Feeds:
ប្រកាស
មតិ

Posts Tagged ‘ព្រិល​ធ្លាក់​កណ្តាល​សមុទ្រ​ខ្សាច់​’


ខ្ញុំ​បាន​អាន​រឿង «ព្រិល​ធ្លាក់​​កណ្តាល​​សមុទ្រ​ខ្សាច់»​ ​ចប់​ហើយ​ គឺ​ចប់​ទាំង​អស់​ដោយ​​សារ​មិត្តភក្ដិ​ផ្ញើ​ឲ្យ​​។​ សុំ​ទោស​ដែល​មើល​វគ្គ៤២ និង ​វគ្គ​បញ្ចប់​ហើយ​បាន​ផ្ញើ​មក។​រឿង​នេះ​​ធ្វើឲ្យ​​ខ្ញុំ​នឹក​ដល់​កាល​នៅរៀន​ (មិន​មែន​មាន​ជីវិត​ដូច​សាច់​រឿង​ទេ)​ គឺ​ដោយ​សារ​ពាក្យ​ពេចន៍​​របស់​អ្នក​និពន្ធ ធ្វើ​ឲ្យ​​នឹក​ឃើញ​កាល​នៅ​ជាមួយ​មិត្តភក្ដិ។

មុន​នឹង​បញ្ចេញ​យោបល់​ សុំ​សួរ​អ្នក​និពន្ធ​នូវ​សំណួរ​មួយ។​ តើ​គោល​បំណង​របស់​អ្នក​និពន្ធ​យ៉ាងណាចំពោះរឿងនេះ?

បាន​ជា​ជ្រុល​អ្នក​និពន្ធ​ឲ្យ​​ដៃ​បញ្ចេញ​យោបល់​ហើយ​ សុំ​ដាក់​មួយ​អស់ដៃ​​ហើយ។​ និយាយ​តាមត្រង់​ចុះ​ ខ្ញុំ​ដូច​ជាមិន​សូវ​ចូល​ចិត្ត​វគ្គ​ដំបូង​ប៉ុន្មាន​ទេ ព្រោះ​ដោយ​គិតថា​មេឃជា​តួ​ តែ​បែ​ជាសមុទ្រ​ទៅ​វិញ… ម៉្យាង​វា​ដូច​ជា​មិន​សូវ​ទាក់​ទង​នឹង​សង្គម និង​គ្រួសារ។ បង​អ្នក​និពន្ធ​ ធ្វើ​ឲ្យ​​តួ​ទី​ជាមនុស្ស​សម្បូរ​​ស្នេហ៍​បាន​តែ​ជាមួយ​ប្រុស​ៗ​គ្នាឯង… ខ្ញុំ​គិត​ថា​ទី​គួរ​តែ​មាន​រឿង​ស្នេហា​ភេទ​ដូច​គ្នា​តែ​ជាមួយ​សមុទ្រ​ ហើយ​អ្នក​ដែល​មក​តាម​ចែចង់​ទី​គួរ​តែ​ជាមនុស្ស​ស្រី​… ម៉្យាង​ចរិត​លក្ខណៈ​របស់​ រាជសីហ៍ និង ​ជាលី ​បង្ហាញ​ច្បាស់​ក្រឡែត​ថា​ពួក​គេ​ស្រឡាញ់​ទី​ តែ​ចំណែក​​អ្នក​ផ្សេង​មិន​ដឹង។

តាម​គំនិត​ខ្ញុំ(ទោះ​អ្នក​និពន្ធ​មិន​ទទួល​ ក៏ត្រូវ​តែ​បញ្ចេញ​ដែរ) កុំ​ទាន់​អាល​បញ្ចប់​ត្រឹម​ ទី​​និង​សមុទ្រ ​ត្រៀម​ប្រឡងអី ព្រោះ​ពី​វគ្គ១​ដល់​វគ្គ៤២ គឺរៀបរាប់​ពី​ការ​ចាប់​ផ្ដើម​ស្នេហា​របស់​ពួក​គេ​ប៉ុណ្ណោះ… គួរ​តែ​មាន ​វគ្គ​១-៤២​ហ្នឹង​ ​ដប់​ដង​ទៀត​។​ មាន​ន័យថា​ ពួក​គេ​គួរ​តែមាន​ជីវីត​ស្នេហា​មួយ ជាមួយ​គ្នា​ឲ្យ​​បាន​យូរឆ្នាំ​បន្ដិច​។​ គេ​ពីរ​នាក់​ហ្នឹង​​គួរ​តែ​ជួប​បញ្ហា​ជា​ច្រើន​​ទៀត​ដូច​ជា​ ការ​បំបែក​បំបាក់​ពីគ្រួសារ​ ការ​ស្អប់​ពី​មិត្តភក្ដិ។ រឿង​របស់​គេ​គួរ​តែ​ត្រូវ​បាន​គេដឹង​ ពេល​ពួក​គេ​រៀន​ចប់​ និង​ចេញ​ធ្វើ​ការ។ ទោះយ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ គំនិត​អ្នក​     និពន្ធ​ដូច​ខ្ញុំ​ត្រង់​ថា​ឲ្យ​​តួ​ត្រូវ​ស្លាប់​នៅ​វគ្គ​បញ្ចប់… តែ​ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​​តួ​ទាំង​ពីរ​ស្លាប់​ដូច​គ្នា​ គ្រាន់តែ​មួយ​ទៅ​មុន​ មួយ​ទៅ​ក្រោយ ព្រោះ​ការស្លាប់​របស់​ពួក​គេ ​អាច​បញ្ជាក់​ពី​ស្នេហ៍​​ដែល​ពេល​ខ្លះ​ស្រី​និង​ប្រុស​មិន​អាច​ធ្វើ​បាន។ នៅ​មាន​មួយ​ទៀត​ដែល​ខ្ញុំ​គិត​ថា​មិន​សម​ គឺ​សមុទ្រ​មាន​ជំងឺ​បេះដូង​ត្រូវ​ស្លាប់​ តែ​ដោយ​សារ​ទី​បញ្ចូល​ឈាម​ ទើប​ធ្វើ​ឲ្យ​​សមុទ្រ​មាន​ពេលនៅរស់​ប៉ុន្មាន​ខែ​ចុង​ក្រោយ​។​ វាមិនសម​ត្រង់​ថា​ កើត​ជំងឺ​បេះ​ដូង​តែត្រូវ​បញ្ចូល​ឈាម(ដោយ​សារ​ខ្ញុំ​ជាកូន​ពេទ្យ​​ ទើប​ដឹង​បញ្ហាអស់​​នេះខ្លះ​ៗ​)។​ សមុទ្រគួរ​តែ​មាន​ជំងឺ​មហារីក​គ្រាប់​ឈាម។

នៅ​មាន​រឿង​មួយ​ទៀត​ដែល​ខ្ញុំ​ចង់​ចែក​ចាយ។​ បើ​តាម​ការ​សង្កេត​របស់​ខ្ញុំ​ មនុស្ស​ស្រឡាញ់​​ភេទ​ដូច​គ្នា​ភាគច្រើន​ ជាមនុស្ស​មាន​បញ្ហា(មិន​មែន​ឆ្កួត​ទេ)​។ ពួក​គេ​គួរ​តែ​​មាន​ចរិត​​រស់​នៅ​ស្ងប់​ស្ងាត់​ ឯកោ​ បើ​ទោះ​ជារីក​រាយ​ ក៏​រីករាយ​ក្នុង​ចំណោម​​មិត្តភក្ដិ​​ដែល​មិន​មែន​ជាធាតុ​ពិត​។ ក៏​អាច​បណ្ដាល​មក​ពី​បញ្ហា​គ្រួសារ​ មិន​មាន​សមាជិក​គ្រួសារ​យក​ចិត្ត​ទុក​​ដាក់។​ តែ​ខ្ញុំ​ក៏​ទទួល​ស្គាល់​ថា ​មាន​​អ្នក​ខ្លះ​មក​ពី​កំណើត​​។ តាមរយៈ​ការ​អាន​រឿង​នេះ​ តួ​ទី​និង​សមុទ្រ​ គឺ​ជា​មនុស្ស​ប្រុស​ពេញ​លក្ខ​ណៈ​។​ ដូច​ជា​មិន​មាន​ហេតុ​ផល​ដែល​គេត្រូវ​ស្រឡាញ់​​ភេទ​ដូច​គ្នា​ទេ។ បើ​សិន​ជា​ពួក​គេ​ជា​មនុស្ស​ឯកោ​​ដូច​គ្នា​ ពួក​គេ​អាច​សាង​ស្នេហ៍​ជាមួយ​គ្នា​បាន​ ព្រោះ​ក្នុង​ចិត្ដ​ត្រូវ​ការ​អ្នក​យល់​ចិត្ត។

និយាយា​តាម​ត្រង់​ចុះ​ បន្ទាប់​ពី​ខ្ញុំ​បាន​មើល​រឿង​កូរ៉េ​រួច​ (Life is Beautiful) ខ្ញុំ​ក៏​ចង់​     និពន្ធ​រឿង​ប្រុស​ស្រឡាញ់​​ភេទ​ដូច​គ្នា​ដែរ​ តែ​ដោយ​សារ​ខ្លួន​ឯង​ពូកែ​ពេក​ កាល​បាក់​ឌុប​ប្រលង​ខ្មែរ​មិន​​ជាប់​។ អ៊ីចឹង​ហើយ​មាន​តែ​នៅ​ចាំ​គេ​និពន្ធ​ឲ្យ​​អាន​ទៅ។

ខ្ញុំ​គិត​ថា​ ​ឲ្យ​​បង​អ្នក​និពន្ធ​តែ​ប៉ុណ្ណេះ​ហើយ​។​ មិន​ដឹង​ថាអ្នក​និពន្ធ​ជ្រេញ​ប៉ុណ្ណា​ទេ? មិន​ស្រួល​គិត​ក្នុង​ចិត្ត​ថា​ អា​មួយ​នេះ​និយាយ​ស៊ាំ​ត្រប៉ែ​ណាស់។

ជាទី​បញ្ចប់​ ខ្ញុំ​សុំ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ឲ្យ​​នៅ​បន្ត​និពន្ធ​ទៀត​ ហើយ​ក៏សូម​អរគុណ​ដែរ​ស្ដាប់​យោបល់​ខ្ញុំ​ និង​អរគុណសម្រាប់​​រឿង​នេះ​ ព្រោះ​នេះ​ជា​ប្រលោម​លោក​ខ្មែរ​ទី​មួយ​ដែល​ខ្ញុំ​អាន​ ហើយ​អាន​ដោយ​ពេញ​ចិត្ត។

ជម្រាបលា​ សុំ​ឲ្យ​​សំណាង​ល្អ…

P.S: សុំ​សរសើរ​ សរសេរ​មួយ​រឿង​​ ខុស​តែ​២​ ៣…

Read Full Post »


Phkay-Film-Production

ដំណឹងជ្រើសរើសតួសម្តែង

***

ប្រិយមិត្តចង់ក្លាយជាតួសម្តែងក្នុងរឿង «ព្រិលធ្លាក់កណ្តាលសមុទ្រខ្សាច់» ទេ?

