Feeds:
ប្រកាស
មតិ

Posts Tagged ‘Suong Mak’


ផ្កាយ​NoVeLs*– នៅ​ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍​ ទី​២៦​ ខែ​មិថុនា​នេះ​ នឹង​មាន​​រៀប​ចំ​កម្មវិធី​អាន​កំណាព្យ​ និង​រឿង​ខ្លី​​មួយ​ (Open Stage Reading Event) នៅ​ Java Café ដែល​មាន​រូប​ខ្ញុំ​បាទ​ ចូល​រួម​អាន​រឿង​ «Missing Boy» ផង​ដែរ​។

អ្នក​និពន្ធ​ ឬ​ប្រិយ​មិត្ត​អ្នក​អាន ដែល​ចាប់​អារម្មណ៍​កម្មវិធី​នេះ​ សូម​កុំ​ភ្លេច​ចូលរួម​ទាំង​អស់​គ្នា​។ កម្ម​វិធី​នឹង​ចាប់​ផ្តើម​ចាប់​ពី​ម៉ោង​ ៦​ល្ងាច​តទៅ​ នៅ​ Java Café ដែល​មាន​ទីតាំង​ស្ថិត​នៅ​លើ​មហាវិថី​ព្រះសីហនុ ទល់​មុខ​រូប​សំណាកព្រះ​បរម​រូប​ សម្តេចព្រះ​នរោត្តម​សីហ​នុ។

ព័ត៌​មាន​បន្ថែម​ សូម​ចូល​អាន​នៅទីនេះ​

Read Full Post »


សួង ម៉ាក់៖ កុំ​គិត​ថា​ ទៅ​សិក្សា​នៅ​ឡាវ​ខ្លាច​អត់​ការងារ​ធ្វើ

និស្សិត​ខ្មែរ​ភាគ​ច្រើន​មិន​ចង់​បាន អាហារូបករណ៍ ទៅ​សិក្សា​នៅ​ប្រទេស​ ដែល​មាន​សេដ្ឋកិច្ច​ស្មើ​ ឬ​ទាប​ជាង​​​កម្ពុជានោះ​​ទេ​ ដោយ​គេ​គិត​ថា​សញ្ញាប័ត្រ​ចេញ​ពី​ប្រទេស​នោះ​នឹង​មិន​សូវ​មាន​តម្លៃ​ នាំ​ឲ្យ​ពិបាក​រក​ការងារ​ធ្វើ។ ប៉ុន្តែ​យុវជន​ សួង​ ម៉ាក់ ​អាយុ​២៧​ឆ្នាំ​ មាន​ស្រុក​កំណើត​នៅ​ខេត្ត​កំពង់​ចាម​ ទើប​ត្រឡប់​មក​ដល់​កម្ពុជា​នា​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ​ បន្ទាប់​​ពី​ចំណាយ​ពេល​សិក្សា​អក្សរ​សាស្ត្រ​ឡាវ​ នៅ​សាកល​វិទ្យាល័យ​ជាតិ​ឡាវ​ (National University of Laos) អស់​រយៈពេល​៥​ឆ្នាំ​បាន​ច្រានចោល​ទស្សនៈ​នោះ។

រហូត​មក​ដល់​ពេល​នេះ​ តើ​សញ្ញាប័ត្រ​មក​ពី​ប្រទេស​ឡាវ​​អាច​ឲ្យ ​សួង​ ម៉ាក់ ​រក​បាន​ការងារ​អ្វី​ធ្វើ​ហើយ ឬ​នៅ? ថ្ងៃ​នេះ​ គេហទំព័រ​ Sabay​ បាន​សាក​សួរ​យុវជន​រូប​នេះ​ ដែល​មាន​ក្នុង​បទ​សម្ភាសន៍​ដូច​តទៅ៖

Sabay៖ តើ​ ម៉ាក់​ ដឹង​ដំណឹង​​អាហារូបករណ៍​ទៅ​សិក្សា​នៅ​ប្រទេស​ឡាវ​​ដោយរបៀប​​ណា? ហើយ​ធ្វើ​ម៉េច​ទើប​ទទួល​បាន​អាហារូបករណ៍​នេះ?
សួង ម៉ាក់៖ នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​ភូមិន្ទ​ភ្នំពេញ​ មាន​កន្លែង​ផ្ដល់​ដំណឹង​ទាក់​ទង​នឹង​អាហារូបករណ៍។ ខ្ញុំ​ដឹង​ដំណឹង​អាហារូបករណ៍​នេះ​ពី​មិត្ត​ខ្ញុំ​មក។

ដើម្បី​ទទួល​បាន​អាហារូបករណ៍​នេះ ​និស្សិត​ត្រូវ​​ប្រឡង​លើ​មុខ​វិជ្ជា​ពីរ​វិញ្ញាសា​ គឺ​​អក្សរ​សាស្ត្រ​ខ្មែរ​ និង​​ចំណេះ​ដឹង​វប្បធម៌​ទូ​ទៅ។ ក្រសួង​អប់រំ​យុវជន​ និង​កីឡា​របស់​យើង​ជា​អ្នក​រៀប​ចំ​ ដោយ​​ជ្រើស​រើស​តែ​៦​នាក់​ទេ​ ហើយ​អ្នក​ជាប់​ត្រូវ​រៀន​អក្សរ​សាស្ត្រ​ឡាវ​​ កាល​នោះ។ បច្ចុប្បន្ន​ក្រសួង​រើស​ដល់​ទៅ​​១០​នាក់​ ហើយ​បេក្ខជន​​អាច​ជ្រើស​រើស​រៀន​ សេដ្ឋកិច្ច​ គណនេយ្យ​ វិស្វករ​ ឬ​កុំព្យូទ័រ​បាន​ តែ​​ក្រសួង​ក៏​បាន​បន្ថែម​មុខ​វិជ្ជា​ប្រឡង​ដែរ​ ដូច​ជា​ គណិតវិទ្យា និង​ភាសា​អង់គ្លេស​ជា​ដើម។

