it was the thinnest. I think this was because the style and subject were new. I started using symbols like those used in text messages to express emotion. There was also a lot more dialogue and plot twists.

That book is being translated into English and you have an English-language story that will be published in Phnom Penh Noir, an anthology that will include authors from the New York Times Bestsellers list. How does this make you feel?

Oh, really proud! I didn’t imagine I could do it. I have a lot more English fans since Roth [Meas] wrote about me in 7Days. I want to thank him. For the story for Christopher [G Moore] I missed the deadline because I was too busy working as a translator. Then, I met him in Phnom Penh and he told me to keep trying so I wrote the story in two days, but it took me half a month to translate it. An Australian writer, Walter Mason, encouraged me do it and he also helped edit. Without him, it would not have been possible. He had read about Boyfriend and he is having that novel translated. My goal is to be a famous horror writer like Stephen King.

Source: 7 Days-Phnom Penh Post

Read Full Post »

Older Posts »