កតិកាងាយៗ គ្រាន់តែសរសេរចំណាប់អារម្មណ៍មួយទំព័រក្នុងចំណោមតួអង្គណាមួយដែលលោកអ្នកពេញចិត្តក្នុងចំណោមតួអង្គខាងក្រោមនេះ

លោកអ្នកនឹងក្លាយជាតួសម្តែងនៅក្នុងរឿងនេះភ្លាម!

តួសម្តែងដែលត្រូវជ្រើសរើសមានដូចខាងក្រោយ៖

. សមុទ្រ

[ហ៊ឹះ! នរណាទៅដឹង… គ្រាន់តែខ្ញុំដឹងថា មានសិស្សថ្មីផ្លាស់ចូលមករៀនថ្នាក់ជាមួយខ្ញុំ ខ្ញុំក៏តាមស៊ើបដំណឹងពីគេមុនទៅហើយ។ នរណាមិនស្គាល់នៅក្នុងសាលានេះ មនុស្សសង្ហានិងមានប្រជាប្រិយជាងគេគឺសមុទ្រ! ប៉ុន្តែ… គ្រាន់តែអាម្សៀនោះអើតក្បាលមកភ្លាម ប្រជាប្រិយភាពរបស់ខ្ញុំក៏ស្រកចុះមួយរំពេច…]

. មេឃ

[មិនធ្លាប់គិតទេថា ពេលខ្ញុំបានផ្លាស់សាលាមករៀនកន្លែងថ្មី ខ្ញុំអាចមានមិត្តភក្តិដែលតាមជួយយកអាសារខ្ញុំ។ ខ្ញុំជាមនុស្សគ្មានមិត្តភក្តិតាំងពីដើមមកហើយ…]

. រាជសីហ៍

[…]

. ជាលី

[ខ្ញុំគ្រាន់តែជាកូនក្មេងម្នាក់ដែលចូលចិត្តធ្វើអ្វីតាមទំនើងចិត្តខ្លួនឯង។ នៅក្នុងគ្រួសារចង់បានអីក៏បាន ប៉ាម៉ាក់តាមចិត្តរហូត ទាល់តែខ្ញុំខូចខ្លួន ក្លាយជាក្មេងទំរើស ក្បាលរឹង មិនស្តាប់បង្គាប់នរណា។ តែ… ថ្ងៃមួយចៃដន្យខ្ញុំដើរបុកមនុស្សម្នាក់… ខ្ញុំក៏ដឹងភ្លាមថា ពិភពលោកបានក្រឡាប់ចាក់តាំងពីពេលនោះមកម្ល៉េះ! បងប្រុសដែលល្អទាំងព្រម រូបក៏សង្ហា ប្រាជ្ញាក៏ពូកែ ថែមទាំងមានមន្តស្នេហ៍ឆាបឆក់មិនធម្មតា។ នរណាមិនស្គាល់គាត់ នៅក្នុងសាលារៀនរបស់ខ្ញុំ តែនេះជាលើកទី១ដែលខ្ញុំបានឃើញគាត់ពេញៗភ្នែកនៅចំពោះមុខ។ គ្រាន់តែវិនាទីដំបូងដែលខ្ញុំបានឃើញគាត់ បេះដូងខ្ញុំស្រាប់តែញាប់ញ័រលោតខុសចង្វាក់ ចង់និយាយអ្វីក៏និយាយមិនចេញ។ ខ្ញុំក៏ដឹងភ្លាមៗក្នុងពេលនោះថា ខ្លួនឯងបានធ្លាក់ក្នុងអន្លង់ស្នេហ៍…]

[…]

***សូមសរសេរចំណាប់អារម្មណ៍ ក្នុងនាមតួអង្គម្នាក់ៗខាងលើ ប្រិយមិត្តនឹងមានឈ្មោះនៅលើទំព័រសៀវភៅ «ព្រិលធ្លាក់កណ្តាលសមុទ្រខ្សាច់» ព្រោះចំណាប់អារម្មណ៍ទាំងនេះនឹងត្រូវយកទៅដាក់នៅលើទំព័រពិសេសរបស់រឿង។ ពិសេស ប្រិយមិត្តដែលបានជ្រើសរើស នឹងទទួលបានរង្វាន់សៀវភៅរឿង «ព្រិលធ្លាក់កណ្តាលសមុទ្រខ្សាច់» មួយក្បាល រួមនឹងហត្ថលេខាពីអ្នកនិពន្ធ។

នៅរេរាអីទៀត ប្រញាប់សរសេរឲ្យបានគ្រប់ៗគ្នាណ៎ា! ^Q^//

P.S: សូមផ្ញើអត្ថបទមកកាន់ phkaynovels@gmail.com

Read Full Post »


*សួស្តីបង ផ្កាយ!!

យោងតាមសំណើរខាងលើរបស់បង លក្ខខណ្ឌ ២ (សក់អ្នកណាក្បាលអ្នកនោះ) ។ ខ្ញុំពិតជាចង់ អានវគ្គបញ្ចប់រឿង «ព្រិលធ្លាក់កណ្តាលសមុទ្រខ្សាច់» របស់ បងខ្លាំងណាស់!!

អ្វីដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍ គឺមិនមែនស្វែងយល់ពី សាច់រឿងឬតួអង្គក្នុងរឿងអីទេ តែជាស្ថាន ភាពពិតរបស់ខ្ញុំ ដែលដូចគ្នានឹងអារម្មណ៍តួអង្គរបស់បង។ សុំទោសដែលនិយាយត្រង់ៗបែបនេះ តែបើតាមការកត់សម្គាល់លើស្នាដៃរបស់បង ខ្ញុំយល់ថា បងពិតជាមានការស្វែងយល់ច្បាស់ណាស់ពី ស្ថានភាព(ស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នា)នេះ ។ ព្រោះការតែងនិពន្ធរបស់បង វាត្រួតស៊ីគ្នា និងអារម្មណ៍បែបនេះ ។ ហាសហាសហា មិនមែនចង់ថាបងបែបនេះទេតែ ចង់ថាបងជាមនុស្សម៉ត់ចត់ ស្វែងយល់បាន ច្បាស់លាស់ ណាស់មុននឹងសរសេរ។

ពេលវេលាយូរយារណាស់ ដែលខ្ញុំរស់ក្នុងការឈឺចុកចាប់ក្នុងអារម្មណ៍ខ្លួនឯង តើហេតុអីបានជាខ្ញុំចេះតែលួចស្រឡាញ់មិត្តភក្តិរបស់ខ្លួនឯង? ខ្ញុំធ្លាប់សួរខ្លួនឯងដែរ ថាហេតុអ្វី ខ្ញុំនៅក្នុងស្ថានភាពនេះ?  ចម្លើយគឺការក្រៀមក្រំ និងភាពស្មុគស្មាញ។ មើលតាមលក្ខណៈរូប ខ្ញុំពិតជាប្រុសម្នាក់ តាមពិតទៅតាម ផ្លូវចិត្តក៏នៅតែប្រុសដែរ គ្រាន់តែពេលខ្លះបែរជាលួចស្រឡាញ់មិត្តភក្តិណាដែលមាន រូបរាងសង្ហាទៅវិញ។ ពេលនៅជាមួយមិត្តភក្តិណា ដែលមានរូបរាងធម្មតា ខ្ញុំក៏គ្មានអារម្មណ៍អីដែរ។ តើមនុស្សប្រុស ផ្សេងទៀតដូចខ្ញុំឬទេហ្ន៎…។ អូ… ខ្ញុំមានការកត់សម្គាល់មួយដែរ គឺកាលពេលរៀននៅវិទ្យាល័យ ដូចជាមិនសូវឃើញមនុស្សបែបដូចខ្ញុំទេ ច្រើនតែមានខ្ទើយចំៗតែម្តង ហើយខ្ញុំអត់ចូលចិត្ត ខ្ទើយទេ!! តែពេលមករៀននៅមហាវិទ្យាល័យ ដូចជាអត់សូវមានអ្នកធ្វើខ្លួនខ្ទើយទេ តែបែរជាសម្បូរអ្នកក្លាហាន ស្វែងរកសង្សារប្រុសក្នុងបន្ទប់ទឹកប្រុសទៅវិញ មានទាំងដាក់លេខទូរស័ព្ទ ទាំង E-mail ខ្លះជាពួក philosophe ក៏មាន ដូចជាគេសរសេឃ្លាមួយដែលខ្ញុំគាំទ្រគឺ «កាស្រឡាញ់ គឺយកបេះដូង ទៅស្រឡាញ់ មិនមែនយកភេទទៅស្រឡាញ់ទេ!» អានហើយខ្ញុំមិនអាច មិនញញឹមបានទេ!! មិនសោកស្តាយទេ ដែលខ្ញុំស្រឡាញ់បុរស ជាពិសេសនៅពេលបានអានរឿងរបស់បង។

*ការវាយតម្លៃលើសាច់រឿង

ខ្ញុំពិតជាមានការភ្ញាក់ផ្អើល នៅពេលបានអានរឿង «ព្រិលធ្លាក់កណ្តាលសមុទ្រខ្សាច់» ជាលើកដំបូង តែពេលខ្ញុំអាននោះ មិនមែនជាភាគទី១ទេ។ ភ្លេចហើយថាជាភាគមួយណា តែចាំសាច់រឿងថា ទី ដាក់ខ្លួនដេកយំលើពូក ហើយសមុទ្រដាក់ខ្លួនដេកក្បែរដែរ ហើយពីរនាក់ហ្នឹង ក៏ទៅទិញម្ហូបជាមួយគ្នា(អូ! គឺពេលដែលទីដឹងថា សមុទ្រជិតទៅនៅឆ្ងាយ) ។ ខ្ញុំសរសេរអាក្រក់មើលណាស់មែនទេ?? ខ្ញុំចង់សើចបន្តិច ភ័យបន្តិច អរបន្តិច តើមានរឿងប្រលោមលោកបែបនេះដែរឬ? ខ្ញុំចាប់ផ្តើមចេញប្រតិបត្តិការ ស្វែងរកអានពីភាគមួយ ឡើងវិញ រហូតមកក៏ជក់ចិត្តលង់ខ្លួនអានដល់ពេលនេះតែម្តងទៅ!!