Sabay៖ មុន​ពេល​ទទួល​បាន​អាហារូបករណ៍​ទៅ​សិក្សា​នៅ​ប្រទេស​ឡាវ​​ តើ​ ម៉ាក់​ កំពុង​ធ្វើ​អ្វី?
សួង ម៉ាក់៖ ពេល​ដាក់​ពាក្យ​សុំ​អាហារូបករណ៍​ ខ្ញុំ​កំពុង​សិក្សា​ថ្នាក់​ឆ្នាំ​ទី​មួយ​ផ្នែក​អក្សរ​សាស្ត្រ​ខ្មែរ​ នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​ភូមិន្ទ​ភ្នំពេញ​រួច​ទៅ​ហើយ​ ដូច្នេះ​អាហារូបករណ៍​នោះ ​គឺ​ត្រូវ​នឹង​ជំនាញ​ខ្ញុំ​ស្រាប់។

Sabay៖ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ចង់​ទៅ​សិក្សា​នៅ​ប្រទេស​ឡាវ​​ ខណៈ​និស្សិត​ជា​ច្រើន​ប្រាថ្នា​ចង់​​ទៅ​សិក្សា​នៅ​ប្រទេស​អភិវឌ្ឍ​ច្រើន​ជាង?
សួង​ ម៉ាក់៖ តាម​ពិត​ទៅ​ ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់​មុខ​វិជ្ជា​អក្សរ​សាស្ត្រ​ខ្មែរ​ ដែល​ខ្ញុំ​កំពុង​សិក្សា​នៅ​សាកល​វិទ្យាល័យ​ភូមិន្ទ​ភ្នំពេញ​ណាស់​ ប៉ុន្តែ​ដោយសារ​អាហារូបករណ៍​ទៅ​សិក្សា​នៅ​ប្រទេស​ឡាវ​រ៉ាប់​រង​​ការ​ចាយ​វាយ​ផ្សេង​ៗ​ ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​ក៏​សម្រេច​ចិត្ត​ដាក់​ពាក្យ​សុំ​អាហារូបករណ៍​នោះ​តែ​ម្ដង​ ដើម្បី​បន្ធូរ​បន្ទុក​ក្នុង​គ្រួសារ​ខ្ញុំ ​ឯ​ខេត្ត​កំពង់​ចាម។

Sabay៖ តើ​ការ​សិក្សា​ថ្នាក់​បរិញ្ញាបត្រ​នៅ​ប្រទេស​ឡាវ​​យ៉ាង​ម៉េច​ដែរ? 
សួង ម៉ាក៖ នៅ​ប្រទេស​លាវ ​និស្សិត​បរទេស​ត្រូវ​រៀន​៦​ឆ្នាំ​ ដោយ​រាប់​ទាំង​រៀន​​ត្រៀម​​ភាសា​លាវ​មួយ​ឆ្នាំ​ផង​ ព្រោះ​បរិញ្ញាបត្រ​នៅ​ស្រុក​ឡាវ​​ និស្សិត​ត្រូវ​រៀន​៥​ឆ្នាំ។ បច្ចុប្បន្ន​ ឡាវ​បាន​ប្ដូរ​មក​រៀន​៤​ឆ្នាំ​ដូច​ខ្មែរ​ដែរ​ ដូច្នេះ​និស្សិត​ដែល​ទៅ​​រៀន​នៅ​ទី​នោះ​ ត្រូវ​រៀន​តែ​៥​ឆ្នាំ​ រាប់​ទាំង​រៀន​ត្រៀម​ភាសា​ឡាវ​ផង។

Sabay៖ ចុះ​សម្រាប់​ការ​រស់​នៅ​ប្រទេស​ឡាវ​​វិញ​ មាន​បញ្ហា​ប្រឈម​អ្វី​ខ្លះ?
សួង​ ម៉ាក់៖ នៅ​ប្រទេស​ឡាវ​ ប្រជាជន​រួសរាយ​រាក់​ទាក់​ និង​មាន​ប្រពៃណី​ របៀប​របប​រស់​នៅ​ដូច​ខ្មែរ​យើង​ដែរ​ ហើយ​សន្តិសុខ​ទៀត​សោត​ក៏​ល្អ​ ដូច្នេះ​ខ្ញុំ​អាច​សម្រប​ខ្លួន​រស់​នៅ​បាន​យ៉ាង​ងាយ​ស្រួល​នៅ​ទី​នោះ។