ការចាប់ផ្តើមស្គាល់គ្នា គឺជាការចាប់ផ្តើមដ៏ល្អរហូតខ្ញុំគិតថា សង្ស័យអ្នកនិពន្ធ លួចសាច់រឿងគេ មកបកប្រែទេដឹងបានជាល្អបែបនេះ។ ពេលខ្លះខ្លួនខ្ញុំផ្ទាល់បែរជានឹកទៅដល់អនុស្សាវរីយ៍ល្អៗរបស់ ទី និង សមុទ្រទៅវិញ ហើយពេលខ្លះ ថែមទាំងស្រងេះស្រងោចទៀតផង ពិតជាឆ្កួតខ្លាំងណាស់! ទម្រាំដឹងខ្លួន គឺផុងខ្លួនជាប់ក្នុងសាច់រឿងបាត់ទៅហើយ!!

ពាក្យថា idéal មានន័យថា: មានតែក្នុងការប្រឌិតស្រមៃ ឬន័យតាមរូបវិទ្យា គឺឥតខ្ចោះ។ ដូចគ្នាដែរ តាមរយ:សាច់រឿងរបស់បង ទំនាក់ទំនងរវាង ទី និងសមុទ្រ គឺមានភាពidéal ហើយជាក្តីស្រមៃរបស់ មនុស្សគ្រប់គ្នា។ ពិតមែនហើយ រួមទាំងខ្ញុំម្នាក់ដែរ តើនឹងមានសេចក្តីសុខយ៉ាងណាហ្ន៎… បើមានសង្សារ ដូចសមុទ្រ ឬបើមានអ្នកតាមស្រឡាញ់ច្រើនដូចទី។

*មតិខ្ញុំ

ខ្ញុំគិតថា ទី ឆេវឆាវពេកហើយ នៅវគ្គ ៣៨, ៣៩, ៤០, ៤១, និង៤២ បើវិភាគតាម តថភាពសង្គម ទីពេលនោះ អារកាត់រឿងតែម្នាក់ឯង អត់យល់ពីអារម្មណ៍សមុទ្រសោះ ហើយឆាប់ភ្លេចពី អ្វីដែលសមុទ្របាននិយាយ ទោះបីជាសមុទ្រនិយាយច្រើនដងទៅហើយថា វាស្រឡាញ់តែទី។ ទីថាទីជឿជាក់សមុទ្រ តែរាល់ពេលប្រចណ្ឌ ទីថាមិនយល់ពីសមុទ្រទៅវិញ បើខ្ញុំជាសមុទ្រវិញ តើខ្ញុំខូចចិត្តយ៉ាងណា?

តែទោះយ៉ាងណា សុំអង្វរអ្នកនិពន្ធផ្ញើរឿងឲ្យមើលផង ព្រោះពេលនេះដូចស្ពាយដុំថ្ម៥តោនអ៊ីចឹង តឹងទ្រូង នឹងរឿងពីរនាក់ហ្នឹងខ្លាំងណាស់!! សូមអរគុណអ្នកនិពន្ធដ៏សែនគួរឲ្យស្រឡាញ់ម្នាក់នេះទុកជា មុនផង សង្ឃឹមថា នឹងបានរឿងមើលឆាប់ៗ។

បញ្ជោរលេងទៅ ក្រែងអាណិតបានរឿងមើលត!!!

អេស!! កុំលួចជេរទស្សនិកជនឲ្យសោះណា ប្រយ័ត្នមានបាប!

*សេចក្តីអង្វរ

បើសិនជាត្រូវចុះផ្សាយ សូមអ្នកនិពន្ធមេត្តាកុំបញ្ចេញឈ្មោះ ឬអត្តសញ្ញាណខ្ញុំអី ព្រោះខ្មាសគេណាស់ សូមអង្វរ… ណា…,

Read Full Post »


សួស្តីបងផ្កាយដ៏ស្រស់សង្ហា(អ្នកនិពន្ធ៖ ស្អប់ណាស់អ្នកអានណាពូកែបញ្ជោរទោះមិននិយាយក៏អ្នកនិពន្ធម្នាក់នេះដឹងថា ខ្លួនឯងសង្ហាជាងសុគន្ធថេរ៉ាយុ ដែរហិហិ..) ហេហេហេ! ខ្ញុំឈ្មាះប៉ ជាប្រិយមិត្តដ៏ក្មេងខ្ចីជាងគេរបស់បង(ចេះតែថាទៅបើទើបតែ១៦ឆ្នាំ)[អ្នកនិពន្ធស្លាប់ហើយ១៦ឆ្នាំ?? កំពុងត្រូវប៉ាន់អ្នកនិពន្ធតែម្តង! ហុហុ..(ប្រយ័ត្នបាបវ៉ឺយគិតអីផ្តេសផ្តាសជាមួយកូនក្មេង! ហិហិ) តែថាទៅមានចាំឬអត់វគ្គខ្លះក្មេងក្រោមអាយុ១៨ឆ្នាំហាមអាន! បើអាន(ស៊ូត.. កុំប្រាប់ឲ្យគេដឹង!)] ធ្លាប់មានសង្សារ ៤, ១០ នាក់ដែរ តែដូចអត់ត្រូវចិត្តមួយសោះ ហិហិ អត់សូវចេះអួតទេ(អ្នកនិពន្ធ៖ ស្លាប់ហើយ! បែបនេះគ្មានសល់អីទេ ក្មេងតែអាយុទេ តែបទពិសោធន៍ពេញខ្លួន! ឡុលល.. អាណិតតែអ្នកនិពន្ធទេ រកតែមួយធ្វើថ្នាំមិនបានផង! Y_Y កម្សត់ណាស់!)។ សង្សារមានប្រុសមានស្រី មានសង្សារប្រុសច្រើនជាងមានសង្សារស្រី កុំទាន់ជេរថាក្មេងលោភលន់អី (អ្នកនិពន្ធជេរបាត់ទៅហើយ! ហ៊ុលល..) ព្រោះនៅក្មេងចាំបាច់ត្រូវមានជម្រើសច្រើនចឹងហើយ ហាហា។ អីយ៉ាស់ដូចជាពុលទឹកមាត់ហែកកេរ្ត៍ខ្លួនឲ្យបងផ្កាយដឹង ហាហា។

ឥឡូវចូលសាច់ការតាម៉ងទៅ ខ្ញុំបានស្គាល់នឹងចាប់អារម្មណ៍blogបង ៣ទៅ៤ខែហើយ[អ្នកនិពន្ធ៖ ងាប់ហើយ!(ខឹងរហូតប្រើពាក្យអសុរស) ប្លក់បង្កើតតាំងពីប្រាំឆ្នាំមុនទើបតែមកអាន,ខែនេះ! >_<] និយាយមិនអួតខ្ញុំបើកអានរឿងរបស់បងរាល់ថ្ងៃ ថែមទាំងចែកកាលវិភាគអានទៀត ពេលថ្ងៃអានរឿងខ្មោច(មិនសូវខ្លាច)និងពេលយប់អានរឿងស្នេហា(ទុកដេកយល់សប្តិ)[អ្នកនិពន្ធក្មេងសោះតែចេះរៀបចំកាលវិភាគបានល្អឥតខ្ចោះ! ពិសេសត្រង់ទុកដេកយល់សប្តិឃើញហ្នឹងហ្មងងង ឡុលល..] អានបណ្តើរ សើចបណ្តើរ ខ្លាចបណ្តើរ យំបណ្តើរ(អ្នកនិពន្ធ៖ ហៀបណ្តើរ!) ស្រដៀងមនុស្សឆ្កួត ហិហិហិ ហើយរឿងដែលខ្ញុំពេញចិត្ត ចូលចិត្ត ហើយគិតថា វាមានគ្រប់រសជាតិនោះគឺរឿង «ព្រិលធ្លាក់កណ្តាលសមុទ្រខ្សាច់» ហ្នឹងហើយ។ គ្រាន់តែសរសេរចំណងជើងរឿង ក៏នឹកឃើញដល់ បងសមុទ្រ និង បងទី ម្ចាស់ចិត្តរបស់ខ្ញុំដែរ ^^។ ចំពោះខ្ញុំ ខ្ញុំចង់ចាប់តួទាំងពីរហ្នឹងតែម្តង អា!!!!! ច្រឡំ ខ្ញុំចូលចិត្តតួទាំងពីរហ្នឹងណាស់ ហិហិហិ ច្រឡំចេញគំនិតលាមក^^។ និយាយតាមត្រង់ចុះពេលអាន sad ending ចប់ ខ្ញុំចង់តែទៅដុតផ្ទះអ្នកនិពន្ធចោលទេ។(អ្នកនិពន្ធ៖ អូហូ… ប្រើហិង្សារផង!) ពិតជាមិនចង់ឲ្យសាច់រឿងចប់ដោយភាពទុក្ខសោកឡើយ ចង់ឲ្យរឿងនេះមានភាគបន្តមិនចេះចប់ ហិហិ។ រឿងនេះឆ្លុះបញ្ជាំងពីស្នេហាមួយ ដែលខុសពីច្បាប់ធម្មជាតិ ប៉ុន្តែវាជាស្នេហាដែលមានអត្ថន័យ ហើយមានភាពរ៉ូមែនទិច គ្រាន់បើជាងស្នេហាប្រុសនិងស្រីមួយចំនួនទៀត ដែលពោពេញទៅដោយការខកបំណង ខូចចិត្ត ជាដើម។ និយាយសំដីzin ខ្ញុំសូមកោតសរសើរដោយស្មោះ អស់ពីដួងចិត្តពីស្នាដៃនិពន្ធរបស់បង វាជាស្នាដៃដ៏អស្ចារ្យមួយដែលពិបាកនឹងរក។ អ្វីដែលខ្ញុំហ៊ាននិយាយបែបនេះ គឺថាសាច់រឿងដែលជាស្នាដៃបងនិពន្ធ គ្រប់ឈុតគ្រប់ឆាក សុទ្ធតែធ្វើអោយមិត្តអ្នកអានស្លុងអារម្មណ៍ បណ្តុះគំនិតឲ្យនឹកឃើញដល់រូបភាពពិតៗ។ តួយ៉ាងដូចរឿង «ព្រិលធ្លាក់ក្នុងសមុទ្រខ្សាច់» ជាដើម ខ្ញុំតែងតែដេកយល់សប្តិឃើញសាច់រឿង ឃើញបងទី ឃើញបងសមុទ្រ ស្ទើររាល់យប់។ សុំនិយាយយ៉ាងខ្លីថាអស្ចារ្យ!