Sabay៖ ក្រោយ​ពី​ត្រឡប់​មក​ពី​ឡាវ​​វិញ​ តើ​ជំនាញ​ដែល​រៀន​នៅ​ទី​នោះ​ជួយ​ធ្វើ​ឲ្យ​ ម៉ាក់​ ស្រួល​ក្នុង​ការ​រក​ការងារ​ធ្វើ​ទេ?
សួង ម៉ាក់៖ ជំនាញ​ដែល​ខ្ញុំ​សិក្សា​នៅ​ប្រទេស​ឡាវ​​ គឺ​ពិត​ជា​មាន​អត្ថប្រយោជន៍​ណាស់។ ពេល​មក​ដល់​ស្រុក​ខ្មែរ​ភ្លាម​ ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​គេ​ទាក់​ទង​ផ្ដល់​ការងារ​ក្រៅ​ម៉ោង​ឲ្យ​ភ្លែត។ បច្ចុប្បន្ន​ ខ្ញុំ​ជា​បុគ្គលិក​ពេញ​សិទ្ធិ​ឲ្យ​ក្រុម​ហ៊ុន​ O | Orange ដែល​ផ្ដល់​សេវា​រៀប​ចំ​កម្ម​វិធី​ ទទួល​ថត​ស្ពត​ ថត​កុន​ខ្នាត​ខ្លី ឬ​ចម្រៀង​ជា​ដើម​ ក្នុង​តួនាទី​ជា​ Copywriter។ ខ្ញុំ​បាន​ប្រើ​ប្រាស់​ភាសា​ឡាវ​​ សម្រាប់​បក​ប្រែក​ឯកសារ​​ផ្សេង​ៗ​ជា​ភាសា​ថៃ​ ក្នុង​កិច្ច​ការងារ​បច្ចុប្បន្ន​របស់​ខ្ញុំ។

Sabay៖ ចុះ​បើ​និស្សិត​ខ្មែរ​ណា​ចង់​បាន​អាហារូបករណ៍​ទៅ​សិក្សា​នៅ​ប្រទេស​ឡាវ​​ដូច​អ្នក​ដែរ​ តើ​អ្នក​មាន​អ្វី​ជា​ការ​ណែ​នាំ​ទេ?

សួង ម៉ាក់៖ ខ្ញុំ​​មិន​​មាន​បទ​ពិសោធន៍​ ចំពោះ​​ការ​ដាក់​ពាក្យ​សុំ អាហារូបករណ៍ ​ទៅ​សិក្សា​សហរដ្ឋ​អាមេរិក នោះ​ទេ​ ប៉ុន្តែ​ជា​យោបល់​រួម​របស់​ខ្ញុំ​ អាហារូបករណ៍​ទៅ​ប្រទេស​ណា​ក៏​ដោយ​ សាមី​ខ្លួន​ត្រូវ​ស្គាល់​ខ្លួន​ឯង​ឲ្យ​ច្បាស់​ថា ​​ខ្លួន​ឯង​មាន​សមត្ថភាព​គ្រប់​គ្រាន់​ហើយ ​ឬ​នៅ​ ដើម្បី​ដាក់​អាហារូបករណ៍​នោះ។ បើ​មិន​ទាន់​មាន​ តើ​ត្រូវ​ធ្វើ​ដូច​ម្ដេច​ខ្លះ​ដើម្បី​ពង្រឹង​សមត្ថភាព​របស់​ខ្លួន។ នៅ​ពេល​​ពង្រឹង​សមត្ថភាព​បាន​គ្រប់​គ្រាន់​ហើយ​(3.00/4.00 GPA, 6-6.5 IELTS, 550-570​TOEFL) និង​ជឿ​ជាក់​ថា​ខ្លួន​ឯង​អាច​ធ្វើ​បាន​ ទោះ​ជា​អាហារូបករណ៍​ប្រទេស​ណា​ក៏​ដោយ​ នឹង​មិន​ជា​ការ​ពិបាក​ទេ។

ចំពោះ​អាហារូបករណ៍​ទៅ​ប្រទេស​ឡាវ​ក៏​ដូច​គ្នា។ ដំបូង​ត្រូវ​ពង្រឹង​សមត្ថភាព​ខ្លួន​ឯង​លើ​អ្វី​ដែល​ក្រសួង​ត្រូវ​ការ។ មុខ​វិជ្ជា​ណា​ដែល​​ក្រសួង​តម្រូវ​ឲ្យ​ប្រឡង​ ត្រូវ​​ខិត​ខំ​រៀន​ ​រម្លឹក​ និង​ស្វែង​យល់​​ពី​មុខ​វិជ្ជា​នោះ​ឲ្យ​ច្បាស់​ ឬ​ស្វះ​ស្វែង​រក​វិញ្ញា​សា​ដែល​ធ្លាប់​ប្រឡង​ចេញ​ឆ្នាំ​មុន​ៗ ដើម្បី​ត្រៀម​ខ្លួន​​បាន​កាន់​តែ​ងាយ​ស្រួល​។ នៅ​ពេល​ពង្រឹង​សមត្ថភាព​ខ្លួន​ឯង​បាន​គ្រប់​គ្រាន់​ហើយ​ និង​ជឿ​ជាក់​ថា​ ខ្លួន​ឯង​ពិត​ជា​អាច​​ធ្វើ​បាន​ អ្វី​ៗ​នឹង​ដំណើរ​​ការ​យ៉ាង​ស្រួល៕

អត្ថបទ៖ មាស រ័ត្ន

ប្រភព៖ http://news.sabay.com.kh/articles/436623

 

Read Full Post »