ចុងបញ្ចប់នេះ ខ្ញុំសង្ឃឹមថាបងផ្កាយ នឹងផ្តល់ក្តីមេត្តាអោយក្មេងដ៏កម្សត់នេះ បានអានភាគបញ្ចប់ផងចុះណាបាទ ហើយក៏សុំជូនពរដល់បង សុំឲ្យស្នាដៃនិពន្ធរបស់បង ជាស្នាដៃដែលជាទីពេញនិយម និងមិនចេះសាបសូន្យ។^^

Read Full Post »


សួស្តីអ្នកនិពន្ធចម្លែក!

(អ្នកនិពន្ធ៖ ចម្លែកយ៉ាងម៉េចទៅព្រះអើយ អ្នកនិពន្ធមានក្បាលពីរភ្នែកដប់ឬ? O_O)

ខ្ញុំចង់ប្រាប់អ្នកនិពន្ធថា ខ្ញុំចូលចិត្តរឿង «ព្រិលធ្លាក់កណ្តាលសមុទ្រខ្សាច់» ខ្លាំងណាស់! នេះជារឿងទីពីរហើយដែលខ្ញុំធ្លាប់បានអាន ចំពោះរឿងហ្គេយ៍! មុនពេលអានរឿងនេះ ខ្ញុំកំពុងមិនសប្បាយចិត្ត ព្រោះខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា មិត្តប្រុសរបស់ខ្ញុំកំពុងតែបែកចិត្តចេញពីខ្ញុំហើយ គឺបែកចិត្តចេញពីខ្ញុំនៅពេលដែលខ្ញុំកំពុងចាប់ផ្តើមស្រឡាញ់គេស្មោះ! ខ្ញុំបានហៅឈ្មោះសង្សារខ្ញុំថា សមុទ្រ ហើយសង្សារខ្ញុំក៏ហៅខ្ញុំថា ទីវិញដែរ។ អ្នកនិពន្ធរបស់ខ្ញុំពិតជាគួរឲ្យស្រឡាញ់មែន ដែលធ្វើឲ្យយើង ទាំងពីរត្រូវគ្នាវិញ ក្រោយដែលបានអានពីបញ្ហាប្រចណ្ឌខុសរឿងរបស់អ្នកខ្លះ (តួក្នុងរឿង)[អ្នកនិពន្ធពិតជាកិត្តិយសនិងរំភើបខ្លាំងណាស់ដែលរឿងរបស់ខ្ញុំមានចំណែកធ្វើឲ្យស្នេហារបស់អ្នកទាំងពីរត្រូវគ្នាវិញជូនពរឲ្យស្រឡាញ់គ្នាយូរៗ!! ^_^]។

ចូលមកដល់សាច់រឿងវិញម្តង! រឿងទីមួយដែលខ្ញុំបានអាន គឺរឿង «សង្សារប្រុស»! គិតថាល្អ ហើយក៏ល្បីដែរ ព្រោះជារឿងខ្មែរដំបូងដែលនិយាយពីរឿងអ៊ីចឹង! ល្បីដល់បរទេសទៀត! តែរឿងដែលវ៉ាដាច់នោះ គឺរឿងនេះឯង(អ្នកនិពន្ធ៖ តែរឿង «សង្សារប្រុស» កំពុងប្រែជាភាសាអង់គ្លេសហើយណ៎ា! ^_^)។ មានរឿងហ្គេយ៍ជាច្រើនទៀត ដែលខ្ញុំធ្លាប់មើលតែចំណងជើង តែមិនមានពេលអានទាល់តែសោះ ទោះពេលវេលាកន្លងទៅមួយឆ្នាំហើយ មួយឆ្នាំទៀតក៏ដោយ ក៏នៅតែមិនបានអាន។ រឿង «ព្រោះថ្ងៃស្អែករស់គ្មានឯង» ឮសូរមិត្តនិយាយថាកម្សត់ ហើយក៏ចង់អាន តែមិនដែលបានអាន! រឿងក្នុងប្លក់បងសុបិនវិញ ក៏បានតែឈៀងចូលមើលចំណងជើង និងរូបបានបន្តិចៗក៏មិនបានអានឲ្យចប់ អ៊ីចឹងខ្ញុំគិតថា រឿងរបស់បងសំណាងណាស់ ដែលបានមនុស្សរវល់ដូចជាខ្ញុំអានLolz!

អ្វីដែលខ្ញុំចូលចិត្តនោះគឺ តួអង្គទាំងពីរជាមនុស្សប្រុសពេញលក្ខណៈ (ដូចខ្ញុំ និងសង្សារខ្ញុំដែរ) គឺខុសត្រង់ថាអារម្មណ៍របស់គេទាំងពីរនាក់ ផ្តល់ឲ្យគ្នាទៅវិញទៅមក ដែលមិនមែនជាស្នេហាប្រុសស្រឡាញ់ស្រី! ខ្ញុំធ្លាប់ជឿថា ស្នេហាពិតមិនមានទេ សម្រាប់ប្រុសចំតួ ស្រឡាញ់ប្រុសចំតួ! តែតាមបទពិសោធន៍របស់ខ្ញុំ គ្មានអ្នកណាដែលអាចផ្តល់នូវក្តីសុខផ្នែកផ្លូវចិត្ត និងផ្លូវកាយជាងមនុស្សតែម្នាក់ដែលយើងស្រឡាញ់នោះទេ។

សូមឲ្យអ្នកនិពន្ធផ្តល់នូវគំនិតអប់រំក្នុងវគ្គចុងក្រោយនេះថា ឲ្យតួអង្គទាំងពីរស្រឡាញ់គ្នា និងមានសុភមង្គលជាមួយគ្នា ទោះដោយស្ងាត់ស្ងៀម ឬដោយចេញមុខចេញមាត់ក្តី! ចង់ឲ្យអ្នកនិពន្ធយកការពិតខ្លះមកសរសេរ ហើយពន្យល់ប្រាប់ MSM ឬ LGBT ផងថា បើស្រឡាញ់មនុស្សម្នាក់ហើយ សូមស្មោះត្រង់ជាមួយគ្នា ហើយកុំភ្លើតភ្លើនចង់បានដៃគូច្រើនអី ព្រោះតែការភ្លើតភ្លើននេះហើយទើប រដ្ឋាភិបាលមិនបើកឲ្យមានសេរីភាពខាងហ្នឹង! នេះលួចលាក់ផង នៅបង្កើតចលាចល និងភាពគួរឲ្យខ្ពើមរអើមដល់សង្គម ចុះទម្រាំបើកសេរីទៀតនោះ ប្រាកដជាដូរដៃគូតាមទីសាធារណៈឥតកេរ្តិ៍ខ្មាសមិនខានទេ! ខ្ញុំនិយាយសំដៅភាគច្រើនដែលធ្វើឲ្យអាម៉ាស ដូច្នេះ បើមនុស្សមួយភាគតូចដែលស្រឡាញ់គ្នាស្មោះស្ម័គ្រ និងចេះរក្សាកិត្តិយសខ្លួនឯងនោះ ខ្ញុំសូមសរសើរ ព្រោះយ៉ាងណាក៏អាចថែរក្សាគ្នាដល់ចាស់បានដែរ។

ម្យ៉ាងទៀត ខ្ញុំក្នាញ់នឹងក្មេង ជាលី នោះណាស់ អានដល់ចំណុចនោះ នឹកខឹងនឹងក្មេងប្រុសម្នាក់ ដែលចេះតែមករញ៉េរញ៉ៃជាមួយសង្សារខ្ញុំ ទាំងក្មេង និងទាំងស្អាត តែខ្ញុំក៏មិនដែលហ៊ានថាអីដែរ ព្រោះខ្ញុំជាមនុស្សមិនសូវចេះឈ្លោះទេ ដល់ពេលទ្រាំលែងបាន គឺដើរចេញតែម្តង។ តែសំណាងណាស់ ដែលក្មេងនោះ ត្រូវខ្លែងឆក់យកទៅបាត់ ទុកឲ្យសង្សារខ្ញុំមកធ្វើជារបស់ខ្ញុំដដែល។ ខ្ញុំពេញចិត្តវគ្គដែលមានក្មេងជាលីនោះគ្រប់វគ្គ ព្រោះអានបណ្តើរបានខឹងបណ្តើរ។

ត្រង់វគ្គចុងក្រោយនេះ ហាក់ដូចជាចេញតួស្រីច្រើនវគ្គពេក (ដដែលៗពេក) ហើយនៅមិនទាន់ដឹងមូលហេតុអីឲ្យប្រាកដនៅឡើយផង។ និយាយទៅ រឿងនេះតាំងពីដើមដល់ពេលនេះ ទើបតែចេញតួស្រីមកបំបែកបំបាក់ទេ កុំឲ្យថាមានតែប្រុសពេក មែនទេអ្នកនិពន្ធចម្លែក? (អ្នកនិពន្ធ៖ អុញ! ចម្លែកត្រង់ណាទៅ?? ហុហុហុការពិតតួស្រីចេញតាំងពីវគ្គដំបូងម្ល៉េះ? គឺតួ «ព្រិល» ដែលជាសង្សាររបស់សមុទ្រមុនសមុទ្រស្រឡាញ់ទីគេមានសង្សារស្រីរួចទៅហើយគឺតាំងពីទីមិនទាន់ផ្លាស់មកម្ល៉េះ។មួយអ្នកអានភ្លេចដោយខ្លួនឯង?)

ចំណុចចុងក្រោយគឺ ខ្ញុំចង់ប្រាប់អ្នកនិពន្ធថា ខ្ញុំមិនចូលចិត្តអ្នកនិពន្ធជាខ្លាំង ដែលនិពន្ធរឿងខ្មោច និងរឿងស៊ើបអង្កេតមួយៗ មិនដែលថាអនុញ្ញាតឲ្យអ្នកអានទាយត្រូវអីបន្តិចសោះ ជាហេតុធ្វើឲ្យខ្ញុំហួសចិត្តរហូត។ ខ្ញុំចូលចិត្តរឿងខ្មោច ដូច្នេះសូមអ្នកនិពន្ធមេត្តាយល់ចិត្តខ្ញុំផង! សូមអរគុណទុកជាមុន និងសូមអរគុណទីនេះឲ្យហើយ ចំពោះការព្យាយាមសរសេររឿង ដែលអ្នកនិពន្ធផ្សេងៗមិនដែលហ៊ានសរសេរ។ សរសេររឿងនេះ ទោះមានអ្នកអានរាប់រយនាក់ក្នុងមួយថ្ងៃ ក៏រកមតិមួយស្ទើរមិនបានផង ព្រោះគេខ្លាច….. ហិហិ!

ខ្ញុំសុំទោសផង ដែលសរសេររញេរញ៉ៃគ្មានសណ្តាប់ធ្នាប់ ព្រោះតែខ្ញុំមិនសូវពូកែខាងអក្សរសាស្ត្រអីទេ អានយល់ ឬមិនយល់សូមមេត្តាកុំប្រកាន់អី! សូមផ្ញើរឿងចុងក្រោយឲ្យខ្ញុំអាន តាមរយៈសារអេឡិចត្រូនិចផង!

ដោយក្តីស្រឡាញ់ពីខ្ញុំជូនដល់អ្នកនិពន្ធ

រ៉ូ

Read Full Post »


ជូនចំពោះបងផ្កាយ!!!

ញ៉ុមអាចថាជាប្រិយមិត្តថ្មីបស់បងក៏បាន ប្រាប់តាមត្រង់ចុះ ញ៉ុមទើបតែមើលរឿងនេះបានប្រហែល១ខែទេ តែញ៉ុមស្រឡាញ់វាស្ទើរលេបហើយ…

ពីដំបូងញ៉ុមអត់ដឹងថាមាន Novel ឬអ្នកនិពន្ធអីណានោះទេ តែពេលញ៉ុមឃើញគេshare ក្នុងគ្រុប ញ៉ុមក៏មើល។ បងដឹងអត់, ញ៉ុមមើលពីវគ្គ៩មុនគេហើយវគ្គ១០ រួចទើបរកវាតាមលំដាប់វិញ។

តាមអារម្មណ៍ញ៉ុម, រឿងនេះល្អមើលណាស់។ វាបង្ហាញពីធាតុពិតដែលមានក្នុងសង្គម។ វាអាចនឹងមានស្នេហាភេទដូចគ្នាចឹងមែន ហើយម្យ៉ាងទៀតវានឹងអាចស្មោះជាង ស្នេហាប្រុសនិងស្រីទៀតក៏ថាបាន។

ញ៉ុមស្រឡាញ់រឿងនេះណាស់, ជាពិសេសពេលដែល ទីនិងសមុទ្រ ងរគ្នាហើយលួងគ្នាទៅវិញទៅមក, វាធ្វើឲ្យញ៉ុមសើចម្នាក់ឯងពេលអានរឿងហ្នឹងផង។ តែអត់សើចឮពេកទេ, ខ្លាចគេថាឆ្កួត។ ចំពោះតួអង្គវិញ, ដូចអ្នកអានមុនបាននិយាយដែរ, ទីដូចជាមានស្នេហ៍ពេកaii..! ពេលខ្លះញ៉ុមកំពុងតែអានបណ្តើរ ច្រណែនទី បណ្តើរ។ ដល់ថ្នាក់ញ៉ុមអ្នកអាននេះក៏ចង់បាក់លើទី ម្សារៗដែរ =;=។ គួរឲ្យខ្នាញ់ជាងគេ គឺពេលដែលទីនិងសមុទ្រត្រូវគ្នា, គឺតែងតែមានរឿងដែលធ្វើបាបមិនឲ្យពួកគេត្រូវគ្នាជានិច្ច។

រឿងនេះហា!! នាំឲ្យញ៉ុមចង់ឡប់អស់aii.. ពេលឃើញគេលេងទាត់បាល់ ក៏នឹកឃើញពួកគេលេងបាល់ភ្លាមដែរ… ពេលភ្លៀងក៏នឹកឃើញ, ពេលចូលបន្ទប់ទឹកក៏នឹកឃើញដែរ… ឆ្កួតមិនធម្មតាទេញ៉ុម។

ញ៉ុមមើលវាសាចុះសាឡើងអស់ច្រើនដងaii ពេលអានដល់វគ្គ៤០ជាងក៏អស់អីមើល(អ្នកនិពន្ធ អត់ព្រម share សោះ) អន់ចិត្តស្តូកហ្មង!!!!!

និយាយពីតួផ្សេងម្តង, ញ៉ុមសង្កេតឃើញថា, អ្នកនិពន្ធនិយាយតួមកឡើង kob sari ធ្វើឲ្យអ្នកអានស្រមើស្រមៃទៅដល់តួអង្គនោះដែលមានភាពឥតខ្ចោះ ទាំងសង្ហា, ឡូយ, មានទ្រព្យ, ចិត្តបានទៀត(សម្រាប់តួបុរស) ឯតួស្រីៗក៏មិនអន់ដែរ ទាំងចរិតល្អ, មុខមាត់ស្អាតបាត ហើយCuteទៀត តែពួកគេមានអាយុតិចពេក វាអាចធ្វើឲ្យអ្នកអានក្មេងៗយកគំរូមិនល្អ…

ញ៉ុមគិតថាគួរតែសរុបaii ព្រោះថាសសេរប៉ុណ្ណឹង, ចង់វែងជាងញ៉ុមធ្វើhomework ញ៉ុមទៀត។ សរុបមក, ញ៉ុមបាទពេញចិត្តរឿងនេះណាស់, គ្រប់ឈុតគ្រប់ឆាកតែម្តង aii មានទាំងកម្សត់ សប្បាយ បញ្ហា……… ហើយបានបង្ហាញពីស្នេហាភេទដូចគ្នា។ ទោះជាពួកគេមិនត្រូវបានសង្គមទទួលយក ក៏ដោយ តែពួកគេក៏មានសេរីភាព និងភាពសុខសាន្តតាមរបៀបពួកគេ ដោយមិនធ្វើអ្វីប៉ះពាល់លើសង្គមឡើយ។

ញ៉ុមសង្ឃឹមថា បងនឹង post វគ្គដែលនៅសល់រហូតដល់ចប់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។ អរគុណនិងសូមទោសចំពោះពាក្យពេចន៍ទាំងអស់, បើមានខុស កុំថាអីថាវ៉ាន់ណា៕

ពីប្រិយមិត្ត

ឆូកូ

Read Full Post »


ជម្រាបសួរបងផ្កាយ! មិនដឹងថាបង ឬប្អូនទេនៀក តែហៅបងៗទៅឲ្យខ្លួនឯងក្មេងតិច!

ខ្ញុំចង់សរសេរពីចំណាប់អារម្មណ៍របស់ខ្ញុំចំពោះ រឿង «ព្រិលធ្លាក់កណ្តាលសមុទ្រខ្សាច់» នេះយូរហើយ ប៉ុន្តែការងារមមាញឹកពេក។

ខ្ញុំគឺជាអ្នកដែលចូលចិត្តអានរឿងប្រលោមលោកណាស់ មិនអួតទេ រឿងមួយក្បាលខ្ញុំអានតែ១យប់គឺចប់ (បើមិនចប់មិនគេងទេ)។ ពេលខ្លះយំ ពេលខ្លះសើច ពេលខ្លះខឹងទៅតាមអត្ថន័យនៃសាច់រឿងដែលអ្នកនិពន្ធប្រឌិតឡើង(ហ៊ឺ! ចាញ់បោកអ្នកនិពន្ធរហូត) តែនៅតែចង់អាន។ នៅផ្ទះរបស់ខ្ញុំមានទូមួយសម្រាប់ដាក់តែសៀវភៅរឿង ឡើងចង់ពេញទៅហើយ។

ភាគច្រើនរឿងដែលខ្ញុំអានគឺរឿងបែបមនោសញ្ចេតនា។ ខ្ញុំទើបតែស្គាល់ប្លក់របស់បងថ្មីៗនេះដែរទេ។ រឿងដែលខ្ញុំបានអានដំបូងនៅក្នុងប្លក់របស់បងគឺរឿង «Happy Death Day» និង «រោគចិត្ត» (ដែលបញ្ជាក់សាច់រឿងអោយ Happy Death Day), «ខ្មោចអ្នកជិតខាង», «សង្សាចាស់», «ព្រិលធ្លាក់កណ្តាលសមុទ្រខ្សាច់» និងរឿងចាស់ៗជាច្រើនទៀត ប៉ុន្តែរឿងទាំងនោះអានមិនបានចប់ទេ។ មិនមែនមិនចង់អានទេ តែអ្នកនិពន្ធលុបចេញវិញបាត់ទៅហើយ(OMG!! អានអត់ចប់ចុងចប់ដើមអ៊ីចឹងមានអារម្មណ៍អត់ល្អសោះ)។ ការពិតទៅខ្ញុំកម្រអានរឿងខ្មោច ឬរឿងស៊ើបអង្កេតណាស់ តែរឿងរបស់ផ្កាយវិញគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍មែនទែនហ្មង។