ប្រយោគ​ដំបូង​ដែល​ខ្ញុំ​ចង់​និយាយ​នៅ​ពេល​នោះ​​គឺ​ I WANT TO CRY AND I WANT TO DIE… ជា​ការ​ឡើង​ឆាក​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​ខ្លាច​បំផុត​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​។ នៅ​ជុំ​វិញ​ខ្ញុំ​សុទ្ធ​តែ​ជន​បរទេស​ គ្មាន​ខ្មែរ​ណា​ម្នាក់​ចូល​រួម​កម្មវិធី​នេះ​សោះ​។ ខ្ញុំ​ទើប​តែ​ដឹង​ ថា​គេ​អញ្ជើញ​ខ្ញុំ​ទៅ​លើក​នេះ គឺ​ហៅ​ទៅ​បង្រៀន​ជន​បរទេស​ឲ្យ​ចេះ​និពន្ធ​រឿង​។ ព្រះ​អើយ!​ តើ​គេ​ចង់​លេង​សើច​នឹង​ខ្ញុំ​ ឬ​ក៏​មែន​ទែន​។ ដំបូង​ខ្ញុំ​ស្មាន​ថា​ គេ​ហៅ​ខ្ញុំ​ទៅ​ធ្វើ​បទ​បង្ហាញ​ជូន​ដល់​សិស្ស​និស្សិត​ខ្មែរ​ ដែល​​មាន​ចំណាប់​អារម្មណ៍​នឹង​ការ​តែង​និពន្ធ​រឿង។​ តែ​នេះ​មិន​មែន​ទេ គេ​ហៅ​ខ្ញុំ​ទៅ​និយាយ​ពី​រឿង​ដែ​លខ្ញុំ​សរសេរ​ក្នុង​សៀវភៅ​ Phnom Penh Noir និង​ បង្ហាញ​ពីវិធីសាស្ត្រ​ក៏​ដូច​ជា​គន្លឹះ​ខ្លះៗ​ក្នុង​ការ​តែង​និពន្ធ​ដល់​ជន​បរទេស​​។ ​កម្មវិធី​នេះ​មិនមែន​ហ្វ្រី​ដូច​ខ្ញុំ​គិត​​ទេ គឺ​ម្នាក់​ៗ​ត្រូវ​បង់​ពីរដុល្លារ​។ ដូច​នេះ​ល្អ​ហើយ​ ដែល​គ្មាន​​ខ្មែរ​ណា​ម្នាក់​ចូល​រួម​។

ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា ហេតុ​អ្វី​ម្នាក់​ៗ​ចាប់​អារម្មណ៍​នឹង​រឿង​ Hell in the City របស់​ខ្ញុំ​ម្ល៉េះ​? ​អ្នក​និពន្ធ​Phnom Penh Noir ស្ទើរ​តែ​គ្រប់​គ្នា ​សុទ្ធ​តែ​លើក​សរសើរ​ពី​រឿង​របស់​ខ្ញុំ ​ប្រាប់​​ដល់​ភ្ញៀវ​ដែល​បាន​ចូល​រួម​​ទាំង​អស់​។ ហេតុ​ដូច​នេះ ​​​សំណួរ​ផ្សេង​ៗ​បាញ់​មក​ខ្ញុំ​ជា​ពិសេស​ ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​​ញ័រ​ខ្លួន​ស្ទើរ​តែ​ធ្លាក់​ពី​លើ​ឆាក​។ តែ​ទោះ​យ៉ាង​ណា​ ក៏​ខ្ញុំ​ខំ​ទប់​អារម្មណ៍​ ប្រឹង​ញញឹម​(ទាំង​មុខ​ស្លេក​) ​សម្លឹង​ភ្នែក​ចំ​ទៅ​កាន់​ភ្ញៀវ​ទាំង​អស់​ ព្យាយាម​ឆ្លើយ​សំណួរ​ម្តង​មួយ​ៗ​ មិន​ឲ្យ​រអាក់​រអួល​​ រហូត​សំឡេង​ទះ​ដៃ​លាន់​កក្រើក​ម្តង​ហើយ​ម្តង​ទៀត​។ ទម្រាំ​កម្មវិធី​ចប់​ ខ្ញុំ​ស្ទើរ​តែ​សន្លប់​។ ភ្ញៀវ​ខ្លះ​ចូល​មក​សួរ​រាក់​ទាក់ លើក​ទឹក​ចិត្ត​ អប​អរ​សាទរ​ និង​ ខ្លះ​សុំ​ហត្ថលេខាលើ​សៀវភៅ​​។ ម្ចាស់​គម្រោង​​ដើរ​មក​ចាប់​រលាក់​ដៃ​ខ្ញុំ​ ហើយ​និយាយ​ថា​ YOU DO THE BEST TODAY!

អរគុណ​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់ ដែល​ខ្ញុំ​មិន​ដួល​សន្លប់​មុន​ចប់​កម្មវិធី​! ថ្ងៃ​ក្រោយ​បើ​មាន​កម្មវិធី​បែប​នេះ​ទៀត​ ខ្ញុំ​សុខ​ចិត្ត​ប្រាប់​គេ​ថា ខ្ញុំ​ឈឺ​!…

P.S: ខ្លាច​… សូម្បី​តែ​ថត​រូប​មួយ​ប៉ុស្តិ៍​ក៏​មិន​ហ៊ាន​ដែរ​​។ 😥

Read Full Post »


PHNOM PENH NOIR BOOK LAUNCH: WORKSHOP & AUTHORS TALK
  • 2PM: The authors of the new book PHNOM PENH NOIR take you inside the lives of Cambodians who carry the legacy of that fateful day on 17th April 1975 when the Khmer Rouge arrived. Please register for today’s WRITERS WORKSHOP via tel. 012-312333 or email mesterharm@gmx.net. From 2PM, Canadian novelist Christopher G. Moore, Bob Bergin and John Burdett will share insights about the writing process, editing and publishing eBooks
  • 7PM: For our PP NOIR AUTHORS” TALK, we have invited Suong Mak, Christopher Minko, Jack Narciso and Neil Wilford. Cambodian based authors share their thoughts on creativity and writing. The evening will be hosted by Christopher G. Moore.