ចូលដល់សាច់រឿងយើងវិញ! ជាលើកទីមួយរបស់ខ្ញុំហើយបងអើយ ដែលអានរឿងបែបនេះ(ប្រុសស្រឡាញ់ប្រុស)។ ការពិតទៅខ្ញុំមិនចូលចិត្តទេ ប្រុសចរិតស្រី ស្រីស្រឡាញ់ស្រី ឬ ប្រុសស្រឡាញ់ប្រុសអីនោះ។ ប៉ុន្តែពេលបានអានរឿងរបស់បងហើយ មានអារម្មណ៍ថាពួកគេ គួរឲ្យអាណិតទៅវិញ ដែលស្រឡាញ់គ្នាហើយ មិនអាចបញ្ចេញប្រាប់ឲ្យគេដឹង (ហ៊ឺ! យ៉ាប់អីយ៉ាប់យ៉ាងនេះ) តែស្នេហារបស់ពួកគេមានគ្រប់រសជាតិ ផ្អែមល្ហែម ជូរចត់ ង៉ក់ងរ ប្រចណ្ឌ មិនចាញ់ស្នេហាប្រុសស្រីទេ។

រឿងនេះបានបង្ហាញពីទិដ្ឋភាពពិតៗនៅក្នុងសង្គមយើងសព្វថ្ងៃនេះ ជាពិសេសគឺសិស្សសាលាតែម្តង។ ប៉ុន្តែខ្ញុំសង្ឃឹមថា រឿងនេះ មិនលើកទឹកចិត្តឲ្យមនុស្សស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នានោះទេ តែក៏មិនស្អប់ខ្ពើមពួកគេដែរ ព្រោះពួកគេក៏មិនចង់ដែរ តែមិនអាចឃាត់ចិត្តបាន ដូចស្នេហារបស់ទី និង សមុទ្រអ៊ីចឹង។ ខ្ញុំចង់ដឹងណាស់ តើស្នេហារបស់ពួកគេនឹងក្លាយជាយ៉ាងណានៅទីបញ្ចប់នៃសាច់រឿងនេះ? តើពួកគេបានសមបំណងទេ? ឬក៏បែកគ្នាបន្ទាប់ពីរៀនចប់? តែបើបាន Happy Ending ក៏ល្អដែរ។

មកពីអ៊ីចឹងហើយ បានខំសរសេរហ្នឹងណា ទាំងខ្លួនឯងមិនសូវចេះ type Font ខ្មែរផង ចំណាយពេលរាប់ម៉ោងទម្រាំសរសេរបានប៉ុណ្ណឹង។ អគុណខ្លាំងណាស់ដែលផ្កាយបានបង្កើតប្លក់នេះឡើង (ចែករម្លែករឿងហ្រីៗ) ធ្វើអោយខ្ញុំបានអានរឿងប្លែកៗ ដែលមិនធ្លាប់អានពីមុនមក។ សុំទោសផងចំពោះកំហុសឆ្គងដែលកើតមានឡើងដោយអចេតនាទាំងអក្ខរាវិរុទ្ធ និងអត្ថន័យ។

From Dana

Read Full Post »


សួស្តីបងផ្កាយ!

ញ៉ុមមិនដឹងថា ចាប់ផ្តើមពីណាមកមុនទេ។ «សង្សារប្រុស» គឺជារឿងបុរសស្រឡាញ់បុរសលើកទី១ ដែលញ៉ុមបានអានក្នុង wordpress របស់បង ហើយក៏ជារឿងមួយដែលញ៉ុមចូលចិត្តដែរ។ មិនបានប៉ុន្មាន បន្ទាប់ពីចប់រឿងនេះ «ព្រិលធ្លាក់កណ្តាលសមុទ្រខ្សាច់» ក៏ចូលមកដល់…

សុំចូលរឿងផ្ទាល់ខ្លួនបន្តិច ហិហិហិ… កាលពីញ៉ុមរៀនថ្នាក់ទី១០ ញ៉ុមបានស្គាល់អតីតមិត្តប្រុសញ៉ុម(ញ៉ុមក៏ជាប្រុសដែរ^^)។ គេជាសិស្សពូកែ ត្រូវដូរមកភ្នំពេញ ហើយចូលចំថ្នាក់ញ៉ុម។ ពេលស្គាល់គ្នាដំបូង ញ៉ុមនិងគេដូចទឹក ហើយនិងភ្លើង ឈ្លោះគ្នារាល់ថ្ងៃ តែពួកយើងមិនដែលវ៉ៃគ្នាទេ ហើយកាន់តែស្និទ្ធនឹងគ្នាថែមទៀត។ ទីបំផុត ១ឆ្នាំកន្លះក្រោយមក ពួកយើងចាប់ផ្តើមស្រឡាញ់គ្នា ដូចក្នុងរឿងចឹង…

ដោយហេតុតែសាច់រឿងរបស់បង ប្រហាក់ប្រហែលហ្នឹងញ៉ុម ញ៉ុមតែងតែរង់ចាំមើលជានិច្ច។រយៈពេល៣ឆ្នាំនេះ ឲ្យតែពេលអានរឿងរបស់បងពេលណា ញ៉ុមនឹកមនុស្សម្នាក់នោះរហូត។ បន្ទាប់ពីអានរឿងនេះ ញ៉ុមអាចយល់បានយ៉ាងច្រើនថា សមុទ្រមានអារម្មណ៍បែបណា ក៏ដូចអតីតសង្សារញ៉ុមមានអារម្មណ៍បែបណា… ញ៉ុមធ្វើបាបចិត្តគេច្រើនណាស់… តែញ៉ុមមិនដែលយល់ពីចិត្តគេទេ យល់តែចិត្តខ្លួនឯង…

នៅពេលដែលអានរឿងបង ញ៉ុមសង្ឃឹមថា រឿងមួយនេះនឹងអាចធ្វើជាភាពយន្តបាន មិនឲ្យចាញ់ពួកប្រទេសក្រៅទេ ព្រោះញ៉ុមបានមើលភាពយន្តបរទេសជាច្រើនទាក់ទងនឹង msm តែរឿងខ្លះមិនបានមួយចំនិតរឿងបងផង… តាមពិតទៅញ៉ុមចង់ចុច like ក្នុង ហ្វេសប៊ុកណាស់ តែអត់ហ៊ាន ហិហិហិ សុំទោសផងណាបង…(អ្នកនិពន្ធ៖ គិតថាមិនចុច like គេមិនដឹង?? ហុហុហុ)

អានមកដល់វគ្គទី៤២នេះ ញ៉ុមអត់ចង់ឲ្យចប់ត្រង់នេះទេ ព្រោះញ៉ុមក៏ចប់ត្រង់សង្សារយកស្រីមកបញ្ឃឺដែរ (តែគេមិនបានស្រឡាញ់អ្នកនាងហ្នឹងទេ ហិហិហិ)។ តាំងពីមើលរឿងហ្នឹងមក ញ៉ុមដូចជាមិនសូវទាន់ឃើញពួកគេទាំង២នាក់ ទៅជួបម៉ែឪទាំងសងខាងទេ ហេតុអីទៅបង…? ហើយពួកគេសុទ្ធតែជាកូនប្រុសទោល???

និយាយពីចំណងជើងរឿង កាលពីប៉ុន្មានវគ្គដំបូង ញ៉ុមគិតថា ចុងក្រោយនៃរឿង ប្រាកដជា សមុទ្របោះបង់ចោលទី ទៅយកព្រិលស… តែអានយូរៗទៅ ព្រិលសហ្នឹង មិនដឹងទៅដល់ណាហើយទេ! តើបងអាចប្រាប់ពីមូលហេតុនៃការដាក់ចំណងជើងរឿងបានទេ??? ហើយ នទី ហ្នឹងមានន័យថាម៉េចទៅ??? (អ្នកនិពន្ធ៖ នទីមានន័យថាទន្លេ, ធម្មតាទន្លេហូរទឹកចូលសមុទ្រហើយទោះទន្លេហូរចូលប៉ុន្មានរយពាន់ដងក៏សមុទ្រពុំចេះស្កប់អាចស្វែងយល់ន័យចំណងជើងបន្ថែមនៅទីនេះ )

មិនដឹងជាញ៉ុមសរសេរបានមួយទំព័រ ឬនៅទេនៀក…

ញ៉ុមចង់ឲ្យបងផ្កាយសរសេររឿងនេះភាគ២ តើបានទេបង? ព្រោះញ៉ុមចង់ឃើញពួកគេ ដោះស្រាយបញ្ហាស្នេហាពួកគេទៅថ្ងៃអនាគត ព្រោះបើតាមញ៉ុមដឹង ភាគនេះជិតចប់ហើយ ហើយមានអារម្មណ៍ចាប់ផ្តើមនឹងពួកគាត់ហើយ ដូចមេឃ និង ផ្កាយចឹង…(អ្នកនិពន្ធ៖ ត្រង់នេះអត់យល់ថាចង់សរសេរពីអីសោះ! [..មានអារម្មណ៍ចាប់ផ្តើមនឹងពួកគាត់ហើយ..] តើបានន័យថាម៉េច??) ហើយបងផ្កាយមានចិត្តចង់សរសេររឿងសង្សារប្រុសភាគ២អត់ហ្នឹង???(អ្នកនិពន្ធ៖ សរសេរតើ! តែរកសាច់រឿងមិនទាន់គ្រប់ដើម្បីបញ្ចប់!) ញ៉ុមចង់ប្រាប់ថា ញ៉ុមរង់ចាំជានិច្ចរាល់រឿងប្រុសស្រឡាញ់ប្រុសដែលសរសេរដោយបងផ្កាយ…

ញ៉ុមគិតថា ការសរសេររឿងរបស់បងល្អខ្លាំងណាស់ ព្រោះវាបង្ហាញពីក្តីស្រឡាញ់រវាងបុរសនិងបុរស អាចនឹងល្អជាង បុរសនិងស្ត្រី ទៅទៀត ព្រោះញ៉ុមគិតថា បុរសស្រឡាញ់បុរស គឺប្រើចិត្តរបស់ពួកគេទៅស្រឡាញ់ថ្នាក់ថ្នមដៃគូ យល់ចិត្តគ្នា ទោះដឹងថា មិនអាចបន្តពូជពង្ស ដូចបុរសទូទៅ តែពួកគេនៅតែស្រឡាញ់ នៅក្បែរគ្នា មើលថែគ្នា… តើនេះសមហៅថាស្នេហ៍ពិតទេ???  សម្រាប់មនុស្សមួយចំនួន ដែលគិតថាពួកបុរសស្រឡាញ់បុរស គិតតែពីរឿងសិច ញ៉ុមគិតថាពួកគេគិតខុសហើយ ក្តីស្រឡាញ់ចំពោះបុរសគ្នាឯងពិតជាមានមែន ហើយមានតែមួយចំនួនទេ ដែលគិតតែរឿងដៃគូរួមភេទនោះ វាមិនខុសអីពីពួកបុរសទៅរកស៊ីនៅក្រៅទេ!!!