Read Full Post »


Author Suong Mak, whose most recent novel, Boyfriend, will be translated into English early next year. Photograph: Mai Vireak/Phnom Penh Post

Author Suong Mak had not even turned 16 when he was urged by teachers, family and friends to approach Phnom Penh’s publishing houses with the collection of his own short stories and novellas that had piled up on his desk.

With four published books now under his belt, the softly-spoken 26-year-old’s most recent story, Hell in the City, was included in this month’s Phnom Penh Noir anthology, alongside spoken word poet Kosal Khiev and The Killing Fields director Roland Joffé.

Hell in the City is a gritty crime thriller which relates how the city’s dingy street life – impoverished noodle sellers, taxi drivers, boozed-up violence and rape – is bound up with the other facets of Cambodian life. Wealthy politicians, doctors, journalists and high ranking police officers are all involved.

Phnom Penh Noir editor and novelist Christopher G Moore hailed Mak as one of the Khmer literary scene’s next big things and believes the young author will soon garner an international following. Mak’s amorous novel about a young gay couple growing up in Phnom Penh, Boyfriend, was a hit in the Kingdom and is now being translated into English and published in Australia.

What inspired you to write Hell in the City, and set it in a daunting, derelict building? Is this a side of Phnom Penh familiar to many?

I was always fascinated with, and fearful of these kind of old buildings and what life exists in there. Crime in Phnom Penh, I believe, is very dark… not only rape, which is a huge issue in this country, but rampant drug use in these empty spaces. The plot links people from different walks of life together… but they all have different ideas about the crime and what happened – there are clues scattered throughout but you only find out right at the end. Some of them think in the right way, with morality, but many of the characters have no (morality). I’m very anxious and troubled about the situation of rape and the rate it is happening and I wanted to express that in some way… it is increasing and affects our culture deeply. One can see many headlines in the newspapers and it can happen anywhere – a village or a city. I want the people and the government to think much more about this problem and find a way to solve it.

Tell us about your most recent book, Boyfriend, which was a success here in Cambodia and is now being translated into English and published in Australia?

Boyfriend is the tale of high school lovers – two young boys. This was the first gay book published in Cambodia, I was approached by many young gay men who felt inspired after they read it – also girls too though. Initially the boys start as friends, one a swimmer from Siem Reap who comes to study in Phnom Penh, and the other a gangster from a high school… and their friends all begin to think they are gay and talk badly to them, so the boys separate – but they feel like something is missing in their lives, and they get back together despite the criticisms from society. It explores themes such as homophobia, judgements… the message is no matter what gender or sexuality you are, love is always beautiful.

What do you think about the literature scene in Cambodia at the moment, particularly for young people?

I have a blog about writers… there are many, many young aspiring writers right now… they often contact me. I think the interest is there but there is a lack of training. Sadly, it’s often the younger kids with money, whose parents can afford to send them abroad for education or a special arts school, who get the training and education. There’s a lack of reading in this country among young people and that stifles the scene. How can you write without reading? Many kids, I notice, just read what texts they are prescribed at school, if even those. I think the government doesn’t really care about writers here. I think it’s therefore the responsibility of the writing community to foster networks and ways we can improve it.

Phnom Penh Noir is published via Heavenlake Press. The official launch will be on Friday, November 30, at the Foreign Correspondents Club. The authors and publishers will contribute 20 per cent of their earnings to selected charity organisations in Cambodia. The Phnom Penh Post is a media sponsor.

Recourse: The Phnom Penh Post

Read Full Post »


Spotlight on the dark side of Phnom Penh

120706_06a

Novelist Christopher G Moore at a cemetery in Buenos Aires where he met with South American crime writers last month. His next project, Phnom Penh Noir will combine stories from international and Cambodian writers, as well as lyrics, poetry and photography. It is expected to be released in late September.

Where did the idea for Phnom Penh Noir come from?
Last year I edited (and contributed to) Bangkok Noir. We had a great line up writers including John Burdett, Colin Cotteril, Vasit Dejkunjorn, Tew Bunnag and Pico Iyer. The idea of gathering a group of international and Cambodia writers had enormous appeal.

Given the tragic history of Cambodia, the idea of noir is perfectly suited as an artform to express the dark side of the human condition.

What will make Phnom Penh Noir unique is the noir vision to expand beyond short stories to include lyrics from Krom, a wonderful Cambodian musical talent, the poetry of Kosol Kheiv, and the photography from a number of local and international artists. Prose, poetry, and visuals will make Phnom Penh Noir standout on the international stage.

How many stories are included in it and do you expect it to be popular internationally?
There will be more than 12 stories, with internationally recognised writers such as James Grady, John Burdett and film producer and director Roland Joffé, Phnom Penh Noir will draw attention and interest from readers around the world.