ញ៉ុមចង់ប្រាប់បងផ្កាយថា ញ៉ុមស្រឡាញ់រឿងនេះណាស់ ស្រឡាញ់ខ្លាំងមែនទែន។ វាមិនត្រឹមតែរម្លឹកញ៉ុម ពីស្នេហ៍គ្រាដំបូងរបស់ញ៉ុមទេ វាធ្វើឲ្យញ៉ុមយល់ពីអារម្មណ៍សង្សារចាស់របស់ញ៉ុមទៀត ហើយប្រាប់ទៅមនុស្សដែលបានអានរឿងនេះថា ការស្រឡាញ់របស់បុរស មានទៅលើបុរសដូចគ្នា វាមិនចាញ់ ពីបុរសនិងស្រ្តីមានទៅលើគ្នាទៅវិញទៅមកនោះទេ ហើយក៏ប្រហែលជាល្អជាងផង…

ពិសេស៖ បើសិនបងចង់សរសេររឿងនេះភាគ២ ហាសហាហា ភាគ១ ញ៉ុមចង់បាន Sad Ending ហាសហាហា។

សុំចប់ត្រឹមប៉ុណ្ណឹងហើយបង អត់ដឹងត្រូវសរសេរអីទៀតទេ ហាសហាហា ព្រោះអារម្មណ៍ញ៉ុមពេលនេះច្របូកច្របល់ណាស់ ណាមួយនឹកសង្សារចាស់ ណាមួយទៀតកំពុងធ្លាក់ចូលអន្លង់ស្នេហ៍អ្នកផ្សេង ញ៉ុមមិនដឹងថាខ្លួនឯងសាវាអត់ទេនៀក តែបើថាសាវាដូចជាមិនសូវសម ព្រោះញ៉ុមបែកគ្នា៥ឆ្នាំហើយ គេកំពុងផ្លាស់ប្តូរខ្លួនឲ្យទៅស្រឡាញ់មនុស្សស្រី(តាមចិត្តបងប្រុសគេ) តែញ៉ុមនៅតែស្រឡាញ់បុរស ហ៊ឺយយយយ ជីវិតពិតជាយ៉ាប់ណាស់…

អរគុណបងផ្កាយ

ពីញ៉ុម និត

Read Full Post »


10:35PM

តើជឿទេ បើខ្ញុំប្រាប់ថា នេះជា ម៉ែលទីមួយដែលខ្ញុំផ្ញើចេញ ក្នុងរយៈពេល៥ឬ៦ឆ្នាំចុងក្រោយនេះ….វាពិតណាស់ (អ្នកនិពន្ធ៖ ដូច្នេះបានន័យថា ខ្ញុំជាមនុស្សម្នាក់ដែលមានសំណាងណាស់ ព្រោះបានទទួលអ៊ីមែលដែលមានតម្លៃ! 😉 )។ តាំងពីឈប់រៀនមក មិនដែលបានអាប់ដេតខ្លួនឲ្យទាន់សម័យសោះ ដូចកង្កែបក្នុងអណ្តូង!!!

 

ចំណាប់អារម្មណ៍ផ្ទាល់ខ្លួននៃរឿង ព្រិលធ្លាក់កណ្តាលសមុទ្រខ្សាច់

ខ្ញុំគិតថា រឿង «ព្រិលធ្លាក់កណ្តាលសមុទ្រខ្សាច់» ជារឿងហ្គេយ៍មនោសញ្ចេតនាមួយប្រភេទ ដែលអ្នកនិពន្ធប្រឌិតឡើង ឲ្យត្រូវតាមសម័យកាលបច្ចុប្បន្ន ដែលមានមនុស្សប្រភេទនេះច្រើនណាស់ កំពុងរស់នៅស្ទើរគ្រប់កន្លែង (ខ្លះដឹងថាខ្លូនជាហ្គេយ៍ តែខ្លះទៀត ក៏មិនទាន់ដឹងខ្លួននៅឡើយផងទេមើលទៅ)។ តាមខ្ញុំសង្កេតមើល ដ្បិតរឿងនេះ ជារឿងដែលអ្នកនិពន្ធ សរសេរពីស្នេហារបស់ហ្គេយ៍ តែវាមិនមែនមានតែបងប្អូនជាហ្គេយ៍ទេដែលចូលចិត្តអានរឿង សូម្បីតែមិត្តអ្នកអានដែលជាបុរសពិត និងស្រ្តីពិតមួយចំនួន ក៏ចូលចិត្តអានរឿងនេះខ្លាំងដូចគ្នា (ខ្ញុំក៏ជាស្រ្តីម្នាក់ក្នុងចំណោមស្រ្តីទាំងអស់នោះ តែមិនមែនជាឡេស្សបៀនទេហុហុ..)។ តួអង្គនាយទី និងនាយសមុទ្រពិតជាមានប្រជាប្រិយភាព ខ្លាំងមែនទែន។

អានរឿងនេះ ប្រៀបដូចជាមានអារម្មណ៍ថា ខ្លួនឯងបាននៅជិតៗពួកគេ គឺមានន័យថា ខ្ញុំតែងតែស្រមៃថាខ្លួនកំពុងធ្វើសកម្មភាពផ្សេងៗជាមួយពួកគេ(អ្នកនិពន្ធ៖ ហុហុអានដល់ត្រង់ពាក្យ«ធ្វើសកម្មភាពផ្សេងៗជាមួយពួកគេ» ចុកពោះចង់ស្លាប់ហើយនឹកដល់សកម្មភាពដែលអត់ឃើញមានសរសេរនៅទីនេះ! 😆 ) ដូចជាកំពុងសិក្សា ដើរលេង ក៏ស្រមៃផងដែរនូវកន្លែងផ្សេងៗ ដែលពួកគេតែងទៅជាប្រចាំដូចជា តារាងបាល់ ផ្ទះរបស់ទី សាលា កង់ទីនញុំាបាយ…(អ្នកនិពន្ធ៖ ចុះអាផ្សេងទៀតមិននិយាយផង! ហុហុ 😀 )។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណឹងទេ ថែមទាំងបានចូលរួមសប្បាយ និងកើតទុក្ខ ជាមួយពួកគេទៀតផង។ ដល់វគ្គដែលពួកគេសប្បាយចិត្ត គឺខ្ញុំអានទាំងញញឹមដោយមិនដឹងខ្លួន និងអង្គុយអានទាំងមិនសប្បាយផងដែរ ពេលពួកគេកំពុងពិបាកចិត្ត។ បើថាពួកគេកំពុងតែត្រូវគ្នាវិញ គឺ ស្វីតនោះស្វីត មែនទែន ស្វីតឡើងចង់ខះកដល់អ្នកអាន។ បើពេលដែលពួកគេខឹង ឬប្រចណ្ឌគ្នាវិញលោកអើយ អ្នកអានខឹងនិយាយមិនចេញទេ ចង់តែស្ទុះទៅដាល់ម្នាក់មួយដៃទេលោកអើយ ទើបសមមុខ។ (អ្នកនិពន្ធ៖ដាល់តួអង្គខ្ញុំមិនអីទេ កុំតែដាល់អ្នកនិពន្ធ! :mrgreen: )

រឿងនេះអ្នកនិពន្ធមានបន្ថែមហ្វ្រីនូវឈុត XX ទៀតផង(អ្នកនិពន្ធ៖ ហាសហា.. សុទ្ធតែហ្វ្រីXXX ទៀត!!)។ ឈុតនេះខ្ញុំគិតថាវាមិនសូវល្អទេ (បង្រៀនមនុស្សខូច)។ តែបើគិតសព្វៗទៅដូចជាម្យ៉ាងដែរ ព្រោះសុភាពស្រ្តីមួយចំនួន(អ្នកនិពន្ធ៖ ស្រ្តីដែលចង់ដឹងរឿងបែបនេះ គេហៅថាសុភាពស្ត្រីដែរ? ខ្ញុំអត់ច្បាស់ដែរ ព្រោះពេលខ្លះគេយកលេសថាជារឿងត្រូវយល់ដឹង! O_o) ពិតជាចង់ដឹងថាតើពួកគេ…… និងគ្នាយ៉ាងម៉េច?? (អ្នកនិពន្ធ៖ ឥឡូវដឹងហើយមានអារម្មណ៍បែបណា?? 😉 )

កាលពីអានដល់វគ្គទីសាមសិបជាង ពេលអ្នកនិពន្ធប្រាប់ថា ឈប់ផ្សាយរឿងនេះបន្ត ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ក្តុកក្តួលខ្លាំងណាស់។ ខ្ញុំចែកអារម្មណ៍ខ្លួនឯងមិនត្រូវទេ ព្រោះអារម្មណ៍មួយចង់អានឲ្យវាចប់ឆាប់ៗ តែក៏មានអារម្មណ៍មួយមិនចង់ឲ្យវាចប់ដែរ ព្រោះ…(អត់ដឹងមូលហេតុ តែប្រហែលនឹកតួទាំងពីរច្រើនជាង) [អ្នកនិពន្ធ៖ ដូចខ្ញុំធ្លាប់ប្រាប់អ៊ីចឹងបែបនេះគេហៅថាលង់ស្នេហ៍តួអង្គព្រោះខ្ញុំក៏ធ្លាប់ទទួលអារម្មណ៍បែបនេះដែរមិនថាអានសៀវភៅមើលភាពយន្ត] ។ តែឥឡូវចង់អានឲ្យចប់ច្រើនជាង ព្រោះខ្ញុំបែងចែកច្បាស់ហើយ ទោះខ្ញុំអានរឿងមួយនេះចប់ក៏វាមិនទៅណាឆ្ងាយពីខ្ញុំដែរ គឺវានៅតែស្ថិតក្នុងចិត្ត ខ្ញុំជារៀងរហូត (នាយទី សមុទ្រ នេត្រ មេឃ រាជសីហ៍ ជាលី……. និងសកម្មភាពទាំងឡាយរបស់ពួកគេ) [អ្នកនិពន្ធ៖ ជាពិសេសត្រង់ឈុតដែលអ្នកនិពន្ធហ្រ្វីជូន! 😀 ]។