There is a curiosity about Cambodia; very little [of its] fiction is accessible to readers in English in the West. The idea is for Phnom Penh Noir to focus a light on the country, literature and artists.

Khmer writer Suong Mak is extremely prolific and young. This will be the first time one of his stories is published in English. Do you find this personally satisfying?
Suong Mak is a fine, young author and as he continues to write and mature, he will one day win an international following. I was very pleased to have his story as it adds greatly to the noir genre.

Suong Mak will one day join the ranks of international writers whose work captures the public’s imagination. Hopefully looking back years from now, we can say Phnom Penh Noir helped him along his way.

My feeling is that Suong Mak would find an audience of fiction readers wherever he lived.

Almost all the books about Cambodia in English are written by expats or Cambodians who were refugees and returned after the Paris Peace Accords. It’s almost as though the country’s narrative has been colonised. As a writer do you believe that it is important for Cambodia’s development that its literature gets translated so that Cambodians narrate their own past, present and future in English and other languages?
This is a good question. It is also an important one to address. I have spent 25 years writing about Southeast Asia.

As a Canadian, I bring an outsider’s perspective on culture, language and history as a fictional narrative. In choosing authors for Phnom Penh Noir, I was sensitive to the need to combine insider and outsider perspectives within the collection of stories.

As far as I am aware, this is the first collection of crime fiction stories to include a female Cambodian writer has contributed a story. [The writer is Bopha Phorn, a reporter with the Cambodian Daily who was with Chut Wutty the day he was shot dead].

One goal of the project was to include talented, young Cambodian writers, photographers, and poets who can act as role models (and hopefully a mentor) for other Cambodian artist.

Creative people who want to be writers need role models. Phnom Penh Noir is the start of that process and I will be satisfied as editor if this volume will encourage Cambodians to see those with creative talent can break through to a larger audience.

Yes, there is an irony. Using the vehicle of noir fiction as a way to bring hope to Cambodian artists may be ironic, but if that is the case, it illustrates that despite the odds there is a ray of light in the wall of darkness.

The book will also include the lyrics of Krom: Songs from the Noir as well as paintings and photos by noir artist Chris Coles. Is this a sign that noir is growing as an artistic movement in Southeast Asia?
Krom has produced a work of enduring art in their last album. The lyrics and music unfolds multiple layers of the deep emotions that all people can relate to when it comes to expressing feeling of despair and loss.

And Chris Coles’ paintings and photographs are on their way to becoming iconic symbols in an ongoing renaissance in Southeast Asia artistic circles. Noir, as a term, as a degree of elasticity to encompass many art forms, but one must be careful not to make it so vast that noir becomes meaningless.

In my view, noir examines the dark, shadowy side of anonymous city life, one corrupted by materialism, institutional corruption, a world where people rush to the exit doors only to find them bolted.

You’re also working on Missing in Rangoon, your thirteenth novel about detective Vinny Calvino. It seems well-timed considering the changes occurring there. How long have your been working on it?
I have been working on Missing on Rangoon since January 2012. I spent 10 days in Rangoon in January to do research. I’ve been in and out of Burma many times since 1995.

In the past, I’ve used the Calvino series to capture the large historical moments when social, economic and political changes accelerate. Zero Hour in Phnom Penh captured such a moment in Cambodia during UNTAC in 1993, and Comfort Zone was set during in Vietnam as the American embargo was lifted in 1995.

Such a crucial moment has arisen in Burma. My challenge is to bring that atmosphere of change to readers in Missing in Rangoon.

You were in Argentina recently for a noir event. Is noir going global?
Argentina is a country remote to most of us in Southeast Asia. Having spent nine days in Buenos Aires with Latin American writers, I can confirm they have developed a tradition of noir crime writing that indicates this concept has gathered force around the world.


Interviewed by Vincent MacIsaac

Read Full Post »


120608_03

Cambodia’s most prolific author, Suong Mak, is about to make his English-language debut.

He’s only 26, but author Suong Mak has already written 50 novels and more than 200 short stories, most of which are published on a popular blog he writes from Vientiane, Laos, where he studies Laotian literature. In October, one of his short stoires will be included with several of the region’s best-selling English language writers in the collection Phnom Penh Noir. His novel Boyfriend, the first contemporary Khmer novel about a gay-male couple, is also being translated into English. 7Days spoke with him about his startling career, which is only just beginning.

Tell us a bit about your background and how you became a writer.

My mother always encouraged me to read and write because she loved to do so when she was young, but couldn’t do it as a single mom. She supported me and my brother by selling noodles in our village in Kampong Cham province. I wrote my first book when I was 15 or 16, I’m not sure exactly, but I did not intend to write it. I just wanted to tell a story to frighten my brother and cousin. I like horror stories. It was about two lovers who could not get together (because of family pedigree), but when the hero was killed the heroine killed herself and became a spirit, waiting for the hero to be reborn. They both lived together for a while in the hero’s next life. At the end, the spirit heroine left and the hero became a monk. The title translates into English as something like The Spirit of Love Karma. Then, I won a silver medal for Khmer literature in high school and everyone encouraged me to get the story published as a book, so my mother and I took a bus to Phnom Penh to find a publisher.

What happened in Phnom Penh?

Well, we arrived in the city with US$10 and went to visit a publisher whose name I had seen on a book. There was a misunderstanding, though, because he thought we were going to pay him to publish it.

But he was kind and he gave my mother $5 to take a moto to O’Russey market and told us we could look for a publisher among the book stalls there. Many bookstall owners wanted to buy my book, but when they found out I wrote it they changed their minds, saying I was too young. Finally, one woman bought it. This was in 2002.

How much did she pay for it?

Well, I didn’t get paid for three years because I did not have a phone number for her to contact me. At the time, she asked me how much I wanted, but I did not know what price to ask so we just left. I remember thinking that I would have taken $5. All I cared about was to get my first book published.

When did you get paid?

That happened about three years later when I went to Phnom Penh to go to university. I saw the book with my name on it. I felt so proud, but I was nervous about meeting the publisher so I asked a friend to buy it. She asked my friend if he knew the author and when she found out he did she asked to meet me the next day. She gave me $50. It was the first time I ever earned money.

Did you give it to your mother?

Sure! Then, the publisher asked me for another book and I sold it for the same price. For my third book, though, I got $300 and $500 for the fourth. Boyfriend was shorter but got a high price because I sold it to Angkor book shop. Now, I’ve published six novels and the payment is getting higher.

Boyfriend was the first contemporary Khmer novel about a gay male couple, was it difficult to get published?

Not at all. It was the easiest and the payment was high, even though it was the thinnest. I think this was because the style and subject were new. I started using symbols like those used in text messages to express emotion. There was also a lot more dialogue and plot twists.

That book is being translated into English and you have an English-language story that will be published in Phnom Penh Noir, an anthology that will include authors from the New York Times Bestsellers list. How does this make you feel?

Oh, really proud! I didn’t imagine I could do it. I have a lot more English fans since Roth [Meas] wrote about me in 7Days. I want to thank him. For the story for Christopher [G Moore] I missed the deadline because I was too busy working as a translator. Then, I met him in Phnom Penh and he told me to keep trying so I wrote the story in two days, but it took me half a month to translate it. An Australian writer, Walter Mason, encouraged me do it and he also helped edit. Without him, it would not have been possible. He had read about Boyfriend and he is having that novel translated. My goal is to be a famous horror writer like Stephen King.

Source: 7 Days-Phnom Penh Post

Read Full Post »


ផ្កាយNoVeLs*– ទន្ទឹមនឹងការរំពឹងទុក ពីភាពជោគជ័យដែលនឹងបានទទួលតាមរយៈរឿង Hell in the City ឬ «នរកកណ្តាលក្រុង» នៅក្នុងសៀវភៅ Phnom Penh Noir ដែលនឹងត្រៀមបង្ហាញខ្លួនជាផ្លូវការនៅខែ តុលា ឆ្នាំ២០១២នេះ, រឿង Boyfriend ឬ «សង្សារប្រុស» ដែលជាប់ឈ្មោះជារឿងហ្គេយ៍ដំបូងគេនៅស្រុកខ្មែរ ឥឡូវនេះកំពុងទទួលចំណាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងក្លា ពីសំណាក់ប្រិយមិត្តអ្នកអានបរទេស រហូតមានការចូលខ្លួន ស្នើសុំបកប្រែជាភាសាអង់គ្លេស ពីសំណាក់អ្នកនិពន្ធអូស្ត្រាលី, អ្នកនិពន្ធអាមេរិក និងអ្នកនិពន្ធខ្មែរសញ្ជាតិអាមេរិក ជាបន្តបន្ទាប់ ក្រោយពីភាពល្បីល្បាញរបស់រឿងនេះ បានចុះផ្សាយតាមកាសែតនានានៅក្នុងបណ្តាប្រទេសទាំងពីរ។

Hell in the City នៅក្នុង Phnom Penh Noir នឹងដាក់លក់សៀវភៅ E-BOOK នៅលើទំព័រវ៉ិបសាយ Amazon បន្ទាប់ពីសៀវភៅនេះបង្ហាញខ្លួនជាផ្លូវការនៅក្នុងខែតុលាខាងមុខនេះ។ នេះគឺជាជំហានថ្មី និងជាការបើកទំព័រប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏ថ្មីស្រឡាងមួយ របស់អ្នកនិពន្ធខ្មែរ ដែលមានឈ្មោះនិងស្នាដៃ លក់នៅលើទំព័រសៀវភៅអេឡិចត្រូនិច ដ៏ធំជាងគេនៅលើពិភពលោក។ មិនតែប៉ុណ្ណោះស្នាដៃដែលធ្វើឲ្យកក្រើករញ្ជួយដល់ពិភពអ្នកអាន ទាំងនៅក្នុងនិងក្រៅស្រុក គឺ Boyfriend ក៏កំពុងត្រៀមបង្ហាញខ្លួនជាផ្លូវការនៅលើគេហទំព័រ Amazon ផងដែរនៅចុងឆ្នាំ២០១២នេះ។

ពេលនេះអ្នកនិពន្ធ Boyfriend បានសម្រេចចិត្តប្រគល់រឿងនេះ ឲ្យទៅមិត្តភក្តិខ្មែរសញ្ជាតិអូស្ត្រាលីបកប្រែជាផ្លូវការហើយ បន្ទាប់ពីសម្រេចចិត្តយ៉ាងយូរមកក្នុងជម្រើសបួនយ៉ាង គឺមួយបកប្រែដោយអ្នកនិពន្ធអូស្ត្រាលីដែលមិនចេះខ្មែរសោះ, ពីរបកប្រែដោយអ្នកនិពន្ធអាមេរិក ដែលរៀនអក្សរសាស្ត្រខ្មែរ, បីបកប្រែដោយគ្រូបង្រៀនវប្បធម៌អាស៊ី នៅអាមេរិក និងបួនគឺបកប្រែដោយមិត្តភក្តិខ្មែរ ដែលរស់នៅអូស្ត្រាលីរបស់អ្នកនិពន្ធផ្ទាល់។