សរុបសេចក្តីមក អ្នកនិពន្ធសរសេររឿងនេះឡើង ចង់បង្ហាញថា បញ្ហាពួកគេស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នានេះ មិនមែនពួកគេចង់ទេ តែធ្វើម៉េចបើធម្មជាតិបង្កើតពួកគេមកបែបនេះ ចង់ប្រឆាំងដែរ តែទៅមិនរួច (មានមនុស្សស្រីនៅជិតដែរ តែមិនចាប់អារម្មណ៍)។ ថ្វីបើពួកគេស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នា តែពួកគេ    ម្នាក់ៗ ក៏មានចិត្តស្រឡាញ់គ្នាពិតប្រាកដ មានបេះដូងមួយដែលស្មោះត្រង់ និងមានភក្តីភាពចំពោះស្នេហាខ្លាំងណាស់ ទោះរស់នៅឆ្ងាយពីគ្នាយ៉ាងណា ក៏ពួកគេថែរក្សាចិត្តស្មោះ ទុកជូនគ្នាជានិច្ច។ ចំណុចពិសេសមួយទៀត ដែលអ្នកនិពន្ធបង់បង្ហាញនោះគឺ ទំនេរពីការសិក្សារដ្ឋ ពួកគេបានបន្ថែមរៀនកួរពិសេស ដែលញ៉ាំងឲ្យពួកគេទាំងអស់ ក្លាយខ្លួនជាសិស្សល្អ រៀនពូកែ ហើយពេលទំនេរពីការសិក្សា ពួកគេឆ្លៀតហាត់កីឡា ដើម្បីឲ្យមានសុខភាពល្អ រឹងមាំ និងធ្វើឲ្យពួកគេជៀសឆ្ងាយ ពីការសេពគប់គ្រឿងញៀន អំពើអបាយមុខផ្សេងៗ។

សូមអភ័យទោសផង ទាំងអក្ខរាវិរុទ្ធ និងឃ្លាឃ្លោង មិនសមរម្យ!!

សូមទទួលការរាប់អានដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់!!!

1:20AM

ហ៊ឺយ! មិននឹកស្មានថា ខ្ញុំសរសេរបានវែងយ៉ាងនេះសោះ ពិសេសមែនខ្ញុំ។ អគុណហើយ ផ្កាយ យោគយល់ផង មិនដឹងថាអានទៅស្តាប់បាន ឬអត់ទេ ព្រោះសូម្បីខ្ញុំក៏មិនដឹងក្បាលនៅណាកន្ទុយនៅណីទេនៀក…

ចប់ទាំងយ៉ាប់ ព្រោះសរសេរយឺតអើយសែនយឺត មួយទំព័រសរសេរឡើង3ម៉ោង!!!

ភ្នំពេញ ថ្ងៃទី 7 ខែ មេសា ឆ្នាំ 2012

ពីមិត្តអ្នកអាន

រ៉ាវី

Read Full Post »


ជូនចំពោះប្រលោមលោកផ្កាយ!

ខ្ញុំអត់ដឹងថា គួតែនិយាយចាប់ផ្តើមពីកន្លែងណាមួយនោះទេ គ្រាន់តែខ្ញុំចង់និយាយពាក្យមួយចំនួនដែលទាក់ទងទៅនឹងសាច់រឿង «ព្រិលធ្លាក់កណ្តាលសមុទ្រខ្សាច់»។ រឿងនេះនិពន្ធបែបបុរសទី១ គឺតួអង្គនិយាយឆ្លើយឆ្លងគ្នា និងការរៀបរាប់អំពីខ្លួនឯង។ ចំពោះតួអង្គនីមួយៗនៅក្នុងសាច់រឿងមានភាពរស់រវើក និងស្តែងពីជីវិតពិតៗនៅក្នុងសង្គមរស់នៅសព្វថ្ងៃ។ នេះមកពីអ្នកនិពន្ធយើងមានភាពប៉ិនប្រសប់ក្នុងការតាក់តែង(អ្នកនិពន្ធ៖ និយាយការពិតឬគ្រាន់តែបញ្ជោរនេះ? :P) រហូតដល់មានមតិខ្លះបានសួរថា តើអ្នកនិពន្ធជាមនុស្សបែបណា បានជានិពន្ធរឿងបែបនេះបានល្អយ៉ាងនេះ? វាជាសំណួរមួយដ៏ពិបាកឆ្លើយសម្រាប់អ្នកខ្លះ តែសម្រាប់ខ្ញុំវាមិនពិបាកឆ្លើយនោះទេ ព្រោះអក្សរសិល្ប៍គឺជាកញ្ចក់ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីតថភាពនៅក្នុងសង្គម។ អ្នកនិពន្ធល្អ គឺត្រូវចេះលើកយកចំណុចទាំងនោះយកមកបង្ហាញ ឲ្យអ្នកអានយកមកគិត និងថ្លឹងថ្លែងយកចំណុចណាដែរល្អ ឬអាក្រក់មកពិចារណា។

ត្រឡប់មកនិយាយអំពីតួអង្គនៅក្នុងសាច់រឿងរបស់យើងវិញ។ នទីដែលជាតួអង្គមួយដ៏សំខាន់ អ្នកនិពន្ធបានផ្តល់នូវមន្តស្នេហ៍ដ៏លើសលប់ទៅលើខ្លួនគេ ដែលត្រូវបានគេស្រឡាញ់ទាំង ប្រុស ស្រី ក្មេង ចាស់ រហូតដល់ថ្នាក់ លោកគ្រូរបស់ខ្លួនឯងទៀតផង។ តើអ្នកនិពន្ធមិនបានគិតថា រឿងបែបនេះអាចកើតមាននៅក្នុងសង្គមដែរឬទេ?(អ្នកនិពន្ធ៖ គិតដែរ តែចង់ឲ្យរឿងវាប្លែក ទើបសរសេរបំផ្លើសតិចៗ! 😉 ) ខ្ញុំមិនបានមានន័យថា ជំទាស់នូវគំនិតរបស់អ្នកនិពន្ធនោះទេ គ្រាន់តែចង់បញ្ជាក់។ រីឯតួអង្គមួយចំនួនទៀត គ្មានអ្វីគួរឲ្យកត់សម្គាល់នោះទេ ឬមកពីខ្ញុំគិតមិនបានដិតដល់(អ្នកនិពន្ធ៖ បែបគិតមិនដល់មែនហើយ ព្រោះខ្ញុំខំបង្កើតតួអង្គ សមុទ្រ, រាជសីហ៍ និងជាពិសេសគឺអាច្រមក់ ជាលី ឲ្យលេចធ្លោ និងគួរឲ្យគ្រឺតក្នាញ់ តែបើអ្នកអានមើលមិនឃើញ អ្នកនិពន្ធក៏កប់យោបល់! 😀 )។

ខ្លួនខ្ញុំផ្ទាល់ ក៏មានមិត្តភក្តិ ដែលមានបញ្ហាស្រដៀងនឹងរឿងបែបនេះដែរ(អ្នកនិពន្ធ៖ ប្រាកដហើយថាជារឿងរបស់មិត្តភក្តិ មិនមែនជារឿងផ្ទាល់ខ្លួន? 😀 )។ គេអង្គុយនៅខាងក្រោយខ្ញុំ គេបានស្រឡាញ់នឹងមិត្តម្នាក់ទៀតដែលរៀនថ្នាក់ផ្សេងគ្នា។ ពួកគេបានលេងសារជាអក្សរ និងតែងតែប្តូរកាដូគ្នារៀងរាល់ថ្ងៃបុណ្យ។ ថ្ងៃមួយមិត្តរបស់ខ្ញុំបានសារភាពចំពោះគេ តែវាត្រូវបានគេបដិសេធ ដោយគេថាមិនមានចិត្តស្រឡាញ់ប្រុសដូចគ្នាទេ ធ្វើឲ្យទំនាក់ទំនងរបស់ពួកគេត្រូវបានប្រេះឆា។ ប៉ុន្តែមានថ្ងៃមួយ ពួកខ្ញុំបានឃើញប្រុសម្នាក់នោះ កាន់ដៃជាមួយមិត្តប្រុសម្នាក់ទៀត ហាក់បីដូចជាសង្សារនឹងគ្នា(អ្នកនិពន្ធ៖ អ៊ីចឹងបានន័យថា គេមានមនុស្សជាទីស្រឡាញ់រួចហើយ។ គួរឲ្យអាណិតណាស់! Y_Y)។ ខ្ញុំឃើញទឹកមុខមិត្តភក្តិរបស់ខ្ញុំ មានសភាពយ៉ាប់យ៉ឺនជាខ្លាំង។ ខ្ញុំយល់ពីអារម្មណ៍របស់វា ហើយក៏អាណិតវាណាស់ដែរ។ ខ្ញុំមិនបានមានការរើសអើងអំពីស្នេហាអ្នកដទៃនោះទេ គ្រាន់តែពេលខ្លះចង់ចេះដឹងរឿងអ្នកដទៃបន្តិច។ នេះគ្រាន់តែជាឧទាហរណ៍មួយ ក្នុងចំណោមរឿងជាច្រើនក្នុងសង្គម។

សរុបសេចក្តីមក ខ្ញុំសុំសរសើរអ្នកនិពន្ធរបស់យើង ដែលបាននិពន្ធរឿងនេះ ចែកជូនដល់ប្រិយមិត្តអ្នកអានដូចជាខ្ញុំ គ្រាន់កែអផ្សុក ព្រោះសព្វថ្ងៃខ្ញុំសិក្សាមុខវិជ្ជាស្ថាបត្យកម្ម ដែលជាមុខវិជ្ជាមួយដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំមានការស្មុគស្មាញច្រើន។ ជាចុងបញ្ចប់ខ្ញុំសង្ឃឹមថា សៀវភៅប្រលោមលោកផ្កាយ ព្រម ទទួលអត្ថបទរបស់ខ្ញុំ ហើយផ្ញើវគ្គចុងក្រោយមកឲ្យខ្ញុំ ដែលឆ្លើយតបនឹងការសរសេររបស់ អេមីល។
អរគុណ! (អ្នកនិពន្ធ៖ កុំបារម្ភ នឹងផ្ញើជូនពេលគ្រប់ចំនួន១០នាក់។ 🙂 )

Emil Ciel

Read Full Post »

Older Posts »