ទីបំផុត អ្នកនិពន្ធក៏សម្រេចចិត្តជ្រើសរើសយកជម្រើសទី៤នេះ ព្រោះធ្លាប់និយាយគ្នាមុនគេបំផុតក្នុងជម្រើសបីទៀត និងដោយមានការគាំទ្រពីសំណាក់អ្នកនិពន្ធអូស្ត្រាលី និងគ្រឹះស្ថានបោះពុម្ពផ្សាយនៅទីនោះស្រាប់។ តាមរយៈការអះអាងរបស់អ្នកប្រែ គឺបញ្ជាក់ថា រឿងនេះនឹងប្រែចប់ចុងខែនេះ ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីរឿងនេះប្រែចប់ និងប្រគល់ជូនទៅអ្នកនិពន្ធអូស្ត្រាលីកែសម្រួល មិនយូរមិនឆាប់រឿងនេះនឹងបានដាក់ផ្សាយនៅលើគេហទំព័រ Amazon នៅចុងឆ្នាំនេះតាមគម្រោងទុកជាពុំខាន។

តើ Boyfriend ច្បាប់ភាសាអង់គ្លេស មានភាពប្រណីត និងខុសប្លែកពីច្បាប់ភាសាខ្មែរយ៉ាងណាខ្លះ??? សូមរង់ចាំតាមដានទាំងអស់គ្នា… ឆាប់ៗនេះ!!!

អត្ថបទទាក់ទង៖ ទីបំផុត… រឿងខ្ញុំក៏ជាប់នៅ Phnom Penh Noir

Read Full Post »


ផ្កាយNoVeLs*– កាលពីយប់មិញ ខ្ញុំបានទទួលអ៊ីមែលដ៏រីករាយមួយពីម្ចាស់គម្រោង Phnom Penh Noir ថារឿងរបស់ខ្ញុំដែលមានចំណងជើងថា Hell in the City ឬ «នរកកណ្តាលក្រុង» ដែលខ្ញុំបានដាក់ផ្សាយពីរវគ្គរួចមកហើយដែរនោះ ត្រូវបានជ្រើសរើស និងដាក់បញ្ចូលក្នុងសៀវភៅ Phnom Penh Noir ជាស្ថាពរហើយ។

គម្រោងនេះ នឹងចាប់ផ្តើមបង្ហាញខ្លួនលើកដំបូង នៅប្រទេសកម្ពុជាក្នុងខែតុលា ឬដំណាច់ឆ្នាំ២០១២នេះ បន្ទាប់ពីបានបង្ហាញខ្លួនម្តងរួចមកហើយនៅប្រទេសថៃ កាលពីឆ្នាំ២០១១ ក្រោមគម្រោងឈ្មោះ Bangkok Noir ។

គម្រោងនេះ នឹងមានការចូលរួមពីអ្នកនិពន្ធបរទេសល្បីៗ មានបទពិសោធន៍ ចំនួន១១រូប ដែលក្នុងនោះ មានអ្នកនិពន្ធខ្មែរតែមួយរូបគត់ គឺខ្ញុំនេះឯង។ ហើយពេលនេះ… កិច្ចសន្យារវាងខ្ញុំនិងម្ចាស់គម្រោង កំពុងចាប់ផ្តើម!

តាមការរៀបរាប់របស់ម្ចាស់គម្រោងបានឲ្យដឹងថា បន្ទាប់ពីសៀវភៅនេះ បានបោះពុម្ពចេញផ្សាយ(ខែតុលា ២០១២) នឹងមានការដាក់លក់ជាប្រភេទសៀវភៅ អេឡិចត្រូនិច ឬ E-BOOK នៅលើទំព័រវ៉ិបសាយ Amazon ដែលជាវ៉ិបសាយល្បីឈ្មោះ ដ៏ធំទូលាយជាងគេមួយលើពិភពលោក។

ដូច្នេះតាមរយៈគម្រោងនេះ តើខ្ញុំនឹងក្លាយជាអ្នកនិពន្ធខ្មែរដំបូងគេ ដែលមានប្រភេទសៀវភៅ E-BOOK លក់នៅអាម៉ាហ្សូន ឬយ៉ាងណា សូមរង់ចាំតាមដានបន្តទៀត! 😀

P.S: មួយទៀត… តើខ្ញុំនឹងក្លាយជាសេដ្ឋី(នី) ក្នុងពេលមួយប៉ព្រិចភ្នែក បន្ទាប់ពីមានសៀវភៅលក់នៅអាម៉ាហ្សូន ដូចអ្នកនិពន្ធ J.K Rowling ឬយ៉ាងណា??? អូឡាឡា (អ្នកនិពន្ធដេកយល់សប្តិ កុំប្រកាន់! ហុហុ…) 😉

Read Full Post »


Hell in the City

Another Phnom Penh Noir Story

by

Mak SUONG

 

Read Full Post »

Older Posts »